SIPO FOOD SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ

KRS 0000551772 NIP 5862296194 REGON 361169920

Sąd Rejonowy w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. płk. Stanisława Dąbka 21, 82-300 Elbląg, obwieszcza, że dokumentem z dnia 11 czerwca 2026 roku wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest Przemysław Poczobut prowadzący działalność gospodarczą pod firmą INLETS Przemysław Poczobut (PESEL [ukryto]), sygnatura akt EL1E/GRz/4/2025 obwieszcza: że w dniu 25.05.2026 roku nadzorca wykonania układu złożył sprawozdanie Nr 2 za okres od dnia 01.02. do 30.04.2026 roku

Sąd Rejonowy w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. płk. Stanisława Dąbka 21, 82-300 Elbląg, obwieszcza, że dokumentem z dnia 22 kwietnia 2026 roku wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest Przemysław Poczobut prowadzący działalność gospodarczą pod firmą INLETS Przemysław Poczobut (PESEL [ukryto]), sygnatura akt EL1E/GRz/4/2025 obwieszcza: że w dniu 17.02 2026 roku nadzorca wykonania układu złożył sprawozdanie Nr 1 za okres od dnia 16.07. do 31.01.2026 roku

Sąd Rejonowy w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. płk. Stanisława Dąbka 21, 82-300 Elbląg, obwieszcza, o zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika Przemysława Poczobuta prowadzącego działalność pod firmą Inlets Przemysław Poczobut z siedzibą w miejscowości Elbląg, [ukryto] Elbląg w restrukturyzacji, PESEL: [ukryto], NIP: 5782450138, REGON: 170996648, sygnatura akt EL1E/GRz/4/2025, a to wobec uprawomocnienia się postanowienia z dnia 11 czerwca 2025 roku o zatwierdzeniu układu. Sąd Rejonowy w Elblągu, V Wydział Gospodarczy informuje nadto, że funkcję nadzorcy wykonania układu w/w dłużnika objęła Mb/law - Restructuring Spółka Z Ograniczoną Odpowiedzialnością, numer KRS: 0001104488.

Sąd Rejonowy w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. płk. Stanisława Dąbka 21, 82-300 Elbląg, obwieszcza, że Postanowienie wydane w postępowaniu EL1E/GRz/4/2025, w dniu 11 czerwca 2025 r., o oznaczeniu EL1E/GRz/4/2025/55 jest prawomocne z dniem 16 lipca 2025 r.

Sąd Rejonowy w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. płk. Stanisława Dąbka 21, 82-300 Elbląg, obwieszcza, że postanowieniem z dnia 11 czerwca 2025 roku wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest Przemysław Poczobut prowadzący działalność gospodarczą pod firmą INLETS Przemysław Poczobut (PESEL [ukryto]), sygnatura akt EL1E/GRz/4/2025, postanowił: I. Na podstawie art. 223 ust 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacje zatwierdzić układ przyjęty przez wierzycieli dłużnika Przemysława Poczobuta prowadzącego działalność pod firmą Inlets Przemysław Poczobut z siedzibą w miejscowości Elbląg, [ukryto] Elbląg w restrukturyzacji, PESEL: [ukryto], NIP: 5782450138, REGON: 170996648, o następującej treści: Podział wierzycieli zakłada wyodrębnienie 4 grup wierzycieli. Jako pierwszą grupę wierzycieli Dłużnik postanowił wyodrębnić wierzycieli publicznoprawnych zabezpieczonych rzeczowo na majątku Dłużnika. Przedmiotowi wierzyciele zostali wydzieleni do odrębnej grupy z uwagi na charakter przysługującej im wierzytelności. Jednocześnie wszyscy wierzyciele z grupy pierwszej są objęci układem ze względu na to, że propozycje układowe dla tej grupy przewidują pełne zaspokojenie wierzytelności w myśl art. 151 ust. 2a ustawy Prawo restrukturyzacyjne. Jako drugą grupę wierzycieli Dłużnik wyodrębnił wierzycieli posiadających wierzytelności zabezpieczone rzeczowo na majątku Dłużnika, które przekraczają 1.000.000,00 zł, w części znajdującej pokrycie w wartości przedmiotu zabezpieczenia, jeśli wyrazili w sposób bezwarunkowy i nieodwołalny zgodę na objęcie ich wierzytelności układem, najpóźniej przed przystąpieniem do głosowania nad układem. Jako trzecią grupę wierzycieli Dłużnik wyodrębnił pozostałych wierzycieli posiadających wierzytelności zabezpieczone rzeczowo na majątku Dłużnika, w części znajdującej pokrycie w wartości przedmiotu zabezpieczenia, niebędących w grupie I i II, jeśli wyrazili w sposób bezwarunkowy i nieodwołalny zgodę na objęcie ich wierzytelności układem, najpóźniej przed przystąpieniem do głosowania nad układem. Jako czwartą grupę wierzycieli Dłużnik wyodrębnił pozostałych wierzycieli. W przypadku propozycji zakładających równe spłaty ratalne, ostatnia rata będzie uwzględniać ewentualne różnice wynikające z dzielenia wierzytelności i zaokrąglania rat do 2 miejsc po przecinku. Z chwilą zapłaty danemu wierzycielowi sumy wierzytelności, podlegającej zaspokojeniu zgodnie z treścią układu, zobowiązanie wobec niego wygasa. Układ uznaje się za wykonany w chwili spłaty każdemu z wierzycieli objętego układem sumy wierzytelności podlegającej zaspokojeniu niezależnie od liczby spłaconych przez Dłużnika rat układowych. Z dniem uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzenie układu dotychczasowy nadzorca układu obejmie funkcję nadzorcy wykonania układu. Propozycje układowe zakładają: 1. w odniesieniu do pierwszej grupy – wierzycieli publicznoprawnych zabezpieczonych rzeczowo na majątku Dłużnika: a) pełne zaspokojenie wierzytelności, b) spłatę całości wierzytelności, w tym odsetek za okres od dnia układowego do dnia zapłaty w terminie 18 miesięcy od miesiąca, w którym ukaże się obwieszczenie o prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu, c) Dłużnik może dokonać spłaty wierzytelności w częściach oraz w terminach wcześniejszych niż wynikające z ust. b) powyżej. 