GTS SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ

KRS 0000251998 NIP 9581521520 REGON 220197512

Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy, ul. Piekarnicza 10, 80-126 Gdańsk, obwieszcza, że postanowieniem z dnia 11 września 2026 roku wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest "GTS" SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (KRS 0000251998), sygnatura akt GD1G/GRz/223/2025, postanowił: 1. na podstawie art. 165 ust. 1 w zw. z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 roku Prawo restrukturyzacyjne odmówić zatwierdzenia układu, 2. kosztami postępowania obciążyć dłużnika, uznając je za uiszczone w całości. Uzasadnienie W dniu 22 grudnia 2025 roku dłużnik "GTS" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Gdyni złożył wniosek o zatwierdzenie układu częściowego z kluczowymi wierzycielami posiadającymi największe i najstarsze wierzytelności. Dłużnik wskazał, że układ obejmuje następujące grupy interesów - wierzytelności publiczno-prawne (w tym wierzytelności niezabezpieczone i zabezpieczone na majątku spółki) i wierzytelności z tytułu ubezpieczeń. W uzasadnieniu wskazał, że powyższe wierzytelności stanowią obciążenie dla spółki od długiego czasu (w przypadku ZUS nawet od 2017 roku), wpływają negatywnie na jej płynność i ograniczają możliwości rozwoju. Wierzytelności objęte układem częściowym stanowią ok. 78% wszystkich zobowiązań dłużnika. Pozostałe wierzytelności zostaną spłacone w całości i nie zostaną objęte układem. Dłużnik dokonał podziału wierzycieli na trzy grupy: GRUPA I: wierzyciele zabezpieczeni rzeczowo (ZUS) – wierzytelności 218 320,00 zł odpowiadające sumie wierzytelności, która odpowiada wartości przedmiotów zabezpieczenia w warunkach upadłości, GRUPA II: wierzyciele publicznoprawni (wierzytelności niezabezpieczone) – wierzytelności 1 395 195,22 zł, GRUPA III: wierzyciele ubezpieczeniowi (niezabezpieczeni) - wierzytelności 276 532,27 zł. Propozycje układowe dla wierzycieli z grupy I i II są następujące: - układ przewiduje spłatę wierzytelności w 72 (słownie: siedemdziesięciu dwóch) równych ratach miesięcznych, powiększonych każdorazowo o odsetki za opóźnienie od należności głównej za okres od dnia układowego do dnia zapłaty, płatne do ostatniego dnia każdego miesiąca począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym uprawomocniło się postanowienie Sądu w przedmiocie zatwierdzenia układu. Przy czym w pierwszej kolejności zaspokojeniu będzie podlegała należność główna. Propozycje układowe dla wierzycieli z grupy III są następujące: - spłata wierzytelności w 72 (słownie: siedemdziesięciu dwóch) równych ratach miesięcznych, płatnych do ostatniego dnia każdego miesiąca począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym uprawomocniło się postanowienie Sądu w przedmiocie zatwierdzenia układu. Przy czym w pierwszej kolejności zaspokojeniu będzie podlegała należność główna; - umorzenie wszystkich odsetek powstałych po dniu układowym. Wyniki głosowania były następujące: Grupa I – głos za układem oddali wszyscy uprawnieni do głosowania (1 wierzyciel) reprezentujący 100% wierzytelności (218 320,00 zł) – układ został przyjęty. Grupa II – głos za układem oddało 3 wierzycieli (75% uprawnionych do głosowania i 75% głosujących) reprezentujących 89,75% wierzytelności biorących udział w głosowaniu, przeciwko układowi głosował 1 wierzyciel (25% uprawnionych do głosowania i jednocześnie 25% głosujących) reprezentujący 10,25% wierzytelności biorących udział w głosowaniu – układ został przyjęty. Grupa III - głos za układem oddał 1 wierzyciel (50% uprawnionych do głosowania i jednocześnie 50% głosujących) reprezentujących 82,08% wierzytelności biorących udział w głosowaniu, głos przeciw układowi oddał 1 wierzyciel (50% uprawnionych do głosowania i jednocześnie 50% głosujących) reprezentujących 17,92% wierzytelności biorących udział w głosowaniu – układ nie został przyjęty. Układ częściowy został przyjęty w grupach I i II oraz nie został