WKS KONSTRUKCJE SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ

KRS 0000493850 NIP 5833164194 REGON 222018991

Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy, ul. Piekarnicza 10, 80-126 Gdańsk, obwieszcza, że postanowieniem z dnia 11 czerwca 2026 roku wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest WKS KONSTRUKCJE Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (KRS 0000493850), sygnatura akt GD1G/GRz/16/2026, postanowił: na podstawie art. 223 ust. 1 z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacje zatwierdzić układ o następującej treści: Z uwagi na rodzaj zobowiązań Dłużnik dokonał podziału Wierzycieli – zgodnie z grupą interesu – w obrębie, których to grup przygotował odrębne propozycje układowe. GRUPA 1: wierzyciele publicznoprawni posiadający wierzytelności powyżej 500.000,00 zł Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: • spłata 100% wierzytelności głównej (kapitału) wraz z należnościami ubocznymi w tym odsetkami powstałymi zarówno do dnia układowego, jak i po tym dniu do całkowitej spłaty wierzytelności głównej, w 120 równych miesięcznych ratach, płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne GRUPA 2: wierzyciele publicznoprawni posiadający wierzytelności do 500.000,00 zł Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: • spłatę 70% wierzytelności głównej (kapitału) w 60 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne; • umorzenie w całości wszelkiego rodzaju należności ubocznych w tym odsetek • umorzenie 30% należności głównej (kapitału) GRUPA 3: wierzyciele inni niż publicznoprawni w tym wierzyciele będący kontrahentami handlowymi Dłużnika oraz zakładami ubezpieczeń, posiadający wierzytelności powyżej 150.000,00 zł Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: • spłatę 70% wierzytelności głównej (kapitału) w 108 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne; • umorzenie w całości wszelkiego rodzaju należności ubocznych w tym odsetek • umorzenie 30% należności głównej (kapitału) GRUPA 4: wierzyciele inni niż publicznoprawni w tym wierzyciele będący kontrahentami handlowymi Dłużnika oraz zakładami ubezpieczeń, posiadający wierzytelności powyżej 50.000,00 zł do 150.000,00 zł Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: • spłatę 70% wierzytelności głównej (kapitału) w 70 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne; • umorzenie w całości wszelkiego rodzaju należności ubocznych w tym odsetek • umorzenie 30% należności głównej (kapitału) GRUPA 5: wierzyciele inni niż publicznoprawni w tym wierzyciele będący kontrahentami handlowymi Dłużnika oraz zakładami ubezpieczeń, posiadający wierzytelności powyżej 10.000,00 zł do 50.000,00 zł Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: • spłatę 70% wierzytelności głównej (kapitału) w 50 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne; • umorzenie w całości wszelkiego rodzaju należności ubocznych w tym odsetek • umorzenie 30% należności głównej (kapitału) GRUPA 6: wierzyciele inni niż publicznoprawni w tym wierzyciele będący kontrahentami handlowymi Dłużnika oraz zakładami ubezpieczeń, posiadający wierzytelności do 10.000,00 zł Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: • spłatę 70% wierzytelności głównej (kapitału) w 12 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne; • umorzenie w całości wszelkiego rodzaju należności ubocznych w tym odsetek • umorzenie 30% należności głównej (kapitału); 2 wskazać, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust.1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz. U. UE. L. z 2015 r. Nr 141, str. 19 z późn. zm.), a postępowanie ma charakter główny. UZASADNIENIE Dłużnik złożył wniosek o zatwierdzenie układu zawartego z wierzycielami. Propozycje układowe zostały sformułowane w sposób wskazany w