FFXS SERVICES SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ

KRS 0000749449 NIP 7422264541 REGON 381340108

Sąd Rejonowy w Olsztynie, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. Dworcowa 3, 10-413 Olsztyn, obwieszcza, że Postanowienie wydane w postępowaniu OL1O/GReu/19/2024, w dniu 23 maja 2024 r., o oznaczeniu OL1O/GReu/19/2024/32 jest prawomocne z dniem 31 maja 2024 r.

Sąd Rejonowy w Olsztynie, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. Dworcowa 3, 10-413 Olsztyn, obwieszcza, że dokumentem z dnia 29 maja 2024 roku wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest Mariusz Olszewski prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "KSAWIER" MARIUSZ OLSZEWSKI (PESEL [ukryto]), sygnatura akt OL1O/GRz/13/2023 obwieszcza: informację o złożeniu w dniu 22 maja 2024 r. przez nadzorcę wykonania układu sprawozdania o wykonywaniu planu restrukturyzacyjnego oraz wykonywaniu układu za następujące okresy : 5.05.2023 r. do 31.07.2023 r., 1.08.2023 r. do 31.10.2023 r., 1.11.2023 r. do 31.01.2024 r., 1.02.2024 r. do 30.04.2024 r.

Sąd Rejonowy w Olsztynie, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. Dworcowa 3, 10-413 Olsztyn, obwieszcza, że postanowieniem z dnia 23 maja 2024 r. wydanym w sprawie o uchylenie układu zawartego w postępowaniu restrukturyzacyjnym dłużnika, którym jest Mariusz Olszewski prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "KSAWIER" MARIUSZ OLSZEWSKI (PESEL [ukryto]), sygnatura akt OL1O/GReu/19/2024, postanowił: uchylić układ przyjęty w postępowaniu restrukturyzacyjnym dłużnika, którym jest Mariusz Olszewski prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "KSAWIER" MARIUSZ OLSZEWSKI zatwierdzony postanowieniem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 3 kwietnia 2023 r. w sprawie OL1O/GRz/13/2023. Na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Olsztynie, V Wydział Gospodarczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Olsztynie, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. Zażalenie wnosi się w następujący sposób: w ciągu tygodnia od dnia obwieszczenia postanowienia w Rejestrze należy złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu postanowienia wraz z pisemnym uzasadnieniem. We wniosku należy wskazać, czy pisemne uzasadnienie ma dotyczyć całości postanowienia czy jego części, w szczególności poszczególnych objętych nim rozstrzygnięć. Wniosek o doręczenie odpisu postanowienia wraz z pisemnym uzasadnieniem podlega opłacie w wysokości 100,00 zł. Sąd odrzuci wniosek o doręczenie odpisu postanowienia z pisemnym uzasadnieniem, jeżeli będzie on spóźniony, nieopłacony lub dotknięty brakami, które nie zostaną usunięte mimo wezwania. Po doręczeniu odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem na piśmie należy w ciągu tygodnia wnieść zażalenie. Zażalenie należy skierować do Sądu Okręgowego w Olsztynie, V Wydział Gospodarczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Olsztynie, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. Zażalenie podlega opłacie w wysokości 200,00 zł, przy czym uiszczona już opłata 100,00 zł za sporządzenie uzasadnienia zaliczona zostanie na poczet opłaty od zażalenia. Zażalenie może być wniesione tylko co do tej części postanowienia, co do której zażądano uzasadnienia.

Sąd Rejonowy w Olsztynie, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. Dworcowa 3, 10-413 Olsztyn, obwieszcza, że Postanowienie wydane w postępowaniu OL1O/GRz/13/2023, w dniu 3 kwietnia 2023 r., o oznaczeniu OL1O/GRz/13/2023/25 jest prawomocne z dniem 5 maja 2023 r.

