PAPLA SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ

KRS 0000794533 NIP 9571117295 REGON 383886923

Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy, ul. Piekarnicza 10, 80-126 Gdańsk, obwieszcza, że Postanowienie wydane w postępowaniu GD1G/GRz/75/2025, w dniu 5 grudnia 2025 r., o oznaczeniu GD1G/GRz/75/2025/24 jest prawomocne z dniem 9 kwietnia 2026 r.

Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy, ul. Piekarnicza 10, 80-126 Gdańsk, obwieszcza, że postanowieniem z dnia 5 grudnia 2025 roku wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest PAPLA Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (KRS 0000794533), sygnatura akt GD1G/GRz/75/2025, postanowił: odmówić zatwierdzenia układu, kosztami postępowania obciążyć dłużnika, uznając je za uiszczone w całości. UZASADNIENIE W dniu 19 maja 2025 roku dłużnik PAPLA spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Gdańsku złożył wniosek o zatwierdzenie układu zawartego z wierzycielami w trybie art. 210 i nast. ustawy Prawo restrukturyzacyjne (dalej: pr). Dzień układowy określono na 19 lutego 2025 roku. Dłużnik przedstawił propozycje układowe, zakładające podział wierzycieli na 3 grupy, o następującej treści: „Grupa I Opis Grupy: Wierzyciele publicznoprawni niezabezpieczeni na majątku dłużnika z kwotą wierzytelności powyżej 20.000,00 PLN Propozycja spłaty: - spłata 100 % wierzytelności głównej (kapitału) oraz wierzytelności ubocznych, w szczególności odsetek umownych, odsetek ustawowych, odsetek ustawowych za opóźnienie, a także kosztów dochodzenia wierzytelności, powstałych przed dniem układowym, jak i od dnia układowego do dnia zapłaty. Tryb zaspokojenia: - spłata wierzytelności nastąpi w 120 miesięcznych równych ratach, płatnych w ostatnim dniu miesiąca, począwszy od miesiąca następującego po upływie 3 (trzech) miesięcy od dnia, w którym opublikowano obwieszczenie o prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu. Grupa II Opis Grupy: Wierzyciele publicznoprawni niezabezpieczeni na majątku dłużnika z kwotą wierzytelności poniżej 20.000,00 PLN Propozycja spłaty: - spłata 100 % wierzytelności głównej (kapitału) oraz wierzytelności ubocznych, w szczególności odsetek umownych, odsetek ustawowych, odsetek ustawowych za opóźnienie, a także kosztów dochodzenia wierzytelności, powstałych przed dniem układowym, jak i od dnia układowego do dnia zapłaty. Tryb zaspokojenia: - spłata wierzytelności nastąpi w 6 miesięcznych równych ratach, płatnych w ostatnim dniu miesiąca, począwszy od miesiąca następującego po upływie 3 (trzech) miesięcy od dnia, w którym opublikowano obwieszczenie o prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu. Grupa III Opis Grupy: Banki niezabezpieczone na majątku dłużnika z kwotą wierzytelności powyżej 300.000,00 PLN Propozycja spłaty: - spłata 100 % wierzytelności głównej (kapitału) oraz wierzytelności ubocznych, w szczególności odsetek umownych, odsetek ustawowych, odsetek ustawowych za opóźnienie, a także kosztów dochodzenia wierzytelności, powstałych przed dniem układowym, jak i od dnia układowego do dnia zapłaty. - spłata wierzytelności głównej (kapitału) zostanie powiększona o odsetki od kapitału ustalane na podstawie zmiennej stopy procentowej ustalanej przez Bank w oparciu o poziom wskaźnika referencyjnego WIRON 1M Stopa Składana + marża Banku w wysokości 2,6 p. p. w