sentencji postanowienia. Nadzorca sądowy stwierdził przyjęcie układu, pomimo nieosiągnięcia wymaganej większości w pięciu z grup wierzycieli. Ważny głos oddało 19 wierzycieli objętych układem z sumą wierzytelności 7.570.079,04 zł. Za przyjęciem układu głosowało 11 wierzycieli z sumą wierzytelności 6.921.038,87 zł, co stanowi 91 % sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom. . Dłużnik przygotował propozycje układowe z uwzględnieniem podziału na 6 grup wierzycieli, w których osiągnięto następujące wyniki w czasie głosowania nad układem: Wierzyciele zaliczeni do grupy 1: w tej grupie suma wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem wynosiła 6.000.609,37 zł, zaś liczba uprawnionych wierzycieli wynosiła 1. Wierzyciel ten oddał ważny głos za układem. Układ w tej grupie został przyjęty. Wierzyciele zaliczeni do grupy 2: w tej grupie suma wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem wynosiła 261.504,01 zł, zaś liczba uprawnionych wierzycieli wynosiła 3. Za układem głosował 1 wierzyciel z sumą wierzytelności 173.027,70 zł. Za układem oddało zatem głosy 33 % wierzycieli osobowo i 66 % kapitałowo. Układ w tej grupie nie został przyjęty. Wierzyciele zaliczeni do grupy 3: w tej grupie suma wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem wynosiła 948.477,54 zł, zaś liczba uprawnionych wierzycieli wynosiła 4. Za układem głosowało 2 wierzycieli z sumą wierzytelności 547.613,75 zł. Za układem oddało zatem głosy 50 % wierzycieli osobowo i 58 % kapitałowo. Układ w tej grupie nie został przyjęty. Wierzyciele zaliczeni do grupy 4: w tej grupie suma wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem wynosiła 172.505,87 zł, zaś liczba uprawnionych wierzycieli wynosiła 2. Za układem głosował 1 wierzycieli z sumą wierzytelności 81.994,59 zł. Za układem oddało zatem głosy 50 % wierzycieli osobowo i 48 % kapitałowo. Układ w tej grupie nie został przyjęty. Wierzyciele zaliczeni do grupy 5: w tej grupie suma wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem wynosiła 169.854,02 zł, zaś liczba uprawnionych wierzycieli wynosiła 6. Za układem głosowało 4 wierzycieli z sumą wierzytelności 106.046,96 zł. Za układem oddało zatem głosy 67 % wierzycieli osobowo i 62 % kapitałowo. Układ w tej grupie nie został przyjęty. Wierzyciele zaliczeni do grupy 6: w tej grupie suma wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem wynosiła 12.884,73 zł, zaś liczba uprawnionych wierzycieli wynosiła 2. Za układem głosował 1 wierzyciel z sumą wierzytelności 7.503 zł. Za układem oddało zatem głosy 50 % wierzycieli osobowo i 58 % kapitałowo. Układ w tej grupie nie został przyjęty. Nadzorca układu stwierdził, że samodzielne zbieranie głosów nastąpiło zgodnie z prawidłowo. Dwóch wierzycieli zgłosiło przewidziane w art. 216 ust. 2 p.r. zastrzeżenia podnosząc, że dłużnik nie reguluje zobowiązań bieżących, co stanowi podstawę do odmowy zatwierdzenia układu. Nadzorca wyjaśnił, że w odpowiedzi na zastrzeżenia wierzyciela PZU S. A. złożone w dniu 15.01.2026 r., dłużnik przedłożył do akt sprawy KRZ dowód opłacenia wierzytelności bieżących (pozycja 136 w aktach sprawy KRZ). Jednocześnie wskazał, że opóźnienie w zapłacie zaległości bieżącej dotyczyło kwoty 4.020 zł dotyczy I raty składki za ubezpieczenie. Wymagalność tej raty wypadała na dzień 29.12.2025 r., a więc w okresie świąteczno-noworocznym, kiedy księgowa dłużnika (osoba dedykowana do robienia przelewów w imieniu spółki) nie pracowała. W odpowiedzi na zastrzeżenia drugiego wierzyciela - syndyka masy upadłości Józefa Jakubiaka z dnia 17.01.2026 r., nadzorca wskazał, iż wskazana przez wierzyciela kwota wierzytelności nie jest wierzytelnością bieżącą. Zgodnie z aneksem nr 3 do umowy dzierżawy z dnia 26 sierpnia 2024 r. zawartym w dniu 18.12.2024r. dzierżawca (WKS Konstrukcje