GRANICA AGRO SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ

KRS 0000681993 NIP 8542417166 REGON 367491574

Sąd Rejonowy w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. płk. Stanisława Dąbka 21, 82-300 Elbląg, obwieszcza, że Postanowienie wydane w postępowaniu EL1E/GRz/37/2025, w dniu 3 lutego 2026 r., o oznaczeniu EL1E/GRz/37/2025/31 jest prawomocne z dniem 6 marca 2026 r.

Sąd Rejonowy w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. płk. Stanisława Dąbka 21, 82-300 Elbląg, obwieszcza, że postanowieniem z dnia 3 lutego 2026 roku wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest GRANICA AGRO SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (KRS 0000681993), sygnatura akt EL1E/GRz/37/2025, postanowił: I. na podstawie art. 223 ust. 1 z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne zatwierdzić układ dłużniczki GRANICA AGRO Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Zagajach, Zagaje 12, 14-521 Lelkowo, KRS: 0000681993, NIP:8542417166, REGON: 367491574, w restrukturyzacji, o następującej treści: Zasady ogólne dotyczące wszystkich grup układowych – zarówno wierzycieli objętych układem z mocy prawa, jak też z mocy wyraźnego oświadczenia o wyrażeniu zgody na objęcie układem: 1. Poszczególne wierzytelności przysługujące wierzycielom będą zaspokajane przez Dłużnika na podstawie układu w ramach Grupy (kategorii interesu), do której wierzyciele będą należeć w dniu zawarcia układu na zgromadzeniu wierzycieli, chyba że co innego wynika z propozycji układowych. 2. Postanowienia układu będą skuteczne z dniem uprawomocnienia się postanowienia Sądu o zatwierdzenie układu, chyba że co innego wynika z układu. 3. Pierwszym miesiącem wykonania układu jest miesiąc następujący po miesiącu obwieszczenia informacji o prawomocności postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu. 4. Terminy spełnienia świadczeń w ramach układu zastrzeżone są na korzyść Dłużnika. 5. Odstępuje się od wyznaczenia nadzorcy wykonania układu (art. 171 pr. rest.). Grupa I W stosunku do wierzycieli niezaliczających się do pozostałych grup, których suma wierzytelności objętych układem jest mniejsza lub równa 15.000,00 zł (piętnaście tysięcy złotych) , Dłużnik proponuje rozłożenie kwoty wierzytelności objętych układem na 6 (sześć) rat miesięcznych, płatnych do 25. (dwudziestego piątego) dnia każdego miesiąca, począwszy od 2. (drugiego) miesiąca wykonywania układu. Grupa II W stosunku do wierzycieli niezaliczających się do pozostałych grup, których suma wierzytelności objętych układem jest większa niż 15.000,00 zł (piętnaście tysięcy złotych), Dłużnik proponuje rozłożenie kwoty wierzytelności objętych układem na 12 (dwanaście) rat miesięcznych, płatnych do 25. (dwudziestego piątego) dnia każdego miesiąca, począwszy od 1. (pierwszego) miesiąca wykonania układu. Grupa III W stosunku do wierzycieli, których wierzytelność wynika z zawartych umów kredytów lub pożyczek, zabezpieczonych w części lub całości na nieruchomości Dłużnika, Dłużnik proponuje spłatę kwoty wierzytelności objętych układem do 25. (dwudziestego piątego)dnia 3. (trzeciego) miesiąca wykonywania układu. Grupa IV W stosunku do wierzycieli publicznoprawnych, których wierzytelności wymienione są w art. 160 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne, Dłużnik proponuje zaspokojenie całości wierzytelności tj. zarówno wierzytelności głównej jak i wierzytelności ubocznych, w tym odsetek (zarówno powstałych do dnia poprzedzającego dzień układowy Dłużnika, jak i po tym dniu) oraz kosztów związanych z dochodzeniem wierzytelności w 12 (dwunastu) ratach miesięcznych, płatnych do 25. (dwudziestego piątego) dnia każdego miesiąca, począwszy od 2. (drugiego) miesiąca wykonywania układu. II. wskazać, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz. U. UE.L. z 