"GEOMAP" MIECZYSŁAW KAPUSTKA SPÓŁKA JAWNA

KRS 0000609902 NIP 8722300425 REGON 180250094

Sąd Rejonowy w Rzeszowie, V Wydział Gospodarczy ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. gen. Józefa Kustronia 4, 35-303 Rzeszów, obwieszcza, że postanowieniem z dnia 10 marca 2025 roku wydanym w sprawie o uchylenie układu zawartego w postępowaniu restrukturyzacyjnym dłużnika, którym jest "GEOMAP" MIECZYSŁAW KAPUSTKA SPÓŁKA JAWNA Spółka jawna (KRS 0000609902), sygnatura akt RZ1Z/GReu/1/2025, postanowił: uchylić układ przyjęty w postępowaniu restrukturyzacyjnym dłużnika, którym jest "GEOMAP" MIECZYSŁAW KAPUSTKA SPÓŁKA JAWNA zatwierdzony postanowieniem Sądu z dnia 4 marca 2024 roku w postępowaniu o sygnaturze RZ1Z/GRz/46/2023 Na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Rzeszowie, VI Wydział Gospodarczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Rzeszowie, V Wydział Gospodarczy ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. Zażalenie należy wnieść w ciągu tygodnia od dnia niniejszego obwieszczenia. Zażalenie należy skierować do Sądu Okręgowego w Rzeszowie, VI Wydział Gospodarczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Rzeszowie, V Wydział Gospodarczy ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. Zażalenie podlega opłacie w wysokości 200,00 zł.

Sąd Rejonowy w Rzeszowie, V Wydział Gospodarczy ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. gen. Józefa Kustronia 4, 35-303 Rzeszów, obwieszcza, że Postanowienie wydane w postępowaniu RZ1Z/GRz/46/2023, w dniu 4 marca 2024 r., o oznaczeniu RZ1Z/GRz/46/2023/21 jest prawomocne z dniem 4 kwietnia 2024 r.

Sąd Rejonowy w Rzeszowie, V Wydział Gospodarczy ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. gen. Józefa Kustronia 4, 35-303 Rzeszów, obwieszcza, że postanowieniem z dnia 4 marca 2024 r. wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest "GEOMAP" MIECZYSŁAW KAPUSTKA SPÓŁKA JAWNA Spółka jawna (KRS 0000609902), sygnatura akt RZ1Z/GRz/46/2023, postanowił: na podstawie art. 223 ust. 1 z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacje zatwierdzić układ o następującej treści: Grupa 1 - wierzytelności publicznoprawne zabezpieczone hipotecznie − spłata należności głównej w całości (100 %) w 48 równych, miesięcznych ratach; − spłata w całości (100 %) odsetek, kosztów sądowych, prawnych, egzekucyjnych i innych kosztów ubocznych do dnia prawomocności postanowienia o zatwierdzenie układu; − rozpoczęcie spłat nastąpi w ostatnim dniu drugiego miesiąca po miesiącu, w którym nastąpiło stwierdzenie uprawomocnienia się postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu. Kolejne raty płatne będą do 25 dnia każdego kolejnego miesiąca; − dłużnik zastrzega sobie możliwość wcześniejszej spłaty zobowiązań. Grupa 2 - wierzytelności powyżej 100.000,00 złotych − spłata należności głównej w całości (100 %) w 72 równych, miesięcznych ratach; − spłata w całości (100 %) odsetek, kosztów sądowych, prawnych, egzekucyjnych i innych kosztów ubocznych do dnia prawomocności postanowienia o zatwierdzenie układu; − rozpoczęcie spłat nastąpi w ostatnim dniu drugiego miesiąca po miesiącu, w którym nastąpiło stwierdzenie uprawomocnienia się postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu. Kolejne raty płatne będą do 25 dnia każdego kolejnego miesiąca; − dłużnik zastrzega sobie możliwość wcześniejszej spłaty zobowiązań. Grupa 3 - wierzytelności od 50.000,00 złotych do 100.000,00 złotych − spłata należności głównej w całości (100 %) w 60 równych, miesięcznych ratach; − spłata w całości (100 %) odsetek, kosztów sądowych, prawnych, egzekucyjnych i innych kosztów ubocznych do dnia prawomocności postanowienia o zatwierdzenie układu; − rozpoczęcie spłat nastąpi w ostatnim dniu drugiego miesiąca po miesiącu, w którym nastąpiło stwierdzenie uprawomocnienia się postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu. Kolejne raty płatne będą do 25 dnia każdego kolejnego miesiąca; − dłużnik zastrzega sobie możliwość wcześniejszej spłaty zobowiązań. Grupa 4 - wierzytelności od 10.000,00 złotych do 50.000,00 złotych − spłata należności głównej w całości (100 %) w 48 równych, miesięcznych ratach; − redukcja w całości (100 %) odsetek, kosztów sądowych, prawnych, egzekucyjnych i innych kosztów ubocznych