VEKI SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ

KRS 0000177240 NIP 5840900116 REGON 003111935

Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy, ul. Piekarnicza 10, 80-126 Gdańsk, obwieszcza, że postanowieniem z dnia 13 stycznia 2026 roku wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest VEKI SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCI Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (KRS 0000177240), sygnatura akt GD1G/GRz/179/2025, postanowił: odmówić zatwierdzenia układu. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 2 października 2025 roku dłużnik Veki sp. z o.o. wniósł o zatwierdzenie układu. Do wniosku, złożonego elektronicznie w systemie teleinformatycznym KRZ, dłużnik załączył sprawozdanie nadzorcy układu ze stwierdzeniem, iż układ został przyjęty. Sąd ustalił, co następuje: Dnia 2 lipca 2025 roku w sprawie o sygn. GD1G/GRz-nu/226/2025 nadzorca układu dokonał obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego dłużnika. Dzień układowy został ustalony na 2 lipca 2025 roku. Po obwieszczeniu dnia układowego w aktach nie został umieszczony spis wierzytelności ani plan restrukturyzacyjny. Zarządzeniem z dnia 8 września 2025 roku nadzorca zwołał zgromadzenie wierzycieli w celu głosowania nad układem. Termin zgromadzenia wyznaczył na 25 września 2025 roku. W dniu 24 września 2025 roku nadzorca umieścił w aktach plan restrukturyzacyjny oraz test prywatnego wierzyciela. W dniu 26 września 2025 roku nadzorca umieścił w aktach aktualizację planu restrukturyzacyjnego oraz testu prywatnego wierzyciela. Spis wierzytelności nie został w ogóle umieszczony w aktach nadzorcy. Spis wierzytelności pojawia się dopiero przy wniosku o zatwierdzenie układu. Spis jest podpisany przez nadzorcę w dniu 2 października 2025 roku (data złożenia wniosku o zatwierdzenie układu). W spisie ujęto 7 wierzycieli : 1. Urząd Skarbowy w Tczewie z kwotą 128 000 zł; 2. ZUS z kwotą 630 612,06 zł; 3. Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z kwotą 13 448,80 zł; 4. PZU SA z kwotą 2154 zł; 5. Towarzystwo Ubezpieczeń i Reasekuracji Warta SA z kwotą 5145,65 zł; 6. AP Globlex sp. z o.o. z kwotą 19 166,30 zł; 7. Ekipa Montażowa sp. z o.o. 201 523,89 zł. Żadna z wymienionych w spisie wierzytelności nie jest zabezpieczona na majątku dłużnika. W aktach nadzorcy brak jest dokumentów takich jak zeskanowane dowody zawiadomień wierzycieli z treścią zawiadomień i pouczeń, jak i brak jest dowodów odbioru korespondencji przez wierzycieli. (akta GD1G/GRz-nu/226/2025 : obwieszczenie dokument poz. 6; zarządzenie o zwołaniu zgromadzenia dokument poz. 13; plan restrukturyzacyjny dokument poz. 27; test prywatnego wierzyciela dokument poz. 28; aktualizacja planu restrukturyzacyjnego dokument poz. 35, aktualizacja testu prywatnego wierzyciela dokument poz. 34; spis wierzytelności – załącznik do wniosku o zatwierdzenie układu dokument poz. 1 akt GD1G/GRz/179/2025) W skład majątku dłużnika wchodzą : 1. nieruchomość – grunt na zasadach użytkowania wieczystego o nr KW BY1T/00017984/7 o szacunkowej wartości 1 500 000 zł. Na nieruchomości ustanowione są zabezpieczenia na łączną kwotę 845 265,44 zł na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wierzytelność ta nie została wymieniona w spisie wierzycieli. W teście prywatnego wierzyciela nadzorca dokonując wyliczenia stopnia zaspokojenia wierzycieli w hipotetycznym postępowaniu upadłościowym przyjął, że w wyniku wykonania odrębnego planu podziału wierzyciel uzyskałby zaspokojenie w kwocie 845 265,44 zł, a zatem przyjął wartość ustanowionych zabezpieczeń, a nie aktualną wysokość wierzytelności. 