Sąd Rejonowy w Olsztynie, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. Dworcowa 3, 10-413 Olsztyn, obwieszcza, że postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2023 r. wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest Mariusz Olszewski prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "KSAWIER" MARIUSZ OLSZEWSKI (PESEL [ukryto]), sygnatura akt OL1O/GRz/13/2023, postanowił: " I. na podstawie art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacje zatwierdzić układ zawarty pomiędzy dłużnikiem Mariuszem Olszewskim prowadzącym działalność pod firmą „Ksawier” Mariusz Olszewski NIP: 7393548111, PESEL: [ukryto], a wierzycielami w drodze samodzielnego zbierania głosów o następującej treści: „Grupa I - Wierzytelności publicznoprawne - spłata należności głównej, odsetek oraz kosztów w 100 % w 48 równych, miesięcznych ratach; - rozpoczęcie spłat nastąpi w ostatnim dniu drugiego miesiąca po miesiącu, w którym nastąpiło uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu. Kolejne raty płatne będą do 25 dnia każdego kolejnego miesiąca; - dłużnik zastrzega sobie możliwość wcześniejszej spłaty zobowiązań; Grupa II – Wierzytelność z tytułu kredytu powyżej kwoty 200.000,00 PLN - spłata należności głównej w 100 % w 120 równych, miesięcznych ratach kapitałowych; - należności uboczne (odsetki) naliczane będą zgodnie z warunkami zawartej umowy; - ostatnia przypadająca rata stanowić będzie ratę rozliczeniową; - rozpoczęcie spłat nastąpi w ostatnim dniu drugiego miesiąca po miesiącu, w którym nastąpiło uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu. Kolejne raty płatne będą do 25 dnia każdego kolejnego miesiąca; - dłużnik zastrzega sobie możliwość wcześniejszej spłaty zobowiązań; Grupa III – Wierzytelności z tytułu kredytów i pożyczek poniżej kwoty 30.000,00 PLN - spłata należności głównej w całości (100 %) w 60 równych, miesięcznych ratach; - umorzenie w całości (100 %) kosztów sądowych, prawnych, egzekucyjnych i innych kosztów ubocznych; - umorzenie w całości (100 %) odsetek należnych do dnia układowego oraz wszelkich przyszłych odsetek po dniu układowym, wynikających z podstawy zobowiązania; - rozpoczęcie spłat nastąpi w ostatnim dniu drugiego miesiąca po miesiącu, w którym nastąpiło uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu. Kolejne raty płatne będą do 25 dnia każdego kolejnego miesiąca; - dłużnik zastrzega sobie możliwość wcześniejszej spłaty zobowiązań; Grupa IV – Wierzyciel posiadający wierzytelność mogąca zostać objęta układem za zgodą wierzyciela, który wyraził zgodę na objęcie wierzytelności układem - spłata należności głównej w całości (100 %) w 96 równych, miesięcznych ratach; - umorzenie w całości (100 %) kosztów sądowych, prawnych, egzekucyjnych i innych kosztów ubocznych; - umorzenie w całości (100 %) odsetek należnych do dnia układowego oraz wszelkich przyszłych odsetek po dniu układowym, wynikających z podstawy zobowiązania; - rozpoczęcie spłat nastąpi w ostatnim dniu drugiego miesiąca po miesiącu, w którym nastąpiło uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu. Kolejne raty płatne będą do 25 dnia każdego kolejnego miesiąca; - dłużnik zastrzega sobie możliwość wcześniejszej spłaty zobowiązań”; II. wskazać, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust.1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz. U. UE. L. z 2015 r. Nr 141, str. 19 z późn. zm.), a postępowanie ma charakter główny. UZASADNIENIE pkt I postanowienia Pismem umieszczonym w KRZ 15 lutego 2023 r. dłużnik Mariusz Olszewski wniósł o zatwierdzenie układu zgodnie ze złożonym wnioskiem. We wniosku wskazano, iż na podstawie art. 119 ust. 3 prawa restukturyzacyjnego w zw. z art. 217 ust. 4 prawa restukturyzacyjnego nadzorca układu stwierdził przyjęcie układu w drodze samodzielnego zbierania głosów. Ze sprawozdania nadzorcy dołączonego do wniosku wynika, iż