AIR FLOW INSTALACJE SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ

KRS 0001013576 NIP 9571153380 REGON 524202703

Sąd Rejonowy w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. płk. Stanisława Dąbka 21, 82-300 Elbląg, obwieszcza, że postanowieniem z dnia 5 listopada 2025 roku wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest Przemysław Kucaj prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Air Flow Przemysław Kucaj (PESEL [ukryto]), sygnatura akt EL1E/GRz/33/2025, postanowił: 1. na podstawie art. 223 ust. 1 z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacje zatwierdzić układ przyjęty przez wierzycieli dłużnika, którym jest Przemysław Kucaj prowadzący działalność gospodarczą pod firmą „Air Flow Przemysław Kucaj” z siedzibą w Elblągu, pod adresem [ukryto] Elbląg, w restrukturyzacji, posiadającego numer NIP 5821570149, PESEL [ukryto], o następującej treści: Z uwagi na rodzaj zobowiązań Dłużnik dokonał podziału Wierzycieli – zgodnie z grupą interesu – w obrębie, których to grup przygotował odrębne propozycje układowe. GRUPA 1: wierzyciele zabezpieczeni rzeczowo na majątku Dłużnika Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: spłatę 100% wierzytelności głównej (kapitału) wraz z odsetkami i innymi kosztami ubocznymi w 36 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne GRUPA 2: wierzyciele niezabezpieczeni rzeczowo na majątku Dłużnika, będący bankami, instytucjami pożyczkowymi lub funduszami inwestycyjnymi Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: spłatę 100% wierzytelności głównej (kapitału) w 48 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne; umorzenie w całości wszelkiego rodzaju należności ubocznych w tym odsetek GRUPA 3: wierzyciele będący kontrahentami handlowymi Dłużnika lub ubezpieczycielami kontrahentów, posiadający wierzytelności powyżej 90.000,00 zł Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: spłatę 100% wierzytelności głównej (kapitału) w 48 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne; umorzenie w całości wszelkiego rodzaju należności ubocznych w tym odsetek GRUPA 4: wierzyciele będący kontrahentami handlowymi Dłużnika lub ubezpieczycielami kontrahentów, posiadający wierzytelności powyżej 60.000,00 zł do 90.000,00 zł Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: spłatę 50% wierzytelności głównej (kapitału) w 66 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne; umorzenie w całości wszelkiego rodzaju należności ubocznych w tym odsetek umorzenie 50% należności głównej (kapitału) GRUPA 5: wierzyciele będący kontrahentami handlowymi Dłużnika lub ubezpieczycielami kontrahentów, posiadający wierzytelności powyżej 20.000,00 zł do 60.000,00 zł Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: spłatę 50% wierzytelności głównej (kapitału) w 60 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne; umorzenie w całości wszelkiego rodzaju należności ubocznych w tym odsetek umorzenie 50% należności głównej (kapitału) GRUPA 6: wierzyciele będący kontrahentami handlowymi Dłużnika lub ubezpieczycielami kontrahentów, posiadający wierzytelności do 20.000,00 zł Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: spłatę 50% wierzytelności głównej (kapitału) w 60 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne; umorzenie w całości wszelkiego rodzaju należności ubocznych w tym odsetek umorzenie 50% należności głównej (kapitału) GRUPA 7: wierzytelności przysługujące Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: spłata 100% wierzytelności głównej (kapitału) wraz z należnościami ubocznymi w tym odsetkami w 20 równych miesięcznych ratach, płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne GRUPA 8: wierzyciele publiczno-prawni inni niż Zakład Ubezpieczeń Społecznych Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: spłatę 100% wierzytelności głównej (kapitału) w 54 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne; umorzenie w całości wszelkiego rodzaju należności ubocznych w tym odsetek. 2. wskazać, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust.1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz. U. UE. L. z 2015 r. Nr 141, str. 19 z późn. zm.), a postępowanie ma charakter główny. UZASADNIENIE Dłużnik Przemysław Kucaj prowadzący działalność gospodarczą pod firmą „Air Flow Przemysław Kucaj” z siedzibą w Elblągu, NIP: 582157014[ukryto], PESEL: [ukryto] złożył w dniu 10 lipca 2025 r. wniosek o zatwierdzenie warunków układu przyjętego na zgromadzeniu wierzycieli w dniu 10 lipca 2025 r. w postępowaniu o zatwierdzenie układu. W treści wniosku podana została następująca treść układu: Z uwagi na rodzaj zobowiązań Dłużnik dokonał podziału Wierzycieli – zgodnie z grupą interesu – w obrębie, których to grup przygotował odrębne propozycje układowe. GRUPA 1: wierzyciele zabezpieczeni rzeczowo na majątku Dłużnika Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: spłatę 100% wierzytelności głównej (kapitału) wraz z odsetkami i innymi kosztami ubocznymi w 36 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne GRUPA 2: wierzyciele niezabezpieczeni rzeczowo na majątku Dłużnika, będący bankami, instytucjami pożyczkowymi lub funduszami inwestycyjnymi Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: spłatę 100% wierzytelności głównej (kapitału) w 48 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne; umorzenie w całości wszelkiego rodzaju należności ubocznych w tym odsetek GRUPA 3: wierzyciele będący kontrahentami handlowymi Dłużnika lub ubezpieczycielami kontrahentów, posiadający wierzytelności powyżej 90.000,00 zł Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: spłatę 100% wierzytelności głównej (kapitału) w 48 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne; umorzenie w całości wszelkiego rodzaju należności ubocznych w tym odsetek GRUPA 4: wierzyciele będący kontrahentami handlowymi Dłużnika lub ubezpieczycielami kontrahentów, posiadający wierzytelności powyżej 60.000,00 zł do 90.000,00 zł Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: spłatę 50% wierzytelności głównej (kapitału) w 66 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne; umorzenie w całości wszelkiego rodzaju należności ubocznych w tym odsetek umorzenie 50% należności głównej (kapitału) GRUPA 5: wierzyciele będący kontrahentami handlowymi Dłużnika lub ubezpieczycielami kontrahentów, posiadający wierzytelności powyżej 20.000,00 zł do 60.000,00 zł Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: spłatę 50% wierzytelności głównej (kapitału) w 60 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne; umorzenie w całości wszelkiego rodzaju należności ubocznych w tym odsetek umorzenie 50% należności głównej (kapitału) GRUPA 6: wierzyciele będący kontrahentami handlowymi Dłużnika lub ubezpieczycielami kontrahentów, posiadający wierzytelności do 20.000,00 zł Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: spłatę 50% wierzytelności głównej (kapitału) w 60 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne; umorzenie w całości wszelkiego rodzaju należności ubocznych w tym odsetek umorzenie 50% należności głównej (kapitału) GRUPA 7: wierzytelności przysługujące Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: spłata 100% wierzytelności głównej (kapitału) wraz z należnościami ubocznymi w tym odsetkami w 20 równych miesięcznych ratach, płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne GRUPA 8: wierzyciele publiczno-prawni inni niż Zakład Ubezpieczeń Społecznych Restrukturyzacja wierzytelności nastąpi poprzez: spłatę 100% wierzytelności głównej (kapitału) w 54 równych miesięcznych ratach płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, począwszy od szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne; umorzenie w całości wszelkiego rodzaju należności ubocznych w tym odsetek. Zgodnie z art. 210 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacje (Dz.U. z 2024 r. poz. 1428 t.j., dalej jako „p.r.”) w celu przygotowania propozycji układowych, przeprowadzenia samodzielnego zbierania głosów i złożenia wniosku o zatwierdzenie układu dłużnik zawiera umowę o sprawowanie nadzoru nad przebiegiem postępowania z osobą spełniającą wymogi, o których mowa w art. 24 p.r., która pełni funkcję nadzorcy układu. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, nadzorca układu pełni swoją funkcję od dnia zawarcia umowy. W niniejszym postępowaniu umowa taka została zawarta przez dłużnika z kwalifikowaną doradczynią restrukturyzacyjną Wiktorią Danowską-Maćko (licencja nr 2011). Na mocy art. 212 p.r. po ustaleniu dnia układowego nadzorca układu zbiera głosy wierzycieli. Co do zasady wierzyciele oddają głos za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, w którym nadzorca układu zamieszcza kartę do głosowania (art. 212 ust. 1 p.r.). Jednakże, nadzorca układu może również zwołać zgromadzenie wierzycieli, do którego stosuje się odpowiednio przepisy o zgromadzeniu wierzycieli, w celu głosowania nad układem (art. 212 ust. 3 p.r.) Jak stanowi art. 212 ust. 4 p.r., o terminie zgromadzenia wierzycieli zwołanego w celu głosowania nad układem nadzorca układu zawiadamia wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności, jednocześnie doręczając im propozycje układowe, informację o podziale wierzycieli na grupy, obejmujące poszczególne kategorie interesów, informację o sposobie głosowania na zgromadzeniu wierzycieli oraz pouczenie o treści przepisów art. 107-110, art. 113 i art. 115-119. Jak wskazuje art. 105 ust. 5 w zw. z art. 212 ust. 3 p.r. przedmiotowych zawiadomień nadzorca układu dokonuje za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub za pośrednictwem komornika sądowego w sposób określony w ustawie z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych. Doręczenie następuje na adres wskazany w rejestrze, do którego jest wpisany wierzyciel. Ponadto nadzorca dołącza do niego informację o sposobie głosowania za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe z pouczeniem o sposobie uwierzytelnienia się i sposobie wypełnienia karty do głosowania. Jeżeli wierzyciel nie jest wpisany do rejestru, nadzorca układu doręcza informację, o której mowa w zdaniu poprzednim, na adres wierzyciela znany dłużnikowi. W zakresie wierzycieli Alior Leasing Sp. z o. o. i Caldo - Izolacja materiały techniki cieplnej Sp. z o. o. nadzorca załączył wydruk informacji dot. śledzenia nadanych do nich przesyłek ze strony Poczty Polskiej. Jak wynika ze wskazanych wydruków Alior Leasing odebrał przesyłkę, natomiast Caldo - Izolacja nie odebrał przesyłki i nastąpił jej zwrot. W ocenie sądu jest to wystarczający dowód na wykazanie doręczenia przesyłek wskazanym wierzycielom. W zakresie pozostałych wierzycieli do wniosku o zatwierdzenie układu przedłożono natomiast zwrotne potwierdzenia odbioru. Zgodnie z treścią art. 110 ust. 1 p.r. w zw. z art. 212 ust. 3 p.r. głosowanie na zgromadzeniu wierzycieli przeprowadza się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, a opis przebiegu i wynik głosowania zamieszcza się w protokole. Wierzyciel, który stawił się osobiście na zgromadzeniu wierzycieli, może oddać głos ustnie do protokołu lub na piśmie. Głos oddany na piśmie wprowadza się do protokołu, a pismo składa się do zbioru dokumentów. Jednocześnie głos oddany na piśmie oraz głos oddany za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe zawiera wskazanie imienia i nazwiska albo nazwy głosującego oraz wskazanie, czy głosuje za czy przeciw uchwale (art. 110 ust. 4 p.r. w zw. z art. 212 ust. 3 p.r.). Zgodnie z art. 211 ust. 2 p.r. dzień układowy przypada nie wcześniej niż trzy miesiące i nie później niż dzień przed dniem złożenia wniosku o zatwierdzenie układu. Z akt sprawy EL1E/GRz-nu/23/2025 wynika, że dzień układowy wyznaczono na dzień 9 kwietnia 2025 r. Zarządzeniem z 17 czerwca 2025 r. nadzorca układu wskazał, że na dzień 8 lipca 2025 r., w Gdańsku przy ul. Aleja Rzeczypospolitej 8 lok. 9, 80-369 Gdańsk, został wyznaczony termin zgromadzenia wierzycieli w celu głosowania nad układem w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika. Obwieszczenie o terminie zgromadzenia ukazało się w Krajowym Rejestrze Zadłużonych w dniu 17 czerwca 2025 roku, a zatem na ponad dwa tygodnie przez wyznaczonym terminem zgromadzenia (art. 105 ust. 2 p.r. w zw. z art. 212 ust. 3 p.r.). Zarządzeniem z dnia 8 lipca 2025 r. nadzorca, w związku z trwającymi negocjacjami z wierzycielami, zarządził o odroczeniu zgromadzenia wierzycieli na dzień 9 lipca 2025r. godz. 10.00 w siedzibie nadzorcy układu. Kolejno zarządzeniem z dnia 10 lipca 2025 r. nadzorca w związku z trwającą w dniu 9 lipca 2025r. awarią systemu KRZ zarządził o odroczeniu terminu zgromadzenia wierzycieli na dzień 10 lipca 2025r. godz. 13:00 w swojej siedzibie. Następnie tego samego dnia nadzorca wydał kolejne zarządzenie, którym z uwagi na dalej trwające zakłócenia działania systemu KRZ odroczył termin zgromadzenia wierzycieli do dnia 10 lipca 2025r. do godz. 15:00 w siedzibie nadzorcy układu. Zgromadzenie wierzycieli odbyło się w dniu 10 lipca 2025 roku, o godzinie 15:00 w Gdańsku przy ul. Aleja Rzeczypospolitej 8 lok. 9. Na termin nie stawił się osobiście żaden z wierzycieli. Żaden z wierzycieli ponadto nie żądał przeprowadzenia zgromadzenia za pośrednictwem środków masowego porozumiewania się na odległość. Spośród 27 wierzycieli uprawnionych do głosowania ważne głosy oddało 10 wierzycieli, co stanowi 37,04% uprawnionych do głosowania. Osiągnięto zatem kworum o którym mowa w art. 113 ust. 1 p.r. w zw. z art. 212 ust. 3 p.r. Do dnia 9 lipca 2025r. do godz. 10:00 wpłynęły przez KRZ karty do głosowania od 13 z 27 wierzycieli, z czego 10 wierzycieli oddało ważny głos. Nadzorca stwierdził dwa głosy nieważne. Wierzyciel Coolair Hvac Systems Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oddał głos „za układem”, jednakże nie podpisał elektronicznie karty do głosowania, a oryginał podpisanej karty nie został nadany nadzorcy układu zgodnie z art. 196a ust. 1 i ust. 6 p.r. Wierzyciel Schiessl Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością głosował „przeciwko układowi”, jednakże również nie podpisał elektronicznie karty do głosowania, a oryginał podpisanej karty nie został nadany nadzorcy układu. Okoliczności te znajdują potwierdzenie w aktach nadzorcy układu (dokument nr 60 i 86 w aktach sprawy EL1E/GRz-nu/23/2025). Nie budzi wątpliwości, że nadzorca słusznie stwierdził nieważność wskazanych głosów. W szczególności trzeba mieć na uwadze, że o sposobie głosowania nad układem nadzorca układu zawiadomił wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności, jednocześnie doręczając karty do głosowania, materiał informacyjny dla wierzycieli z pouczeniem o sposobie głosowania w systemie KRZ oraz propozycje układowe. Nadzorca nadał zawiadomienia przesyłkami poleconymi za potwierdzeniem odbioru w dniu 17 czerwca 2025 r., czyli w terminie 3 tygodni przed dniem wysłania wniosku o zatwierdzenie układu. Potwierdzenia nadania oraz odbioru przesyłek zamieszczone zostały w systemie KRZ. Tym samym wierzyciele ci posiadali pełne informacje w przedmiocie prawidłowego sposobu oddania głosów. W ocenie sądu za nieważny należało uznać również głos wierzyciela Proministal Sp. z o. o. Wierzycielowi temu przysługuje wierzytelność względem dłużnika w kwocie 64.530,08 zł. W związku z powyższym jest on wierzycielem przypisanym do grupy 4, albowiem gromadzi ona wierzycieli będących kontrahentami handlowymi dłużnika lub ubezpieczycielami kontrahentów, posiadający wierzytelności powyżej 60.000,00 zł do 90.000,00 zł. Również ze spisu wierzytelności wynika, że wierzyciel ten przynależy do wskazanej grupy. W obliczeniach przedstawionych powyżej nadzorca sądowy także zaliczył jego głos do wskazanej grupy. Jednakże na karcie do głosowania wskazano, że wierzyciel ten głosuje z sumą wierzytelności ujawnioną w spisie wierzytelności, natomiast jako numer grupy, do której został zaliczony określono grupę 6. Ponadto jako treść propozycji układowych odnoszących się do tego wierzyciela wskazano propozycje właśnie dla grupy 6. Zgodnie z treścią art. 213 ust. 1 pkt 4 i 8 p.r. karta do głosowania zawiera m. in. grupę obejmującą kategorię interesów, jeżeli zostały przewidziane, do której został zaliczony głosujący wierzyciel oraz pełną treść propozycji układowych z jednoznacznym wskazaniem, które z propozycji dotyczą głosującego wierzyciela. Karta do głosowania wskazanego wierzyciela nie spełniała zatem wymogów określonych w art. 213 ust. 1 p.r. Nieprawidłowo wypełniona karta nie wywołuje żadnych skutków prawnych, a co za tym idzie – głos w niej zawarty jest nieważny. W toku postępowania doszło do zmiany propozycji układowych dla grup: 2, 3, 7 i 8. Wszyscy wierzyciele ze wskazanych grup, którzy oddali swoje głosy w przedmiocie pierwotnych propozycji układowych, zagłosowali następnie po raz kolejny, tym razem odnosząc się do zmienionych propozycji układowych. Tym samym należało ustalić, że ważny głos oddało 10, a nie 11 wierzycieli. Nie wpływa to natomiast