2. samochód marki BMW X6 o szacunkowej wartości 240 000 zł; 3. wózek widłowy o szacunkowej wartości 80 000 zł; 4. samochód marki Mercedes Benz Spritner o szacunkowej wartości 33 000 zł; 5. maszyny do produkcji o szacunkowej wartości 660 000 zł. (załączniki do wniosku o zatwierdzenie układu dokument poz. 1 akt GD1G/GRz/179/2025 : wykaz majątku i test prywatnego wierzyciela) W aktach nadzorcy GRz-nu/226/2025 znajdują się następujące karty do głosowania : 1. karta Ekipy Montażowej sp. z o.o., na której suma wierzytelności objętych układem wynosi 974 140,96 zł; 2. karta Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, na której suma wierzytelności objętych układem wynosi 974 140,96 zł; 3. karta PZU SA, na której suma wierzytelności objętych układem wynosi 974 140,96 zł. Wraz z kartą wierzyciel wniósł zastrzeżenia na podstawie art. 216 pr wskazując, że uznano wierzytelność w niższej kwocie, aniżeli rzeczywiste zadłużenie. Wierzyciel wskazał, że wierzytelność wynosi 3095,78 zł. Jednocześnie wierzyciel wniósł o zobowiązanie dłużnika do jak najszybszego uregulowania bieżących zaległości wskazując, że zgodnie z art.165 ust.1 pr nieuregulowanie tychże jest podstawą do odmowy zatwierdzenia układu. Karta do głosowania, jak i zastrzeżenia złożone zostały przez pełnomocnika wierzyciela – Mariusza Chechłacza. Do karty nie zostało załączone pełnomocnictwo. Pełnomocnictwo zostało jednak przedłożone przez dłużnika wraz z wnioskiem o zatwierdzenie układu. W aktach GRz-nu brak jest jakiegokolwiek zarządzenia nadzorcy wzywającego do usunięcia braków pisma wierzyciela PZU poprzez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa, jak i brak jest samego pełnomocnictwa. Brak również odpowiedzi nadzorcy w zakresie stawianych zarzutów tj. ujęcia nieprawidłowej kwoty wierzytelności, czy nieregulowania należności powstałych po ustaleniu dnia układowego; 4. karta AP Globlex sp. z o.o., na której suma wierzytelności objętych układem wynosi 993 307,26 zł; 5. karta Towarzystwa Ubezpieczeń i Reasekuracji Warta SA, na której suma wierzytelności objętych układem wynosi 1 000 992,48 zł; 6. karta Urzędu Skarbowego w Tczewie, na której suma wierzytelności objętych układem wynosi 974 140,96 zł; 7. karta ZUS, na której suma wierzytelności objętych układem wynosi 1 000 992,48 zł; 8. skorygowana karta Urzędu Skarbowego w Tczewie, na której suma wierzytelności objętych układem wynosi 1 000 050,70 zł (akta GD1G/GRz-nu/226/2025 : karty do głosowania dokumenty poz. 23,24,25,26,29, 30,33,36,37; pełnomocnictwo – załącznik do wniosku o zatwierdzenie układu dokument poz. 1 akt GD1G/GRz/179/2025) Dłużnik nie reguluje bieżących należności powstałych po dniu układowym względem PZU SA. Zaległość na dzień 22 grudnia 2025 roku wynosi 12 220,18 zł. (pismo PZU wraz z zestawieniem zaległości – dokument poz. 35 akt GD1G/GRz/179/2025) Sąd zważył, co następuje : W pierwszej kolejności, z uwagi na charakter postępowania o zatwierdzenie układu, sąd zwróci uwagę na kwestie związane z prowadzeniem postępowania pozasądowego, tj. na etapie, w którym postępowanie toczy się przed nadzorcą i pozostaje poza kontrolą sądu. Ustawodawca w art. od 210 do 226h prawa restrukturyzacyjnego (dalej pr.) określił, w jaki sposób ma ono być prowadzone przez nadzorcę układu w porozumieniu z dłużnikiem. Zainicjowanie tego postępowania odbywa się bez zgody sądu. Sąd restrukturyzacyjny nie wydaje postanowienia o otwarciu postępowania. Zgodnie z regulacją art. 189 ust 2 pr. skutki otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego powstają z dniem układowym, o którym mowa w art. 211 pr. Od tego dnia rozpoczyna się pierwszy etap postępowania, który ma charakter pozasądowy i