Sp. z o.o.) zobowiązał się zapłacić wydzierżawiającemu - Józefowi Jakubiak czynsz dzierżawny w kwocie 30.000 zł netto przelewem na konto wydzierżawiającego do dnia 1 stycznia 2026 r. Jak wynika z samej daty umowy dzierżawy, tj. 26 sierpnia 2014 r. zobowiązanie do zapłaty czynszu dzierżawnego powstało z dniem zawarcia umowy tj. 26 sierpnia 2014 r. Aneks nr 3 wprowadził jedynie nowy termin zapłaty, jednak nie zmienił daty powstania samego zobowiązania, przy analizie jakie zobowiązania zostają objęte układem bierze się pod uwagę termin powstania, a nie termin zapłaty tego zobowiązania. Tym samym wierzytelność w kwocie 30.000 zł została objęta układem z mocy prawa na podstawie art. 150 ust. 1 pkt. 1 pr.r., nie jest wierzytelnością bieżącą, powstałą po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. Stanowisko dłużnika wraz z dołączonymi aneksami do umowy dzierżawy znajduje się w aktach sprawy nadzorcy poz. 162. Nadzorca stwierdził, że ze względu na wynik głosowania przyjęcie układu podlega ocenie na podstawie art. 119 ust. 3 ustawy prawo restrukturyzacyjne (dalej: pr. r.), zgodnie z którym: Układ zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, obejmujących poszczególne kategorie interesów, jeżeli: 1) za przyjęciem układu głosowała większość grup wierzycieli, w tym co najmniej jedna grupa wierzycieli, o których mowa w art. 161 ust. 1a pkt 3, lub wierzycieli o wyższym stopniu zaspokojenia od wierzycieli, o których należnościach jest mowa w art. 342 ust. 1 pkt 2 Prawa upadłościowego, 2) w przypadku niespełnienia warunku, o którym mowa w pkt 1, za przyjęciem układu głosowała co najmniej jedna grupa wierzycieli należąca do tych kategorii wierzycieli, którzy w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego otrzymaliby jakiekolwiek zaspokojenie przy zastosowaniu wyceny zakładającej kontynuację działalności przedsiębiorstwa dłużnika - przy czym za przyjęciem układu głosowali wierzyciele mający łącznie co najmniej połowę sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom. W przedmiotowym postępowaniu za przyjęciem układu zagłosowała jedna grupa tj. grupa 1. Ta grupa wierzycieli należy do pierwszej kategorii wierzycieli zgodnie z art. 342 ust. 1 pkt. 1 ustawy prawo upadłościowe (dalej: p.u.). Za przyjęciem układu głosowali zaś wierzyciele mający łącznie co najmniej połowę sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom - za przyjęciem układu głosowali bowiem wierzyciele mający 91 % sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom. Do stwierdzenia, czy doszło do przyjęcia układu na podstawie art. 119 ust. 3 pkt. 1 p.r. nadzorca przeprowadził symulację, czy wierzyciel z grupy 1 tj. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie Oddział w Gdańsku, który należałby do pierwszej kategorii zaspokojenia w myśl art. 342 ust. 1 pkt. 1. p.u., otrzymałby jakiekolwiek zaspokojenie w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego dłużnika przy zastosowaniu wyceny zakładającej kontynuację działalności przedsiębiorstwa dłużnika. W następstwie przeprowadzonej symulacji nadzorca ustalił, że w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego przy zastosowaniu wyceny zakładającej kontynuację działalności przedsiębiorstwa dłużnika, potencjalna wartość likwidacyjna przedsiębiorstwa dłużnika wynosiłaby kwotę 925.039,71 zł, a koszty postępowania upadłościowego zostały oszacowane na kwotę 190.348,33 zł. Zaliczony do grupy I wierzyciel Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie Oddział w Gdańsku, który głosował za przyjęciem układu, zostałby zatem zaspokojony w kwocie 734.691,38 zł co stanowi 12 % jego wierzytelności obejmującej kwotę 6.000.609,37 zł. Ponieważ za przyjęciem układu głosowali wierzyciele mający łącznie 91 % sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom, przesłanka