na stwierdzenie, że osiągnięto kworum niezbędne do przeprowadzenia zgromadzenia wierzycieli, albowiem wciąż wynosi ono ponad 1/5 wierzycieli uprawnionych do głosowania nad układem. Wierzyciele głosowali na pośrednictwem systemu Krajowego Rejestru Zadłużonych. Należy wskazać, że wszystkie karty spełniały wymogi wynikające z art. 213 p.r. Z tego też względu Sąd uznał za spełnione wymogi art. 212 p.r. Zgodnie z art. 119 ust. 3 p.r. układ zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, jeżeli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom głosowali za przyjęciem układu , a wierzyciele z grupy lub grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego. Zgodnie z art. 119 ust. 2 p.r. jeżeli głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli, obejmujących poszczególne kategorie interesów, układ zostaje przyjęty, jeżeli w każdej grupie wypowie się za nim większość głosujących wierzycieli z tej grupy, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności, przysługujących głosującym wierzycielom z tej grupy . Głosowanie odbywało się w grupach, a więc w trybie określonym w art. 119 ust. 2 p.r. W Grupie I uprawniony do głosowania był 1 wierzyciel. Wierzyciel ten nie oddał głosu. Jego suma wierzytelności wynosiła 24.227,70 zł. Układ w Grupie I nie został przyjęty. W Grupie II uprawniony do głosowania był 1 wierzyciel. Wierzyciel ten oddał głos „za” układem. Jego suma wierzytelności wynosiła 327.134,04 zł. Układ w Grupie II został przyjęty. W Grupie III uprawnionych do głosowania było 2 wierzycieli. Liczba wierzycieli, którzy oddali ważny głos i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosiła 2, przy czym suma ich wierzytelności wynosiła 214.281,47 zł. Wierzyciele ci głosowali „za” przyjęciem układu. Układ w Grupie III został W Grupie IV uprawnionych do głosowania było 4 wierzycieli. Liczba wierzycieli, którzy oddali ważny głos i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosiła 1, przy czym suma ich wierzytelności wynosiła 69 121,30 zł. Wierzyciele ci głosowali „za” przyjęciem układu. Układ w Grupie IV został przyjęty. W Grupie V uprawnionych do głosowania było 6 wierzycieli. Liczba wierzycieli, którzy oddali ważny głos i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosiła 2, przy czym suma ich wierzytelności wynosiła 86.884,51 zł. Liczba wierzycieli którzy oddali ważny głos „za” układem i byli objęci układem wynosiła 1, suma wierzytelności przysługująca temu wierzycielowi wynosiła 29.283,94 zł. Liczba wierzycieli którzy oddali ważny głos przeciwko układowi i byli objęci układem wynosiła 1, suma wierzytelności przysługująca temu wierzycielowi wynosiła 57.600,57 zł. Układ w Grupie V nie został przyjęty. W Grupie VI uprawnionych do głosowania było 11 wierzycieli. Liczba wierzycieli, którzy oddali ważny głos i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosiła 2, przy czym suma ich wierzytelności wynosiła 15.160,01 zł. Liczba wierzycieli którzy oddali ważny głos „za” układem i byli objęci układem wynosiła 1, suma wierzytelności przysługująca temu wierzycielowi wynosiła 4.884,02zł. Liczba wierzycieli którzy oddali ważny głos przeciwko układowi i byli objęci układem wynosiła 1, suma wierzytelności przysługująca temu wierzycielowi wynosiła 10.275,99 zł. Układ w Grupie VI nie został przyjęty. W Grupie VII uprawniony do głosowania był 1 wierzyciel. Wierzyciel głosował przeciw układowi. Jego suma wierzytelności wynosiła 43.024,35 zł. Układ w Grupie VII nie został przyjęty. W Grupie VIII uprawniony do głosowania był 1 wierzyciel. Wierzyciel ten oddał głos „za” układem. Jego suma wierzytelności wynosiła 459.545,16 zł. Układ w Grupie VIII został przyjęty. Wymagalne większości głosujących „za” układem osiągnięto w Grupie II, III, IV i VIII. W Grupie I, V, VI oraz VII nie osiągnięto wymagalnych większości głosujących „za” układem. Postępowaniem objętych było 27 wierzycieli. Wszyscy wierzycieli byli uprawnieni do głosowania nad układem. Łączna wartość wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem wynosiła 1.659.278,10 zł. Za układem ważny głos oddało 7 wierzycieli z łączną sumą wierzytelności w kwocie 1.104.249,93,01 zł. Przeciw układowi głos oddało 3 wierzycieli z łączną sumą wierzytelności w kwocie 110.900,91zł. Nieważny głos oddało 3 wierzycieli z łączną sumą wierzytelności 80.369,62zł. W głosowaniu nie oddało głosu 14 wierzycieli, którzy dysponowali wierzytelnościami uprawniającymi do głosowania w łącznej kwocie 363.757,64 zł. Podkreślenia wymaga, że przedstawione powyżej wyliczenia zostały dokonane przez sąd przy przyjęciu, że wierzyciel Proministal Sp. z o. o. oddał nieważny głos, a zatem częściowo zmieniono wartości wskazane przez nadzorcę układu we wniosku o zatwierdzenie układu. Nadzorca wskazał, że układ został przyjęty stosowanie do treści art. 119 ust. 3 p.r. Pomimo dokonania odmiennego ustalenia w zakresie ważności jednego z głosów należy stwierdzić, że uznanie nadzorcy układu o jego przyjęciu w wymienionym powyżej trybie w dalszym ciągu pozostaje prawidłowe. Wynika to ze stwierdzenia, że układ nie uzyskał wymaganej większości we wszystkich grupach, jednak uzyskał większość w co najmniej jednej grupie, tj. w przedmiotowej sprawie uzyskał większość w 4 grupach. Za układem głosowali wierzyciele mający łącznie ponad dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom, tj. mający łącznie 90,87% sumy wierzytelności przysługującej głosującym wierzycielom. Natomiast wierzyciele z grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego. Kwota uzyskana z likwidacji majątku dłużnika w potencjalnym postepowaniu upadłościowym (tj. kwota 46.800,00 zł), nie byłaby bowiem wystarczająca nawet