2. w odniesieniu do drugiej grupy – wierzycieli posiadających wierzytelności zabezpieczone rzeczowo na majątku Dłużnika, które przekraczają 1.000.000,00 zł, w części znajdującej pokrycie w wartości przedmiotu zabezpieczenia, jeśli wyrazili w sposób bezwarunkowy i nieodwołalny zgodę na objęcie ich wierzytelności układem, najpóźniej przed przystąpieniem do głosowania nad układem: a) okres karencji w spłacie wynoszący 3 miesiące od miesiąca, w którym ukaże się obwieszczenie o prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu, b) umorzenie odsetek i innych kosztów ubocznych, w tym kosztów dochodzenia wierzytelności naliczonych oraz niezapłaconych do dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu, c) brak naliczania odsetek od dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu, d) spłatę 100% kapitału (należności głównej) po upływie okresu karencji w 100 równych miesięcznych ratach, płatnych do ostatniego dnia każdego miesiąca, e) Dłużnik może dokonać spłaty wierzytelności w terminach wcześniejszych niż wynikające z ust. d) powyżej. 3. w odniesieniu do trzeciej grupy - wierzycieli posiadających wierzytelności zabezpieczone rzeczowo na majątku Dłużnika w części znajdującej pokrycie w wartości przedmiotu zabezpieczenia, niebędących w grupie I i II, jeśli wyrazili w sposób bezwarunkowy i nieodwołalny zgodę na objęcie ich wierzytelności układem, najpóźniej przed przystąpieniem do głosowania nad układem: a) okres karencji w spłacie wynoszący 3 miesiące od miesiąca, w którym ukaże się obwieszczenie o prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu, b) umorzenie odsetek i innych kosztów ubocznych, w tym kosztów dochodzenia wierzytelności naliczonych oraz niezapłaconych do dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu, c) brak naliczania odsetek od dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu, d) spłatę 100% kapitału (należności głównej) po upływie okresu karencji w 9 równych miesięcznych ratach, płatnych do ostatniego dnia każdego miesiąca, e) Dłużnik może dokonać spłaty wierzytelności w terminach wcześniejszych niż wynikające z ust. d) powyżej. 4. w odniesieniu do czwartej grupy – pozostałych wierzycieli: a) okres karencji w spłacie wynoszący 3 miesiące od miesiąca, w którym ukaże się obwieszczenie o prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu, b) umorzenie odsetek i innych kosztów ubocznych, w tym kosztów dochodzenia wierzytelności naliczonych oraz niezapłaconych do dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu, c) brak naliczania odsetek od dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu, d) spłatę 100% kapitału (należności głównej) po upływie okresu karencji w 60 miesięcznych ratach, płatnych do ostatniego dnia każdego miesiąca, w ten sposób, że: · raty 1 - 20 obejmować będą każdorazową spłatę po 1% kapitału (należności głównej), · raty 21 - 60 obejmować będą każdorazową spłatę po 2% kapitału (należności głównej). e) Dłużnik może dokonać spłaty wierzytelności w terminach wcześniejszych niż wynikające z ust. d) powyżej. II. wskazać, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust.1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz. U. UE. L. z 2015 r. Nr 141, str. 19 z późn. zm.), a postępowanie ma charakter główny. UZASADNIENIE Dłużnik Przemysław Poczobut prowadzący działalność pod firmą Inlets Przemysław Poczobut z siedzibą w Elblągu, PESEL: [ukryto], NIP: 5782450138, REGON: 17099664[ukryto]. wniosek o zatwierdzenie warunków układu przyjętego w postępowaniu o zatwierdzenie układu. W treści wniosku podana została następująca treść układu: Podział wierzycieli zakłada wyodrębnienie 4 grup wierzycieli. Jako pierwszą grupę wierzycieli Dłużnik postanowił wyodrębnić wierzycieli publicznoprawnych zabezpieczonych rzeczowo na majątku Dłużnika. Przedmiotowi wierzyciele zostali wydzieleni do odrębnej grupy z uwagi na charakter przysługującej im wierzytelności. Jednocześnie wszyscy wierzyciele z grupy pierwszej są objęci układem ze względu na to, że propozycje układowe dla tej grupy przewidują pełne zaspokojenie wierzytelności w myśl art. 151 ust. 2a ustawy Prawo restrukturyzacyjne. Jako drugą grupę wierzycieli Dłużnik wyodrębnił wierzycieli posiadających wierzytelności zabezpieczone rzeczowo na majątku Dłużnika, które przekraczają 1.000.000,00 zł, w części znajdującej pokrycie w wartości przedmiotu zabezpieczenia, jeśli wyrazili w sposób bezwarunkowy i nieodwołalny zgodę na objęcie ich wierzytelności układem, najpóźniej przed przystąpieniem do głosowania nad układem. Jako trzecią grupę wierzycieli Dłużnik wyodrębnił pozostałych wierzycieli posiadających wierzytelności zabezpieczone rzeczowo na majątku Dłużnika, w części znajdującej pokrycie w wartości przedmiotu zabezpieczenia, niebędących w grupie I i II, jeśli wyrazili w sposób bezwarunkowy i nieodwołalny zgodę na objęcie ich wierzytelności układem, najpóźniej przed przystąpieniem do głosowania nad układem. Jako czwartą grupę wierzycieli Dłużnik wyodrębnił pozostałych wierzycieli. W przypadku propozycji zakładających równe spłaty ratalne, ostatnia rata będzie uwzględniać ewentualne różnice wynikające z dzielenia wierzytelności i zaokrąglania rat do 2 miejsc po przecinku. Z chwilą zapłaty danemu wierzycielowi sumy wierzytelności, podlegającej zaspokojeniu zgodnie z treścią układu, zobowiązanie wobec niego wygasa. Układ uznaje się za wykonany w chwili spłaty każdemu z wierzycieli objętego układem sumy wierzytelności podlegającej zaspokojeniu niezależnie od liczby spłaconych przez Dłużnika rat układowych. Z dniem uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzenie układu dotychczasowy nadzorca układu obejmie funkcję nadzorcy wykonania układu. Propozycje układowe zakładają: 1. w odniesieniu do pierwszej grupy – wierzycieli publicznoprawnych zabezpieczonych rzeczowo na majątku Dłużnika: a) pełne zaspokojenie wierzytelności, b) spłatę całości wierzytelności, w tym odsetek za okres od dnia układowego do dnia zapłaty w terminie 18 miesięcy od miesiąca, w którym ukaże się obwieszczenie o prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu, c) Dłużnik może dokonać spłaty wierzytelności w częściach oraz w terminach wcześniejszych niż wynikające z ust. b) powyżej. 