JUST SOLUTION SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ

KRS 0000953375 NIP 8792737475 REGON 521235814

Sąd Rejonowy w Toruniu, V Wydział Gospodarczy, ul. Władysława Warneńczyka 1, 87-100 Toruń, obwieszcza, że dokumentem z dnia 10 maja 2026 roku wydanym w sprawie o stwierdzenie wykonania układu zawartego w postępowaniu restrukturyzacyjnym dłużnika, którym jest Justyna Strzelecka-Odrowska prowadzący działalność gospodarczą pod firmą JUST SOLUTION Justyna Strzelecka-Odrowska (PESEL [ukryto]), sygnatura akt TO1T/GReu/32/2026 obwieszcza: NADZORCA ZŁOŻYŁ SPRAWOZDANIE ZA OKRES 30.12.2025 - 28.02.2026

Sąd Rejonowy w Toruniu, V Wydział Gospodarczy, ul. Władysława Warneńczyka 1, 87-100 Toruń, obwieszcza, że Postanowienie wydane w postępowaniu TO1T/GRz/41/2025, w dniu 19 września 2025 r., o oznaczeniu TO1T/GRz/41/2025/7 jest prawomocne z dniem 21 października 2025 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu, V Wydział Gospodarczy, ul. Władysława Warneńczyka 1, 87-100 Toruń, obwieszcza, że dokumentem z dnia 19 września 2025 roku wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest Justyna Strzelecka-Odrowska prowadzący działalność gospodarczą pod firmą JUST SOLUTION Justyna Strzelecka-Odrowska (PESEL [ukryto]), sygnatura akt TO1T/GRz/41/2025 obwieszcza: na mocy orzeczenia z dnia 19 września 2025 r. Sąd Rejonowy w Toruniu postanowił: I. .zatwierdzić układ przyjęty przez wierzycieli dłużnika Justyny Strzeleckiej-Odrowskiej prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą JUST SOLUTION Justyna Strzelecka-Odrowska z siedzibą w Silnie (PESEL: [ukryto], NIP: 8792315165) w trybie postępowania o zatwierdzenie układu o następującej treści: POSTANOWIENIA OGÓLNE 1. Wierzytelności przysługujące wierzycielom będą zaspokajane przez Dłużnika na podstawie postanowień układu w ramach czterech wyodrębnionych Grup. 2. Terminy zapłaty wynikające z układu są zastrzeżone na korzyść Dłużnika. 3. Wierzytelności objęte układem z mocy prawa zostaną zakwalifikowane do grup według kryteriów wyodrębnienia danej grupy, chociażby nie zostały umieszczone w spisie wierzytelności. Postanowienie to nie narusza postanowień art. 166 ust. 2 p.r. a) Wierzytelność spłacana będzie zgodnie z propozycjami układowymi, przyjmując, że pierwsza rata płatna będzie od ostatniego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym doszło do ujawnienia wierzytelności. 4. W przypadku, w którym dana wierzytelność główna należy do danej Grupy, jest ona w niej ujmowana wraz ze wszystkimi wierzytelnościami ubocznymi. 5. Dłużnik uprawniony jest do dokonywania spłaty wierzytelności na rachunek bankowy wskazany przez wierzyciela. W przypadku braku takiej informacji, Dłużnik będzie uprawniony do spełniania świadczeń na rachunek, na który dokonywane były ostatnie znane płatności na rzecz wierzyciela, bądź na rachunek ujawniony w dostępnych rejestrach publicznych. POSTANOWIENIA SZCZEGÓLNE Grupa I Opis Grupy: Wierzytelności przysługujące wierzycielom posiadającym zabezpieczenie rzeczowe ustanowione na majątku Dłużnika, w części w jakiej znajdują pokrycie w wartości przedmiotu zabezpieczenia, w przypadku wyrażenia zgody na objęcie układem. Propozycja spłaty: 1. Spłata 100% wierzytelności głównej (kapitału). 2. Umorzenie 100% wierzytelności ubocznych, w szczególności odsetek umownych, odsetek ustawowych, odsetek ustawowych za opóźnienie, a także kosztów dochodzenia wierzytelności, niespłaconych, a powstałych przed dniem otwarcia postępowania Tryb zaspokojenia: Spłata nastąpi w 120 równych miesięcznych ratach zgodnie z propozycją spłaty, płatnych na koniec każdego miesiąca, przy czym pierwsza rata będzie płatna na koniec miesiąca następującego po upływie 2 (dwóch) miesięcy od obwieszczenia stwierdzenia o prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu. Grupa II Opis Grupy: Wierzytelności przysługujące Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, o których mowa w art. 160 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne, w tym wierzytelności zabezpieczone na majątku dłużnika. Propozycja spłaty: 1. Spłata 100% wierzytelności głównej (kapitału). 