w postępowaniu uczestniczyło 6 wierzycieli z kwotą wierzytelności 415.058,59 zł, w tym: 4 wierzycieli w łącznej kwocie 372.940,47 zł głosowało za przyjęciem układu; zaś 2 wierzycieli w łącznej kwocie 41.118,12 zł głosowało przeciwko przyjęciu układu. Nadzorca w sprawozdaniu i dołączonym do niego spisie wierzytelności wskazał, iż brak było wierzycieli wyłączonych z głosowania na podstawie art. 116 prawa restukturyzacyjnego. Nadzorca wskazał, iż w grupie I, tj. Wierzytelności publicznoprawni, dla której propozycja układowa brzmi: „- spłata należności głównej, odsetek oraz kosztów w 100 % w 48 równych, miesięcznych ratach; - rozpoczęcie spłat nastąpi w ostatnim dniu drugiego miesiąca po miesiącu, w którym nastąpiło uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu. Kolejne raty płatne będą do 25 dnia każdego kolejnego miesiąca; - dłużnik zastrzega sobie możliwość wcześniejszej spłaty zobowiązań”; znajduje się 2 wierzycieli z sumą wierzytelności 44.385,29 zł, w tym 1 wierzyciel z kwotą wierzytelności 31.300,19 zł głosował za przyjęciem układu, zaś wierzyciel z kwotą wierzytelności 13.085,10 zl głosował przeciwko przyjęciu układowi. Nadzorca wskazał, iż nie osiągnięto większości osobowej, ale osiągnięto większość kapitałową. W grupie II znajduje się 1 wierzyciel z kwotą wierzytelności 211.275,85 zł a wierzyciel ten oddał głos za przyjęciem układu, wobec czego osiągnięto większość kapitałową i osobową. Propozycja dla grupy II brzmiała w następujący sposób: „Grupa II – Wierzytelność z tytułu kredytu powyżej kwoty 200.000,00 PLN - spłata należności głównej w 100 % w 120 równych, miesięcznych ratach kapitałowych; - należności uboczne (odsetki) naliczane będą zgodnie z warunkami zawartej umowy; - ostatnia przypadająca rata stanowić będzie ratę rozliczeniową; - rozpoczęcie spłat nastąpi w ostatnim dniu drugiego miesiąca po miesiącu, w którym nastąpiło uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu. Kolejne raty płatne będą do 25 dnia każdego kolejnego miesiąca; - dłużnik zastrzega sobie możliwość wcześniejszej spłaty zobowiązań”. Nadzorca wskazał, ze w grupie III znajduje się 2 wierzycieli, z których wierzyciel z kwotą wierzytelności 14.864,43 zł oddał głos za przyjęciem układu, zaś wierzyciel z kwotą wierzytelności 28.033,02 zł oddał głos przeciw układowi, wobec czego nie osiągnięto większości ani osobowej, ani kapitałowej. Propozycja dla grupy III brzmi następująco: „Grupa III – Wierzytelności z tytułu kredytów i pożyczek poniżej kwoty 30.000,00 PLN - spłata należności głównej w całości (100 %) w 60 równych, miesięcznych ratach; - umorzenie w całości (100 %) kosztów sądowych, prawnych, egzekucyjnych i innych kosztów ubocznych; - umorzenie w całości (100 %) odsetek należnych do dnia układowego oraz wszelkich przyszłych odsetek po dniu układowym, wynikających z podstawy zobowiązania; - rozpoczęcie spłat nastąpi w ostatnim dniu drugiego miesiąca po miesiącu, w którym nastąpiło uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu. Kolejne raty płatne będą do 25 dnia każdego kolejnego miesiąca; - dłużnik zastrzega sobie możliwość wcześniejszej spłaty zobowiązań”. Nadzorca podał, iż w grupie IV tj. wierzycieli posiadających wierzytelność mogącą zostać objęta układem za zgodą wierzyciela, który wyraził zgodę na objęcie wierzytelności układem, dla których propozycja brzmi następująco: „- spłata należności głównej w całości (100 %) w 96 równych, miesięcznych ratach; - umorzenie w całości (100 %) kosztów sądowych, prawnych, egzekucyjnych i innych kosztów ubocznych; - umorzenie w całości (100 %) odsetek należnych do dnia układowego oraz wszelkich przyszłych odsetek po dniu układowym, wynikających z podstawy zobowiązania; - rozpoczęcie spłat nastąpi w ostatnim dniu drugiego miesiąca po miesiącu, w którym nastąpiło uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu. Kolejne raty płatne będą