prowadzony jest przez nadzorcę układu, będącego doradcą restrukturyzacyjnym. Drugi etap postępowania ma charakter sądowy i dotyczy rozpoznania wniosku dłużnika o zatwierdzenie układu. Zainicjowanie postępowania zależy zatem od decyzji dłużnika i zarazem tworzy ograniczenia dla wierzycieli, którzy posiadają względem niego wymagalne zobowiązania pieniężne. Z tego też względu zasady prowadzenia przez nadzorcę postepowania o zatwierdzenie układu, procedura zbierania głosów, zostały obwarowane licznymi regulacjami o charakterze norm bezwzględnie obowiązujących. Kwestie związane z tym, czy regulacje te były przez nadzorcę przestrzegane, ocena zgodności przeprowadzonego głosowania, tego, czy układ jest zawarty zgodnie z prawem, należy do decyzji sądu restrukturyzacyjnego na etapie rozpoznania wniosku o zatwierdzenie układu. Przechodząc do szczegółowych rozważań w przedmiocie niniejszej sprawy i oceny wniosku o zatwierdzenie układu, sąd restrukturyzacyjny przedstawi kolejność czynności nadzorcy układu, jakie winien on wykonać, by uznać, że układ został prawidłowo zawarty, a prawa wierzycieli zostały zabezpieczone. Sekwencja czynności przestawia się następująco: 1. Nadzorca układu zawiera umowę z dłużnikiem o przeprowadzenie nadzoru nad przebiegiem postępowania o zatwierdzenie układu – art. 210 ust 1 pr. 2. Niezwłocznie po rozpoczęciu przez nadzorcę sprawowania swojej funkcji dłużnik ustala dzień układowy – art. 211 ust 1 pr., według stanu z dnia układowego ustala się uprawnienia wierzycieli do głosowania nad układem oraz skutki przyjęcia układu. 3. Po zawarciu z dłużnikiem umowy nadzorca układu winien sporządzić spis wierzytelności, spis wierzytelności spornych, wstępny plan restrukturyzacyjny i następnie dokonać obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego- art. 226a ust 1 pr. Te dokumenty winny bezwzględnie znaleźć się w aktach elektronicznych nadzory układu zgodnie z datą ich stworzenia. Są to dokumenty otwierające postępowanie, określające prawa wierzycieli, siłę ich głosu, podmiotowe i przedmiotowe skutki układu. Na tym etapie nadzorca winien zbadać czy suma wierzytelności spornych nie przekraczają 15% sumy wierzytelności uprawnionych do głosowania nad układem. 4. W stanie prawnym od dnia 01 grudnia 2021r. (art. 211a pr) nadzorca układu winien prowadzić elektroniczne akta postępowania pod sygnaturą GRz-nu, które zakłada niezwłocznie po ustaleniu dnia układowego, oprócz tego nadzorca układu prowadzi zbiór dokumentów pisemnych, jakie zostały złożone w postępowaniu, a nadto obligatoryjnie repertorium GRz-nu. Zasady prowadzenia akt, repertorium przez nadzorcę układu zostały uregulowane w rozporządzeniu MS z dnia 15 listopada 2021r. w sprawie sposobu i trybu prowadzenia i udostępniania akt oraz zbioru dokumentów o zatwierdzenie układu (Dz.U. 2021, poz. 2118). W par 6 w/w rozporządzania określono szczegółowo, jakie dokumenty winny się znaleźć w aktach elektronicznych, zaś w par 9 i 10 określono, co zawiera zbiór dokumentów. Akta jak i zbiór dokumentów powinny być prowadzone w sposób rzetelny, dokumenty winny być umieszczone na bieżąco. Nadto zgodnie z normą art. 211a pr. wszystkie dokumenty papierowe, o których mowa w art. 196b pr. złożone do zbioru dokumentów winny być umieszczone w aktach elektronicznych nadzorcy. Po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu akta nadzorcy GRz-nu stanowią z macy prawa cześć akt sadowych – art. 211a ust 4 pr. 5. Sąd restrukturyzacyjny orzeka na podstawie dokumentów zawartych w aktach nadzorcy GRz-nu, aktach sadowych GRz, zbiorze dokumentów sądowych, w którym winny być złożone wszystkie te dokumenty towarzyszące elektronicznemu wnioskowi o zatwierdzenie układu, które nie zostały złożone przez adwokata, radcę prawnego, czy osobę posiadającą licencję doradcy restrukturyzacyjnego- art. 196 ust 6 prawa restrukturyzacyjnego. 