2. Spłata 100% wierzytelności ubocznych, w szczególności odsetek umownych, odsetek ustawowych, odsetek podatkowych, odsetek ustawowych za opóźnienie, a także kosztów dochodzenia wierzytelności, powstałych przed dniem układowym jak i od dnia układowego obliczonymi do dnia zapłaty. Tryb zaspokojenia: Spłata nastąpi w 34 równych miesięcznych ratach zgodnie z propozycją spłaty, płatnych na koniec każdego miesiąca, przy czym pierwsza rata będzie płatna na koniec miesiąca następującego po upływie 2 (dwóch) miesięcy od obwieszczenia stwierdzenia o prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu. Grupa III Opis Grupy: Pozostali wierzyciele nieujęci w innych grupach, których kwota wierzytelności jest większa niż 200.000 zł (dwieście tysięcy złotych). Propozycja spłaty: 1. Spłata 100% wierzytelności głównej (kapitału). 2. Umorzenie 100% wierzytelności ubocznych, w szczególności odsetek umownych, odsetek ustawowych, odsetek ustawowych za opóźnienie, a także kosztów dochodzenia wierzytelności, niespłaconych, a powstałych przed dniem otwarcia postępowania Tryb zaspokojenia: Spłata nastąpi w 120 równych miesięcznych ratach zgodnie z propozycją spłaty, płatnych na koniec każdego miesiąca, przy czym pierwsza rata będzie płatna na koniec miesiąca następującego po upływie 2 (dwóch) miesięcy od obwieszczenia stwierdzenia o prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu. Grupa IV Opis Grupy: Pozostali wierzyciele nieujęci w innych grupach, których kwota wierzytelności jest mniejsza niż 200.000 zł (dwieście tysięcy złotych). Propozycja spłaty: 1. Spłata 100% wierzytelności głównej (kapitału). 2. Spłata 100% wierzytelności ubocznych, w szczególności odsetek umownych, odsetek ustawowych, odsetek ustawowych za opóźnienie, a także kosztów dochodzenia wierzytelności, niespłaconych, a powstałych przed dniem otwarcia postępowania Tryb zaspokojenia: Spłata nastąpi w 36 równych miesięcznych ratach zgodnie z propozycją spłaty, płatnych na koniec każdego miesiąca, przy czym pierwsza rata będzie płatna na koniec miesiąca następującego po upływie 2 (dwóch) miesięcy od obwieszczenia stwierdzenia o prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu. II. wskazać, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 342 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. 2015 r., poz. 978), a postępowanie ma charakter głównego postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu art. 3 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz.Urz.UE.L.2015.141.19, ze zm.). III. kosztami postępowania obciążyć wnioskodawcę. UZASADNIENIE Dłużnik Justyna Strzelecka-Odrowska, prowadząca działalność gospodarczą pod firmą JUST SOLUTION Justyna Strzelecka-Odrowska z siedzibą w Silnie zawarła z LEX CAPITAL Doradcy Restrukturyzacyjni Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie – doradcą restrukturyzacyjnym umowę o sprawowanie nadzoru nad przebiegiem postępowania o zatwierdzenie układu prowadzonego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 15 maja 2015 – Prawo restrukturyzacyjne (tj. z dnia 23 lipca 2021 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 2309); dalej: pr. rest.). Dzień układowy ustalono na 13 lutego 2025 roku, o czym obwieszczono w dniu 14 lutego 2025 