2. w odniesieniu do drugiej grupy – wierzycieli posiadających wierzytelności zabezpieczone rzeczowo na majątku Dłużnika, które przekraczają 1.000.000,00 zł, w części znajdującej pokrycie w wartości przedmiotu zabezpieczenia, jeśli wyrazili w sposób bezwarunkowy i nieodwołalny zgodę na objęcie ich wierzytelności układem, najpóźniej przed przystąpieniem do głosowania nad układem: a) okres karencji w spłacie wynoszący 3 miesiące od miesiąca, w którym ukaże się obwieszczenie o prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu, b) umorzenie odsetek i innych kosztów ubocznych, w tym kosztów dochodzenia wierzytelności naliczonych oraz niezapłaconych do dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu, c) brak naliczania odsetek od dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu, d) spłatę 100% kapitału (należności głównej) po upływie okresu karencji w 100 równych miesięcznych ratach, płatnych do ostatniego dnia każdego miesiąca, e) Dłużnik może dokonać spłaty wierzytelności w terminach wcześniejszych niż wynikające z ust. d) powyżej. 3. w odniesieniu do trzeciej grupy - wierzycieli posiadających wierzytelności zabezpieczone rzeczowo na majątku Dłużnika w części znajdującej pokrycie w wartości przedmiotu zabezpieczenia, niebędących w grupie I i II, jeśli wyrazili w sposób bezwarunkowy i nieodwołalny zgodę na objęcie ich wierzytelności układem, najpóźniej przed przystąpieniem do głosowania nad układem: a) okres karencji w spłacie wynoszący 3 miesiące od miesiąca, w którym ukaże się obwieszczenie o prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu, b) umorzenie odsetek i innych kosztów ubocznych, w tym kosztów dochodzenia wierzytelności naliczonych oraz niezapłaconych do dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu, c) brak naliczania odsetek od dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu, d) spłatę 100% kapitału (należności głównej) po upływie okresu karencji w 9 równych miesięcznych ratach, płatnych do ostatniego dnia każdego miesiąca, e) Dłużnik może dokonać spłaty wierzytelności w terminach wcześniejszych niż wynikające z ust. d) powyżej. 4. w odniesieniu do czwartej grupy – pozostałych wierzycieli: a) okres karencji w spłacie wynoszący 3 miesiące od miesiąca, w którym ukaże się obwieszczenie o prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu, b) umorzenie odsetek i innych kosztów ubocznych, w tym kosztów dochodzenia wierzytelności naliczonych oraz niezapłaconych do dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu, c) brak naliczania odsetek od dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu, d) spłatę 100% kapitału (należności głównej) po upływie okresu karencji w 60 miesięcznych ratach, płatnych do ostatniego dnia każdego miesiąca, w ten sposób, że: · raty 1 - 20 obejmować będą każdorazową spłatę po 1% kapitału (należności głównej), · raty 21 - 60 obejmować będą każdorazową spłatę po 2% kapitału (należności głównej). e) Dłużnik może dokonać spłaty wierzytelności w terminach wcześniejszych niż wynikające z ust. d) powyżej. Zgodnie z art. 210 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego: W celu przygotowania propozycji układowych, przeprowadzenia samodzielnego zbierania głosów i złożenia wniosku o zatwierdzenie układu dłużnik zawiera umowę o sprawowanie nadzoru nad przebiegiem postępowania z osobą spełniającą wymogi, o których mowa w art. 24, która pełni funkcję nadzorcy układu, ust.2 Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, nadzorca układu pełni swoją funkcję od dnia zawarcia umowy. W postępowaniu zawarta została umowa o sprawowanie nadzoru nad przebiegiem postępowania o zatwierdzenie układu prowadzącego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne. Umowa została zawarta pomiędzy dłużnikiem a MB/LAW Restructuring Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie. Zgodnie z art. 211 ust. 2 Prawa restrukturyzacyjnego dzień układowy przypada nie wcześniej niż trzy miesiące i nie później niż dzień przed dniem złożenia wniosku o zatwierdzenie układu. Z akt sprawy EL1E/GRz-nu/73/2024 wynika, że dzień układowy wyznaczono na dzień 12 listopada 2024r. (obwieszczono o ustaleniu dnia układowego w dniu 12 listopada 2024 roku). Zgodnie z art. 215 prawa restrukturyzacyjnego głos wierzyciela zachowuje ważność, o ile wniosek dłużnika o zatwierdzenie układu wpłynął do sądu przed upływem trzech miesięcy od dnia oddania głosu. Termin ten został zachowany przez dłużnika. Na mocy art. 212 Prawa restrukturyzacyjnego ust. 1 po ustaleniu dnia układowego nadzorca układu zbiera głosy wierzycieli, ust. 2. wierzyciele oddają głos za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, w którym nadzorca układu zamieszcza kartę do głosowania. Nadzorca układu za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub za pośrednictwem komornika sądowego w sposób określony w ustawie z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych doręcza wierzycielom, na adres wskazany w rejestrze, do którego jest wpisany wierzyciel, informację o sposobie głosowania za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe z pouczeniem o sposobie uwierzytelnienia się i sposobie wypełnienia karty do głosowania. Jeżeli wierzyciel nie jest wpisany do rejestru, nadzorca układu doręcza informację, o której mowa w zdaniu poprzednim, na adres wierzyciela znany dłużnikowi, ust. 3. Nadzorca układu może również zwołać zgromadzenie wierzycieli, do którego stosuje się odpowiednio przepisy o zgromadzeniu wierzycieli, w celu głosowania nad układem, ust. 4. O terminie zgromadzenia wierzycieli zwołanego w celu głosowania nad układem nadzorca układu zawiadamia wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności, jednocześnie doręczając im propozycje układowe, informację o podziale wierzycieli na grupy, obejmujące poszczególne kategorie interesów, informację o sposobie głosowania na zgromadzeniu wierzycieli oraz pouczenie o treści przepisów art. 107-110, art. 113 i art. 115-119. ust. 5. Z przebiegu