przyjęty w grupie III. Łącznie głos oddało 7 wierzycieli (100% uprawnionych do głosowania), z czego 5 wierzycieli (71,43% głosujących) reprezentujących wierzytelności w kwocie 1 697 480,47 zł (89,81% głosujących wierzytelności) głosowało za układem, natomiast 2 wierzycieli (28,57% głosujących) reprezentujący wierzytelności w kwocie 192 567,02 zł (10,19% głosujących wierzytelności) zagłosowało przeciwko układowi. Wszystkie głosy były ważne. Stosownie do art. 119 ust. 3 p. 1 p.r. układ częściowy został przyjęty, ponieważ głosowała za nim większość grup wierzycieli (2 z 3), w tym jedna grupa wierzycieli, o których mowa w art. 161 ust. 1a pkt 3 – tj. których wierzytelności są zabezpieczone na składnikach majątku dłużnika, przy czym za przyjęciem układu głosowała większość wierzycieli (71,43%) mających łącznie 89,81% sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom. (wniosek o zatwierdzenie układu – dokument poz. 1 akt GD1G/GRz/223/2025) Pismem z dnia 24 marca 2026 roku wierzyciel Skarb Państwa – Naczelnik Urzędu Skarbowego w Gdyni wskazał, że w związku z trwającym postępowaniem restrukturyzacyjnym o sygnaturze GD1G/GRz/223/2025 dot. „GTS” Sp. z o.o. po dniu układowym tj. 27 sierpnia 2025 roku powstały następujące nowe zobowiązania podatkowe nieuregulowane przez dłużnika, których wysokość wraz z odsetkami obliczonymi na dzień 23 marca 2025 roku wynosi łącznie 90 810,11 zł. Tym samym łączne zobowiązania spółki wobec tutejszego urzędu wzrosły o 90 810,83 zł, w porównaniu do stanu z dnia układowego, w którym wynosiły 144 876,95 zł. (pismo wierzyciela z dnia 24 marca 2026 roku – poz. 19 w aktach sprawy GD1G/GRz/223/2025) Pismem z dnia 16 marca 2026 roku wierzyciel nieobjęty układem – Baltic Trade Paliwa Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wskazał, że dłużnik nie wykonuje ustawowego obowiązku bieżącego regulowania zobowiązań powstałych po wszczęciu postępowania o zatwierdzenie układu. Dłużnik nie uregulował wobec wierzyciela wymagalnych należności wynikających z nieopłaconych faktur VAT w łącznej wysokości 200 000 zł. Przedmiotowe wierzytelności zostały stwierdzone nakazami zapłaty z dnia 1 grudnia 2025 roku oraz 30 grudnia 2025 roku. Dłużnik dokonał jedynie częściowej zapłaty w dniu 12 grudnia 2025 roku w kwocie 1 165,63 zł, po czym zaprzestał wykonywania jakichkolwiek spłat. (pismo wierzyciela z dnia 16 marca 2026 roku - poz. 20 w aktach sprawy GD1G/GRz/223/2025) Pismem z dnia 1 maja 2026 roku Sopockie Towarzystwo Ubezpieczeń ERGO Hestia Spółka Akcyjna z siedzibą w Sopocie wskazała, że łączna wysokość zadłużenia dłużnika wobec wierzyciela według stanu aktualnego na dzień układowy wynosi 10 465,26 zł i wynika z nieuiszczonych przez dłużnika składek ubezpieczeniowych należnych zgodnie z polisami. Jednocześnie wezwała dłużnika do zapłaty kwoty 1 519,34 zł traktowanej jako wierzytelność, która powstała po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego i która powinna zostać uregulowana w terminie zapłaty. ( informacja o wierzytelności objętej układem – poz. 26 w aktach sprawy GD1G/GRz/223/2025) Nadzorca układu pismem z dnia 22 czerwca 2026 roku wskazał, że nie kwestionuje roszczeń i twierdzeń zawartych w pismach wierzycieli znajdujących się pod poz. 19 i 20 w aktach postępowania. Dłużnik nie reguluje wszystkich bieżących zobowiązań, tj. zobowiązań powstałych po dniu układowym. Wierzytelność Sopockiego Towarzystwa Ubezpieczeń ERGO Hestia Spółka Akcyjna z siedzibą w Sopocie jest zasadna i powinna zostać objęta układem częściowym. Wierzytelność ta nie została uwzględniona przez przeoczenie. Jednocześnie nadzorca wskazuje, że wynik głosowania nad układem nie zmieniłby się niezależnie od głosu ww. wierzyciela. (wykonanie zarządzenia z dnia 16.06.2026 r. – pismo nadzorcy – poz. 39 w aktach sprawy GD1G/GRz/223/2025) Pismem z dnia 22 czerwca 2026 roku dłużnik wskazał, że zobowiązania wobec wierzycieli prywatnoprawnych powstałe po dniu układowym, które są nieuregulowane wynoszą łącznie 254 