2015 r. Nr. 141, str. 19 z późn. zm.), a postępowanie ma charakter głowny. Uzasadnienie Dłużnik jest przedsiębiorą działającym pod firmą GRANICA AGRO Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w miejscowości Zagaje, Zagaje 12 , 14-521 Lelkowo. Spółka wpisana jest do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS: 0000681993 oraz posiada numer NIP: 8542417166, REGON: 367491574. Dłużnik złożył w dniu 8 sierpnia 2025 roku wniosek o zatwierdzenie warunków układu przyjętego na zgromadzeniu wierzycieli w dniu 6 sierpnia 2025 roku w postępowaniu o zatwierdzenie układu. W treści wniosku podana została następująca treść układu: Zasady ogólne dotyczące wszystkich grup układowych- zarówno wierzycieli objętych układem z mocy prawa, jak też z mocy wyraźnego oświadczenia o wyrażeniu zgody na objęcie układem: 1. Poszczególne wierzytelności przysługujące wierzycielom będą zaspokajane przez Dłużnika na podstawie układu w ramach Grupy (kategorii interesu), do której wierzyciele będą należeć w dniu zawarcia układu na zgromadzeniu wierzycieli, chyba że co innego wynika z propozycji układowych. 2. Postanowienia układu będą skuteczne z dniem uprawomocnienia się postanowienia Sądu o zatwierdzeniu układu, chyba że co innego wynika z układu. 3. Pierwszym miesiącem wykonywania układu jest miesiąc następujący po miesiącu obwieszczenia informacji o prawomocności postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu. 4. Terminy spełnienia świadczeń w ramach układu zastrzeżone są na korzyść Dłużnika. 5. Odstępuje się od wyznaczenia nadzorcy wykonania układu (art. 171 pr. rest.) GRUPA 1 : w stosunku do wierzycieli niezaliczających się do pozostałych grup, których suma wierzytelności objętych układem jest mniejsza lub równa 15.000,00 zł (piętnaście tysięcy złotych), Dłużnik proponuje rozłożenie kwoty wierzytelności objętych układem na 6 (sześć) rat miesięcznych, płatnych do 25. (dwudziestego piątego) dnia każdego miesiąca, począwszy od 2. (drugiego) miesiąca wykonywania układu. GRUPA 2 : w stosunku do wierzycieli niezaliczających się do pozostałych grup, których suma wierzytelności objętych układem jest większa niż 15.000,00 zł (piętnaście tysięcy złotych), Dłużnik proponuje rozłożenie kwoty wierzytelności objętych układem na 12 (dwanaście) rat miesięcznych, płatnych do 25. (dwudziestego piątego) dnia każdego miesiąca, począwszy od 1. (pierwszego) miesiąca wykonywania układu. GRUPA 3 : w stosunku do wierzycieli, których wierzytelność wynika z zawartych umów kredytów lub pożyczek, zabezpieczonych w części lub całości na nieruchomościach Dłużnika, Dłużnik proponuje spłatę kwoty wierzytelności objętych układem do 25. (dwudziestego piątego) dnia 3. (trzeciego) miesiąca wykonywania układu. GRUPA 4: w stosunku do wierzycieli publicznoprawnych, których wierzytelności wymienione są w art. 160 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne, Dłużnik proponuje zaspokojenie całości wierzytelności tj., zarówno wierzytelności głównej jak i wierzytelności ubocznych, w tym odsetek (zarówno powstałych do dnia poprzedzającego dzień układowy Dłużnika jak i po tym dniu) oraz kosztów związanych z dochodzeniem wierzytelności w 12 (dwunastu) ratach miesięcznych, płatnych do 25. (dwudziestego piątego) dnia każdego miesiąca, począwszy od 2. (drugiego) miesiąca wykonywania układu. Zgodnie z art. 211 ust 2 prawa restrukturyzacyjnego dzień układowy przypada nie wcześniej niż trzy miesiące i nie później niż dzień przed dniem złożenia wniosku o zatwierdzenie układu. Z akt sprawy EL1E/GRz-nu/29/2025 wynika, że dzień układowy wyznaczono na dzień 6 sierpnia 2025r. Obwieszczenie ukazało się w dniu 6 sierpnia 2025 roku. Nadzorca układu wskazał, że 6 sierpnia 2025 roku o godz. 14:10 w Warszawie przy ul. Włókienniczej 67 A został wyznaczony