do 25 dnia każdego kolejnego miesiąca; - dłużnik zastrzega sobie możliwość wcześniejszej spłaty zobowiązań”; Głos za układem w tej grupie oddał jeden wierzyciel z wierzytelnością 116.500,00 zł, wobec czego osiągnięto większość kapitałową i osobową. Nadzorca wskazał, iż Nadzorca układu nie widzi zagrożeń w wykonaniu przedstawionych propozycji układowych. Możliwy do wygenerowania dochód z działalności dłużnika, zweryfikowany przez nadzorcę układu na podstawie średniomiesięcznych wyników z lat ubiegłych, pozwoli za zapłatę wszystkich wierzytelności w zaproponowanej wysokości. Nie ma wątpliwości i zastrzeżeń co do wartości zgromadzonego majątku, a całość układu płatna jest w miesięcznych ratach przez okres 48, 60, 96 i 120 miesięcy, dla poszczególnych wierzycieli. Podał, iż zatwierdzenie układu pozwoli na:- zaplanowanie na kilkanaście - kilkadziesiąt miesięcy do przodu przepływów finansowych,- uspokojenie kontrahentów dłużnika,- redukcję i uporządkowanie zadłużenia, - ograniczenie ryzyka przyszłych postępowań sądowych i windykacyjnych . Zarządzeniem z dnia 7 marca 2023 r. pełnomocnik dłużnik został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez: dołączenie do wniosku informacji , czy w stosunku do wierzycieli, którzy oddali głos nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 116 pr.rest., uszeregowane zgodnie z kolejnością przyjętą w spisie wierzytelności sporządzonym przez nadzorcę układu, w terminie jednego tygodnia od doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem zwrotu wniosku. Braki wniosku w tym zakresie pełnomocnik dłużnika uzupełnił 29 marca 2023 r. Co prawda w aktach sprawy w sprawozdaniu nadzorcy znajduje się spis wierzytelności wraz z oświadczeniami dot. art. 116 pr.restr. znajduje się, jednak nie sposób uznać, aby były to oświadczenia w tym zakresie złożone przez dłużnika, czego jednak ustawa wymaga. To dłużnik winien opatrzyć każdą z kart do głosowania informacją, czy w stosunku do wierzyciela, nie zachodzą okoliczności wskazane w treści ww. artykułu ( takiego wymogu nie sposób wywieść ani wobec nadzorcy układu ani wobec wierzyciela (por. art. 213 pr.restr. i art. 220 pr.restr.). W odpowiedzi na zarządzenie pełnomocnik dłużnika wskazał, iż w stosunku do wierzyciela z grupy IV, a więc Barbary Olszewskiej zachodzą okoliczności wskazane w treści art. 116 pr.restr. , zaś co do pozostałych wierzycieli – nie zachodzą. Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje: Sąd ustalił, iż głosowanie w poszczególnych grupach wierzycieli przebiegło w następujący sposób: a) w grupie 1 - ważny głos oddali: - wierzyciel Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Olsztynie z sumą wierzytelności 31.300,19 zł, głos za układem; - wierzyciel Urząd Skarbowy w Olsztynie z sumą wierzytelności 13.085,10 zł z sumą wierzytelności 13.085,10 zł, głos przeciw układowi. W grupie pierwszej nie przyjęto układu. b) w grupie 2 – ważny głos za układem oddał jeden wierzyciel ING Bank Śląski S.A. z siedzibą w Katowicach z sumą wierzytelności 211.275,85 zł; c) w grupie 3 - ważny głos oddali: - wierzyciel Smartney sp z o.o. z siedzibą w Warszawie z sumą wierzytelności 14.964,43 zł , głos za układem. W tej Grupie układ został przyjęty. Odmiennie niż nadzorca, Sąd uznał , iż w grupie 3 nieważny głos oddała spółka Smeo S.A. z siedzibą w Warszawie. Przedłożone do karty do głosowania pełnomocnictwo dla r.pr. Justyny Szymali -Gotner udzielone zostało przez uprawnione do reprezentacji spółki osoby, jednakże kartę do głosowania do systemu wprowadziła osoba nieuprawniona do reprezentacji spółki, a mianowicie ( jak wynika z metryki podpisów) - pani Agnieszka Baldas. Inaczej mówiąc, wprowadzony do systemu KRZ karta do glosowania nie jest opatrzona podpisem elektronicznym osoby, która jest uprawniona do reprezentacji spółki, a jedynie podpisem osoby trzeciej, której umocowanie nie zostało wykazane. Co