BIES SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ

KRS 0000321840 NIP 6881133358 REGON 370346884

Sąd Rejonowy w Rzeszowie, V Wydział Gospodarczy ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. gen. Józefa Kustronia 4, 35-303 Rzeszów, obwieszcza, że Postanowienie wydane w postępowaniu RZ1Z/GRz/50/2024, w dniu 23 sierpnia 2024 r., o oznaczeniu RZ1Z/GRz/50/2024/8 jest prawomocne z dniem 24 września 2024 r.

Sąd Rejonowy w Rzeszowie, V Wydział Gospodarczy, ul. gen. Józefa Kustronia 4, 35-303 Rzeszów, obwieszcza, że postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2024 roku wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest Artur Ziemliński prowadzący działalność gospodarczą pod firmą FHU EXPERT Artur Ziemliński (PESEL [ukryto]), sygnatura akt RZ1Z/GRz/50/2024, postanowił: I. na podstawie art. 223 ust. 1 z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacje zatwierdzić układ o następującej treści: Propozycje układowe dłużnika zakładają wyodrębnienie III grup wierzycieli oraz spłatę wierzytelności na następujących warunkach: 1.Grupa I: Wierzyciele, którym przysługują wierzytelności cywilnoprawne, niezabezpieczone na mieniu dłużnika poprzez hipotekę, zastaw, zastaw rejestrowy,których wysokość wierzytelności główna nie przekracza 100.000,00 (słownie: sto tysięcy 00/100) złotych. 1.1. Warunki restrukturyzacji zobowiązań w GRUPIE I: a) Spłata 80 % wierzytelności głównej w 60 miesięcznych ratach, b) Umorzenie 20 % wierzytelności głównej, c) Umorzenie całości odsetek niezależnie od ich rodzaju – powstałych zarówno przed jak i po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego, d) Raty płatne będą na koniec każdego miesiąca począwszy od drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło stwierdzenie prawomocności postanowienia o zatwierdzenie układu, 2. Grupa II: Wierzyciele, którym przysługują wierzytelności cywilnoprawne, niezabezpieczone na mieniu dłużnika poprzez hipotekę, zastaw, zastaw rejestrowy, których wysokość wierzytelności główna jest większa niż 100.000,00 (słownie: sto tysięcy) złotych i mniejsza niż 450.000,00 (słownie: czterysta pięćdziesiąt tysięcy 00/100) złotych. 2.1. Warunki restrukturyzacji zobowiązań w GRUPIE II: a) Spłata 100% wierzytelności głównej wraz z wszelkimi odsetkami i należnościami ubocznymi kosztami dochodzenia wierzytelności, opłatami i kosztami egzekucyjnymi, według stanu na dzień stwierdzenia prawomocności postanowienia o zatwierdzenie układu, w 48 równych miesięcznych ratach, b) Raty płatne będą na koniec każdego miesiąca począwszy od drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło stwierdzenie prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu, 3.Grupa III: Wierzyciele, którym przysługują wierzytelności cywilnoprawne, niezabezpieczone na mieniu dłużnika poprzez hipotekę, zastaw, zastaw rejestrowy, których wysokość wierzytelności główna jest większa niż 450.000,00 (słownie: czterysta pięćdziesiąt tysięcy) złotych. 3.1. Warunki restrukturyzacji zobowiązań w GRUPIE III: a) Spłata 100% wierzytelności głównej oraz wszelkich odsetek naliczonych do końca miesiąca, w którym nastąpiło stwierdzenie prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu w 72 równych miesięcznych ratach, b) Od pierwszego dnia po miesiącu, w którym nastąpiło stwierdzenie prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu naliczane będą odsetki w wysokości 4 punktów procentowych (stała marża banku przez cały okres spłaty), płatne miesięcznie wraz z ratami układowymi. c) Raty płatne będą na koniec każdego miesiąca począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło stwierdzenie prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu, d) W przypadku wcześniejszej spłaty wierzytelności w całości lub w części, nie będą naliczane dodatkowe opłaty od nadpłaconych kwot. II. wskazać, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust.1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz. U. UE. L. z 2015 r. Nr 141, str. 19 z późn. zm.), a postępowanie ma charakter główny. UZASADNIENIE Dłużnik na podstawie art. 7 ust. 1 w zw. z art. 219 ust. 1 ustawy - Prawo restrukturyzacyjne wniósł o zatwierdzenie układu przyjętego w wyniku samodzielnego zbierania głosów. Do wniosku o zatwierdzenie układu dłużnik dołączył dokumenty wymienione w art. 219 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, w tym sprawozdanie nadzorcy układu, spełniające wymogi o jakich mowa w art. 220 wskazanej ustawy, w którym nadzorca stwierdził przyjęcie układu. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 165 ust. 1 i 2 pr. restr. Sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli narusza on prawo, w szczególności jeżeli przewiduje udzielenie pomocy publicznej niezgodnie z przepisami, albo jeżeli jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany. Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany, jeżeli dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. Sąd może odmówić ponadto zatwierdzenia układu, jeżeli jego warunki są rażąco krzywdzące dla wierzycieli, którzy głosowali przeciw układowi i zgłosili zastrzeżenia. W okolicznościach przedmiotowej sprawy w ocenie Sądu nie zachodzi żadna z przytoczonych powyżej przesłanek odmowy zatwierdzenia układu. Poziom zaspokojenia zgodnie z propozycjami układowymi nie prowadzi do pokrzywdzenia wierzycieli. W szczególności należy zauważyć, iż propozycje układowe przewidują spłatę od 80 % do 100% należności (szczegółowo sprecyzowanych w treści propozycji układowych) w każdej z grup wierzycieli. Jednocześnie zgodnie z testem prywatnego wierzyciela zawartym w planie restrukturyzacyjny ogłoszenie upadłości dłużnika nie byłoby korzystne dla wierzycieli. Koszty postępowania upadłościowego zostały oszacowane na kwotę 173.017,81 zł, a postępowanie trwałoby około 24 miesięcy. Ponadto zaspokojenie wierzycieli objętych postępowaniem o zatwierdzenie układu w postępowaniu upadłościowym wyniosłoby ok. 11,82% w zakresie wierzytelności zgłoszonych w kat. II. oraz 0% w kat. III. Jak wynika ze sprawozdania nadzorcy układu i dołączonego do niego stwierdzenia przyjęcia układu układ przyjęto zgodnie z regulacją art. 119 ust. 3 pr. restr., tj. u kład zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, jeżeli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom głosowali za przyjęciem układu, a wierzyciele z grupy lub grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego . W niniejszym postępowaniu uzyskano większość kapitałową wierzycieli głosujących nad układem, tj. na 4 wierzycieli, którzy oddali ważny głos i byli uprawnieni do głosowania z sumą wierzytelności w kwocie 984.443.79 "za" układem głosowało 2 wierzycieli, oddając głosy ważne z sumą wierzytelności w kwocie 888.181.98 zł. Przeciw układowi głosowało 2 wierzycieli, których suma wierzytelności wyniosła 96.261,81 zł. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd zatwierdził układ o treści wskazanej w sentencji postanowienia. Uzasadnienie co do wskazania podstawy jurysdykcji Sąd ustalił i zważył co następuje: Dla rozstrzygnięcia wniosku niezbędne jest ustalenie, czy polski sąd posiada jurysdykcję krajową do rozpoznania sprawy. W tym celu konieczne jest określenie właściwej dla rozpoznawanej sprawy normy jurysdykcyjnej z uwzględnieniem faktu, że kwestia jurysdykcji krajowej jest uregulowana zarówno w prawie krajowym jak i w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz.Urz.UE.L Nr 141, str. 19). Rozporządzenie unijne obowiązuje w całości i bezpośrednio w polskim systemie prawnym. Zgodnie z pkt 9 Preambuły rozporządzenie znajduje zastosowanie do wszystkich postępowań upadłościowych, które spełniają warunki określone w rozporządzeniu, niezależnie od tego, czy dłużnik jest osobą fizyczną czy osobą prawną, przedsiębiorcą czy osobą niewykonującą działalności gospodarczej. Postępowania te są wymienione wyczerpująco w załączniku A. W odniesieniu do krajowych postępowań wymienionych w załączniku A rozporządzenie 2015/848 powinno mieć zastosowanie bez dalszego badania przez sąd państwa członkowskiego, czy spełnione są warunki określone w rozporządzeniu. Postępowanie, którego dotyczy wniosek jest wymienione w załączniku A do Rozporządzenia. Zgodnie z pkt 23 Preambuły rozporządzenia nr 2015/848 pozwala ono na wszczęcie głównego postępowania upadłościowego w państwie członkowskim, w którym dłużnik posiada główny ośrodek swojej podstawowej działalności. Postępowanie to ma zakres uniwersalny, jego celem jest objęcie całego majątku dłużnika. W celu ochrony różnych interesów rozporządzenie 2015/848 pozwala na wszczęcie równolegle z głównym postępowaniem upadłościowym wtórnych postępowań upadłościowych. Wtórne postępowanie upadłościowe może zostać wszczęte w państwie członkowskim, w którym dłużnik ma swój oddział. Skutki wtórnego postępowania upadłościowego ograniczone są tylko do majątku dłużnika znajdującego się w tym państwie. Bezwzględnie obowiązujące przepisy dotyczące koordynacji z głównym postępowaniem upadłościowym gwarantują niezbędną jednolitość postępowania w ramach Unii. Takie uregulowanie eliminuje z zakresu zastosowania rozporządzenia dłużników, których główny ośrodek podstawowej działalności znajduje się poza obszarem Unii Europejskiej mimo, że na jej obszarze znajduje się siedziba lub miejsce zamieszkania dłużnika albo jego majątek. W konsekwencji, jeżeli główny ośrodek dłużnika znajduje się w Polsce to jurysdykcja zawsze będzie wynikała z przepisów rozporządzenia 2015/848, a konkretnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia. Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2015/848 sądy państwa członkowskiego, na którego terytorium znajduje się główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika, posiadają jurysdykcję do wszczęcia postępowania upadłościowego („główne postępowanie upadłościowe”). Głównym ośrodkiem podstawowej działalności jest miejsce, w którym dłużnik regularnie zarządza swoją działalnością o charakterze ekonomicznym i które jako takie jest rozpoznawalne dla osób trzecich. W przypadku spółki lub osoby prawnej domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem ich podstawowej działalności jest miejsce siedziby statutowej. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy siedziba statutowa nie została przeniesiona do innego państwa członkowskiego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W przypadku osoby fizycznej prowadzącej niezależną działalność gospodarczą lub zawodową domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest główne miejsce wykonywania tej działalności. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy główne miejsce wykonywania działalności nie zostało przeniesione do innego państwa członkowskiego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W przypadku każdej innej osoby fizycznej domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest miejsce zwykłego pobytu tej osoby. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy miejsce zwykłego pobytu nie zostało przeniesione do innego państwa członkowskiego w okresie sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W niniejszej sprawie główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika znajduje się w Polsce. Oznacza to, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/949 w sprawie postępowania upadłościowego z dnia 20 maja 2015 r. (Dz.Urz.UE L 141 z 5.06.2015r., s. 19-72), a wszczęte postępowanie ma charakter postępowania głównego. Z tych przyczyn należało orzec jak w stosownym punkcie postanowienia. Na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Rzeszowie, VI Wydział Gospodarczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Rzeszowie, V Wydział Gospodarczy. Zażalenie należy wnieść w ciągu dwóch tygodni od dnia niniejszego obwieszczenia. Zażalenie należy skierować do Sądu Okręgowego w Rzeszowie, VI Wydział Gospodarczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Rzeszowie, V Wydział Gospodarczy. Zażalenie podlega opłacie w wysokości 200,00 zł.

Nadzorca układu, którym jest RESTRUKTURYZATOR SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ w postępowaniu restrukturyzacyjnym (postępowaniu o zatwierdzenie układu) dłużnika, którym jest Artur Ziemliński prowadzący działalność gospodarczą pod firmą FHU EXPERT Artur Ziemliński, obwieszcza co następuje: na podstawie art. 105 ust. 1 p.r. w zw. z art. 212 ust. 3 p.r. zwołać zgromadzenie wierzycieli w celu głosowania nad układem; termin i miejsce zgromadzenia wierzycieli wyznaczyć na dzień 16 maja 2024 r, godz. 09:00, w siedzibie nadzorcy układu Restrukturyzator sp. z o.o., ul. Rolna 11/3, 30-318 Kraków; określić, iż głosowanie na zgromadzeniu wierzycieli przeprowadzone zostanie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, przy czym wierzyciel, który stawił się osobiście na zgromadzeniu wierzycieli, może oddać głos ustnie do protokołu lub na piśmie. Na zgromadzeniu wierzycieli prawo głosu mają wierzyciele, których wierzytelności zostały umieszczone w spisie wierzytelności oraz wierzyciele, którzy stawią się na zgromadzeniu wierzycieli i przedłożą nadzorcy układu tytuł egzekucyjny stwierdzający ich wierzytelność. Nadzorca układu może na wniosek wierzyciela i po wysłuchaniu dłużnika dopuścić do udziału w zgromadzeniu wierzycieli wierzyciela, którego wierzytelność jest uzależniona od warunku zawieszającego lub jest sporna i zostanie uprawdopodobniona. Sumę, według której oblicza się głos tego wierzyciela, nadzorca układu oznacza stosownie do okoliczności. Wierzyciel, który będzie uczestniczyć w zgromadzeniu, musi wykazać właściwą reprezentację bądź przez organ uprawniony do reprezentowania wierzyciela, które to uprawnienie należy wskazać z odpisem odpowiedniego rejestru, bądź pełnomocnika z wykazaniem dokumentu należytego umocowania. Jeżeli wierzyciel działa przez pełnomocnika głosowanie odbywa się przez złożenie na karcie do głosowania podpisu ustanowionego pełnomocnika wraz z pełnomocnictwem szczególnym materialnym do głosowania nad układem na zgromadzeniu wierzycieli i wykazaniem uprawnień osób udzielających pełnomocnictwo do reprezentowania wierzyciela, odpis z KRS lub stosownie akty powołania, etc. Pełnomocnictwa w każdym przypadku muszą być udzielone na piśmie.