210,18 zł. Początkowo brak środków wynikał z blokady kont bankowych założonych przez ZUS. Po otwarciu postępowania sanacyjnego dłużnik złożył wniosek do sądu o odblokowanie kont, ale został on rozpatrzony negatywnie. W dniu 15 stycznia 2026 Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Gdyni Mariusz Zabłocki wszczął sprawę Gkm 21/26 w celu wykonania zabezpieczenia na wniosek firmy Baltic-Trade Paliwa Sp. z o.o. z siedzibą w Tuchomiu. Z kont dłużnika i od jego kontrahentów została pobrana kwota 63 412,17 zł. W dniu 25.03.2026 Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym Gdańsk Północ w Gdańsku Aleksandra Jagiełło-Królikowska wszczęła sprawę Gkm 28/26 w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Baltic-Trade Paliwa Sp. z o.o. Z kont dłużnika i jego kontrahentów została pobrana kwota ok. 100.000,00 zł. Na w/w egzekucję została złożona skarga w dniu 31 marca 2026 roku. Do dnia dzisiejszego Sąd jej nie rozpatrzył. Wierzytelności wymienione w piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Gdyni z dnia 24 marca 2026 roku oraz wierzytelności wymienione w piśmie Baltic-Trade Paliwa sp. z o. o. z dnia 16 marca 2026 roku nie zostały uregulowane z ww. przyczyn. Wierzytelność wymienioną w piśmie Sopockiego Towarzystwa Ubezpieczeń Ergo Hestia z dnia 01.05.2026 r. dłużnik uznał z bezzasadną. (złożenie informacji – poz. 39 w aktach sprawy GD1G/GRz/223/2025) Pismem z dnia 23 czerwca 2026 roku wierzyciel nieobjęty układem – Baltic Trade Paliwa Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wskazał, że zajęte przez komorników na poczet wierzytelności Baltic-Trade Paliwa sp. z o.o. środki z tytułu bieżących zaległości oraz zaległości nieobjętych układem, nie zostały przekazane wierzycielowi i w obu sprawach egzekucyjnych złożono skargi na czynności komornika, w wyniku których przed Sądem Rejonowym Gdańsk-Północ w Gdańsku XIII Wydział Cywilny - Sekcja ds. Egzekucyjnych prowadzone są postępowania o sygn. akt XIII 1Co 545/26 oraz XIII 1Co 453/26, a przed Sądem Rejonowym w Gdyni VII Wydział Cywilny – Sekcja ds. egzekucyjnych postępowanie o sygn. akt: VII 1 Co 534/26. Wierzycielowi przysługują względem dłużnika stwierdzone nakazami zapłaty wierzytelności na łączną kwotę niemal 200 000 zł plus odsetki za opóźnienie w zapłacie. Część wierzytelności powstała przed dniem obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego, jednak nie została objęta układem, pozostała zaś część, w łącznej kwocie przekraczającej 74 000 zł, powstała po dniu układowym stanowi wierzytelności bieżące. Żadna z tych wierzytelności nie jest spłacana przez dłużnika. Dłużnik nie tylko nie płaci nawet w najmniejszych ratach wierzytelności bieżących i nieobjętych układem ale dodatkowo blokuje ich wyegzekwowanie w postępowaniu egzekucyjnym. Powyższe okoliczności wskazują na to, że dłużnik nie spełnia obowiązku stanowiącego jedną z podstawowych przesłanek dopuszczalności oraz kontynuowania postępowania układowego. Postawa dłużnika i wydłużające się postępowanie o zatwierdzenie układu uniemożliwia wierzycielowi skuteczne odzyskanie przysługujących mu należności, co w sposób istotny narusza jego prawa. W konsekwencji prowadzone w niniejszej sprawie postępowanie restrukturyzacyjne nie służy realizacji jego celu, lecz prowadzi do dalszego pokrzywdzenia wierzycieli poprzez utrzymywanie stanu trwałego niewykonywania wymagalnych zobowiązań przez dłużnika. (ustosunkowanie się do pisma dłużnika – poz. 40 w aktach sprawy GD1G/GRz/223/2025) Pismem z dnia 24 lipca 2026 roku Baltic Trade Paliwa Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wskazał, że do dnia sporządzenia niniejszego pisma jego wierzytelności nie zostały zaspokojone nawet w części. (ponaglenie – poz. 41 w aktach sprawy GD1G/GRz/223/2025) Sąd ustalił i zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie o zatwierdzenie układu jest szczególnym rodzajem postępowania, gdyż odbywa się całkowicie poza kontrolą sądu. Sądowa kontrola przebiegu i dopuszczalności