na zaspokojenie kosztów potencjalnego postępowania upadłościowego, które wyniosłyby około 92.573,10 zł. W związku z powyższym, w ewentualnym postępowaniu upadłościowym, żaden z wierzycieli, w tym wierzycieli głosujących przeciwko układowi, nie otrzymałby żadnego zaspokojenia. Warunki układu są tym samym dużo bardziej korzystne dla tych wierzycieli. Zgodnie z art. 216 p.r. nadzorca układu udziela wierzycielowi na jego żądanie informacji o sytuacji majątkowej dłużnika i możliwości wykonania układu w zakresie, który jest potrzebny do podjęcia racjonalnej ekonomicznie decyzji o głosowaniu za albo przeciw układowi. Wierzyciel może złożyć nadzorcy układu pisemne zastrzeżenia co do zgodności z prawem przebiegu samodzielnego zbierania głosów lub wskazania innych okoliczności, które mogą mieć wpływ na zatwierdzenie układu. Nadzorca układu dołącza zastrzeżenia wierzycieli do sprawozdania składanego do sądu wraz z wnioskiem o zatwierdzenie układu. Żaden z wierzycieli nie złożył zastrzeżeń, o których mowa w art. 216 ust. 2 p.r. Z treści art. 219 i 220 p.r. wynika, jakie wymogi formalne powinien spełniać wniosek o zatwierdzenie układu oraz sprawozdanie nadzorcy układu. Do sprawozdania nadzorcy sądowego zostały załączone oryginały oddanych głosów oraz szczegółowe wyniki głosowania w podziale na poszczególne grupy wierzycieli ze wskazaniem wartości głosów. Opisano szczegółowo cały przebieg głosowania. Nadzorca układu stwierdził, że układ został przyjęty. Nadzorca przedłożył plan restrukturyzacyjny. Opisano w nim, że Przemysław Kucaj, prowadzi działalność gospodarczą pod firmą „Air Flow Przemysław Kucaj” ze stałym miejscem wykonywania działalności gospodarczej w Elblągu. Działalnością przeważającą dłużnika zgodnie z kodem Polską Klasyfikacją Działalności jest wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych (43.22.Z). Dłużnik, w ramach działalności gospodarczej, zajmuje się głównie projektowaniem, montażem i serwisem instalacji sanitarnych. Odbiorcami usług dłużnika są zarówno prywatni klienci indywidualni, jak i klienci biznesowi w sektorze przemysłowym, komercyjnym i deweloperskim. Przy wykonywanych zleceniach dla większych podmiotów firma dłużnika występuje zwykle jako jeden z podwykonawców generalnego wykonawcy. W ramach prowadzonej działalności dłużnik zatrudnia aktualnie 1 pracownika. Analizując przyczyny powstania niewypłacalności nadzorca wskazał, że problemy finansowe dłużnika zaczęły się w ostatnim kwartale 2022 r. kiedy to w związku z podpisaniem kontraktu na wykonanie instalacji sanitarnych w ramach powstającej inwestycji deweloperskiej, Generalny Wykonawca wydłużał dłużnikowi termin wejścia na budowę i rozpoczęcie prac oraz udostępnienie frontu robót. W wyniku opóźnień Generalnego Wykonawcy, u dłużnika powstały przestoje, pracownicy i podwykonawcy zatrudnieni przez dłużnika nie mieli możliwości wykonywania swojej pracy, jednocześnie dłużnik musiał ponosić koszty wynagrodzeń ww. osób. Nadto dłużnik zakupił znaczną ilość materiałów na budowę, których nie wykorzystał. Inwestycja generowała również wysokie koszty operacyjne. W momencie kiedy Generalny wykonawca udostępnił dłużnikowi fronty robót i umożliwił wykonywanie prac, posiadał on już znaczne zaległości w wypłacie wynagrodzeń dla pracowników, nadto musiał wypowiedzieć umowy z dużą częścią pracowników i podwykonawców. W efekcie dłużnik nie miał już ani środków finansowych, ani zasobów ludzkich, by wykonać prace przy inwestycji deweloperskiej. Generalny Wykonawca zatrzymał nadto należne dla dłużnika wynagrodzenie w wysokości około 120.000,00 zł, zatrzymał wpłaconą kaucję w wysokości około 120.000,00 zł oraz pozostały na terenie budowy materiał o wartości kilkudziesięciu tysięcy złotych należący do dłużnika. Powyższe okoliczności spowodowały, że dłużnik utracił płynność finansową i obecnie jest zagrożony niewypłacalnością. W ramach środków restrukturyzacyjnych dłużnik planuje pozyskanie nowych kontrahentów, rozszerzenie profilu działalności, redukcję kosztów prowadzenia działalności oraz redukcję całkowitej sumy zobowiązań poprzez zawarcie porozumień układowych z wierzycielami. Dłużnik zamierza skupić się na pozyskiwaniu kontrahentów zlecających mniejsze prace, które będą generowały mniej kosztów i wymagały mniej zasobów ludzkich, jednocześnie będą łatwiejsze do zrealizowania i obarczone mniejszym ryzykiem uzależnionym od nieprzewidzianych okoliczności. Aktualnie dłużnik położył większy nacisk również na serwisowanie instalacji sanitarnych. Serwis instalacji sanitarnych wiąże się z niewielkimi kosztami prowadzenia serwisu, a przy zawartych stałych umowach na serwis może stanowić dla dłużnika stałe i stabilne źródło dochodu. Serwis instalacji sanitarnych jest również znacznie mniej angażujący niż projektowanie i montaż instalacji. Ponadto dłużnik prowadzi rozmowy z producentami urządzeń sanitarnych na wykonywanie serwisu tych urządzeń. W celu redukcji kosztów dłużnik zrezygnował z prowadzenia biura w poprzednim miejscu. Ponadto ograniczył liczbę pracowników. Dłużnik chce również zrezygnować z kosztu w postaci najmu magazynu, który przy zmianie profilu jego działalności stanie się wydatkiem zbędnym. W celu uchronienia się przed negatywnymi efektami zatorów w płatnościach wynagrodzenia kontrahentów dłużnika, wprowadził on sposób rozliczanie się z kontrahentami poprzez wpłacanie przez kontrahentów wynagrodzenia z góry. Dłużnik planuje redukcję zadłużenia z aktualnego poziomu do wysokości uzyskanej po umorzeniu odsetek, części kapitału oraz wydłużenia terminów spłaty wierzytelności. Aby zrealizować ten cel koniecznym będzie porozumienie się z wierzycielami. W ten sposób poprawie ulegnie bieżąca