COMERCIUM SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ W UPADŁOŚCI

KRS 0000337550 NIP 7542985496 REGON 160277909

Sąd Okręgowy w Opolu, VI Wydział Gospodarczy, pl. Daszyńskiego 1, 45-064 Opole, obwieszcza, że dokumentem z dnia 11 sierpnia 2026 roku wydanym w sprawie zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w Opolu V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych z dnia 10 września 2025r – sygn. akt OP1O/GUp/16/2024 wydane w postępowaniu upadłościowym dłużnika, którym jest COMERCIUM SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOSCIĄ Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (KRS 0000337550), sygnatura akt OP/Gz-KRZ/77/2025 obwieszcza: o uchyleniu zaskarżonego postanowienie i przekazaniu sprawy Sądowi Rejonowemu w Opolu do ponownego rozpoznania uzasadnienie Postanowieniem z dnia 10 września 2025r zapadłym w sprawie sygn. akt OP1O/GUp/16/2024, Sąd Rejonowy w Opolu V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych: - w punkcie 1 umorzył postpowanie upadłościowe upadłego, którym jest COMERCIUM spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; - w punkcie 2 odstąpił od uzasadnienia postanowienia, uwzględniając w całości wniosek syndyka masy upadłości o umorzenie postępowania upadłościowego zawarty w piśmie 15.06.2025 r (OP1O/GUp/16/2024/71) oraz podzielając argumenty syndyka przytoczone na jego poparcie. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł wierzyciel Skarb Państwa – Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu. Zaskarżając je w całości, zarzucił naruszenie art. 233§1 kpc poprzez naruszenie reguł swobodnej oceny dowodów i brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego zebranego w sprawie, które doprowadziło do błędnego ustalenia, że zachodzą przesłanki z art. 361 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo upadłościowe. W oparciu o powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Upadły nie przedstawił swego stanowiska. Syndyk wniósł zaś o oddalenie zażalenia w całości. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, tj. nie przesądzając o zasadności, bądź też braku zasadności umorzenia postepowania, w niniejszej sprawie nastąpiły okoliczności skutkujące potrzebą uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Wbrew obowiązkowi wynikającemu z treści art. 219 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe, Sąd Rejonowy nie sporządził bowiem uzasadnienia wskazanego postanowienia. Powołanie się przez tenże Sąd w punkcie 2 postanowienia – na odstąpienie od uzasadnienia poprzez uwzględnienie w całości wniosku syndyka o umorzenie postępowania zawartego w piśmie z dnia 15 czerwca 2025r z jednoczesnym podzieleniem argumentów przytoczonych na jego poparcie, nie mogło wywołać skutków prawnych. Art. 357 § 6 kpc pozwala sądowi odstąpić od uzasadnienia zaskarżalnego postanowienia, jeśli w całości uwzględnia wniosek strony i podziela jej argumentację. Prawo do zastosowania tego przepisu odnosi się zatem wyłącznie do wniosku strony. Syndyk nie posiada jednak statusu strony postępowania upadłościowego. Status syndyka w postępowaniu upadłościowym, co do zasady nie odpowiada prawom strony. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że syndyk nie jest „stroną” w tradycyjnym rozumieniu (jak powód czy pozwany), lecz funkcjonalnym i pozasądowym organem postępowania upadłościowego. Nie zmienia tego fakt posiadania przezeń pewnych uprawnień procesowych i legitymacji formalnej do podejmowania określonych czynności ( jak w sprawie niniejszej – do złożenia wniosku o umorzenie postępowania upadłościowego). Nie czyni to jednak z syndyka strony. Tenże bowiem, poza wypadkami ściśle wskazanymi w przepisach (wynagrodzenie syndyka, zaliczki na wynagrodzenie, kary dyscyplinarne, odwołanie), nie realizuje własnego interesu prawnego, czy majątkowego. Tym samym więc powoływanie się przez Sąd Rejonowy na odstąpienie od sporządzenia uzasadnienia postanowienia o umorzeniu postępowania upadłościowego poprzez odwołanie się do wniosku i argumentów przytoczonych na jego poparcie, nie podniesionych jednak przez stronę, a pozasądowy organ postępowania upadłościowego, jakim jest syndyk, nie było dopuszczalne. Działanie Sądu Upadłościowego polegające na odstąpieniu od sporządzenia uzasadnienia postanowienia o umorzeniu postępowania na podstawie art. 357 § 6 kpc jest zatem błędem proceduralnym i naruszeniem przepisów prawa zarazem uniemożlwiającym merytoryczną kontrolę instancyjną rozstrzygnięcia o umorzenia postępowania upadłościowego. Zarazem sprawia, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia w sensie prawnym nie istnieje. Sporządzenie uzasadnienia jest czynnością jurysdykcyjną, organicznie związaną z rozstrzygnięciem zawartym w sentencji ( vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2015 r. - III CSK 237/15). Stanowi zatem jego integralną część. Brak uzasadnienia zaskarżonego postanowienia powoduje niemożność poddania go kontroli instancyjnej, a tym samym merytorycznego rozpoznania sprawy w drugiej instancji. Nie ma bowiem żadnej możliwości dokonania oceny słuszności zarzutów zażalenia w związku z brakiem wiedzy o merytorycznych podstawach rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w zakresie procesowym i materialnoprawnym. Brak uzasadnienia orzeczenia jest równoznaczny zatem z brakiem danych pozwalających na jego kontrolę. Nie można bowiem uznać, że doszło do ujawnienia sfery motywacyjnej Sadu w zakresie dotyczącym tak podstawy faktycznej, jak i prawnej rozstrzygnięcia. Tym samym Sąd drugiej instancji nie może rozpoznać sprawy i dokonać jej merytorycznej oceny. Jeśli sąd nie sporządzi uzasadnienia, sąd drugiej instancji rozpatrujący zażalenie nie jest w stanie zbadać, jakimi motywami kierował się sąd pierwszej instancji. Narusza to konstytucyjną zasadę dwuinstancyjności postępowania. Zważyć przy tym trzeba, że w sprawach ( jak w sprawie niniejszej) gdzie orzeczenie dotyka praw nie tylko upadłego, ale także wierzycieli, brak uzasadnienia jest nawet poczytywany za wadę uniemożliwiającą obronę im swoich praw. Umorzenie postępowania na podstawie art. 361 ust. 1 pkt 1 Prawa upadłościowego jest bowiem orzeczenie zapadłym w postępowaniach o charakterze uniwersalnym. Zważając na stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 7 listopada 2014 r. - IV CZ 82/14 , wedle którego daleko idące wady uzasadnienia należy zakwalifikować jako nierozpoznanie istoty sprawy uzasadniające uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania - takie wnioski są tym bardziej uprawnione w wypadku - jak w sprawie niniejszej) - braku uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. W oparciu o powyższe, na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. przy zastosowaniu art. 229 ustawy – Prawo upadłościowe, zaskarżone postanowienie należało uchylić i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.