termin zgromadzenia wierzycieli w celu głosowania nad układem w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika. Obwieszczenie o terminie zgromadzenia ukazało się w Krajowym Rejestrze Zadłużonych, numer obwieszczenia 20250724/00131. Termin ten został zachowany przez dłużnika. Na mocy art. 212 Prawa restrukturyzacyjnego ust. 1 po ustaleniu dnia układowego nadzorca układu zbiera głosy wierzycieli, ust. 2 wierzyciele oddają głos za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, w którym nadzorca układu zamieszcza kartę do głosowania. Nadzorca układu za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. – Prawo pocztowe lub za pośrednictwem komornika sądowego w sposób określony w ustawie z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych doręcza wierzycielom, na adres wskazany w rejestrze, do którego jest wpisany wierzyciel, informację o sposobie głosowania za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe z pouczeniem o sposobie uwierzytelnienia się i sposobie wypełnienia karty do głosowania. Jeżeli wierzyciel nie jest wpisany do rejestru, nadzorca układu doręcza informację, o którym mowa w zadaniu poprzednim, na adres wierzyciela znany dłużnikowi, ust. 3 Nadzorca układu może również zwołać zgromadzenie wierzycieli, do którego stosuje się odpowiednio przepisy o zgromadzeniu wierzycieli, w celu głosowania nad układem, ust. 4. O terminie zgromadzenia wierzycieli zwołanego w celu głosowania nad układem nadzorca układu zawiadamia wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności, jednocześnie doręczając im propozycję układowe, informacje o podziale wierzycieli na grupy, obejmujące poszczególne kategorie interesów, informację o sposobie głosowania na zgromadzeniu wierzycieli oraz pouczenie o treści przepisów art. 107-110, art. 113 i art. 115-119 ust. 5. Z przebiegu zgromadzenia wierzycieli sporządza się protokół, utrwalając przebieg zgromadzenia za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk albo obraz i dźwięk oraz za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, pod kierunkiem nadzorcy układu, ust. 6. Zgromadzeniu wierzycieli przewodniczy nadzorca układu. O sposobie głosowania nad układem nadzorca układu zawiadomił wszystkich wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności, jednocześnie doręczając zawiadomienia o zgromadzeniu wierzycieli wraz z pouczeniami co do sposobu oddawania głosu za pośrednictwem KRZ oraz kartkami do głosowania wraz z propozycjami układowymi. Nadzorca nadał zawiadomienia przesyłkami poleconymi za potwierdzeniem odbioru w dniu 16 lipca 2025 roku, czyli w terminie 3 tygodni przed dniem wysłania wniosku o zatwierdzenie układu. Potwierdzenia nadania oraz odbioru przesyłek zamieszczone zostały w systemie KRZ. Wierzyciele głosowali za pośrednictwem systemu Krajowego Rejestru Zadłużonych, a karty do głosowania spełniły wymogi wynikające z art. 213 prawa restrukturyzacyjnego. Z tego też względu Sąd uznał za spełnione wymogi art. 212 prawa restrukturyzacyjnego. Zgromadzenie wierzycieli odbyło się w dniu 6 sierpnia 2025 roku, o godzinie 14:10 w Warszawie przy ul. Włókienniczej 67 A. Na termin zgromadzenia wierzycieli stawili się: 1. Nadzorca układu doradca restrukturyzacyjny Damian Droździel. 2. Za dłużnika stawił się pełnomocnik adw. Eryk Rapa. 3. Wierzyciel Bożena Lucyna Makowska stawiła się osobiście. 