płynność finansowa dłużnika. Wdrożenie ww. środków restrukturyzacyjnych nie będzie się wiązało dla dłużnika z koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów. Do planu restrukturyzacyjnego zostały załączone przedstawione w formie tabel prognozy zysków/strat w latach 2025-2030 przy optymistycznym i realnym scenariuszu zdarzeń ekonomicznych. Z wykazu majątku dłużnika wynika, że posiada on ruchomości w postaci samochodu osobowego marki Renault Master dCi 125 Euro 5, rok produkcji 2015, o szacunkowej wartości 40.000,00 zł oraz samochód osobowy marki Citroen C4 Picasso, rok produkcji 2014 o szacunkowej wartości 38.000,00 zł. Dłużnik nie jest właścicielem żadnej nieruchomości, nie posiada środków pieniężnych, jak również nie przysługują mu żadne wierzytelności. Szacunkowa wartość rynkowa majątku dłużnika wynosi 78.000,00 zł. Na majątku dłużnika ustanowiono przewłaszczenie na zabezpieczenie 51% udziałów w pojeździe Citroen C4 Picasso 2014 r. o wartości 38.000,00 zł dokonane przez Alior Leasing sp. z o.o. na rzecz dłużnika ustanowione umową przewłaszczenia z dnia 08 sierpnia 2022 roku. Nadzorca oszacował koszty postępowania upadłościowego na kwotę 92.573,10 zł, przy założeniu, że postępowanie trwałoby co najmniej 24 miesiące. W wyniku przeprowadzonego testu prywatnego wierzyciela, nadzorca wskazał, że dłużnik posiada dwóch wierzycieli publicznoprawnego tj. Zakład Ubezpieczeń Społecznych z kwotą wierzytelności 43 024,35 zł (Grupa układowa VII) oraz Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kartuzach z kwotą wierzytelności 459 545,16 (Grupa układowa VIII) – przy czym kwoty wskazane przez nadzorcę układu były inne (niższe), natomiast nie wpływa to na wynik przeprowadzonego testu. Szacunkowa wartość rynkowa majątku dłużnika wynosi około 78.000,00 zł. Nadzorca wskazał, że w przypadku zawarcia układu wierzyciel Zakład Ubezpieczeń Społecznych uzyska zaspokojenie 100% kwoty głównej wraz z odsetkami w 20 równych ratach zaś wierzyciel Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kartuzach uzyska zaspokojenie 100 % kwoty głównej w 60 równych ratach, umorzeniu ulegną w całości należności uboczne, w tym odsetki. W przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego wierzytelność główna Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zostanie zakwalifikowana do I kategorii zaspokojenia zaś wierzytelność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Kartuzach do II kategorii zaspokojenia. Odsetki powyższych wierzycieli od wierzytelności głównej byłyby zaspokojone w III kategorii. Łączna kwota przy wymuszonej sprzedaży majątku dłużnika wyniesie 46.800,00 zł. Wysokość wierzytelności zabezpieczonych rzeczowo na majątku dłużnika wynosi 24.227,70 zł. Kwota w masie upadłości pozostała po spłaceniu wierzycieli zabezpieczonych rzeczowo wyniesie 22.572,30 zł. Kwota pozostała po odliczeniu kosztów postępowania upadłościowego i spłaceniu wierzycieli zabezpieczonych rzeczowo wyniesie 0,00 zł. Poziom zaspokojenia wierzycieli niezabezpieczonych rzeczowo w postępowaniu upadłościowym wyniesie 0,00 %. Nadzorca układu stwierdził, że w postepowaniu restrukturyzacyjnym nie dojdzie do udzielenia dłużnikowi pomocy publicznej, albowiem z testu prywatnego wierzyciela wynika, że wierzytelności wierzycieli publicznoprawnych będą zaspokojone w większym stopniu w przypadku zawarcia i wykonania układu niż w postępowaniu upadłościowym. Planowane wsparcie nie stanowi pomocy publicznej. Artykuł 165 p.r. stanowi, iż: w ust. 1 - Sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli narusza on prawo, w szczególności jeżeli przewiduje udzielenie pomocy publicznej niezgodnie z przepisami, albo jeżeli jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany. Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany, jeżeli dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. w ust. 2 - Sąd może odmówić zatwierdzenia układu, jeżeli jego warunki są rażąco krzywdzące dla wierzycieli, którzy głosowali przeciw układowi i zgłosili zastrzeżenia. w ust. 3 - Sąd odmawia zatwierdzenia układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu albo przyspieszonym postępowaniu układowym, jeżeli suma spornych wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem. w ust. 4 - Jeżeli w przyspieszonym postępowaniu układowym okoliczność, o której mowa w ust. 3, ujawni się po przyjęciu układu, sąd może zatwierdzić układ o ile zostanie wykazane, że dłużnik nie wiedział o istnieniu wierzytelności spornych, a ich zaspokojenie w wyniku wykonania układu nie będzie mniejsze niż w przypadku ogłoszenia upadłości dłużnika. w ust. 5 - Na rozprawie wyznaczonej w celu rozpoznania układu sąd umarza postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli ustali, że układ nie został przyjęty na skutek braku odpowiedniej większości. w ust. 6. - Postanowienie o odmowie zatwierdzenia układu oraz postanowienie o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego, o którym mowa w ust. 5, obwieszcza się. w ust. 7 - Na postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia układu przysługuje zażalenie. Zażalenie wnosi się w terminie dwóch tygodni. W ocenie sądu nie zachodzą okoliczności z art. 165 ust. 1 p.r. Treść układu nie jest sprzeczna z obowiązującym porządkiem prawnym. W zakresie dojścia do naruszeń proceduralnych należy wskazać, że z uwagi na awarię systemu KRZ w dniu 9 lipca 2025 r. oraz z uwagi na odroczenie terminu zgromadzenia wierzycieli z powodu awarii na dzień 10 lipca 2025 r., wniosek o zatwierdzenie układu złożony został z jednodniowym opóźnieniem względem terminu wynikającego z art. 211 ust. 2 p.r. Należy wskazać, że awaria systemu w dniu 9 lipca 2025 