zawarcia układu odbywa się dopiero na etapie rozpatrzenia wniosku dłużnika o zatwierdzenie układu. Rola sądu sprowadza się do zatwierdzenia układu w przypadku uzyskania wymaganej większości głosów lub do odmowy zatwierdzenia układu w przypadkach wskazanych w ustawie prawo restrukturyzacyjne. Stąd względy ochrony wierzycieli wymagają, aby wszystkie przepisy ustawy regulujące to postępowanie były przez dłużnika rygorystycznie przestrzeganie. Należy wskazać, że zmiana przepisów postępowania o zatwierdzenie układu weszła w życie jednocześnie z uruchomieniem Krajowego Rejestru Zadłużonych (dalej KRZ). Zgodnie z tymi zmianami od dnia 1 grudnia 2021 roku wszystkie postępowania toczące się przed sądem upadłościowym, w tym także postępowanie o zatwierdzenie układu, są prowadzone w ww. systemie teleinformatycznym. Zarazem ustawa (art. 196b ust. 1 i art. 196c p.r.) enumeratywnie wskazuje podmioty oraz sytuacje, w których pismo może być wniesione z pominięciem tego systemu. W pierwszej kolejności, należy wskazać, iż postepowanie o zatwierdzenie układu odbywa się w głównej mierze poza sądem, a przed nadzorcą układu. Zainicjowanie tego postępowania odbywa się bez zgody sądu. Co istotne, sąd nie wydaje postanowienia o otwarciu postępowania, tak jak to ma miejsce w przypadku pozostałych rodzajów postępowań restrukturyzacyjnych. Zgodnie z regulacją art. 189 ust. 2 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1428 z późn. zm. dalej jako p.r.) skutki otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego powstają z dniem układowym, o którym mowa w art. 211 p.r. Dopiero kolejny etap postępowania ma charakter sądowy i dotyczy rozpoznania wniosku dłużnika o zatwierdzenie układu. Z tego względu zasady prowadzenia przez nadzorcę postepowania o zatwierdzenie układu, a także procedura zbierania głosów, zostały obwarowane licznymi regulacjami o charakterze norm bezwzględnie obowiązujących. To sąd następnie ocenia, czy nadzorca układu przestrzegał tychże norm, a także sprawdza zgodność przeprowadzonego głosowania z procedurą oraz to czy układ jest zawarty zgodnie z prawem. W tym miejscu należy także nadmienić, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne – w brzmieniu po nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 25 lipca 2025 r. o zmianie ustawy – Prawo restrukturyzacyjne, ustawy – Prawo upadłościowe oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Zadłużonych (Dz.U. z 2025 r., poz. 1085). Zgodnie z art. 4 tej ustawy, w sprawach, w których przed dniem wejścia w życie nowelizacji wpłynął wniosek restrukturyzacyjny lub doszło do ustalenia dnia układowego, stosuje się przepisy dotychczasowe. W niniejszej sprawie dzień układowy ustalono na 7 listopada 2025 roku, czyli po wejściu w życie nowelizacji (23 sierpnia 2025 roku), co oznacza, że stosuje się przepisy obowiązujące po nowelizacji. Nadto, w przedmiotowej sprawie dłużnik złożył wniosek o zatwierdzenie układu dotyczącego jedynie niektórych zobowiązań, których restrukturyzacja w ocenie dłużnika ma zasadniczy wpływ na dalsze funkcjonowanie przedsiębiorstwa dłużnika (układ częściowy). Układ ten ma ograniczony skutek podmiotowy i skierowany jest do wybranej grupy lub grup wierzycieli. Wyodrębnienie wierzycieli objętych układem częściowym odbywa się w oparciu o obiektywne, jednoznaczne i uzasadnione ekonomicznie kryteria dotyczące stosunków prawnych wiążących wierzycieli z dłużnikiem, z których wynikają zobowiązania objęte propozycjami układowymi (art. 180 ust. 2 p.r.). Co istotne, ustawodawca wprowadził pewne odrębności właściwe dla układów częściowych, w tym szczególne warunki układu częściowego oraz wymogi karty do głosowania. Zgodnie z wymienionymi powyżej przepisami pierwszym etapem postępowania jest zawarcie umowy z nadzorcą układu o przeprowadzenie nadzoru nad przebiegiem postępowania o zatwierdzenie układu – art. 210 ust 1 p.r. Niezwłocznie po rozpoczęciu przez nadzorcę sprawowania swojej funkcji dłużnik ustala dzień układowy – art. 211 ust 