stosunku rocznym, liczonych od dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu. Tryb zaspokojenia: - spłata nastąpi w 36 równych miesięcznych ratach kapitałowo-odsetkowych zgodnie z propozycją spłaty, płatnych w ostatnim dniu miesiąca, począwszy od miesiąca następującego po upływie 3 (trzech) miesięcy od dnia, w którym opublikowano obwieszczenie o prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu. Dłużnik wskazał, że dokonano zmiany propozycji układowych dla grupy III. Pierwotne propozycje przewidywały spłatę wierzytelności w okresie 60 miesięcy, natomiast dłużnik zdecydował się na zmianę propozycji układowych dla Grupy III poprzez zaproponowanie skrócenia okresu spłaty do 36 miesięcy. Dłużnik wskazał, że wyniki głosowania w poszczególnych grupach przedstawiały się następująco: Grupa I – ważny głos oddało 2 wierzycieli, za układem oddał wierzyciel mający łącznie 85,4 % sumy wierzytelności – układ został przyjęty, Grupa II – ważny głos oddał 1 wierzyciel i był to głos „za” – układ został przyjęty; Grupa III – ważny głos oddał 1 wierzyciel i był to głos „za” – układ został przyjęty. Nadzorca stwierdził przyjęcie układu wskazując, że za układem wypowiedziało się 75% wierzycieli głosujących, którzy oddali ważny głos, mających łącznie 95,79% sumy wierzytelności przysługujących wierzycielom, którzy oddali ważny głos. Wskazał ponadto, iż zawarcie układu z wierzycielami jest korzystniejsze niż postępowanie upadłościowe. Nadzorca oszacował majątek dłużnika na 50.000 zł, zaś koszty postępowania upadłościowego i inne zobowiązania masy wyniosłyby ok. 204.000 zł. Podał, że w pierwszej kolejności zaspokojeniu podlegałby wierzyciel Zakład Ubezpieczeń Społecznych, dopiero w dalszej kolejności pozostali wierzyciele. Przy czym podkreślił, że wierzytelności wierzycieli publicznoprawnych nie zostaną spłacone w postępowaniu upadłościowym, natomiast zostaną spłacone w pełnym zakresie w ramach propozycji układowych przewidzianych w postępowaniu restrukturyzacyjnym. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 20 stycznia 2025 r. nadzorca obwieścił o ustaleniu dnia układowego na 19 lutego 2015 r. Tego samego dnia nadzorca umieścił w aktach GD1G/GRz-nu/19/2025 (dalej: akta nadzorcy) spis wierzytelności, w którym wskazał dwóch wierzycieli: ING Bank Śląski S.A. (dalej: ING) na kwotę 354.316 zł oraz ZUS na kwotę 12.640 zł. W dniu 13 maja 2025 r. do akt nadzorcy (13) wpłynął głos wierzyciela ZUS za układem z kwotą 112.502,24 zł. W karcie nieprawidłowo wskazano sumę wierzytelności objętych układem. W dniu 14 maja 2025 r. do akt nadzorcy (14) wpłynął głos wierzyciela Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego w Gdańsku (dalej: US) przeciw układowi z kwotą 20.879,05 zł. W karcie nieprawidłowo wskazano sumę wierzytelności objętych układem. W dniu 15 maja 2025 r. do akt nadzorcy (15) wpłynął głos wierzyciela ING przeciw układowi z kwotą 356.563,71 zł. W karcie nieprawidłowo wskazano sumę wierzytelności objętych układem. W dniu 15 maja 2025 r. do akt nadzorcy (16) wpłynął głos wierzyciela Energa – Obrót S.A. w Gdańsku (dalej: Energa) za układem z kwotą 1.868,04 zł. W karcie nieprawidłowo wskazano sumę wierzytelności objętych układem. W dniu 19 maja 2025 r. do akt nadzorcy (17) wpłynął głos wierzyciela ING przeciw układowi z kwotą 356.563,71 zł. W karcie nieprawidłowo wskazano sumę