zgromadzenia wierzycieli sporządza się protokół, utrwalając przebieg zgromadzenia za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk albo obraz i dźwięk oraz za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, pod kierunkiem nadzorcy układu, ust. 6. Zgromadzeniu wierzycieli przewodniczy nadzorca układu. Nadzorca zawiadomił wszystkich wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności o sposobie wypełnienia karty do głosowania i w zawiadomieniu zawarł informacje o sposobie głosowania z pouczeniem o sposobie uwierzytelnienia się w systemie teleinformatycznym obsługującym postępowanie sądowe. Nadzorca zawiadomił ponadto wierzycieli warunkowych o sposobie głosowania nad układem, pouczając jednocześnie wskazanych wierzycieli o fakcie braku przysługiwania im głosu bez wyrażenia stosownej zgody przez wierzycieli na objęcie układem w myśl art. 151 ust. 2 p.r. Zawiadomienia wysłane zostały do wszystkich wierzycieli w dniu 21 stycznia 2025 r., zatem spełniona została przesłanka powiadomienia wierzycieli o sposobie głosowania wraz ze wskazanym wyżej pouczeniem na co najmniej trzy tygodnie przed złożeniem wniosku o zatwierdzenie układu. Proces głosowania nad układem odbył się przy wykorzystaniu systemu KRZ tj. poprzez zamieszczanie przez wierzycieli w aktach postępowania wypełnionej i podpisanej karty do głosowania wraz z odpowiednim pełnomocnictwem. Wierzyciele głosowali za pośrednictwem systemu Krajowego Rejestru Zadłużonych, a karty do głosowania spełniały wymogi wynikające z art. 213 prawa restrukturyzacyjnego. Z tego też względu Sąd uznał za spełnione wymogi art. 212 prawa restrukturyzacyjnego. Spośród 14 wierzycieli uprawnionych do głosowania ważne głosy oddało 11 wierzycieli, co stanowi 78,57 % uprawnionych do głosowania, co oznacza, że zgromadzenie wierzycieli było władne do podjęcia decyzji w przedmiocie układu Zgodnie z art. 216 ust. 1 Nadzorca układu udziela wierzycielowi na jego żądanie informacji o sytuacji majątkowej dłużnika i możliwości wykonania układu w zakresie, który jest potrzebny do podjęcia racjonalnej ekonomicznie decyzji o głosowaniu za albo przeciw układowi, ust.2 wierzyciel może złożyć nadzorcy układu pisemne zastrzeżenia co do zgodności z prawem przebiegu samodzielnego zbierania głosów lub wskazania innych okoliczności, które mogą mieć wpływ na zatwierdzenie układu. Nadzorca układu dołącza zastrzeżenia wierzycieli do sprawozdania składanego do sądu wraz z wnioskiem o zatwierdzenie układu. Nadzorca wskazał, że w dniu 12 lutego 2025 r. Rafał Stanisławski złożył w aktach sprawy wniosek o zmianę spisu wierzytelności na podstawie art. 101 ust. 2 p.r. , jednakże wierzyciel ten nie jest objęty układem z uwagi, iż posiada wierzytelność zabezpieczoną rzeczowo na majątku dłużnika, co do której wymagana była zgoda wierzyciela na objęcie układem w myśl art. 151 ust. 2 pr. Wierzyciel zwrócił się z przedmiotowym wnioskiem do sędziego-komisarza, który w niniejszym postępowaniu o zatwierdzenie układu nie występuje, zamiast do nadzorcy układu, jednakże nadzorca, mając na uwadze interes wierzycieli rozpoznał złożony wniosek stwierdzając, iż wierzyciel nie przekazał we wniosku dokumentów na potwierdzenie salda wierzytelności oraz twierdzeń w zakresie wysokości przysługującej mu wierzytelności. Nadzorca wskazał, że wniosek wierzyciela jest bezprzedmiotowy z uwagi na brak przekazania do nadzorcy przez wierzyciela stosownej zgody na objęcie zabezpieczonej hipotecznie wierzytelności w myśl art. 151 ust. 2 p.r., zatem wierzytelność wierzyciela nie jest objęta układem. Zgodnie z art. 119 ust. 3 pr. rest., zgodnie z którym „Układ zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, jeżeli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom głosowali za przyjęciem układu, a wierzyciele z grupy lub grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego”. Zgodnie z art. 119 ust. 2 pr. rest. „Jeżeli głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli, obejmujących poszczególne kategorie interesów, układ zostaje przyjęty, jeżeli w każdej grupie wypowie się za nim większość głosujących wierzycieli z tej grupy, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności, przysługujących głosującym wierzycielom z tej grupy”. Głosowanie odbywało się w grupach, a wiec w trybie określonym w art. 119 ust. 2 pr. rest. Nadzorca układu przedstawił wyniki głosowania w sposób następujący: W Grupie 1 uprawnionych do głosowania było 2 wierzycieli. Liczba wierzycieli, którzy oddali ważny głos i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 2, Suma wierzytelności przysługujących wierzycielom, którzy oddali ważny głos i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 69.315,59 zł, Liczba wierzycieli, którzy oddali głos za układem i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 2, Suma wierzytelności przysługujących wierzycielom, którzy oddali głos za układem i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 69.315,59 zł. Układ w Grupie 1 został przyjęty. W Grupie 2 był 1 wierzyciel tj. BNP Paribas Bank Polska Spółka Akcyjna w Warszawie. Wierzyciel nie wyraził zgody na objęcie zabezpieczonej wierzytelności układem. Układ w Grupie 2 nie został przyjęty. W Grupie 3 był 1 wierzyciel tj. Rafał Stanisławski. Wierzyciel nie wyraził zgody na objęcie zabezpieczonej wierzytelności układem. Układ w Grupie 3 nie został przyjęty. W Grupie 4 uprawnionych do głosowania było 12 wierzycieli. Liczba wierzycieli, którzy oddali ważny głos i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 9, Suma wierzytelności przysługujących wierzycielom, którzy oddali ważny głos i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 773.486,88 zł, Liczba wierzycieli, którzy oddali głos za układem i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 6, Suma wierzytelności przysługujących wierzycielom, którzy oddali głos za układem i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 