więcej skoro brak podpisu zaufanego r.pr. Justyny Szymali -Gotner przy karcie do głosowania, nie sposób uznać, aby poświadczyła ona za zgodność z oryginałem udzielone jej pełnomocnictwo, co jedynie potwierdza, iż kartę do głosowana do sytemu wprowadziła osoba niemającą pełnomocnictwa do działania w imieniu spółki. Co do Grupy 4 wskazać, należy, iż wierzyciel Barbara Olszewska wyraziła zgodę na objęcie jej wierzytelności układem ( jest to wierzytelność zabezpieczona rzeczowo) i oddała swój głos za przyjęciem układu, jednakże na gruncie art. 116 ust. 1 wymieniona nie miała prawa głosu. Mając na uwadze treść art. 119 ust. 2 pr.restr. i po przeliczeniu głosów ważnych i uprawnionych do głosowania wskazać należy, iż w Grupie 1 układ nie został przyjęty, w grupie 2 i 3układ został przyjęty. Zasadnicza procedura sprowadza się bowiem do uzyskania większości osobowej (ponad połowa) oraz kapitałowej (co najmniej dwie trzecie) w każdej z wyróżnionych grup wierzycieli. Procedura pomocnicza opisana w treści art. 119 ust. 3 jest stosowana tylko, gdy nie uda się osiągnąć większości w niektórych z grup wierzycieli. W takim przypadku należy zliczyć wszystkich wierzycieli głosujących za układem oraz reprezentowane przez nich wierzytelności. Układ zostanie przyjęty, jeżeli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przypadających wierzycielom uprawnionym do głosowania nad układem głosowali za przyjęciem układu. Dodatkowo wierzyciele z grupy lub grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, muszą zostać zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego. W przedmiotowej sprawie łączna suma kapitału uprawnionego do głosowania wynosiła 298.558,59 zł i 4 z 5 wierzycieli uprawnionych do oddania głosu wzięli udział w głosowaniu oraz oddali ważne głosy. Za układem wypowiedziało się 3 z 4 wierzycieli. Kaiptał głosujący wynosił 270.525,57 zł. Za układem zagłosowali wierzyciele z sumą wierzytelności w wysokości 257.440,47 zł ( wierzyciel ZUS, wierzyciel ING Bank Śląski S.A. oraz wierzyciel Smartney sp. z o.o.) , przeciw układowi zagłosował wierzyciel z sumą wierzytelności 13.085,10 zł ( wierzyciel US w Olsztynie co stanowi niecałe 5 % z sumy uprawnionej do głosowania). Zgodnie z treścią art. 119 ust. 3 pr.restr. Układ zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, jeżeli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom głosowali za przyjęciem układu, a wierzyciele z grupy lub grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego. 2/3 z sumy głosujących wierzycieli wynosi w niniejszym postępowaniu 180.350,38 zł ( 2/3/ z 270.525,57 zł), przy czym za układem zagłosowali wierzyciele z kapitałem łącznie 257.440,47 zł, co oznacza, ze pierwsza przesłanka z zacytowanego wyżej artykułu została spełniona. Kolejno zatem zbadać należało, czy wierzyciel z grupy 1 tj. Urząd Skarbowy w Olsztynie , który jako jedyny opowiedział się przeciw przyjęciu układu, zostanie zaspokojony na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego. Analiza tej przesłanki zawarta została w treści sprawozdania nadzorcy sądowego, który wskazał, iż wierzytelności z Grupy I spłacone zostaną w całości, bez redukcji, co spełnia przesłankę zaspokojenia w stopniu nie mniej korzystnym niż w postepowaniu upadłościowym, którego koszty wyniosłyby ok. 163.000 zł, co przy jednoczesnym uwzględnieniu obciążeń hipotecznych ustanowionych na nieruchomościach dłużnika, które maja pierwszeństwo co do spłaty, a dotyczą wierzyciela pozaukładowego Banku Polskiej Spółdzielczości (hipoteka umowna na kwotę 489.600,00 zł) oraz wierzycielki układowej hipotecznej Barbary Olszewskiej (hipoteka na kwotę 116. 