wierzytelności objętych układem. Treść karty była inna niż ta z 15 maja 2025 r. Dłużnik dokonał zmiany propozycji układowych. Zmiana propozycji polegała na tym, że w grupie III w miejsce zaproponowanego 60 miesięcznego okresu spłaty, zaproponowano 36 miesięczny okres. Propozycje dla pozostałych grup nie uległy zmianie. Zmienione propozycje układowe nie zostały ujawnione w aktach nadzorcy. Nadzorca nie zwołał zgromadzenia wierzycieli w celu zgłoszenia zmiany propozycji układowych, nie wydał również jakiegokolwiek zarządzenia informującego o powyższym. W aktach nadzorcy nie znajduje się jakiekolwiek potwierdzenie doręczenia zmienionych propozycji czy kart do głosowania wierzycielom. (z akt GD1G/GRz-nu/19/2025 - spis wierzytelności – 9, głosy wierzycieli – 13-17) W dniu 19 lutego 2025 r. dłużnik złożył wniosek o zatwierdzenie układu, do którego dołączył spis wierzytelności, w którym wskazano, że dłużnik ma pięciu wierzycieli: ZUS z kwotą 122.502,24 zł, US z kwotą 20.879,05 zł, Energa z kwotą 1.868,04 zł, ING z kwotą 356.563,71 zł, BGK z kwotą 356.563,71 zł. Co do BGK wskazano, że „jest spółką powiązaną z dłużnikiem (art. 116 pr). (z akt spis GD1G/GRz/75/2025 – spis wierzytelności dołączony do wniosku - 1) Sąd zważył, co następuje: Na wstępie Sąd pragnie poczynić rozważania natury ogólnej celem przybliżenia charakteru postępowania o zatwierdzenie układu. Przede wszystkim wskazać należy, iż postępowanie to odbywa się całkowicie poza kontrolą sądu. Sądowa kontrola przebiegu i dopuszczalności zawarcia układu odbywa się dopiero na etapie rozpatrzenia wniosku dłużnika o zatwierdzenie układu. Rola sądu sprowadza się do zatwierdzenia układu w przypadku uzyskania wymaganej większości głosów lub do odmowy zatwierdzenia układu w przypadkach wskazanych w pr. Stąd względy ochrony wierzycieli wymagają, aby wszystkie przepisy ustawy regulujące to postępowanie były przez dłużnika rygorystycznie przestrzeganie. W niniejszym postępowaniu Sąd dopatrzył się licznych uchybień związanych z przeprowadzeniem procedury głosowania nad układem ze strony nadzorcy układu. Przede wszystkim najistotniejszym uchybieniem była niedopuszczalna zmiana propozycji układowych poza zgromadzeniem wierzycieli. W dalszej kolejności nadzorca układu nieprawidłowo wypełnił karty do głosowania (w zakresie sumy wierzytelności). Nadto spis wierzytelności umieszczony w aktach nadzorcy nie odpowiada temu dołączonemu do wniosku o zatwierdzenie układu. Co więcej, informacje zawarte w spisie wierzytelności dotyczące wierzyciela BGK są niezrozumiałe. Wreszcie wierzyciel Energa został nieprawidłowo zaliczony do II grupy. Zgodnie z art. 117 ust. 2 pr na zgromadzeniu wierzycieli dłużnik, zarządca albo nadzorca sądowy mogą zgłaszać zmiany propozycji układowych. Treść przepisu nie pozostawia wątpliwości, że zmiany propozycji układowych można dokonać wyłącznie na zgromadzeniu wierzycieli. W przedmiotowej sprawie nie doszło do zwołania zgromadzenia wierzycieli, zatem zmiana propozycji układowych była wykluczona. W niniejszej sprawie w dniu 28 kwietnia 2025 roku nadzorca nadał do wierzycieli karty do głosowania wraz z pierwotnymi propozycjami układowymi. Wierzyciele oddali głos nad tymi propozycjami. Układ nie został przyjęty w grupie III. Wówczas nadzorca układu zmienił propozycje układowe dla grupy III. Nowe propozycje były korzystniejsze dla grupy III, albowiem