roku. Następnie w dniu 13 maja 2025 r. dłużnik wniósł o zatwierdzenie układu o treści jak w pkt I sentencji niniejszego postanowienia. Do wniosku o zatwierdzenie układu dłużnik dołączył dokumenty wymienione w art. 219 ust. 2 pr. rest., w tym sprawozdanie nadzorcy układu, w którym nadzorca stwierdził przyjęcie układu Sąd ustalił i zważył, co następuje: Na wstępie niniejszych rozważań wskazać należy, że Sąd orzekał na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 maja 2015 roku Prawo restrukturyzacyjne, ale co należy wyraźnie podkreślić – w brzmieniu tj. z 11 września 2024 roku (Dz. U. z 2024 roku, poz. 1428), a to wobec art. 1 oraz art. 4 ustawy z dnia 25 lipca 2025 roku o zmianie ustawy – Prawo restrukturyzacyjne, ustawy – Prawo upadłościowe oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Zadłużonych (Dz. U. z 2025 roku, poz. 1085) Układem zostało objętych 6 wierzycieli, których dłużnik podzielił na grupy. Głosowało 3 wierzycieli, każdy z nich oddał ważny głos. Samo głosowanie przedstawiało się następująco: w Grupie 1: nie głosował jedyny umieszczony w tej grupie wierzyciel - jego wierzytelność nie była objęta układem z mocy prawa i nie wyraził zgody na objęcie jego wierzytelności układem; w Grupie 2: głosował jedyny wierzyciel uprawniony do głosowania z wierzytelnością w kwocie 551 341,16 zł, głosował on za przyjęciem układu; w Grupie 3: głosował jedyny wierzyciel uprawniony do głosowania z wierzytelnością w kwocie 246 112,55 zł, głosował on przeciwko układowi; w Grupie 4: głosował jeden z czterech uprawnionych do głosowania wierzycieli, reprezentował on wierzytelność w kwocie 34 827,70 zł, głosował za układem. Wierzytelności z grup 2, 3 i 4 były objęte układem, bowiem nie spełniały przesłanek negatywnych w świetle art. 151 pr. rest.. Brak było wierzytelności spornych. Zgodnie z treścią sprawozdania nadzorcy układu, suma wszystkich wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem umieszczonych w spisie wierzytelności wynosiła 868 442,06 zł. W głosowaniu nad układem wzięło udział 3 spośród 6 uprawnionych do głosowania wierzycieli, wszyscy oni oddali głos ważny, a suma ich wierzytelności wyniosła 832 281,41 zł. Za układem głosował jedyny wierzyciel w grupie II i w tej grupie układ został przyjęty zarówno większością osobową, jak i kapitałową. Za układem głosował również jeden z czworga wierzycieli z grupy IV, przy czym układ – wbrew stwierdzeniu nadzorcy układu – nie został przyjęty, bowiem osiągnął jedynie większość kapitałową, a nie uzyskał większości osobowej. Układ oczywiście nie został przyjęty w grupie III, jedyny wierzyciel tej grupy głosował przeciwko przyjęciu układu. Jeśli zaś chodzi o wierzytelność w grupie I, to jedyny umieszczony w niej wierzyciel nie głosował – jego wierzytelność nie była objęta układem z mocy prawa, a on sam nie wyraził zgody na objęcie jego wierzytelności układem. Nadzorca układu stwierdził, że układ został przyjęty na podstawie art. 119 ust. 3 pr. rest., albowiem suma kapitału wierzycieli głosujących za układem wyniosła 586 168,86 zł, tj. 70,43% sumy wierzytelności, wierzycieli, którzy głosowali nad układem i oddali głosy ważne. Powyższe okoliczności są w przeważającej części bezsporne i zostały ustalone w oparciu o załączone do wniosku dłużnika o zatwierdzenie układu propozycje układowe, wynik głosowania ze wskazaniem liczby wierzycieli i sumy wierzytelności uprawniającej do głosowania, kart do głosowania, spis wierzytelności oraz sprawozdanie nadzorcy układu. Zgodnie z art. 212 ust. 1 i 2 pr. rest. po ustaleniu dnia układowego nadzorca układu zbiera głosy wierzycieli. Wierzyciele oddają głos za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, w