przyjęcia układu określona w art. 119 ust. 3 pkt 2 p.r. została spełniona. (sprawozdanie nadzory układu z załącznikami) Sąd zważył, iż z mocy art. 210 ust. 1 ustawy prawo restrukturyzacyjne (dalej p.r.) w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku o zatwierdzenie układu, w celu przygotowania propozycji układowych, przeprowadzenia samodzielnego zbierania głosów i złożenia wniosku o zatwierdzenie układu dłużnik zawiera umowę o sprawowanie nadzoru nad przebiegiem postępowania z osobą spełniającą wymogi, o których mowa w art. 24 p.r., która pełni funkcję nadzorcy układu. Zgodnie z art. 211 ust. 1 i 3 p.r. niezwłocznie po rozpoczęciu przez nadzorcę układu pełnienia swojej funkcji dłużnik dokonuje ustalenia dnia układowego. Według stanu z dnia układowego określa się uprawnienia wierzycieli do głosowania nad układem oraz skutki przyjętego układu. Z treści art. 211a ust. 1, 2 i 4 p.r. wynika, że po ustaleniu dnia układowego nadzorca układu zakłada i prowadzi akta w systemie teleinformatycznym obsługującym postępowanie sądowe. Treść pism procesowych oraz dokumentów, o których mowa w art. 196b ust. 1, wniesionych z pominięciem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, nadzorca układu wprowadza do akt. Pisma procesowe oraz dokumenty składa się do zbioru dokumentów. Po złożeniu wniosku o zatwierdzenie układu akta stanowią część akt sądowych. Przepisy art. 196b ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Po prawomocnym zakończeniu postępowania albo prawomocnym umorzeniu postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku o zatwierdzenie układu zbiór dokumentów jest przekazywany do sądu i dołączany do akt sądowych. Z mocy art. 211b ust. 1 p.r. w terminie co najmniej trzydziestu dni przed dniem rozpoczęcia zbierania głosów wierzycieli albo przed dniem zwołania zgromadzenia wierzycieli w celu głosowania nad układem nadzorca układu sporządza: 1) spis wierzytelności; 2) spis wierzytelności spornych; 3) plan restrukturyzacyjny; 4) test zaspokojenia, o którym mowa w art. 10a ust. 1 ; 5) opinię o możliwości wykonania układu zgodnie z propozycjami układowymi złożonymi przez podmioty, o których mowa w art. 155 ; 6) test prywatnego wierzyciela lub test prywatnego inwestora, o których mowa w art. 140 . Na podstawie art. 211b ust. 2 p.r. uczestnicy postępowania mogą złożyć zastrzeżenia do dokumentów, o których mowa w ust. 1 , w terminie dwóch tygodni od dnia ich sporządzenia. Nadzorca układu w terminie dwóch tygodni uwzględnia zastrzeżenia i dokonuje zmian w dokumentach, do których złożono zastrzeżenia, albo składa do akt oświadczenie o nieuwzględnieniu zastrzeżeń wraz z uzasadnieniem. Wniesienie zastrzeżeń nie wpływa na termin rozpoczęcia procedury zbierania głosów wierzycieli oraz na termin zwołania zgromadzenia wierzycieli. Art. 212 ust. 1- 6 p.r. stanowi, że po ustaleniu dnia układowego nadzorca układu zbiera głosy wierzycieli. Wierzyciele oddają głos za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, w którym nadzorca układu zamieszcza kartę do głosowania. Nadzorca układu za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - prawo pocztowe lub za pośrednictwem komornika sądowego w sposób określony w ustawie z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych doręcza wierzycielom, na adres wskazany w rejestrze, do którego jest wpisany wierzyciel, informację o sposobie głosowania za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe z pouczeniem o sposobie uwierzytelnienia się i sposobie wypełnienia karty do głosowania. Jeżeli wierzyciel nie jest wpisany do rejestru, nadzorca układu doręcza informację, o której mowa w zdaniu poprzednim, na adres wierzyciela znany dłużnikowi. Nadzorca układu może również zwołać zgromadzenie wierzycieli, do którego stosuje się odpowiednio przepisy o zgromadzeniu