500,00 zl), oznaczałoby brak środków na zaspokojenie pozostałych wierzycieli. Druga z przesłanek art. 119 ust. 3 pr.restr. została tak więc także spełniona, co pozwoliło skonstatować, iż układ w niniejszej sprawie został przyjęty. W ocenie Sądu nie zachodzą w sprawie okoliczności uzasadniające odmowę zatwierdzenia przyjętego układu wskazane w art. 165 p.r. Na podstawie wskazanego uregulowania, Sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli narusza on prawo, w szczególności jeżeli przewiduje udzielenie pomocy publicznej niezgodnie z przepisami, albo jeżeli jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany. Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany, jeżeli dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. Sąd może również odmówić zatwierdzenia układu, jeżeli jego warunki są rażąco krzywdzące dla wierzycieli, którzy głosowali przeciw układowi i zgłosili zastrzeżenia. Sąd odmawia zatwierdzenia układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu albo przyspieszonym postępowaniu układowym, jeżeli suma spornych wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem. Ze sprawozdania nadzorcy układu oraz z planu restrukturyzacyjnego wynika, że dłużnik jest w stanie wykonać układ. Ponadto w stosunku do dłużnika nie przysługują żadnemu podmiotowi wierzytelności sporne. Okoliczności związane z propozycjami przedstawionymi dla wszystkich grup wierzycieli nie pozwalają jednocześnie na uznanie, że warunki układu są rażąco krzywdzące dla wierzycieli, którzy głosowali przeciwko układowi. Brak jest również podstaw do stwierdzenia, żeby w inny sposób, przyjęty układ naruszał prawo. W niniejszej sprawie, jak trafnie wskazał nadzorca, po przeprowadzeniu „testu prywatnego wierzyciela” układ nie przewiduje udzielenia pomocy publicznej. Odnośnie ww. testu prywatnego wierzyciela należy zaznaczyć, że jeżeli dłużnikowi ma być udzielona pomoc, która może okazać się pomocą publiczną w rozumieniu art. 140 p.r. – plan restrukturyzacyjny musi zawierać test prywatnego wierzyciela oraz test prywatnego inwestora stosownie do rodzaju pomocy, która ewentualnie może być udzielona. Jeżeli test prywatnego wierzyciela jest pozytywny, czyli udzielane wsparcie nie ma charakteru pomocy publicznej – nie jest konieczne uzyskanie zgody organu udzielającego wsparcia, a w konsekwencji art. 214 p.r. nie stosuje się. Zauważyć zatem należy, że nie każde wsparcie udzielone przez podmioty publicznoprawne lub przy użyciu zasobów państwowych stanowi pomoc publiczną. O tym, czy dane wsparcie stanowi pomoc publiczną, decyduje podmiot sporządzający plan restrukturyzacyjny, który musi przeprowadzić test prywatnego wierzyciela lub inwestora, który odpowiada na pytanie, czy dane wsparcie przyznawane jest na warunkach rynkowych czyli czy na identycznych zasadach mogłoby być udzielone przez podmiot prywatny kierujący się wyłącznie interesem ekonomicznym. W przypadku pozytywnej odpowiedzi wsparcie nie jest traktowane jako pomoc publiczna i w związku z tym opinia organu nie jest wymagana (art. 204 p. r.), a w przypadku postępowania o zatwierdzenie układu nie stosujemy przepisu art. 214 p.r. w zakresie obowiązku doręczenia innych dokumentów niż karta do głosowania. (art. 140 oraz 214 PrRestr Zimmerman 2022 wyd.7 Prawo restrukturyzacyjne. Komentarz 2022, wyd. 7, www.legalis.pl). Z uwagi na powyższe, na podstawie wskazanych uregulowań oraz na podstawie art. 223 ust. 1 i 2 pr. r. należało orzec jak w pkt I sentencji. Uzasadnienie co do wskazania podstawy jurysdykcji Dla rozstrzygnięcia wniosku niezbędne jest ustalenie, czy polski sąd posiada jurysdykcję krajową do rozpoznania sprawy. W tym celu konieczne jest określenie właściwej dla rozpoznawanej sprawy normy jurysdykcyjnej z uwzględnieniem faktu, że kwestia jurysdykcji krajowej jest uregulowana zarówno w prawie krajowym jak i w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz.Urz.UE.L Nr 141, str. 19). Rozporządzenie unijne obowiązuje w całości i bezpośrednio w polskim systemie prawnym. Zgodnie z pkt 9 Preambuły rozporządzenie znajduje zastosowanie do wszystkich postępowań upadłościowych, które