którym nadzorca układu zamieszcza kartę do głosowania. Po otrzymaniu kart do głosowania od wszystkich wierzycieli (ewentualnie po upływie terminu wyznaczonego przez nadzorcę układu do oddawania głosu za pomocą systemu, o którym to terminie nadzorca pouczył wierzycieli w ramach pouczenia o sposobie głosowania) nadzorca podejmuje decyzję co do stwierdzenia przyjęcia układu. Wobec braku odwołania do odpowiedniego stosowania przepisów o stwierdzeniu przyjęcia układu przepisy te stosuje się wprost – z tą tylko zmianą, że w miejsce sędziego-komisarza decyzję podejmuje nadzorca układu. Zastosowanie znajdują zatem przepisy art. 120 pr. r. – wskazujące na konieczność zamieszczenia w sentencji postanowienia nadzorcy układu treści zawartego układu – jak również przepisy art. 119 pr. r. o niezbędnych większościach, stosownie do głosowania jednolitego lub z podziałem na kategorie interesu. W myśl art. 113 ust. 1 pr. rest. na zgromadzeniu wierzycieli można zawrzeć układ, jeżeli w zgromadzeniu uczestniczy co najmniej jedna piąta wierzycieli uprawnionych do głosowania nad układem tj. 20%. Oczywistym jest, że w niniejszej sprawie warunek powyższy został spełniony, głosowało bowiem 3 z 6 uprawnionych do głosowania wierzycieli, zatem 50%. Zgodnie z art. 119 ust. 1-2 pr. rest. uchwała zgromadzenia wierzycieli o przyjęciu układu zapada, jeżeli wypowie się za nią większość głosujących wierzycieli, którzy oddali ważny głos, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom. Jeżeli głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli, obejmujących poszczególne kategorie interesów, układ zostaje przyjęty, jeżeli w każdej grupie wypowie się za nim większość głosujących wierzycieli z tej grupy, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności, przysługujących głosującym wierzycielom z tej grupy. W niniejszej sprawie głosowanie nad układem przeprowadzono w grupach wierzycieli. W tym miejscu należy wyjaśnić, że z przedłożonych przez dłużnika załączonych do wniosku o zatwierdzenie układu dokumentów wynika, że nadzorca układu pouczył wierzycieli o sposobie uwierzytelnienia się w systemie teleinformatycznym, obsługującym postępowanie układowe oraz sposobie i terminie wypełnienia karty do głosowania. Podsumowując powyższe, nie można było uznać układu za przyjęty na podstawie art. 119 ust. 2 pr. rest., bowiem w grupach I, III i IV nie zdobył on wymaganej większości. Należy jednak wskazać, że zgodnie z art. 119 ust. 3 pr. rest. układ zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, jeżeli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom głosowali za przyjęciem układu, a wierzyciele z grupy lub grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego. Regulacja ta stanowi zakaz obstrukcji niektórych grup wierzycieli i umożliwia pominięcie sprzeciwu niektórych grup wierzycieli w razie uzyskania odpowiedniej większości liczonej od wszystkich głosujących wierzycieli i zaspokojenia sprzeciwiających się wierzycieli co najmniej na takim samym poziomie, jak w hipotetycznym postępowaniu upadłościowym. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, przepis ten miał zastosowanie, bowiem we wspomnianych grupach I, III i IV nie uzyskał wymaganej większości. Wymagało więc zbadania, czy za przyjęciem układu byli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom. Odpowiedź na to pytanie jest twierdząca, o czym już wspomniano powyżej. Wobec tego, że jeden z wierzycieli głosował przeciwko układowi, konieczne było przeanalizowanie kwestii porównania stopnia zaspokojenia na podstawie układu wierzyciela, który wypowiedział się przeciw przyjęciu układu w stosunku do hipotetycznego postępowania upadłościowego. Wynik