4. Za pomocą Krajowego Rejestru Zadłużonych swój głos oddali wierzyciele: Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Elblągu, OSADKOWSKI Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, Kancelaria Ekonomiczno- Prawna DORADCA Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Nadzorca układu do dnia Zgromadzenia wierzycieli odebrał 6 zwrotnych potwierdzeń odbioru. Zawiadomień o zwołaniu Zgromadzenia wierzycieli, zatem wszyscy wierzyciele odebrali zawiadomienia o zwołaniu Zgromadzenia wierzycieli. Żaden z wierzycieli nie zgłosił zastrzeżeń co do sposobu zwołania Zgromadzenia wierzycieli. Spośród 6 wierzycieli uprawnionych do głosowania ważne głosy oddało 4 wierzycieli, co stanowi 66,67% uprawnionych do głosowania, co oznacza, że zgromadzenie wierzycieli było władne do podjęcia decyzji w przedmiocie układu. Wierzyciele uczestniczący w głosowaniu oddali swoje głosy zamieszczając karty do głosowania w Systemie KRZ. Karty do głosowania zamieszczone przez wierzycieli w Systemie KRZ (wraz z pełnomocnictwami i wydrukami z rejestru). Zgodnie z art. 212 ust. 3 pr. rest. do zgromadzenia wierzycieli wyznaczonego przez nadzorcę układu stosuje się odpowiednio przepisy o zgromadzeniu wierzycieli w celu głosowania nad układem. Zgodnie z art. 119 ust. 3 pr. rest. „Układ zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, jeżeli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom głosowali za przyjęciem układu, a wierzyciele z grupy lub grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego. Zgodnie z treścią art. 80 ust. 3 pr. rest. „W spisie wierzytelności umieszcza się również wierzytelność współdłużnika, poręczyciela, gwaranta lub banku otwierającego akredytywy, który nie zaspokoił wierzyciela jako wierzytelność warunkową, która nie uprawnia do głosowania na zgromadzeniu wierzycieli.” Zgodnie z art. 119 ust. 2 pr. rest. „Jeżeli głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli, obejmujących poszczególne kategorie interesów, układ zostaje przyjęty, jeżeli w każdej grupie wypowie się za nim większość głosujących wierzycieli z tej grupy, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności, przysługujących głosującym wierzycielom z tej grupy. Zgodnie z treścią art. 116 ust. 1 pr. rest. „ w sprawach dotyczących układu nie ma prawa głosu wierzyciel będący małżonkiem dłużnika, jego krewnym lub powinowatym w linii prostej, krewnym lub powinowatym w linii bocznej do drugiego stopnia włącznie, przysposabiającym dłużnika lub przez niego przysposobionym, jeżeli dłużnikiem jest spółka handlowa - osobą uprawnioną do reprezentowania spółki, a jeżeli dłużnikiem jest osobowa spółka handlowa - wspólnikiem ponoszącym odpowiedzialność za zobowiązania spółki całym swoim majątkiem.” Zgodnie z treścią art. 116 ust. 2 pr. rest. „ W sprawach dotyczących układu, jeżeli dłużnikiem jest spółka handlowa, nie ma prawa głosu wierzyciel będący spółką powiązaną z dłużnikiem oraz osoby upoważnione do jej reprezentacji, a także wierzyciel będący spółką i osoby uprawnione do jej reprezentowania, jeżeli ta spółka jest spółką dominującą albo zależną w stosunku do dłużnika.” Głosowanie odbywało się w grupach, a więc w trybie określonym w art. 119 ust. 2 pr. Rest. nadzorca wskazał następujące wyniki głosowania: W Grupie 1 nie głosował żaden wierzyciel. Większość osobowa nie została osiągnięta. Większość kapitałowa nie została osiągnięta. Układ w Grupie 1 nie został przyjęty. W Grupie 2 głosowało 2 wierzycieli sumą 1412.460,96 zł. ZA układem głosował 1 wierzyciel sumą 71.832,00 zł, natomiast PRZECIW układowi głosował 1 wierzyciel sumą 70.628,95 zł. W Grupie 1 większość osobowa wynosiła 2. Większość kapitałowa wynosiła 94.973,97 złotych. Większość osobowa nie została osiągnięta oraz większość kapitałowa nie została osiągnięta. Układ w Grupie 2 nie został przyjęty. W Grupie 3 głosował 1 wierzyciel sumą 1.517.310,30 złotych. ZA głosował 1 wierzyciel sumą 1.517.310,30 złotych. Większość osobowa wynosiła 1, większość kapitałowa wynosiła 1.011.540,20 złotych. Większość osobowa została osiągnięta oraz większość kapitałowa została osiągnięta. Układ w Grupie 3 został przyjęty. W Grupie 4 głosował 1 wierzyciel sumą 15.484,54 zł. ZA głosował 1 wierzyciel sumą 15.484,54 