6. Na podstawie dokumentu stanowiącego spis wierzytelności nadzorca układu winien zawiadomić pisemnie wierzycieli za pośrednictwem operatora pocztowego lub komornika sądowego. W zawiadomieniu pisemnym winny się znaleźć: informacja o sposobie głosowania za pośrednictwem systemu teleinformatycznego KRZ z pouczeniem o sposobie uwierzytelnienia się i sposobie wypełniania karty do głosowania. 7. W dalszej kolejności dowody zawiadomień wierzycieli wraz z pouczeniami, jakie zostały do nich wysłane winny zostać zamieszczone przez nadzorcę w zbiorze dokumentów, a następnie skany dokumentów tych winny być zamieszczone w aktach nadzorcy GRz-nu – art. 211a ust 2 pr. 8. Kolejnym etapem postępowania jest procedura zbierania głosów przez nadzorcę- art. 212 ust 1 pr. bądź zwołanie zgromadzenia wierzycieli. Wierzyciele głosują tylko i wyłącznie elektronicznie, poprzez system teleinformatyczny obsługujący postępowanie sądowe KRZ, na zgromadzeniu mogą złożyć głos ustnie do protokołu. 9. Zgodnie z regulacją art. 196a pr. w postępowaniu restrukturyzacyjnym pisma procesowe i dokumenty wnosi się wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe. Pisma i dokumenty niewniesione za pośrednictwem tego systemu nie wywołują skutków prawnych. A dodatkowo złożenie pisma następuje nie tylko poprzez wprowadzenie go do systemu teleinformatycznego KRZ, ale również opatrzenie go podpisem elektronicznym zdefiniowanym w art. 196a ust 2 pr. Mając na względzie powyższe wierzyciel głosując winien złożyć głos poprzez system KRZ z podpisem elektronicznym złożonym osobiście przez wierzyciela, bądź osobę uprawnioną do reprezentacji wierzyciela, czy ustanowionego pełnomocnika do oddania głosu legitymującego się pełnomocnictwem szczególnym. W ocenie sądu restrukturyzacyjnego nie jest dopuszczalne zamieszczanie w aktach elektronicznych przez nadzorcę układu skanu karty do glosowania nadanej przez wierzyciela papierowo pocztą. Karta taka niezamieszczona w systemie KRZ i niepodpisana podpisem elektronicznym nie wywołuje skutków prawnych –art. 196a ust 1 pr. i nadzorca układu nie powinien jej brać pod uwagę jako skuteczne oddany głos. 10. Następnie po zebraniu głosów od wierzycieli, nadzorca dokonuje przeliczenia wyników głosowania i uwzględnia tylko głosy oddane elektronicznie (bądź ustnie na zgromadzeniu), przez osoby uprawnione i w czasie określonym w art. 215 pr. -, tj. złożone przed upływem trzech miesięcy od dnia złożenia wniosku o zatwierdzenie układu. 11. Jeżeli na podstawie ważnie oddanych głosów nadzorca dokonuje przeliczenia większości wg zasad określonych w art. 119 pr. 12. Jeżeli nadzorca układu stwierdza przyjęcie układu (art. 217 pr.) to dłużnik ma obowiązek złożyć do sądu wniosek o zatwierdzenie układu spełniający wymogi art. 219 pr., zaś nadzorca układu sprawozdanie spełniające wymogi art. 220 pr. Oba dokumenty są składane z załącznikami w postaci elektronicznej w systemie KRZ, i podlegają brakowaniu wg zasad określonych w art. 221 pr. 14. Reasumując sąd restrukturyzacyjny oceniając wniosek o zatwierdzenie układu winien posiadać komplet informacji o przebiegu postępowania na podstawie dokumentów elektronicznych jak spis wierzycieli, sposobie zawiadomienia wierzycieli, sposobie oddania przez nich głosu, sobie obliczenia głosów. Ten materiał dowodowy ma być zgromadzony w aktach GRz-nu (akta nadzorcy układu), aktach GRz (akta sądowe z wniosku dłużnika o zatwierdzenie układu). Ponadto sąd dokonuje oceny na podstawie