wierzycieli, w celu głosowania nad układem. O terminie zgromadzenia wierzycieli zwołanego w celu głosowania nad układem nadzorca układu zawiadamia wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności, jednocześnie doręczając im propozycje układowe, informację o podziale wierzycieli na grupy, obejmujące poszczególne kategorie interesów, informację o sposobie głosowania na zgromadzeniu wierzycieli oraz pouczenie o treści przepisów art. 107-110, art. 113 i art. 115-119. Z przebiegu zgromadzenia wierzycieli sporządza się protokół, utrwalając przebieg zgromadzenia za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk albo obraz i dźwięk oraz za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, pod kierunkiem nadzorcy układu. Zgromadzeniu wierzycieli przewodniczy nadzorca układu. Z mocy art. 213 ust. 1 p.r. karta do głosowania zawiera: 1) imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku - inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację, firmę, pod którą działa dłużnik, miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres, a jeżeli dłużnikiem jest spółka osobowa, osoba prawna albo inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - imiona i nazwiska reprezentantów, w tym likwidatorów, jeżeli są ustanowieni, oraz numery PESEL albo numery w Krajowym Rejestrze Sądowym reprezentantów, a w przypadku ich braku - inne dane umożliwiające ich jednoznaczną identyfikację, a ponadto w przypadku spółki osobowej - imiona i nazwiska albo nazwę, numery PESEL albo numery w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku - inne dane umożliwiające jednoznaczną identyfikację oraz miejsce zamieszkania albo siedzibę wspólników odpowiadających za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem; 1a) NIP, jeżeli dłużnik ma taki numer; 2) imię i nazwisko głosującego wierzyciela albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku - inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację, miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres, a gdy wierzycielem jest spółka osobowa, osoba prawna albo inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - imiona i nazwiska reprezentantów, w tym likwidatorów, jeżeli są ustanowieni; 3) kwotę wierzytelności głosującego wierzyciela; 4) grupę obejmującą kategorię interesów, jeżeli zostały przewidziane, do której został zaliczony głosujący wierzyciel; 5) zgodę wierzyciela na objęcie wierzytelności układem, jeżeli jest ona wymagana na podstawie art. 151 ust. 2 i 3; 6) sumę wierzytelności objętych układem z mocy prawa oraz sumę wierzytelności, która może zostać objęta układem po wyrażeniu zgody przez wierzyciela; 7) wskazanie dnia układowego; 8) pełną treść propozycji układowych z jednoznacznym wskazaniem, które z propozycji dotyczą głosującego wierzyciela; 9) imię i nazwisko albo nazwę nadzorcy układu, numer licencji nadzorcy układu albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym spółki pełniącej funkcję nadzorcy układu, jego adres do korespondencji, numer telefonu oraz adres poczty elektronicznej; 10) treść głosu oddanego przez wierzyciela za albo przeciw układowi; 11) wskazanie dnia oddania głosu; 12) podpis wierzyciela, osób uprawnionych do jego reprezentowania albo podpis jego pełnomocnika. Zgodnie z art. 213 ust. 3 p.r. karta do głosowania niespełniająca wymogów określonych w ust. 1 jest nieważna. Z art. 119 ust. 1 i 2 p.r. wynika, że uchwała zgromadzenia wierzycieli o przyjęciu układu zapada, jeżeli wypowie się za nią większość głosujących wierzycieli, którzy oddali ważny głos, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom. Jeżeli głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli, obejmujących poszczególne kategorie interesów, układ zostaje przyjęty, jeżeli w każdej grupie wypowie się za nim większość głosujących