zakładały spłatę wierzytelności w okresie 36 miesięcy, nie zaś jak pierwotne – w okresie 60 miesięcy. Zmiana ta miała na celu uzyskanie poparcia wierzyciela ING dysponującego wierzytelnością w kwocie 356.563,71 zł, który to pierwotnie oddał głos „przeciw” układowi. Po zmianie propozycji układowych wierzyciel oddał głos „za” układem, co pozwalało na przyjęcie układu w tej grupie. Co ciekawe, pierwotny głos wierzyciela ING został umieszczony w aktach nadzorcy układu w dniu 15 maja 2025 roku pod pozycją 15. Karta ze zmienionymi propozycjami układowymi została ujawniona w aktach w dniu 19 maja 2025 roku (ostatni dzień na złożenie wniosku o zatwierdzenie układu) pod pozycją 17. Jednocześnie do akt nie dołączono potwierdzenia nadania nowej karty wierzycielowi. Powyższe oznacza, że nadzorca układu musiał podejmować czynności poza systemem KRZ, co jest niedopuszczalne. Sąd nie kwestionuje tego, iż nadzorca układu może kontaktować się z wierzycielami celem negocjacji, ale winno to znaleźć odzwierciedlenie w aktach chociażby w postaci notatki umieszczonej w systemie teleinformatycznym. Stanowi to nieuzasadnione uprzywilejowanie wierzyciela ING względem wszystkich pozostałych, którzy informacje o przebiegu postępowania czerpią z akt nadzorcy. Co jeszcze bardziej istotne, w aktach nadzorcy nie znajduje się żaden dowód na to, iż pozostali wierzyciele w ogóle zostali poinformowani przez nadzorcę układu o zmianie propozycji układowych i że im również doręczono poza KRZ nowe wzory kart do głosowania. W tym miejscu należy odnieść się do twierdzenia nadzorcy układu, że żaden z wierzycieli nie złożył zastrzeżeń. Sposób procedowania nadzorcy pozbawił wierzycieli realnej oceny przebiegu postępowania. Nie jest wykluczone, że gdyby wierzyciele posiadali wiedzę, że doszło do zmiany propozycji układowych poza zgromadzeniem wierzycieli, złożyliby zastrzeżenia. Jednakże nadzorca układu nie doręczył wierzycielom kart do głosowania ze zmienionymi propozycjami, stąd nie mieli oni wiedzy o niedopuszczalnej zmianie propozycji układowych, co mogłoby stanowić podstawę ewentualnego zastrzeżenia. Z podanych wyżej przyczyn Sąd uznał, że działanie nadzorcy, polegające na zmianie propozycji układowych poza zgromadzeniem i bez informowania wszystkich wierzycieli, nie może zostać uznane za zgodne z przepisami i w ocenie Sądu krzywdzi pozostałych wierzycieli, którzy na podstawie pierwotnych propozycji układowych dokonywali oceny możliwości wykonania układu i w zależności od tej oceny oddawali głos za, przeciwko, bądź też od tego głosu się powstrzymywali. Nie jest wykluczone, że wierzyciele, którzy byli pierwotnie za układem, po zmianie propozycji dla grupy III (czyli de facto jednego wierzyciela) zagłosowaliby przeciwko układowi, bowiem im dłużnik nie zaproponował lepszych propozycji, jak to zrobił wobec wierzyciela ING. W ocenie Sądu każda ingerencja w treść propozycji układowych jest uznawana za zmianę w rozumieniu art. 117 ust. 2 pr. Wierzyciele głosują nad układem o konkretnej treści. Następnie Sąd układ o tej treści zatwierdza lub odmawia jego zatwierdzenia. Na żadnym etapie postępowania nie ma możliwości doprecyzowania, uszczegółowienia, uściślenia czy jakiejkolwiek innej ingerencji w treść układu. Jest to kwestia zagwarantowania wierzycielom, że przyjęty może zostać układ wyłącznie w takiej treści, nad jaką wierzyciele