571.737,60 zł. Liczba wierzycieli, którzy oddali głos przeciwko układowi i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 3, Suma wierzytelności przysługujących wierzycielom, którzy oddali głos przeciwko układowi i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 201.749,28 zł. Układ w Grupie 4 został przyjęty. Nadzorca układu stwierdził, że wymagalne większości głosujących „za” układem osiągnięto w Grupie 1 oraz 4. W Grupie 2 oraz 3 nie osiągnięto wymagalnych większości głosujących „za” układem. Postępowaniem objętych było 16 wierzycieli. Uprawnionych do głosowania było 14 wierzycieli. Wierzyciele tj. BNP Paribas Bank Polska Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie oraz Rafał Stanisławski nie wyrazili zgody na objęcie wierzytelności układem. Łączna wartość wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem wynosiła 1.132.510,08 zł. W głosowaniu ważny głos oddało 11 wierzycieli, którzy dysponowali wierzytelnościami uprawniającymi do głosowania w łącznej kwocie 842.802,47 zł. Za układem ważny głos oddało 8 wierzycieli z łączną sumą wierzytelności w kwocie 641.053,19 zł. Przeciw układowi głos oddało 3 wierzycieli z łączną sumą wierzytelności w kwocie 201.749,28 zł. W głosowaniu nie oddało głosu 2 wierzycieli, którzy dysponowali wierzytelnościami uprawniającymi do głosowania w łącznej kwocie 217.912,06 zł. Nadzorca uznał głos wierzyciela tj. Departament Egzekucji Przemysław Kruk Spółka Jawna z kwotą wierzytelności 71.795,55 zł za nieważny, ze względu na fakt, iż treść przedłożonego pełnomocnictwa nie uprawnia do występowania w imieniu wierzyciela w postępowaniu pozasądowym, a także przez organem pozasądowym, którym jest nadzorca układu. Nadzorca wskazał, że na niniejszym etapie postępowania o zatwierdzenie układu postępowanie jest pozasądowe, a organem nadzorującym postępowanie, do którego wierzyciel składa głos w niniejszym postępowaniu jest nadzorca układu. Nadzorca wskazał, że bez względu na uznanie czy też nieuznanie głosu wierzyciela, układ zostałby przyjęty. Nadzorca wskazał, że pomimo nieprzyjęcia układu w niektórych grupach, za układem zagłosowali wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom, a wierzyciele z pozostałych grup zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego. Nadzorca stwierdził, że układ został przyjęty zgodnie z dyspozycją określoną w art. 119 ust. 3 Prawa Restrukturyzacyjnego. Nadzorca przedłożył plan restrukturyzacyjny. Opisano w nim, że Przemysław Poczobut prowadzi działalność gospodarczą pod firmą „INLETS Przemysław Poczobut”. Od 2013 roku dłużnik zajmował się importem żywych ryb do celów konsumpcyjnych z kilku krajów europejskich. W latach 2015–2019 firma dłużnika była największym podmiotem w Polsce specjalizującym się w dostawach węgorza europejskiego. Roczne obroty firmy przekraczały 5.000.000,00 zł, a zatrudnienie utrzymywało się na poziomie 3–4 osób, co pozwalało na sprawne zarządzanie przedsiębiorstwem. W styczniu 2024 roku dłużnik postanowił zmienić branżę. Dzięki pomocy zaprzyjaźnionej firmy zaczął zajmować się pośrednictwem w obrocie odpadami na terenie kraju. Cały rok 2024 dłużnik poświęcił na naukę i poznawanie nowej branży. W maju 2024 roku dłużnik dowiedział się o możliwości skorzystania z restrukturyzacji i powrotu do działalności jako przedsiębiorca. Obecnie dłużnik pracuje na zasadzie B2B i osiąga dochody na poziomie 30.000,00 – 40.000,00 zł miesięcznie, co pozwala na regulowanie bieżących zobowiązań oraz stopniową spłatę zaległości. Dłużnik planuje rozwijać swoją działalność w branży odpadów. W planie restrukturyzacyjnym podano przyczyny trudnej sytuacji ekonomicznej dłużnika. Pogorszenie sytuacji finansowej dłużnika miało miejsce we wrześniu 2019 roku. Bezpośredni wpływ na obecny stan zadłużenia, miało nagłe zakończenie dwóch kluczowych współprac z kontrahentami. Największy odbiorca ryb w Polsce, firma „Rafa” z Władysławowa, nagle zaprzestał współpracy, ukrywając fakt, że oczekuje na pierwsze dostawy ryb mrożonych z Chin. Pandemia Covid-19 przyczyniła się do drastycznego spadku sprzedaży firmy, spowodowała jej zanik w pierwszych dwóch miesiącach. Wprowadzane z dnia na dzień obostrzenia i regulacje prawne zmuszały przedsiębiorców do bardzo szybkiej reakcji i dostosowania modelu biznesowego do obecnej wówczas sytuacji rynkowej. Dłużnik poza czasowym obniżeniem rat leasingowych na okres 6 miesięcy, nie otrzymał żadnej innej pomocy z powodu pandemii. Wraz z rozwojem prowadzonej działalności głównym dostawcą ryb stała się duńska firma Royal Danish Fish. Aby zapewnić bezpieczny transport tak dużych ilości towaru zgodnie z obowiązującymi przepisami, dłużnik zainwestował w specjalistyczny sprzęt oraz dodatkowy personel. W tym celu zakupił na zasadach leasingu pojazd do przewozu ryb o wartości przekraczającej 550.000,00 zł. Utrzymanie tego pojazdu, jak również zatrudnienie dodatkowego kierowcy, stanowiło istotne obciążenie finansowe. Dłużnik, jako właściciel, angażował się w transport, aby ograniczyć koszty i mieć kontrolę nad realizacją dostaw. W 2021 r. firma Royal Danish Fish dopuściła do handlu na polskim rynku inny podmiot, działający na pograniczu legalności, rażąco łamiący przepisy. Firma ta wykorzystywała przestarzały sprzęt, a transport realizowała pojazdami o dopuszczalnej masie całkowitej (DMC) do 3,5 tony. Pojazdy były często przeładowane, a ich użycie pozwalało unikać przestrzegania norm czasu pracy kierowców, co znacząco obniżało koszty działalności konkurencji w stosunku do kosztów Firmy. W rezultacie spadły marże na sprzedawanych przez dłużnika produktach, co ograniczyło poziom osiąganych przychodów ze sprzedaży. W sierpniu 2022 roku firma Royal Danish Fish sprzedała ostatnią partię ryb, a kilka dni później poinformowała o rzekomej awarii na farmie, która miała wymusić utylizację kilkunastu lub kilkudziesięciu ton ryb. W późniejszym czasie okazało się, że firma