oryginałów dokumentów pisemnych zamieszczonych w zbiorze dokumentów (zawierający oryginały dokumentów pisemnych złożone przez dłużnika przy wniosku o zatwierdzenie układu, o ile nie jest reprezentowany przez adwokata albo radcę prawnego). W ocenie sądu nadzorca dopuścili się licznych naruszeń związanych z przeprowadzeniem procedury postępowania o zatwierdzenie układu, które obligują sąd do odmowy jego zatwierdzenia jako naruszającego prawo. Ponadto dłużnik nie reguluje należności bieżących powstałych po ustaleniu dniu układowego, co również stanowi podstawę do odmowy zatwierdzenia układu. Zostało to zasygnalizowane przez wierzyciela PZU SA jeszcze na etapie postępowania przedsądowego w formie zastrzeżeń. Nadzorca jednak w żaden sposób nie odniósł się do powyższego, jak i nie wskazał w sprawozdaniu, że zastrzeżenia takie w ogóle zostały złożone. W pierwszej kolejności sąd odniesie się do naruszeń proceduralnych. W tej kwestii wskazania wymaga, że zgodnie z art. 226a pr obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego można dokonać po sporządzeniu spisu wierzytelności oraz wstępnego planu restrukturyzacyjnego. Spis wierzytelności pełni fundamentalną rolę, daje bowiem informacje, kto jest wierzycielem, z jaką siłą głosu uczestniczy w postępowaniu, jak i kogo należy zawiadomić o głosowaniu w trybie art. 212-215 pr. Spis umożliwia weryfikację możliwości wykonania układu przez dłużnika, dokonanie oceny tego, czy dłużnik ma możliwości sfinansowania układu przy ustalonym stanie jego zobowiązań wynikających ze spisu. Ponadto z momentem obwieszczenia wierzyciele pozbawieni są prawa prowadzenia egzekucji przeciwko dłużnikowi, zatem biorąc pod uwagę ich interes mają prawo zapoznać się z sytuacją finansową dłużnika i ustalić własną pozycję w postępowaniu. Spis winien być sporządzony według stanu wierzytelności na dzień układowy. W niniejszej sprawie dzień układowy został ustalony na 2 lipca 2025 roku. Kolejnym, nie mniej istotnym dokumentem jest plan restrukturyzacyjny, który wraz z informacjami ujętymi w spisie, daje wierzycielom pełny obraz sytuacji dłużnika. Dokumenty takie jak spis wierzytelności i wstępny plan restrukturyzacyjny winny bezwzględnie znaleźć się w aktach elektronicznych najpóźniej w dniu dokonania obwieszczenia. Tymczasem plan restukturyzacyjny został umieszczony w aktach nadzorcy dopiero 24 września 2025 roku, a zatem dzień przed zgromadzeniem wierzycieli, kiedy głosowanie dobiegało końca. Spis wierzytelności nie pojawił się w aktach nadzorcy wcale. Spis pojawia się dopiero na etapie wniosku o zatwierdzenie układu i jest złożony przez dłużnika. Spis opatrzony jest elektronicznym podpisem nadzorcy z datą 2 października 2025 roku – data złożenia wniosku o zatwierdzenie układu. Z racji tego, że niniejsze postępowanie prowadzone jest elektronicznie w systemie KRZ, zasadą jest generowanie dokumentów wyłącznie w tej formie – chyba, że przepisy ustawy zezwalały na formę pisemną. Zgodnie z ustawą z dnia 6 grudnia 2018r. o Krajowym Rejestrze Zadłużonych – art. 5 w zw. z art. 9 dane, są ujawniane w rejestrze za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe jednocześnie z dokonaniem obwieszczenia albo dokonanie tej czynności, z którą ustawa wiąże skutek ujawnienia w rejestrze. Wśród czynności o jakich tu mowa, art. 5 ust 22 wymienia spis wierzycieli. Oznacza to więc, że dokument w postaci planu restrukturyzacyjnego sporządzony został w dniu zamieszczenia jego treści w systemie teleinformatycznym KRZ po opatrzeniu go podpisem elektronicznym przez nadzorcę, a zatem dopiero 24 września 2025 roku, tj. dzień przed zakończeniem zbierania głosów. Przed oddaniem głosu wierzyciele