głosowali. Jedyna dopuszczalna przez ustawodawcę ingerencja w treść układu to zmiana propozycji w trybie art. 117 ust. 2 pr, czyli na zgromadzeniu wierzycieli. Jest to to logiczne, gdyż o terminie zgromadzenia wszyscy wierzyciele mają okazję powziąć wiedzę (z obwieszczenia) i mogą się na nim stawić. Wówczas mają realną szansę poznać treść nowych propozycji i mogą oddać głos nad nowymi propozycjami. Z tego powodu zmianę propozycji dla grupy III uznać należy za niedopuszczalną, bowiem dokonana została poza zgromadzeniem wierzycieli. Ponadto w aktach nadzorcy brak jest dowodów na to, iż wszyscy wierzyciele (nie tylko z grupy III) zostali poinformowani przez nadzorcę układu o zmianie propozycji układowych i że doręczono im nowe wzory kart do głosowania. Mając na uwadze powyższe, Sąd doszedł do przekonania, że nie doszło do przyjęcia układu o treści wskazanej we wniosku dłużnika o zatwierdzenie układu, tj. ze zmienionymi propozycjami dla grupy III. Wierzyciele głosowali bowiem wyłącznie nad pierwotnymi propozycjami, gdyż nie doszło do skutecznego głosowania nad zmienionymi propozycjami. Zmiana propozycji była niedopuszczalna. Już tylko na marginesie Sąd wskazuje, że w przedmiotowej sprawie nowe propozycje układowe są korzystniejsze tylko dla wierzyciela z grupy III. Dla wszystkich pozostałych – nie są. Wierzyciel z grupy III zgodnie z nowymi propozycjami szybciej zostanie zaspokojony. Sytuacja pozostałych wierzycieli pozornie nie zmienia się (ten sam stopień zaspokojenia). W istocie wykonanie układu staje pod znakiem zapytania. Na skutek zmiany propozycji układowych dla grupy III, rata miesięczna na rzecz wierzyciela ING wzrosła z 5.942,72 zł do 9.904,54 zł, względem pierwotnych propozycji układowych. Zarazem jednocześnie ze zmianą propozycji układowych dłużnik nie dokonał aktualizacji planu restrukturyzacyjnego. Trudno zatem stwierdzić, z jakich źródeł dłużnik zamierza uzyskać dodatkowe środki. Kontynuując wątek zmiany propozycji układowych, Sąd wskazuje, że nie wyklucza głosowania nad nowymi propozycjami układowym w postępowaniu o zatwierdzenie układu bez odbycia zgromadzenia wierzycieli. Taka sytuacja jest możliwa, ale tylko wówczas, gdy nadzorca układu ponownie przeprowadzi całą procedurę głosowania przez system teleinformatyczny, co może okazać się trudne (ale nie niemożliwe) z uwagi na konieczność zachowania terminów wynikających z pr. Prawidłowo procedujący nadzorca winien umieścić nową treść układu (nowe propozycje) w systemie teleinformatycznym. Następnie rozesłać wszystkim wierzycielom karty do głosowania (zawierające nowe propozycje) wraz z informacją o tym jak oddać głos. Karty muszą być wysłane co najmniej na trzy tygodnie przed dniem złożenia wniosku o zatwierdzenie układu (art. 219 ust. 2 pkt 2 pr). Natomiast wniosek nie może być złożony po upływie 3 miesięcy od dnia układowego (art. 211 ust. 2 pr). W takiej sytuacji rzecz jasna nie ma zastosowania art. 117 ust. 2 pr, tj. głosy oddane za pierwotnymi propozycjami tracą ważność, gdyż nie mamy do czynienia ze zmianą propozycji układowych ale z głosowaniem nad nowym układem. Jak wynika z akt nadzorcy układu, w przedmiotowej sprawie powtórne głosowanie nie mogłoby zostać skutecznie przeprowadzone, gdyż do zmiany propozycji układowych doszło 19 maja 2025 r. (czyli ostatniego dnia na złożenie wniosku o zatwierdzenie układu). Podsumowując, wierzyciele