celowo zataiła przed dłużnikiem informację o zaprzestaniu produkcji. Kontrahentowi zależało, aby dłużnik odebrał ostatnią partię towaru, ponieważ był jedynym odbiorcą zdolnym zakupić ryby o specyficznych parametrach (rozmiar i waga) w dużych ilościach w krótkim czasie. Odebrany towar był coraz gorszej jakości, a jego zamrożenie generowałoby dla kontrahenta wysokie koszty. Jednocześnie na rynek europejski zaczęły trafiać tanie, mrożone ryby z Chin, co spowodowało znaczny spadek cen i dalsze pogorszenie sytuacji finansowej dłużnika. Mimo podejmowanych prób nawiązania współpracy z nowymi dostawcami, dłużnikowi nie udało się zrekompensować strat. Utrzymanie floty pojazdów oraz zatrudnionych pracowników generowało wysokie koszty, co doprowadziło do narastania zadłużenia i ostatecznego zakończenia działalności związanej z transportem ryb. Dodatkowym problemem było zbycie specjalistycznego pojazdu do transportu ryb, ostatecznie pojazd został odebrany przez firmę leasingową, która naliczyła dodatkowe kary umowne. Równocześnie w wyniku wzrostu stóp procentowych doszło do niemal dwukrotnego wzrostu rat kredytowych. Wysokość raty kredytu hipotecznego na nieruchomość, w której dłużnik mieszkał wraz z rodziną i prowadził działalność, wzrosła z 4.400,00 zł do 9.500,00 zł miesięcznie. Dalsze prowadzenie działalności w dotychczasowej formie stało się dla dłużnika niemożliwe i zmusiło go do zmiany branży. Dłużnik planuje rozwój działalności w sektorze odpadów. Dłużnik działa w branży odpadów na terenie aglomeracji trójmiejskiej, dodatkowo pośredniczy w obrocie odpadami między 9 wytwórcami i odbiorcami odpadów osiągając zyski w postaci prowizji od każdej tony przekazanego odpadu. Obecnie dłużnik oczekuje na wydanie decyzji środowiskowych umożliwiających rozwój działalności w zakresie odbioru i zagospodarowania odpadów przemysłowych powstających w zakładach przemysłowych, co pozwoli na zwiększenie osiąganych dochodów. Aktualnie wypracowywany dochód kształtuje się na poziomie 30.000,00-40.000,00 zł miesięcznie. W przypadku braku oczekiwanych dochodów w branży odpadów dłużnik posiada alternatywne środki restrukturyzacyjne tj. sprzedaż zajmowanej obecnie nieruchomości oraz sprzedaż nieruchomości w zabudowie bliźniaczej. Dłużnik zamierza dokonać sprzedaży aktualnie zajmowanej nieruchomości o nr KW EL1E/00028424/3. Szacowna przez dłużnika cena sprzedaży to 1.600.000,00 zł. Uzyskana kwota pozwoli na spłatę zobowiązań i zmniejszenie miesięcznego obciążenia związanego z nieruchomością. Nieruchomość przy obecnej formie prowadzenia działalności przez dłużnika jest za duża i zbędna, oraz generuje znaczne koszty ogrzewania, prądu, remontów. To działalnie pozwoli na spłatę zobowiązań zabezpieczonych hipoteką. Dłużnik posiada również nieruchomość niedokończoną w postaci domu jednorodzinnego w zabudowie bliźniacze o nr KW EL1E/000101513/0. Dłużnik szacuje, że ze sprzedaży nieruchomości pozyska środki w wysokości 400.000,00 tys. zł i zamierza przeznaczyć je w całości na spłatę zadłużenia. Koszty niezbędne do przeprowadzenia postępowania związane m.in. z obsługą postępowania restrukturyzacyjnego, dokonywaniem zawiadomień Wierzycieli wyniosłą łącznie około 1.000,00 zł. Nadzorca podał, że dłużnik posiada nieruchomość gruntową zabudowaną, dla której prowadzona jest księga wieczysta o numerze EL1E/00028424/3, znajdująca się pod adresem ul. Okrężna 48, 82-300 Elbląg o szacunkowej wartości 1.600.000,00 zł oraz nieruchomość gruntową zabudowaną, dla której prowadzona jest księga wieczysta o numerze EL1E/00101513/0, znajdującą się pod adresem Czechowo, województwo warmińsko-mazurskie, numer działki: 47/42 o szacunkowej wartości 400.000,00 zł. Nadto dłużnik posiada ruchomości w postaci samochodu marki Fiat DUCATO, rok produkcji 2015 r. o szacunkowej wartości 30.000,00 zł oraz samochodu marki Nissan Micra, rok produkcji 2003 r. o szacunkowej wartości 5.000,00 zł. Na nieruchomości o nr KW EL1E/00028424/3 ustanowiono zabezpieczenia w postaci: hipoteki przymusowej do kwoty 4.207,20 zł ustanowionej na rzecz Urzędu Miejskiego w Elblągu (data ustanowienia 10 kwietnia 2024r.), hipoteki przymusowej do kwoty 19.613,55 zł ustanowionej na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w Warszawie oddział w Elblągu (data ustanowienia 18 maja 2023r.), hipoteki przymusowej do kwoty 16.412,34 zł ustanowionej na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w Warszawie oddział w Elblągu (data ustanowienia 7 maja 2024r.), hipoteki przymusowej do kwoty 17.023,27 zł ustanowionej na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w Warszawie oddział w Elblągu (data ustanowienia 8 października 2024r.), hipoteki umownej do kwoty 1.740.000,00 zł ustanowionej na rzecz BNP Paribas Bank Polska Spółka Akcyjna (data ustanowienia 11 czerwca 2021r.) oraz hipoteki przymusowej do kwoty 111.452,76 zł ustanowionej na rzecz Rafała Stanisławskiego (data ustanowienia 29 lipca 2024r.). Na nieruchomości o nr EL1E/00101513/0 ustanowiono zabezpieczenia w postaci: hipoteki przymusowej do kwoty 16.118,56 zł ustanowionej na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w Warszawie oddział w Elblągu (data ustanowienia 22 maja 2023r.), hipoteki przymusowej do kwoty 12.680,28 zł ustanowionej na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w Warszawie oddział w Elblągu (data ustanowienia 14 maja 2024r.) oraz hipoteki przymusowej do kwoty 6.430, 11 zł ustanowionej na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w Warszawie oddział w Elblągu (data ustanowienia 16 grudnia 2024r.). Do planu restrukturyzacyjnego zostały załączone przedstawione w formie tabel prognozy zysków/strat w latach 2025-2029. W planie restrukturyzacyjnym został zawarty test prywatnego wierzyciela, bowiem dłużnik posiada 2 wierzycieli publicznoprawnych tj. Zakład Ubezpieczeń Społecznych oddział w Elblągu z kwotą wierzytelności 59.156,22 zł oraz Gmina Miasto Elbląg