nie mieli więc możliwości dokładnego zapoznania się z sytuacją ekonomiczną i gospodarcza dłużnika, jak i z proponowanymi środkami restrukturyzacyjnymi. Zostali więc pozbawieni podjęcia decyzji w oparciu o kluczowe i rozstrzygające dokumenty. Spis wierzytelności natomiast de facto w ogóle nie powstał na etapie postępowania przedsądowego, bowiem utworzony został dopiero w dniu 2 października 2025 roku i dołączony do wniosku o zatwierdzenie układu, czyli na etapie, w którym rozpoczyna się już etap sądowy. Stąd też sąd uznaje, że nadzorca nie sporządził spisu wierzytelności na etapie przedsądowym i przeprowadził całą procedurę zbierania głosów de facto bez ustalenia, kto uczestniczy w postępowaniu. Po ustaleniu dnia układowego wierzyciele zaczęli zgłaszać nadzorcy informacje na temat aktualnych wysokości wierzytelności. Prawidłowo działający nadzorca winien był dokonać weryfikacji tychże informacji, następnie – jeśli zaszłaby taka potrzeba - dokonać aktualizacji spisu wierzytelności oraz doręczyć wierzycielom karty do głosowania – co oczywiście winno znajdować odwzorowanie w aktach GRz-nu. Analiza akt nadzorcy GRz-nu pozwala natomiast na wyciągniecie następujących wniosków. Przede wszystkim - spis nie powstał wcale, stąd też sąd nie ma możliwości rzetelnej oceny tego, czy wszyscy wierzyciele zostali prawidłowo zawiadomieni o głosowaniu, ani w ogóle kto tak naprawę jest wierzycielem dłużnika i uczestniczy w postępowaniu. Sytuacji tej nie da się naprawić wzywając nadzorcę do przedłożenia spisu, skoro spis ten musiał powstać przed złożeniem wniosku o zatwierdzenie układu, a nie powstał. Wszelkie czynności dokonane w tym zakresie po złożeniu wniosku nie mogą być skuteczne. Niemniej, nadzorca doręczył wierzycielom karty do głosowania, a następnie, na skutek zgłaszanych informacji odnośnie aktualnych wysokości wierzytelności (głównie ZUSu), dokonywał korekt kart do głosowania, zmieniając w nich rubrykę „suma wierzytelności objętych układem”. Korekt tych dokonywał poza systemem KRZ, bowiem skorygowane karty nie były przez nadzorcę umieszczane w aktach GRz-nu. Sąd sam dopatrzył się tychże nieprawidłowości podczas analizy oddanych przez wierzycieli głosów. Doprowadziło to do sytuacji, w której prawie każdy wierzyciel głosował nad inną kwotą układu. Niektórzy wierzyciele głosowali bowiem nad sumą układu określoną na karcie na kwotę 974 140,96 zł, inni na kwotę 993 307,26 zł, kwotę 1 000 992,48 zł, a jeszcze inni na kwotę 1 000 050,70 zł. Nadzorca zmieniał karty do głosowania według własnego uznania, bez dokumentu źródłowego jakim jest spis wierzytelności, względnie zaktualizowany spis. Jest to niedopuszczalne procedowanie nadzorcy, które nie tylko powoduje, że wierzyciele tak naprawdę nie wiedzą za czym głosują, ale jednocześnie prowadzi do sytuacji, w której sąd nie ma możliwości zweryfikowania komu i na jakiej zasadzie nadzorca doręczał korekty kart do głosowania. W aktach nadzorca nie umieścił absolutnie żadnej korespondencji wysyłanej do wierzycieli. To zaś, na marginesie, jest sprzeczne z zasadami prowadzenia akt, które ustalone zostały w rozporządzeniu MS z dnia 15 listopada 2021 roku w sprawie sposobu i trybu prowadzenia i udostępniania akt oraz zbioru dokumentów o zatwierdzenie układu. Pozostając w temacie wierzycieli, sąd dokonując analizy testu prywatnego wierzyciela dostrzegł kolejne nieprawidłowości. Wskazano bowiem, że w skład majątku dłużnika wchodzi między innymi nieruchomość zabezpieczona rzeczowo hipotekami na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na łączną sumę hipotek 845 265,44 zł. Jak już sąd ustalił, spis wierzytelności w postępowaniu przez nadzorcą nie