1 p.r. Ustalenie dnia układowego ma to znaczenie, że według stanu z dnia układowego określa się uprawnienia wierzycieli do głosowania nad układem oraz skutki przyjętego układu (art. 211 ust. 2 p.r.). Po zawarciu z dłużnikiem umowy zgodnie z art. 226a ust 1 p.r. nadzorca układu winien sporządzić spis wierzytelności, spis wierzytelności spornych, wstępny plan restrukturyzacyjny i następnie może on dokonać obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego. Zgodnie z art. 212 ust. 2 p.r. następnie wierzyciele oddają głos za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, w którym nadzorca układu zamieszcza kartę do głosowania. Nadzorca układu za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub za pośrednictwem komornika sądowego w sposób określony w ustawie z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych doręcza wierzycielom, na adres wskazany w rejestrze, do którego jest wpisany wierzyciel, informację o sposobie głosowania za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe z pouczeniem o sposobie uwierzytelnienia się i sposobie wypełnienia karty do głosowania. Należy wskazać, że poza koniecznością spełnienia wymogów proceduralnych zasadniczymi przesłankami zatwierdzenia układu (podstawy zatwierdzenia sensu stricto), a tym samym nadania mu mocy prawnej, są: zgodność z prawem treści układu oraz procedury, w której go przyjęto; brak istotnego pokrzywdzenia sprzeciwiających się wierzycieli oraz wykonalność układu. Zgodnie bowiem z art. 165 ust. 1 p.r. sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli narusza on prawo, w szczególności jeżeli przewiduje udzielenie pomocy publicznej niezgodnie z przepisami, albo jeżeli jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany. Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany, jeżeli dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego Należy podkreślić, że kierunek interpretacji pojęcia oczywistej niewykonalności układu jest wyznaczany przez domniemanie prawne wzruszalne, które może być obalone przy pomocy wszelkich środków dowodowych. W doktrynie wskazuje się, że domniemanie to może zostać obalone, zwłaszcza jeśli elementem planu restrukturyzacyjnego jest dofinansowanie dłużnika, uwarunkowane prawomocnym zatwierdzeniem układu i należycie uprawdopodobnione co do możliwości jego realizacji, jak również gdy układ ma polegać na likwidacji majątku dłużnika lub na konwersji wierzytelności na udziały lub akcje (P. Zimmerman, Prawo restrukturyzacyjne. Komentarz [w:] Prawo upadłościowe. Prawo restrukturyzacyjne. Komentarz, wyd. 9, 2025, art. 165, Nb 8). Co istotne, w razie spełnienia się przesłanek określonych w art. 165 ust. 1 p.r. sąd obligatoryjnie odmawia zatwierdzenia układu. Należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie jak wynika z pism wierzycieli: Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego w Gdyni i Baltic Trade Paliwa Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością dłużnik nie reguluje zobowiązań zarówno wobec wierzycieli objętych układem, jak i wierzycieli nieobjętych układem, które to zobowiązania dotyczą okresu po dniu układowym. Również sam nadzorca układu wskazał, że nie kwestionuje roszczeń i twierdzeń zawartych w pismach wierzycieli, a dłużnik nie reguluje wszystkich bieżących zobowiązań, tj. zobowiązań powstałych po dniu układowym. Nadto dłużnik wskazał, że zobowiązania powstałe po dniu układowym, które są nieuregulowane wynoszą łącznie 254 210,18 zł, przy czym dłużnik wymienił wówczas zobowiązania jedynie wobec podmiotów prywatnoprawnych. Do ww. nieuregulowanych bieżących zobowiązań należy doliczyć bieżące zadłużenie podatkowe w wysokości 90 810,83 zł. Ww. kwota w ocenie Sądu jest kwotą znaczną. Nadto, dłużnik powinien wypełniać podstawowy obowiązek przedsiębiorcy jakim jest uiszczanie zobowiązań wobec wierzycieli publicznoprawnych. Należy podkreślić, że regulowanie zobowiązań publicznoprawnych po stronie dłużników jest ich podstawowym obowiązkiem. Brak