do dnia prawomocności postanowienia o zatwierdzenie układu; − rozpoczęcie spłat nastąpi w ostatnim dniu drugiego miesiąca po miesiącu, w którym nastąpiło stwierdzenie uprawomocnienia się postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu. Kolejne raty płatne będą do 25 dnia każdego kolejnego miesiąca; − dłużnik zastrzega sobie możliwość wcześniejszej spłaty zobowiązań. Grupa 5 - wierzytelności do 10.000,00 złotych − spłata należności głównej w całości (100 %) w 24 równych, miesięcznych ratach; − redukcja w całości (100 %) odsetek, kosztów sądowych, prawnych, egzekucyjnych i innych kosztów ubocznych do dnia prawomocności postanowienia o zatwierdzenie układu; − rozpoczęcie spłat nastąpi w ostatnim dniu drugiego miesiąca po miesiącu, w którym nastąpiło stwierdzenie uprawomocnienia się postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu. Kolejne raty płatne będą do 25 dnia każdego kolejnego miesiąca; − dłużnik zastrzega sobie możliwość wcześniejszej spłaty zobowiązań. 2. wskazać, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust.1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz. U. UE. L. z 2015 r. Nr 141, str. 19 z późn. zm.), a postępowanie ma charakter główny. UZASADNIENIE Dłużnik wniósł o zatwierdzenie układu przyjętego w wyniku samodzielnego zbierania głosów. Do wniosku o zatwierdzenie układu dłużnik dołączył dokumenty wymienione w art. 219 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. poz. 987 z późn. zm.; dalej: pr. rest.), w tym sprawozdanie nadzorcy układu, spełniające wymogi o jakich mowa w art. 220 wskazanej ustawy, w którym nadzorca stwierdził przyjęcie układu. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 165 ust. 1 i 2 prawa restrukturyzacyjnego Sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli narusza on prawo, w szczególności jeżeli przewiduje udzielenie pomocy publicznej niezgodnie z przepisami, albo jeżeli jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany. Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany, jeżeli dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. Sąd może odmówić ponadto zatwierdzenia układu, jeżeli jego warunki są rażąco krzywdzące dla wierzycieli, którzy głosowali przeciw układowi i zgłosili zastrzeżenia. W ocenianym przypadku nie zachodzi żadna ze wskazanych przesłanek odmowy zatwierdzenia układu. Poziom zaspokojenia zgodnie z propozycjami układowymi nie prowadzi do pokrzywdzenia wierzycieli. Jak wynika ze sprawozdania nadzorcy układu i dołączonego do niego stwierdzenia przyjęcia układu, układ przyjęto zgodnie z regulacją art. 119 ust. 3 pr. restr. Zgodnie z tymi przepisami układ zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, jeżeli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom głosowali za przyjęciem układu, a wierzyciele z grupy lub grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego. W niniejszym postępowaniu uzyskano zarówno większość kapitałową i osobową. W głosowaniu wzięło udział troje spośród 6 wierzycieli uprawnionych do głosowania. Głosujący wierzyciele dysponowali wierzytelnościami w łącznej kwocie 225.222,53 złotych. Za układem wypowiedziało się 66,6% głosujących wierzycieli oraz 79,30% głosujących wierzytelności. Zaspokojenie wierzycieli w ramach zaproponowanego układu jest korzystniejsze niż zaspokojenie w potencjalnym postępowaniu upadłościowym, co zostało przedstawione w treści sprawozdania nadzorcy układu. Uzasadnienie co do wskazania podstawy jurysdykcji Sąd ustalił i zważył co następuje: Dla rozstrzygnięcia wniosku niezbędne jest ustalenie, czy polski sąd posiada jurysdykcję krajową do rozpoznania sprawy. W tym celu konieczne jest określenie właściwej dla rozpoznawanej sprawy normy jurysdykcyjnej z uwzględnieniem faktu, że kwestia jurysdykcji krajowej jest uregulowana zarówno w prawie krajowym jak i w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz.Urz.UE.L Nr 141, str. 19). Rozporządzenie unijne obowiązuje w całości i bezpośrednio w polskim systemie prawnym. Zgodnie z pkt 9 Preambuły rozporządzenie znajduje zastosowanie do wszystkich postępowań upadłościowych, które spełniają warunki określone w rozporządzeniu, niezależnie od tego, czy dłużnik jest osobą fizyczną czy osobą prawną, przedsiębiorcą czy osobą niewykonującą działalności