został sporządzony w ogóle, tym niemniej jedynym punktem odniesienia dla sądu może być ten przedłożony przez dłużnika w dniu 2 października 2025 roku. W spisie przedłożonym przez dłużnika nie wskazano natomiast wierzytelności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zabezpieczonej rzeczowo na majątku dłużnika. Jest to nieprawidłowe działanie nadzorcy, bowiem w spisie uwzględnia się wszystkie wierzytelności, w tym zabezpieczone i warunkowe. Winny one zostać wykazane w spisie, mimo że mają odrębny status i nie są objęte układem. Ponadto zdaje się, że nadzorca w ogóle nie ustalił aktualnej wysokości tej wierzytelności, ponieważ w teście prywatnego wierzyciela dokonując wyliczeń zaspokojenia w ewentualnym postępowaniu upadłościowym przyjął, że w wyniku wykonania odrębnego planu podziału wierzyciel rzeczowy otrzyma kwotę 845 265,44 zł. Jest to tymczasem suma ustanowionych hipotek, a nie aktualna wysokość wierzytelności. Wyliczenia nadzorcy są więc błędne. Tym bardziej, że dla wyliczeń przyjął, iż koszty hipotetycznego postępowania upadłościowego wyniosłyby 535 433,02 zł, w tym 262 500 zł z tytułu wypowiedzeń umów pracowniczych. Nadzorca w ogóle nie uwzględnił możliwości uzyskania tych środków z Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Niemniej, ewentualne należności z tytułu wypowiedzeń umów nie stanowią kosztów postępowania upadłościowego, a koszty masy, zatem w ogóle w tej symulacji nie powinny być uwzględniane. Nadzorca przyjął też bardzo duże dyskonto dla sprzedaży majątku, przyjmując, że będzie to aż 35 % poniżej wartości rynkowej. Typowe dyskonto w postępowaniach upadłościowych waha się natomiast w granicach 20-25 %. Wszystkie te nieprawidłowości powodują, że symulacja stopnia zaspokojenia w postępowaniu upadłościowym jest nierzetelna i niemiarodajna. Ponadto uwzględnienie w teście prywatnego wierzyciela nieprawidłowej kwoty wierzytelności wierzyciela publicznoprawnego tj. przyjęcie sumy hipotek ustanowionych na rzecz ZUS zamiast aktualnej kwoty wierzytelności, powoduje, że test jest sam w sobie niemiarodajny. Podkreślenia przy tym wymaga, że nie jest rolą sądu samodzielne przeprowadzanie testu prywatnego wierzyciela celem dokonania oceny, czy wsparcie udzielone w postępowaniu restrukturyzacyjnym i w trakcie wykonywania układu będzie stanowiło pomoc publiczną. To dłużnik, wspomagany przez nadzorcę, ma przedstawić taki dokument, którego analiza pozwoli na dokonanie rzetelnej oceny. W dalszej kolejności sąd chciałby odnieść się do pisma wierzyciela PZU SA, który złożył zastrzeżenia do układu. Pismo wierzyciela znajduje się w aktach nadzorcy GRz-nu/226/2025 pod pozycją 26. Pismo wraz z kartą do głosowania w imieniu wierzyciela złożył pełnomocnik Mariusz Chechłacz. Do pisma nie zostało natomiast załączone pełnomocnictwo. Sąd dokonał przeglądu wszystkich dokumentów znajdujących się w aktach GRz-nu i pełnomocnictwo nie znajduje się pod żadną ich pozycją. Co jednak ciekawe, pełnomocnictwo to zostało przedłożone przez dłużnika wraz z wnioskiem o zatwierdzenie układu. Oznacza to, że nadzorca musiał dokonać brakowania formalnego złożonego pisma, jednak dokonał tego poza systemem KRZ. W aktach nadzorcy nie znajduje się bowiem żadne zarządzenie w tym zakresie. Takie działanie nadzorcy jest natomiast sprzeczne z przepisami, które nakazują prowadzenia postępowania w sposób elektroniczny. Nadzorca ma oczywiście prawo kontaktować się z wierzycielami w celu negocjacji czy też innych kwestiach dotyczących układu. Czynności te jednak winny znajdować odzwierciedlenie w aktach, czego w niniejszej sytuacji zabrakło. Co jednak bardziej istotne, wierzyciel PZU SA złożył zastrzeżenia