złotych. Większość osobowa wynosiła 1, większość kapitałowa wynosiła 10.323,03 zł. Większość osobowa została osiągnięta oraz większość kapitałowa została osiągnięta. Układ w Grupie 4 został przyjęty. Nadzorca układu stwierdził, że wymagalne większości głosujących „za” układem osiągnięto w Grupie 3 i 4, natomiast w Grupie 1 i 2 nie osiągnięto wymagalnej większości osobowej ani kapitałowej. Zgodnie z art. 119 ust. 3 Prawa restrukturyzacyjnego układ zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, jeżeli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom głosowali za przyjęciem układu, a wierzyciele z grupy lub grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu zostaną zaspokojenie na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postepowania upadłościowego. Jak wskazuje P. Zimmerman jeżeli z obliczeń nadzorcy układu wynika, że w co najmniej jednej kategorii interesu osiągnięto obie wymagane większości, a jednocześnie suma wierzytelności głosujących za przewyższa 2/3 całego kapitału uprawnionego do głosowania, wydaje odpowiednie postanowienie w trybie art. 119 ust. 3 Prawa restrukturyzacyjnego tj. stwierdza czy układ zawarto stosowanie do wyniku porównania stopnia zaspokojenia wierzycieli, którzy nie przegłosowali układu w układzie i w ewentualnym postępowaniu upadłościowym. Nadzorca układu stwierdził, iż pomimo nieosiągnięcia większości głosujących za we wszystkich Grupach układ jest nie mniej korzystny dla wierzycieli przynależących do Grupy 1 i 2 niż upadłość Dłużnika. Wobec powyższego nadzorca stwierdził przyjęcie układu na podstawie art. 119 ust. 3 Prawa restrukturyzacyjnego. Łącznie (we wszystkich grupach) głosowało 4 wierzycieli sumą 1.674.255,79 zł. ZA głosowało 3 wierzycieli sumą 1.604.627,70 zł, natomiast PRZECIW głosował 1 wierzyciel sumą 70.628,95 zł. Większość kapitałowa wynosiła 1.116.837,77 złotych. Z treści art. 219 i 220 Prawa restrukturyzacyjnego wynika, jakie wymogi formalne powinien spełniać wniosek o zatwierdzenie układu oraz sprawozdanie nadzorcy układu. W ocenie Sądu, wymogi formalne wniosku, jak też sprawozdania nadzorcy sądowego zostały spełnione. Artykuł 165 Prawa restrukturyzacyjnego stanowi, iż: w ust. 1 - Sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli narusza on prawo, w szczególności jeżeli przewiduje udzielenie pomocy publicznej niezgodnie z przepisami, albo jeżeli jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany. Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany, jeżeli dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. w ust. 2 - Sąd może odmówić zatwierdzenia układu, jeżeli jego warunki są rażąco krzywdzące dla wierzycieli, którzy głosowali przeciw układowi i zgłosili zastrzeżenia. w ust. 3. - Sąd odmawia zatwierdzenia układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu albo przyspieszonym postępowaniu układowym, jeżeli suma spornych wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem. w ust. 4 - Jeżeli w przyspieszonym postępowaniu układowym okoliczność, o której mowa w ust. 3, ujawni się po przyjęciu układu, sąd może zatwierdzić układ o ile zostanie wykazane, że dłużnik nie wiedział o istnieniu wierzytelności spornych, a ich zaspokojenie w wyniku wykonania układu nie będzie mniejsze niż w przypadku ogłoszenia upadłości dłużnika. w ust. 5 - Na rozprawie wyznaczonej w celu rozpoznania układu sąd umarza postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli ustali, że układ nie został przyjęty na skutek braku odpowiedniej większości. w ust. 6. - Postanowienie o odmowie zatwierdzenia układu oraz postanowienie o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego, o którym mowa w ust. 5, obwieszcza się. w ust. 7 - Na postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia układu przysługuje zażalenie. Zażalenie