głosowali nad pierwotnymi propozycjami i przebieg głosowania wyglądał następująco. W grupie I nie doszło do przyjęcia układu z uwagi na brak większości osobowej (ZUS za, US przeciw). W grupie II nie doszło do przyjęcia układu. Brak wierzycieli głosujących w tej grupie (o tym szerzej w dalszej części uzasadnienia). W grupie III nie doszło do przyjęcia układu. Jedyny wierzyciel ING zagłosował przeciwko układowi. Zaniepokojenie Sądu budził także sposób prowadzenia akt GRz-nu przez nadzorcę układu. Jak już wcześniej wspomniano, w aktach nie ujawniono informacji o zmianie propozycji układowych. Zmiana propozycji układowych nie została odnotowana w żaden sposób w systemie teleinformatycznym, chociażby w postaci notatki. Jedynie oddana przez wierzyciela karta do głosowania pod nazwą „wypełniona karta do głosowania – KOREKTA” ujawnia nową treść układu. Dalej wątpliwości Sądu wzbudziły rozbieżności w spisie wierzytelności dołączonym do akt niniejszej sprawy, a spisie ujawnionym w aktach GRz-nu. Spis wierzytelności widniejący w aktach nadzorcy obejmował wierzytelności 2 wierzycieli, tj. ING Bank Śląski Spółka akcyjna z siedzibą w Katowicach z kwotą wierzytelności 354.316 zł oraz Zakład Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w Gdańsku z kwotą wierzytelności 12.640 zł. Do akt niniejszej sprawy dołączono spis wierzytelności, który obejmuje wierzytelności 5 wierzycieli – oprócz wyżej wskazanych jeszcze wierzyciele: III Urząd Skarbowy w Gdańsku z kwotą wierzytelności 20.879,05 zł, Energa Obrót Spółka akcyjna z siedzibą w Gdańsku z kwotą wierzytelności 1.868,04 zł oraz BGK z kwotą 356.563,71 zł. Nadto wysokość wierzytelności wierzyciela ZUS jest inna niż w pierwotnym spisie, tj. 122.502,24 zł zamiast 12.640 zł. Stosownie do treści art. 211 ust. 3 pr według stanu z dnia układowego określa się uprawnienia wierzycieli do głosowania nad układem. Spis wierzytelności zatem winien być sporządzony na dzień układowy (czyli w przedmiotowej sprawie na dzień 19 lutego 2025 roku). Krąg wierzycieli i siła głosu każdego z nich musi być ustalona jeszcze przed głosowaniem. Wysokość wierzytelności umieszczonych w spisie wierzytelności nie może ulegać zmianom, gdyż jest to wartość stała na konkretny dzień. Nadzorca powinien umieścić zaktualizowany spis wierzytelności w aktach GRz-nu, by wszyscy wierzyciele wiedzieli, jakiej wysokości wierzytelności mają inni wierzyciele i jaka jest wobec tego siła głosu każdego wierzyciela. Aktualny spis wierzytelności został dołączony dopiero do akt GRz w dniu 19 maja 2025 roku, zatem po oddaniu głosów przez większość wierzycieli. W opinii Sądu nadzorca także błędnie wskazał w spisie wierzytelności wierzyciela Bank Gospodarstwa Krajowego z siedzibą w Warszawie jako wierzyciela w rozumieniu art. 116 pr. Przepis ten stanowi katalog podmiotów powiązanych z dłużnikiem, którzy są wyłączeni od głosowania na zgromadzeniu wierzycieli w celu głosowania nad układem. Bez prawa głosu w sprawach dotyczących układu są wierzyciele blisko powiązani z dłużnikiem rodzinnie lub osobiście, osoby reprezentujące dłużnika lub spółki z nim powiązane, spółki dominujące, zależne lub z tej samej grupy kapitałowej oraz osoby fizyczne posiadające ponad 25% udziałów lub akcji dłużnika będącego spółką kapitałową. Wskazać należy, że Bank Gospodarstwa Krajowego jest instytucją państwową, zatem