wierzycieli z tej grupy, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności, przysługujących głosującym wierzycielom z tej grupy. W oparciu o treść art. 119 ust. 3. p.r. układ zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, obejmujących poszczególne kategorie interesów, jeżeli: 1) za przyjęciem układu głosowała większość grup wierzycieli, w tym co najmniej jedna grupa wierzycieli, o których mowa w art. 161 ust. 1a pkt 3 , lub wierzycieli o wyższym stopniu zaspokojenia od wierzycieli, o których należnościach jest mowa w art. 342 ust. 1 pkt 2 Prawa upadłościowego, 2) w przypadku niespełnienia warunku, o którym mowa w pkt 1 , za przyjęciem układu głosowała co najmniej jedna grupa wierzycieli należąca do tych kategorii wierzycieli, którzy w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego otrzymaliby jakiekolwiek zaspokojenie przy zastosowaniu wyceny zakładającej kontynuację działalności przedsiębiorstwa dłużnika – przy czym za przyjęciem układu głosowali wierzyciele mający łącznie co najmniej połowę sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom. Zgodnie z art. 217 ust. 4 p.r. przyjęcie układu stwierdza nadzorca układu. Z mocy art. 223 ust. 1 p.r. sąd wydaje postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia układu w instrukcyjnym terminie dwóch tygodni od dnia złożenia wniosku o zatwierdzenie układu. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie ma podstaw do odmowy zatwierdzenia układu. Sąd zważył, iż zgodnie z treścią art. 164 ust. 1 i 3 p.r. układ przyjęty przez zgromadzenie wierzycieli zatwierdza sąd, zawierając w sentencji postanowienia treść układu. Uczestnicy postępowania mogą pisemnie zgłaszać zastrzeżenia przeciwko układowi. Sąd nie bierze pod uwagę zastrzeżeń zgłoszonych po upływie tygodnia od dnia przyjęcia układu lub niespełniających wymogów formalnych pisma procesowego. Z mocy art. 164 ust. 3a p.r. w przypadku zgłoszenia zastrzeżeń, których podstawą jest zarzut naruszenia kryterium ochrony najlepszych interesów wierzycieli lub zarzut stwierdzenia przyjęcia układu z naruszeniem art. 119 ust. 3 pkt 2, sąd może zobowiązać nadzorcę albo zarządcę do przedłożenia opinii weryfikującej test zaspokojenia. Sąd w takim przypadku określa część testu zaspokojenia podlegającą weryfikacji oraz wskazuje podmiot sporządzający opinię. Nadzorca albo zarządca zleca sporządzenie opinii weryfikującej test zaspokojenia podmiotowi wskazanemu przez sąd. W oparciu o treść art. 216 ust. 2 p.r. wierzyciel może złożyć nadzorcy układu pisemne zastrzeżenia co do zgodności z prawem przebiegu samodzielnego zbierania głosów lub wskazania innych okoliczności, które mogą mieć wpływ na zatwierdzenie układu. Nadzorca układu dołącza zastrzeżenia wierzycieli do sprawozdania składanego do sądu wraz z wnioskiem o zatwierdzenie układu. Z mocy art. 165 ust. 1 p.r. sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli narusza on prawo, w szczególności jeżeli przewiduje udzielenie pomocy publicznej niezgodnie z przepisami, albo jeżeli jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany. Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany, jeżeli dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. Na podstawie art. 165 ust. 2 p.r. sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli którykolwiek wierzyciel, który głosował przeciw układowi, zgłosił zastrzeżenia zawierające zarzut, że znalazłby się w wyniku realizacji układu w gorszej sytuacji niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego albo postępowania egzekucyjnego w przypadku dłużnika, o którym mowa w art. 161a ust. 5, lub niż w przypadku zakończenia postępowania restrukturyzacyjnego bez przyjęcia układu (kryterium ochrony najlepszych interesów wierzycieli), i zarzut ten jest uzasadniony. Zgodnie z art. 165 ust. 3 p.r. sąd