tej analizy można zleźć w zawartym w planie restrukturyzacyjnym – teście prywatnego wierzyciela. Test prywatnego wierzyciela to analiza służąca ocenie, czy działania wierzyciela publicznego w postępowaniu restrukturyzacyjnym np. akceptacja warunków układu, są zgodne z normalnymi warunkami rynkowymi i czy nie stanowią niedozwolonej pomocy publicznej, która zaburzałaby konkurencję. Punktem wyjścia dla porównania stopnia zaspokojenia na podstawie układu wierzyciela, który głosował przeciwko układowi w stosunku do hipotetycznego postępowania upadłościowego jest wartość majątku dłużnika. W niniejszej sprawie nadzorca układu stwierdził, że wartość tego majątku wynosi około 1 350 000 zł. Nadzorca układu stwierdził również, że koszty postępowania upadłościowego wyniosłyby minimum około 104 547,00 zł. Masa upadłości, po zaspokojeniu kosztów zasilona zostałaby kwotą maksymalnie 1 245 453,00 zł. Łączne zadłużenie dłużniczki sięga kwoty 1 309 993,58 zł, przy czym dłużniczka posiada wierzytelność zabezpieczoną rzeczowo na kwotę 406 196,00 zł oraz wierzytelność wobec ZUS, która zostałaby uznana w I kategorii zaspokojenia w kwocie 551 341,16 zł. Pozostałe wierzytelności wynoszą 352 456,42 zł. Mając zatem na względzie wartość masy upadłości po zaspokojeniu kosztów i odejmując z niej kwoty zabezpieczenia rzeczowego oraz wierzytelności wobec ZUS w masie upadłości – przy uwzględnieniu likwidacji majątku za kwotę jego wartości w planie podziału wobec pozostałych wierzycieli, pozostanie jeszcze kwota 287 915,84 zł, która pozwoli na zaspokojenie maksymalnie 82% tychże należności. Propozycje układowe uwzględniają spłatę całości należności wraz z należnościami pobocznymi. Układ co do zasady przewiduje jedynie rozłożenie należności na raty w zależności od grupy, w jakiej wierzytelność została umieszczona. Tym samym w ocenie Sądu wierzyciel, który głosował przeciwko układowi w hipotetycznym postępowaniu upadłościowym zostanie zaspokojony w stopniu mniej korzystnym niż w wyniku wykonania układu. W związku z tym, nadzorca prawidłowo uznał, że układ został przyjęty na podstawie art. 119 ust. 3 pr. r. Sąd nie stwierdził, aby w rozpatrywanej sprawie zachodziły okoliczności uzasadniające obligatoryjną odmowę zatwierdzenia przyjętego układu określone w art. 165 ust. 1 i 3 pr. rest. W szczególności układ nie przewiduje udzielenia pomocy publicznej w rozumieniu art. 141 ust. 1 pr. rest. niezgodnie z przepisami. Choć dłużnik posiada zobowiązania o charakterze publicznoprawnym, to tak jak zostało to wskazane w teście prywatnego wierzyciela, układ zapewnia zaspokojenie w 100% roszczenia wierzyciela publiczno-prawnego a sam układ przewiduje rozłożenie należności na raty. Układ nie naruszał także art. 160 ust. 1 pr. rest. Okoliczności sprawy nie wskazywały na oczywistą niewykonalność układu. Nadzorca układu wskazał, że możliwość wykonania układu na zasadach przyjętych przez głosujących za układem wierzycieli należy ocenić pozytywnie. Obszerne uzasadnienie tego stanowiska znalazło się w planie restrukturyzacyjnym. Ponadto w niniejszym postępowaniu brak było wierzytelności spornych. Rozpatrując kolejną – fakultatywną – przesłankę odmowy zatwierdzenia układu, wskazać trzeba, iż zgodnie z art. 165 ust. 2 pr. rest. sąd może odmówić zatwierdzenia układu, jeżeli jego warunki są rażąco krzywdzące dla wierzycieli, którzy głosowali przeciw układowi i zgłosili zastrzeżenia. Zważyć jednak należy, że wierzyciel głosujący przeciwko układowi nie zgłosił zastrzeżeń. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 223 ust. 1 i 2 pr. rest. orzekł jak w sentencji postanowienia. Od postanowienia przysługuje zażalenie w terminie 14dni od dnia obwieszczenia.