z kwotą wierzytelności 10.159,37 zł. Przewidywana wysokość kosztów postępowania upadłościowego wyniosłaby 224.350,98 zł. Przyjęto, że postępowanie upadłościowe może trwać 20 miesięcy. Szacunkowa wartość składnika majątku wynosi 2.035.000,00 zł, zaś Szacunkowa wartość likwidacyjna składnika majątku wynosi 1.526.250,00 zł. W ramach postępowania upadłościowego wierzytelności główne wierzyciela Zakładu Ubezpieczeń Społecznych tj. składek na ubezpieczenia społeczne w rozumieniu ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 266, 321, 568, 695 i 875) przypadające za trzy ostatnie lata przed dniem ogłoszenia upadłości byłyby przyporządkowane do pierwszej kategorii zaspokojenia wierzycieli. Pozostałe należności główne wierzycieli publicznoprawnych byłyby przyporządkowane do drugiej kategorii. Natomiast odsetki od należności przyporządkowane zostałaby w III kategorii. Nadzorca wskazał, że dłużnik posiada majątek w szacowanej wartości likwidacyjnej wynoszącej 1.526.250,00 zł. Koszty postępowania upadłościowego szacowane są na 224.350,98zł. Wierzyciele zabezpieczeni rzeczowo na majątku dłużnika zostaną zaspokojeni w drodze wykonania oddzielnego planu podziału sum uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości dłużnika na łączną kwotę w wysokości 1.252.234,16 zł. Wierzyciele publicznoprawni zabezpieczeni rzeczowo na majątku dłużnika zostaliby zaspokojeni w całości. Kwota pozostała do podziału dla pozostałych wierzycieli wyniosłaby 49.664,86 zł. Poziom zaspokojenia wierzycieli publicznoprawnych niezabezpieczonych rzeczowo na majątku dłużnika wyniósłby ok. 5%. Zaspokojenie wierzycieli publicznoprawnych zabezpieczonych rzeczowo na majątku dłużnika będzie takie same w postępowaniu o zatwierdzeniu układu jak w przypadku ewentualnego postępowania upadłościowego. Jednocześnie czas odzyskania należności przez wierzycieli publicznoprawnych będzie szybszy w ramach wykonania układu. Zaspokojenie wierzycieli publicznoprawnych niezabezpieczonych rzeczowo na majątku dłużnika będzie wyższe w postępowaniu o zatwierdzeniu układu niż w przypadku ewentualnego postępowania upadłościowego. Nadzorca wskazał, że z przeprowadzonego Testu Prywatnego Wierzyciela wynika, że wierzyciele publiczni, zachowując się jak wierzyciel prywatny, działający w normalnych warunkach rynkowych, zaakceptowaliby przewidziane w propozycjach układowych warunki spłaty zobowiązań, biorąc pod uwagę hipotetyczny czas trwania postępowania upadłościowego, jak i wysokość środków uzyskanych w wyniku likwidacji majątku należącego do dłużnika. W wyniku akceptacji propozycji układowych, nie dochodzi do udzielania pomocy publicznej, o której mowa w art. 140 prawa restrukturyzacyjnego. Z treści art. 219 i 220 Prawa restrukturyzacyjnego wynika, jakie wymogi formalne powinien spełniać wniosek o zatwierdzenie układu oraz sprawozdanie nadzorcy układu. W ocenie Sądu, wymogi formalne wniosku, jak też sprawozdania nadzorcy sądowego zostały spełnione. Artykuł 165 Prawa restrukturyzacyjnego stanowi, iż: w ust. 1 - Sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli narusza on prawo, w szczególności jeżeli przewiduje udzielenie pomocy publicznej niezgodnie z przepisami, albo jeżeli jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany. Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany, jeżeli dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. w ust. 2 - Sąd może odmówić zatwierdzenia układu, jeżeli jego warunki są rażąco krzywdzące dla wierzycieli, którzy głosowali przeciw układowi i zgłosili zastrzeżenia. w ust. 3. - Sąd odmawia zatwierdzenia układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu albo przyspieszonym postępowaniu układowym, jeżeli suma spornych wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem. w ust. 4 - Jeżeli w przyspieszonym postępowaniu układowym okoliczność, o której mowa w ust. 3, ujawni się po przyjęciu układu, sąd może zatwierdzić układ o ile zostanie wykazane, że dłużnik nie wiedział o istnieniu wierzytelności spornych, a ich zaspokojenie w wyniku wykonania układu nie będzie mniejsze niż w przypadku ogłoszenia upadłości dłużnika. w ust. 5 - Na rozprawie wyznaczonej w celu rozpoznania układu sąd umarza postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli ustali, że układ nie został przyjęty na skutek braku odpowiedniej większości. w ust. 6. - Postanowienie o odmowie zatwierdzenia układu oraz postanowienie o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego, o którym mowa w ust. 5, obwieszcza się. w ust. 7 - Na postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia układu przysługuje zażalenie. Zażalenie wnosi się w terminie dwóch tygodni. W ust. 8 - postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia układu oraz informację o prawomocności postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu obwieszcza się. W sprawozdaniu i jego załącznikach nadzorca sądowy opisał procedurę oddania głosów, szczegółowe wyniki głosowania w podziale na poszczególne grupy wierzycieli ze wskazaniem wartości głosów i informację o decyzji poszczególnych wierzycieli. Opisano szczegółowo cały przebieg głosowania. Nadzorca układu stwierdził, że układ został przyjęty. Podał nadto, że układ jest nie mniej korzystny dla wierzycieli niż upadłość dłużnika. W ocenie Sądu nie zachodzą okoliczności z art. 165 ust. 1 prawa restrukturyzacyjnego. Treść układu nie jest sprzeczna z obowiązującym porządkiem prawnym, jak również nie doszło do naruszeń proceduralnych. Również w ocenie Sądu nie można twierdzić, że jest oczywiste, że układ nie zostanie wykonany. Nadzorca sądowy w sprawozdaniu ocenił, że przyjęty układ jest możliwy do wykonania. Dłużnik na bieżąco regulował wszystkie zobowiązania powstałe po dniu układowym. W kontekście art. 165 ust. 2 Prawa restrukturyzacyjnego należy wskazać, że żaden z wierzycieli nie złożył zastrzeżeń. W niniejszym postępowaniu nie był sporządzony spis