spełniają warunki określone w rozporządzeniu, niezależnie od tego, czy dłużnik jest osobą fizyczną czy osobą prawną, przedsiębiorcą czy osobą niewykonującą działalności gospodarczej. Postępowania te są wymienione wyczerpująco w załączniku A. W odniesieniu do krajowych postępowań wymienionych w załączniku A rozporządzenie 2015/848 powinno mieć zastosowanie bez dalszego badania przez sąd państwa członkowskiego, czy spełnione są warunki określone w rozporządzeniu. Postępowanie, którego dotyczy wniosek jest wymienione w załączniku A do Rozporządzenia. Zgodnie z pkt 23 Preambuły rozporządzenia nr 2015/848 pozwala ono na wszczęcie głównego postępowania upadłościowego w państwie członkowskim, w którym dłużnik posiada główny ośrodek swojej podstawowej działalności. Postępowanie to ma zakres uniwersalny, jego celem jest objęcie całego majątku dłużnika. W celu ochrony różnych interesów rozporządzenie 2015/848 pozwala na wszczęcie równolegle z głównym postępowaniem upadłościowym wtórnych postępowań upadłościowych. Wtórne postępowanie upadłościowe może zostać wszczęte w państwie członkowskim, w którym dłużnik ma swój oddział. Skutki wtórnego postępowania upadłościowego ograniczone są tylko do majątku dłużnika znajdującego się w tym państwie. Bezwzględnie obowiązujące przepisy dotyczące koordynacji z głównym postępowaniem upadłościowym gwarantują niezbędną jednolitość postępowania w ramach Unii. Takie uregulowanie eliminuje z zakresu zastosowania rozporządzenia dłużników, których główny ośrodek podstawowej działalności znajduje się poza obszarem Unii Europejskiej mimo, że na jej obszarze znajduje się siedziba lub miejsce zamieszkania dłużnika albo jego majątek. W konsekwencji, jeżeli główny ośrodek dłużnika znajduje się w Polsce to jurysdykcja zawsze będzie wynikała z przepisów rozporządzenia 2015/848, a konkretnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia. Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2015/848 sądy państwa członkowskiego, na którego terytorium znajduje się główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika, posiadają jurysdykcję do wszczęcia postępowania upadłościowego („główne postępowanie upadłościowe”). Głównym ośrodkiem podstawowej działalności jest miejsce, w którym dłużnik regularnie zarządza swoją działalnością o charakterze ekonomicznym i które jako takie jest rozpoznawalne dla osób trzecich. W przypadku spółki lub osoby prawnej domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem ich podstawowej działalności jest miejsce siedziby statutowej. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy siedziba statutowa nie została przeniesiona do innego państwa członkowskiego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W przypadku osoby fizycznej prowadzącej niezależną działalność gospodarczą lub zawodową domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest główne miejsce wykonywania tej działalności. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy główne miejsce wykonywania działalności nie zostało przeniesione do innego państwa członkowskiego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W przypadku każdej innej osoby fizycznej domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest miejsce zwykłego pobytu tej osoby. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy miejsce zwykłego pobytu nie zostało przeniesione do innego państwa członkowskiego w okresie sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W niniejszej sprawie główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika znajduje się w Polsce. Oznacza to, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/949 w sprawie postępowania upadłościowego z dnia 20 maja 2015 r. (Dz.Urz.UE L 141 z 5.06.2015r., s. 19-72), a wszczęte postępowanie ma charakter postępowania głównego. Z tych przyczyn należało orzec jak w stosownym punkcie postanowienia".