odmawia zatwierdzenia układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu albo przyspieszonym postępowaniu układowym, jeżeli suma spornych wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem W oparciu o treść art. 165 ust. 5 p.r. sąd umarza postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli ustali, że układ nie został przyjęty na skutek braku odpowiedniej większości. W niniejszym postępowaniu nie zachodzi żadna z wymienionych wyżej przesłanek stanowiących podstawę do odmowy zatwierdzenia układu lub umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego. Przedmiotowy układ nie narusza prawa, ani nie zachodzą okoliczności uzasadniające ustalenie, że jest oczywiste, iż układ ten nie będzie wykonany. Sąd miał przy tym na uwadze, że dwóch wierzycieli: Powszechny Zakład Ubezpieczeń S.A. w Warszawie oraz syndyk masy upadłości Józefa Jakubiak zgłosiło zastrzeżenia w trybie art. 216 ust. 2 p.r. zarzucając, iż dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy i aktach sprawy nadzorcy wynika jednak, iż wierzytelność PZU S.A. została przez dłużnika opłacona. Opóźnienie dotyczyło kwoty 4.020 zł tytułem I raty składki za ubezpieczenie i było spowodowane nieobecnością księgowej dłużnika. Wierzytelność syndyka masy upadłości Józefa Jakubiaka powstała natomiast przed dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego tj. 26 sierpnia 2024 r. Aneksem nr 3 do umowy dzierżawy ustalono natomiast jedynie nowy termin zapłaty istniejącego wcześniej zobowiązania, które zostało objęte układem. Żaden z wierzycieli nie zgłosił zastrzeżeń zawierających zarzut opisany w art. 165 ust. 2 p.r., a okoliczności opisane w art. 165 ust. 3 p.r. nie zachodzą. Układ został przyjęty odpowiednią większością zgodnie z art. 119 ust. 1 i 3 prawa restrukturyzacyjnego i przy spełnieniu wymogu określonego w art. 113 ust. 1 p.r. Wprawdzie układ nie uzyskał wymaganej większości w pięciu z sześciu grup wierzycieli, jednakże za przyjęciem układu głosowała grupa pierwsza wierzycieli należąca do tej kategorii wierzycieli, którzy w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego otrzymaliby jakiekolwiek zaspokojenie przy zastosowaniu wyceny zakładającej kontynuację działalności przedsiębiorstwa dłużnika, przy czym za przyjęciem układu głosowali wierzyciele mający łącznie 91 % (przy wymaganej połowie) sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom. Spełnione zostały zatem przesłanki przyjęcia układu określone w art. 119 ust. 3 pkt 2 p.r. Na marginesie zatem należy jedynie wskazać, że z analizy przeprowadzonej przez nadzorcę układu wynika, iż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego zostałby zaspokojony tylko wierzyciel zaliczony do kategorii I zaspokojenia. W konsekwencji na mocy art. 223 ust. 1 p.r. Sąd zatwierdził układ. Zgodnie z art. 223 ust. 2 p.r. - w postanowieniu o zatwierdzeniu układu wskazuje się podstawę jurysdykcji sądów polskich. Jeżeli zastosowanie ma rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz. Urz. UE L 141 z 05.06.2015, str. 19), w postanowieniu określa się również, czy postępowanie ma charakter główny czy uboczny. W niniejszej sprawie główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika znajduje się w Polsce. Oznacza to, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/949 w sprawie postępowania upadłościowego z dnia 20 maja 2015 r. (Dz.Urz.UE L 141 z 5.06.2015r., s. 19-72), a wszczęte postępowanie ma charakter postępowania głównego. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w pkt II sentencji. Na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy. Zażalenie należy wnieść w ciągu dwóch tygodni od dnia niniejszego obwieszczenia. Zażalenie należy skierować do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy. Zażalenie podlega opłacie w wysokości 200,00 zł.