wskazując, że uznano wierzytelność w niższej kwocie, aniżeli rzeczywiste zadłużenie. Wierzyciel wskazał, że wierzytelność wynosi 3095,78 zł. Kwota ujęta na karcie do głosowania wynosi natomiast 2154 zł. W spisie sporządzonym na dzień 2 października 2025 roku wierzyciel widnieje z kwotą 2154 zł. Nadzorca w żaden sposób nie wyjaśnił tej kwestii, w aktach brak jest jakiegokolwiek ustosunkowania się do powyższego. Wierzyciel wskazał ponadto, że dłużnik nie reguluje bieżących należności powstałych po dniu układowym. Sąd zwrócił się do wierzyciela, który nadesłał zestawienie zaległości i potwierdził, że dłużnik w dalszym ciągu należności bieżących nie płaci. W sprawozdaniu nadzorca wskazuje więc nieprawdziwe oświadczenia odnośnie tego, że żaden z wierzycieli nie złożył zastrzeżeń, podczas gdy zastrzeżenia te złożył właśnie wierzyciel PZU SA. Wszystkie powyższe okoliczności w ocenie sądu stanowią podstawę do odmowy zatwierdzenia układu, jako procedowanego z licznymi naruszeniami szeregu przepisów, a tym samym jako naruszającego prawo. Ponadto dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po ustaleniu dnia układowego, co jest kolejną przesłanką negatywną zatwierdzenia układu. Zgodnie z art. 165 ust. 1 pr sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli narusza on prawo, w szczególności jeżeli przewiduje udzielenie pomocy publicznej niezgodnie z przepisami, albo jeżeli jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany. Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany, jeżeli dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że postępowanie o zatwierdzenie układu odbywa się całkowicie poza kontrolą sądu, stąd też sąd stoi na stanowisku, że względy ochrony wierzycieli wymagają, aby wszystkie przepisy ustawy regulujące to postępowanie były rygorystycznie przestrzeganie. Specyfika postępowania o zatwierdzenie układu polega na tym, że to dłużnik wraz z pomocą nadzorcy układu ma przeprowadzić całe postępowanie, a rola sądu sprowadza się wyłącznie do zatwierdzenia układu bądź też odmowy jego zatwierdzenia. Z tego też względu postępowanie o zatwierdzenie układu prowadzone poza sądem charakteryzuje się znacznym stopniem sformalizowania. Sąd podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie, zgodnie z którym uznać należy, że przyznany sądom krótki czas na rozpoznanie wniosku o zatwierdzenie układu wskazuje na to, że cała procedura ma być przeprowadzona przez nadzorcę perfekcyjnie, aby sąd mógł tylko na podstawie przedstawionych dokumentów dokonać zatwierdzenia. Niedopuszczalnym jest zatwierdzanie układów błędnych, niezgodnych z prawem, w stosunku do których nastąpiły błędy proceduralne tylko dlatego, że wierzyciele zagłosowali za układem. Często bowiem sami wierzyciele nie wiedzą, że doszło do uchybień, nie są oni profesjonalistami – w przeciwieństwie do nadzorcy układu, który legitymuje się licencją doradcy. Kontrola sądu przeprowadzana na etapie rozpoznania wniosku o zatwierdzenie nie może zatem opierać się jedynie na podsumowaniu wyników głosowania. Sąd ma ocenić całą procedurę, treść propozycji układowych, plan restrukturyzacyjny i dopiero gdy nie ma jakichkolwiek zastrzeżeń co do nich, dokonać oszacowania wyników (postanowienie WA1M/GRz/121/2024/45 utrzymane w mocy postanowieniem WA/Gz-KRZ/144/2024/17). Dlatego też sąd, na podstawie art. 165 ust. 1 pr, orzekł jak w sentencji. Na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy. Zażalenie należy wnieść w ciągu dwóch tygodni od dnia niniejszego obwieszczenia. Zażalenie należy skierować do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy. Zażalenie podlega opłacie w wysokości 200,00 zł.