r. była powszechna i trwała przez cały dzień, co stanowiło siłę wyższą uniemożliwiającą nie tylko złożenie w terminie wniosku o zatwierdzenie układu, ale również uniemożliwiało w tym dniu oddawanie głosów przez wierzycieli. Przepisy nie stanowią wprost, jaki jest skutek przekroczenia trzymiesięcznego terminu przewidzianego w art. 211 ust. 2 p.r. W szczególności nie jest jasna relacja wskazanego przepisu względem art. 226g p.r. Brak także jasnej odpowiedzi, jak należy traktować sytuację, gdy niedochowanie terminu do złożenia wniosku o zatwierdzenie układu nastąpiło z przyczyn losowych, tak jak w toku niniejszego postępowania. Przepisy o przywróceniu terminu dotyczą wyłącznie czynności procesowych i terminów przewidzianych w przepisach o postępowaniu cywilnym, a zatem nie mają zastosowania do spóźnionego wniosku o zatwierdzenie układu. Jak wskazał P. Zimmerman „układ narusza prawo zarówno wtedy, gdy do naruszenia prawa doszło w trakcie jego przyjmowania (naruszenie proceduralne), jak i wtedy, gdy jego treść jest sprzeczna z obowiązującym porządkiem prawnym (naruszenie materialnoprawne). Nie stanowi naruszenia prawa i nie może być podstawą do odmowy zatwierdzenia układu takie pokrzywdzenie wierzyciela, które nie mieści się w pojęciu i granicach naruszenia kryterium ochrony najlepszych interesów wierzycieli ” (P. Zimmerman, Prawo restrukturyzacyjne. Komentarz [w:] Prawo upadłościowe. Prawo restrukturyzacyjne. Komentarz , wyd. 9, 2025, komentarz do art. 165, SIP Legalis). W ocenie sądu należy stwierdzić, że pomimo przekroczenia terminu z art. 211 ust. 2 p.r. układ nie narusza prawa. Do przekroczenia terminu doszło z przyczyn niezależnych od dłużnika, a wniosek został złożony w pierwszym możliwym dniu, kiedy ustała awaria systemu. Mając na uwadze powyższe okoliczności, a także fakt, że do przekroczenia terminu doszło jednie o jeden dzień, zdecydowanie nie można stwierdzić, że układ narusza prawo. Wręcz przeciwnie, odmowa jego naruszenia jedynie z takiego powodu, sprowadzającego się do nadmiernego formalizmu ze strony sądu, prowadziłaby do naruszenia najlepszych interesów wierzycieli biorących udział w niniejszym postępowaniu. Również w ocenie sądu nie można twierdzić, że jest oczywiste, że układ nie zostanie wykonany. Nadzorca sądowy w sprawozdaniu ocenił, że przyjęty układ jest możliwy do wykonania. Dłużnik, przy spełnieniu przedstawionych w planie restrukturyzacyjnym założeń, zdaniem nadzorcy układu, ma możliwości realizacji proponowanego wierzycielom układu. W kontekście art. 165 ust. 2 p.r. należy wskazać, że żaden z wierzycieli nie złożył zastrzeżeń. W niniejszym postępowaniu nie był sporządzony spis wierzytelności spornych, bowiem dłużnik nie posiada tego rodzaju wierzytelności. Okoliczność wyrażona w art. 165 ust. 3 p.r. więc nie zachodzi. Badając, czy istnieje okoliczność zawarta w przepisie art. 165 ust. 5 p.r., sąd przeanalizował dokumenty dołączone do wniosku o zatwierdzenie układu w postaci sprawozdania nadzorcy, spisu wierzytelności, zawiadomienia wierzycieli, kart do głosowania wraz z odpisami z KRS, pełnomocnictwami oraz dowodami nadania kart w przypadku wierzycieli, którzy nie wzięli udziału w głosowaniu i doszedł do przekonania, że układ został przyjęty, co zostało szeroko opisane w poprzedniej części uzasadnienia. Na podstawie danych przedstawionych przez nadzorcę sąd doszedł do przekonania, iż układ został przyjęty, a stwierdzenie nadzorcy sądowego o przyjęciu układu było prawidłowe Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 223 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego i powyżej wymienionych sąd zatwierdził układ zawarty przez dłużnika z wierzycielami, o czym orzekł w pkt 1 postanowienia. Uzasadnienie co do wskazania podstawy jurysdykcji Sąd ustalił i zważył co następuje: Dla rozstrzygnięcia wniosku niezbędne jest ustalenie, czy polski sąd posiada jurysdykcję krajową do rozpoznania sprawy. W tym celu konieczne jest określenie właściwej dla rozpoznawanej sprawy normy jurysdykcyjnej z uwzględnieniem faktu, że kwestia jurysdykcji krajowej jest uregulowana zarówno w prawie krajowym jak i w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz.Urz.UE.L Nr 141, str. 19). Rozporządzenie unijne obowiązuje w całości i bezpośrednio w polskim systemie prawnym. Zgodnie z pkt 9 Preambuły rozporządzenie znajduje zastosowanie do wszystkich postępowań upadłościowych, które spełniają warunki określone w rozporządzeniu, niezależnie od tego, czy dłużnik jest osobą fizyczną czy osobą prawną, przedsiębiorcą czy osobą niewykonującą działalności gospodarczej. Postępowania te są wymienione wyczerpująco w załączniku A. W odniesieniu do krajowych postępowań wymienionych w załączniku A rozporządzenie 2015/848 powinno mieć zastosowanie bez dalszego badania przez sąd państwa członkowskiego, czy spełnione są warunki określone w rozporządzeniu. Postępowanie, którego dotyczy wniosek jest wymienione w załączniku A do Rozporządzenia. Zgodnie z pkt 23 Preambuły rozporządzenia nr 2015/848 pozwala ono na wszczęcie głównego postępowania upadłościowego w państwie członkowskim, w którym dłużnik posiada główny ośrodek swojej podstawowej działalności. Postępowanie to ma zakres uniwersalny, jego celem jest objęcie całego majątku dłużnika. W celu ochrony różnych interesów rozporządzenie 2015/848 pozwala na wszczęcie równolegle z głównym postępowaniem upadłościowym wtórnych postępowań upadłościowych. Wtórne postępowanie upadłościowe może zostać wszczęte w państwie członkowskim, w którym dłużnik ma swój oddział. Skutki wtórnego postępowania upadłościowego ograniczone są tylko do majątku dłużnika znajdującego się w tym państwie. Bezwzględnie obowiązujące przepisy dotyczące koordynacji z głównym postępowaniem upadłościowym gwarantują niezbędną jednolitość postępowania w ramach Unii. Takie uregulowanie eliminuje z zakresu zastosowania rozporządzenia dłużników, których główny ośrodek podstawowej działalności znajduje się poza obszarem Unii Europejskiej mimo, że na jej obszarze znajduje się siedziba lub miejsce zamieszkania dłużnika albo jego majątek. W konsekwencji, jeżeli główny ośrodek dłużnika znajduje się w Polsce to jurysdykcja zawsze będzie wynikała z przepisów rozporządzenia 2015/848, a konkretnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia. Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2015/848 sądy państwa członkowskiego, na którego terytorium znajduje się główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika, posiadają jurysdykcję do wszczęcia postępowania upadłościowego („główne postępowanie upadłościowe”). Głównym ośrodkiem podstawowej działalności jest miejsce, w którym dłużnik regularnie zarządza swoją działalnością o charakterze ekonomicznym i które jako takie jest rozpoznawalne dla osób trzecich. W przypadku spółki lub osoby prawnej domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem ich podstawowej działalności jest miejsce siedziby statutowej. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy siedziba statutowa nie została przeniesiona do innego państwa członkowskiego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W przypadku osoby fizycznej prowadzącej niezależną działalność gospodarczą lub zawodową domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest główne miejsce wykonywania tej działalności. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy główne miejsce wykonywania działalności nie zostało przeniesione do innego państwa członkowskiego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W przypadku każdej innej osoby fizycznej domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest miejsce zwykłego pobytu tej osoby. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy miejsce zwykłego pobytu nie zostało przeniesione do innego państwa członkowskiego w okresie sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W niniejszej sprawie główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika znajduje się w Polsce. Oznacza to, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/949 w sprawie postępowania upadłościowego z dnia 20 maja 2015 r. (Dz.Urz.UE L 141 z 5.06.2015r., s. 19-72), a wszczęte postępowanie ma charakter postępowania głównego. Z tych przyczyn należało orzec jak w stosownym punkcie postanowienia. Na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. Zażalenie należy wnieść w ciągu dwóch tygodni od dnia niniejszego obwieszczenia. Zażalenie należy skierować do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. Zażalenie podlega opłacie w wysokości 200,00 zł.

Nadzorca układu, którym jest Wiktoria Danowska w postępowaniu restrukturyzacyjnym (postępowaniu o zatwierdzenie układu) dłużnika, którym jest Przemysław Kucaj prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Air Flow Przemysław Kucaj, obwieszcza co następuje: na podstawie art. 105 ust. 1 p.r. w zw. z art. 212 ust. 3 p.r. zwołać zgromadzenie wierzycieli w celu głosowania nad układem; termin i miejsce zgromadzenia wierzycieli wyznaczyć na dzień 8 lipca 2025 r, godz. 10:00, Biuro Nadzorcy Układu : Aleja Rzeczypospolitej 8 lok. 9, 80-369 Gdańsk; określić, iż głosowanie na zgromadzeniu wierzycieli przeprowadzone zostanie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, przy czym wierzyciel, który stawił się osobiście na zgromadzeniu wierzycieli, może oddać głos ustnie do protokołu lub na piśmie .

Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy, ul. Piekarnicza 10, 80-126 Gdańsk, obwieszcza, że Postanowienie wydane w postępowaniu GD1G/GRz/12/2024, w dniu 23 lipca 2024 r., o oznaczeniu GD1G/GRz/12/2024/28 jest prawomocne z dniem 28 stycznia 2025 r.

Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy, ul. Piekarnicza 10, 80-126 Gdańsk, obwieszcza, że postanowieniem z dnia 23 lipca 2024 roku wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest Przemysław Kucaj prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Air Flow Przemysław Kucaj (PESEL [ukryto]), sygnatura akt GD1G/GRz/12/2024, postanowił: na podstawie art. 165 ust. 1 ustawy z dnia 15 maja 2015r. Prawo restrukturyzacyjne w zw. z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 15 maja 2015r. Prawo restrukturyzacyjne odmówić zatwierdzenia układu. Na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy. Zażalenie należy wnieść w ciągu dwóch tygodni od dnia niniejszego obwieszczenia. Zażalenie należy skierować do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy. Zażalenie podlega opłacie w wysokości 200,00 zł.

Nadzorca układu, którym jest Kamila Drewnowska-Ciołek w postępowaniu restrukturyzacyjnym (postępowaniu o zatwierdzenie układu) dłużnika, którym jest Przemysław Kucaj prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Air Flow Przemysław Kucaj, obwieszcza co następuje: na podstawie art. 105 ust. 1 p.r. w zw. z art. 212 ust. 3 p.r. zwołać zgromadzenie wierzycieli w celu głosowania nad układem; termin i miejsce zgromadzenia wierzycieli wyznaczyć na dzień 25 stycznia 2024 r, godz. 10:00, kancelaria doradcy restrukturyzacyjnego Kamili Drewnowskiej - Ciołek, ul. Popijarska 5, 24-300 Opole Lubelskie ; określić, iż głosowanie na zgromadzeniu wierzycieli przeprowadzone zostanie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, przy czym wierzyciel, który stawił się osobiście na zgromadzeniu wierzycieli, może oddać głos ustnie do protokołu lub na piśmie.