regulowania tychże podstawowych obowiązków rodzi uzasadnioną wątpliwość co do tego, czy dłużnik byłby w stanie regulować jakiekolwiek bieżące zobowiązania prywatnoprawne oraz poddaje w wątpliwość możliwość wykonywania układu. W związku z powyższym nie można uznać, iż dłużnik boryka się jedynie z przejściowymi trudnościami z niewypłacalnością. W tym miejscu należy wskazać, że dłużnik, decydując się na układ częściowy i wskazując, ze wierzytelności objęte układem stanowią obciążenie od długiego czasu, wpływają negatywnie na płynność dłużnika i ograniczają możliwości rozwoju i jednocześnie deklarując, że pozostałe wierzytelności zostaną spłacone w całości i nie zostaną objęte układem winien zadbać w szczególności aby wierzyciele nieobjęci układem nie byli pokrzywdzeni. Tymczasem już na etapie po złożeniu wniosku o zatwierdzenie układu dłużnik zaprzestał uiszczać na rzecz jednego z wierzycieli nieobjętych układem bieżących należności. Powyższe poddaje w wątpliwość przyczynę, dla której dłużnik zdecydował się na zawarcie układu częściowego. Dalej, należy wskazać, że dłużnik nie obalił domniemania, o którym mowa w art. 165 ust. 1 p.r. Dłużnik w złożonym planie restrukturyzacyjnym wskazał jedynie, iż posiada aktualnie ograniczoną zdolność do zaciągania nowych zobowiązań finansowych, w związku z czym działalność operacyjna oraz spłata zobowiązań objętych i nieobjętych układem będzie finansowana bieżącymi wpływami. Ponadto dłużnik planuje sfinansowanie kolejnych pojazdów w drodze leasingu operacyjnego. Jednocześnie dłużnik zaproponował następujące środki optymalizujące działalność operacyjną w spółce: restrukturyzację zadłużenia, ograniczenie kosztów działalności, poprawę ściągalności należności. Powyższe świadczy po pierwsze o tym, że dłużnik jako jedną z metod dofinasowania planuje zawierać nowe zobowiązania (a zawieranie nowych zobowiązań finansowych stanowi z zasady główne źródło jego dokapitalizowania). Nadto, dłużnik nie wskazał żadnego sposobu na dofinansowanie, umożliwiającego umożliwienie wykonywania bieżących zobowiązań; zamiast tego postawił na metody ograniczające wydatki, jednakże są to metody możliwe do zrealizowania w dłuższej perspektywie czasowej. Jako zasadnego i zasługującego na usprawiedliwienie w kontekście braku uiszczania bieżących należności przez dłużnika nie można uznać faktu, że wobec dłużnika prowadzone są postępowania egzekucyjne. Należy wskazać, że zgodnie z art. 312 p.r. w zw. z art. 226e p.r. obwieszczenie o otwarciu postępowania układowego powoduje zawieszenie – z mocy prawa – postępowań egzekucyjnych skierowanych do majątku, który stał się masą układową. Ponadto obwieszczenie o ustaleniu dnia układowego zamyka możliwość wszczęcia nowych postępowań egzekucyjnych w stosunku do majątku, który stał się masą sanacyjną (czyli w przedmiotowej sprawie wszystkich składników majątku dłużnika). Ww. regulacja wprowadza pełną ochronę przedsiębiorstwa dłużnika przed postępowaniem egzekucyjnym, na kształt modelu obowiązującego do tej pory wyłącznie w postępowaniu sanacyjnym . Niewykonywanie bieżących zobowiązań przez dłużnika objętego ww. ochroną tym bardziej nie daje rękojmi na wykonywanie wymienionych zobowiązań oraz rat układowych po zatwierdzeniu układu. Nadto, w przedmiotowej sprawie dłużnik tym bardziej winien czynić wszelkie starania aby posiadać nadwyżkę finansową na spłatę bieżących zobowiązań, że zdecydował się na zawarcie układu częściowego, a wierzyciele nieobjęci układem mieli uprawnienie do prowadzenia postępowań egzekucyjnych wobec dłużnika. Reasumując powyższe ustalenia i rozważania, Sąd na podstawie art. 165 ust. 1 p.r. odmówił zatwierdzenia układu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 208 ust. 1 p.r. Na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy. Zażalenie należy wnieść w ciągu dwóch tygodni od dnia niniejszego obwieszczenia. Zażalenie należy skierować do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy. Zażalenie podlega opłacie w wysokości 200,00 zł.