nie można zaliczyć go do żadnego z wymienionych podmiotów. Jednocześnie Sąd nie kwestionuje, że wskazany podmiot nie ma prawa głosu. Przy czym nie ma prawa głosu na mocy art. 80 ust. 3 pr. jako wierzyciel z wierzytelnością warunkową. Dalej uwadze Sądu nie uszło nieprawidłowe zaliczenie wierzyciela Energa do grupy II, czyli „wierzyciele publicznoprawni niezabezpieczeni na majątku dłużnika z kwotą wierzytelności poniżej 20.000,00 PLN”. Energa – Obrót Spółka akcyjna z siedzibą w Gdańsku jest spółką prawa handlowego. Nie jest wierzycielem publicznoprawnym, zatem nie kwalifikuje się do grupy II. Dłużnik nie wyodrębnił także innej grupy, do której można by zakwalifikować wierzyciela Energa, bowiem grupa I to także wierzyciele publicznoprawni. Natomiast grupa III to banki. Ewidentnie Energa nie zalicza się do żadnej z tych grupy. Oczywiście jest możliwość zawarcia układu częściowego, czyli dotyczącego jedynie niektórych wierzycieli. Przy czym w takim wypadku w karatach do głosowania należy zastrzec, że jest to układ częściowy. Inaczej karty do głosowania są nieważne. Skoro Sąd już poruszył wątek ważności kart do głosowania, to należy także zwrócić uwagę na treść art. 213 ust. 1 pkt 6 pr, zgodnie z którym karta do głosowania zwiera sumę wierzytelności objętych układem z mocy prawa. W myśl art. 213 ust. 3 pr karta do głosowania niespełniająca wymogów określonych w ust. 1 jest nieważna. Wszystkie karty w przedmiotowym postępowaniu nie spełniały tego wymogu. Nadzorca układu zamiast wpisać sumę wierzytelności objętych układem, w polu B.10. wpisywał każdorazowo wysokość wierzytelności danego wierzyciela, przy czym miejsce na wpisanie wierzytelności wierzyciela jest w polu B.3. Absurdem byłoby twierdzić, że w obu tych polach ma być ta sama informacja. Zresztą oczywistym jest, że dla głosującego wierzyciela suma wszystkich wierzytelności jest istotna, bo daje mu wiedzę, jaką siłę ma jego głos. Podsumowując, wszystkie karty do głosowania złożone w postępowaniu są nieważne. Stosownie do treści art. 165 ust. 1 pr sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli narusza on prawo, w szczególności jeżeli przewiduje udzielenie pomocy publicznej niezgodnie z przepisami, albo jeżeli jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany. Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany, jeżeli dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. Naruszenie przepisów formalnych najczęściej może polegać na: braku wymaganej większości dla przyjęcia układu, wadliwościach związanych z zawiadomieniem wierzycieli i wiążącym się z tym nieprawidłowym ustaleniem koniecznej większości dla przyjęcia układu, udziale w głosowaniu nieuprawnionego wierzyciela czy naruszeniu przez organ pozasądowy swoich obowiązków związanych ze sprawozdawczością w sposób, który wypaczył głosowanie za układem. W niniejszej sprawie Sąd dopatrzył się wielu istotnych uchybień związanych z przeprowadzeniem procedury głosowania nad układem ze strony nadzorcy układu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 165 ust. 1 pr odmówił zatwierdzenia układu. Na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy. Zażalenie należy wnieść w ciągu dwóch tygodni od dnia niniejszego obwieszczenia. Zażalenie należy skierować do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy. Zażalenie podlega opłacie w wysokości 200,00 zł.