wierzytelności spornych, bowiem dłużnik nie posiada tego rodzaju wierzytelności. Okoliczność wyrażona w art. 165 ust. 3 Prawa restrukturyzacyjnego więc nie zachodzi. Badając, czy istnieje okoliczność zawarta w przepisie art. 165 ust. 5 Prawa restrukturyzacyjnego, Sąd przeanalizował dokumenty dołączone do wniosku o zatwierdzenie układu w postaci sprawozdania nadzorcy, spisu wierzytelności, zawiadomienia wierzycieli, kart do głosowania wraz z odpisami z KRS, pełnomocnictwami oraz dowodami nadania kart w przypadku wierzycieli, którzy nie wzięli udziału w głosowaniu i doszedł do przekonania, że układ został przyjęty. Na podstawie danych przedstawionych przez nadzorcę Sąd doszedł do przekonania, iż wierzytelności objęte układem będą zaspokojone w wyższym stopniu w przypadku zawarcia układu, niż w postępowaniu upadłościowym. Podsumowując należy uznać, że stwierdzenie nadzorcy sądowego o przyjęciu układu było prawidłowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 223 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego i powyżej wymienionych Sąd zatwierdził układ zawarty przez dłużnika z wierzycielami, o czym orzekł w pkt I postanowienia. Dla rozstrzygnięcia wniosku niezbędne jest ustalenie, czy polski sąd posiada jurysdykcję krajową do rozpoznania sprawy. W tym celu konieczne jest określenie właściwej dla rozpoznawanej sprawy normy jurysdykcyjnej z uwzględnieniem faktu, że kwestia jurysdykcji krajowej jest uregulowana zarówno w prawie krajowym jak i w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz.Urz.UE.L Nr 141, str. 19). Rozporządzenie unijne obowiązuje w całości i bezpośrednio w polskim systemie prawnym. Zgodnie z pkt 9 Preambuły rozporządzenie znajduje zastosowanie do wszystkich postępowań upadłościowych, które spełniają warunki określone w rozporządzeniu, niezależnie od tego, czy dłużnik jest osobą fizyczną czy osobą prawną, przedsiębiorcą czy osobą niewykonującą działalności gospodarczej. Postępowania te są wymienione wyczerpująco w załączniku A. W odniesieniu do krajowych postępowań wymienionych w załączniku A rozporządzenie 2015/848 powinno mieć zastosowanie bez dalszego badania przez sąd państwa członkowskiego, czy spełnione są warunki określone w rozporządzeniu. Postępowanie, którego dotyczy wniosek jest wymienione w załączniku A do Rozporządzenia. Zgodnie z pkt 23 Preambuły rozporządzenia nr 2015/848 pozwala ono na wszczęcie głównego postępowania upadłościowego w państwie członkowskim, w którym dłużnik posiada główny ośrodek swojej podstawowej działalności. Postępowanie to ma zakres uniwersalny, jego celem jest objęcie całego majątku dłużnika. W celu ochrony różnych interesów rozporządzenie 2015/848 pozwala na wszczęcie równolegle z głównym postępowaniem upadłościowym wtórnych postępowań upadłościowych. Wtórne postępowanie upadłościowe może zostać wszczęte w państwie członkowskim, w którym dłużnik ma swój oddział. Skutki wtórnego postępowania upadłościowego ograniczone są tylko do majątku dłużnika znajdującego się w tym państwie. Bezwzględnie obowiązujące przepisy dotyczące koordynacji z głównym postępowaniem upadłościowym gwarantują niezbędną jednolitość postępowania w ramach Unii. Takie uregulowanie eliminuje z zakresu zastosowania rozporządzenia dłużników, których główny ośrodek podstawowej działalności znajduje się poza obszarem Unii Europejskiej mimo, że na jej obszarze znajduje się siedziba lub miejsce zamieszkania dłużnika albo jego majątek. W konsekwencji, jeżeli główny ośrodek dłużnika znajduje się w Polsce to jurysdykcja zawsze będzie wynikała z przepisów rozporządzenia 2015/848, a konkretnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia. Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2015/848 sądy państwa członkowskiego, na którego terytorium znajduje się główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika, posiadają jurysdykcję do wszczęcia postępowania upadłościowego („główne postępowanie upadłościowe”). Głównym ośrodkiem podstawowej działalności jest miejsce, w którym dłużnik regularnie zarządza swoją działalnością o charakterze ekonomicznym i które jako takie jest rozpoznawalne dla osób trzecich. W przypadku spółki lub osoby prawnej domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem ich podstawowej działalności jest miejsce siedziby statutowej. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy siedziba statutowa nie została przeniesiona do innego państwa członkowskiego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W przypadku osoby fizycznej prowadzącej niezależną działalność gospodarczą lub zawodową domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest główne miejsce wykonywania tej działalności. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy główne miejsce wykonywania działalności nie zostało przeniesione do innego państwa członkowskiego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W przypadku każdej innej osoby fizycznej domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest miejsce zwykłego pobytu tej osoby. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy miejsce zwykłego pobytu nie zostało przeniesione do innego państwa członkowskiego w okresie sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W niniejszej sprawie główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika znajduje się w Polsce. Oznacza to, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/949 w sprawie postępowania upadłościowego z dnia 20 maja 2015 r. (Dz.Urz.UE L 141 z 5.06.2015r., s. 19-72), a wszczęte postępowanie ma charakter postępowania głównego. Z tych przyczyn należało orzec jak w stosownym punkcie postanowienia. Na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. Zażalenie należy wnieść w ciągu dwóch tygodni od dnia niniejszego obwieszczenia. Zażalenie należy skierować do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. Zażalenie podlega opłacie w wysokości 200,00 zł.