gospodarczej. Postępowania te są wymienione wyczerpująco w załączniku A. W odniesieniu do krajowych postępowań wymienionych w załączniku A rozporządzenie 2015/848 powinno mieć zastosowanie bez dalszego badania przez sąd państwa członkowskiego, czy spełnione są warunki określone w rozporządzeniu. Postępowanie, którego dotyczy wniosek jest wymienione w załączniku A do Rozporządzenia. Zgodnie z pkt 23 Preambuły rozporządzenia nr 2015/848 pozwala ono na wszczęcie głównego postępowania upadłościowego w państwie członkowskim, w którym dłużnik posiada główny ośrodek swojej podstawowej działalności. Postępowanie to ma zakres uniwersalny, jego celem jest objęcie całego majątku dłużnika. W celu ochrony różnych interesów rozporządzenie 2015/848 pozwala na wszczęcie równolegle z głównym postępowaniem upadłościowym wtórnych postępowań upadłościowych. Wtórne postępowanie upadłościowe może zostać wszczęte w państwie członkowskim, w którym dłużnik ma swój oddział. Skutki wtórnego postępowania upadłościowego ograniczone są tylko do majątku dłużnika znajdującego się w tym państwie. Bezwzględnie obowiązujące przepisy dotyczące koordynacji z głównym postępowaniem upadłościowym gwarantują niezbędną jednolitość postępowania w ramach Unii. Takie uregulowanie eliminuje z zakresu zastosowania rozporządzenia dłużników, których główny ośrodek podstawowej działalności znajduje się poza obszarem Unii Europejskiej mimo, że na jej obszarze znajduje się siedziba lub miejsce zamieszkania dłużnika albo jego majątek. W konsekwencji, jeżeli główny ośrodek dłużnika znajduje się w Polsce to jurysdykcja zawsze będzie wynikała z przepisów rozporządzenia 2015/848, a konkretnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia. Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2015/848 sądy państwa członkowskiego, na którego terytorium znajduje się główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika, posiadają jurysdykcję do wszczęcia postępowania upadłościowego („główne postępowanie upadłościowe”). Głównym ośrodkiem podstawowej działalności jest miejsce, w którym dłużnik regularnie zarządza swoją działalnością o charakterze ekonomicznym i które jako takie jest rozpoznawalne dla osób trzecich. W przypadku spółki lub osoby prawnej domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem ich podstawowej działalności jest miejsce siedziby statutowej. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy siedziba statutowa nie została przeniesiona do innego państwa członkowskiego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W przypadku osoby fizycznej prowadzącej niezależną działalność gospodarczą lub zawodową domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest główne miejsce wykonywania tej działalności. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy główne miejsce wykonywania działalności nie zostało przeniesione do innego państwa członkowskiego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W przypadku każdej innej osoby fizycznej domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest miejsce zwykłego pobytu tej osoby. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy miejsce zwykłego pobytu nie zostało przeniesione do innego państwa członkowskiego w okresie sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W niniejszej sprawie główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika znajduje się w Polsce. Oznacza to, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/949 w sprawie postępowania upadłościowego z dnia 20 maja 2015 r. (Dz.Urz.UE L 141 z 5.06.2015r., s. 19-72), a wszczęte postępowanie ma charakter postępowania głównego. Z tych przyczyn należało orzec jak w stosownym punkcie postanowienia. Na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Rzeszowie, VI Wydział Gospodarczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Rzeszowie, V Wydział Gospodarczy ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. Zażalenie należy wnieść w ciągu dwóch tygodni od dnia niniejszego obwieszczenia. Zażalenie należy skierować do Sądu Okręgowego w Rzeszowie, VI Wydział Gospodarczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Rzeszowie, V Wydział Gospodarczy ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. Zażalenie podlega opłacie w wysokości 200,00 zł.