wnosi się w terminie dwóch tygodni. Do sprawozdania nadzorcy sądowego zostały załączone oryginały oddanych głosów oraz szczegółowe wyniki głosowania w podziale na poszczególne grupy wierzycieli ze wskazaniem wartości głosów. Opisano szczegółowo cały przebieg głosowania. Nadzorca układu stwierdził, że układ został przyjęty. Nadzorca przedłożył plan restrukturyzacyjny. Opisano w nim, że dłużnik prowadzi działalność gospodarczą pod firmą GRANICA AGRO Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością pod adresem Zagaje 12, 14-521 Lelkowo. Działalnością przeważającą Dłużnika zgodnie z kodem PKD 68.20.Z jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi i dzierżawionymi. Pozostała działalność zgodnie z kodami PKD to: 01.11.Z -uprawa zbóż, roślin strączkowych i roślin oleistych na nasiona, z wyłączeniem ryżu, 01.19. Z- pozostałe uprawy rolne inne niż wieloletnie, 01.50.Z- uprawy rolne połączone z chowem i hodowlą zwierząt (działalność mieszana), 01.62.Z- działalność usługowa wspomagająca chów i hodowlę zwierząt gospodarskich, 10.32.Z- produkcja soków z owoców i warzyw, 46.21.Z- sprzedaż hurtowa zboża, nieprzetworzonego tytoniu, nasion i pasz dla zwierząt, 46.31.Z- sprzedaż hurtowa owoców i warzyw, 46.33.Z- sprzedaż hurtowa mleka, wyrobów mlecznych, jaj, olejów i tłuszczów jadalnych, 46.39.Z- sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowanej żywności i wyrobów tytoniowych. Przedsiębiorstwo Dłużnika aktualnie świadczy usługi w zakresie uprawy rolnej pod kątem kiszonek, sianokiszonek, siana i innych produktów rolnych oraz produkcji mleka wraz z hodowlą bydła. Problemy finansowe dłużnika rozpoczęły się w 2020 roku. Dłużnik prowadzi działalność gospodarczą od 6 czerwca 2017 roku. Przedsiębiorstwo od 2017 r. nieprzerwanie prowadzi gospodarstwo rolne w zakresie produkcji rolnej roślinnej oraz świadczy usługi rolnicze dla sąsiednich gospodarstw, takie jak orka, siew i zbiór plonów. Na początku pomagały mu dopłaty unijne i stabilne ceny skupu, pozwalające na stabilny rozwój gospodarstwa i zakupu nowego sprzętu rolniczego. Od 2020 roku obserwowany wzrost cen paliwa, energii i nawozów spowodował znaczący wzrost kosztów produkcji. Ponad to krajowe wsparci finansowe zostało ograniczone w wyniku cieć budżetowych. W 2022 roku konflikt na Ukrainie pogłębił problemy. Wzrost cen surowców sprawił, że dłużnik musiał wydawać na nie więcej pieniędzy. Pieniądze te zostały „zamrożone” w zapasach (towarze, który leży w magazynie i jeszcze nie został sprzedany ani przetworzony), co w efekcie zmniejszyło ilość wolnych środków finansowych (gotówki lub szybko dostępnych pieniędzy) na bieżące potrzeby dłużnika takie jak zapłacenie dostawcom, inwestycje czy obsługa zobowiązań. Stało się tak mimo, że ceny zbóż na rynku osiągały rekordowe poziomy. Rok 2023 przyniósł wiosenną suszę, a następnie gwałtowne, miejscowe opady, które obniżyły plony o kilkanaście procent. W tym samym czasie wzrosły raty kredytowe zaciągnięte na maszyny i magazyny, co wymusiło korzystanie z krótkoterminowych linii kredytowych, aby regulować zobowiązania wobec dostawców nawozów i paliwa. Na początku 2024 roku przedsiębiorstwo notowało pierwsze opóźnienia w płatnościach za media i leasing. Nadwyżka operacyjna nie pokrywała już rat kredytów ani kosztów związanych z przygotowaniem do żniw. Pomimo prób negocjacji z wierzycielami i optymalizacji kosztów, utrzymująca się nierównowaga finansowa nie dawała perspektywy natychmiastowej poprawy. Wobec tych trudności dłużnik podjął decyzję o restrukturyzacji, której celem jest uporządkowanie zobowiązań, obniżenie kosztów stałych oraz zapewnienie płynności finansowej. W ramach środków restrukturyzacyjnych dłużnik planuje kontynuowanie bieżącej działalności, dywersyfikację przekroju upraw poprzez wprowadzenie do płodozmianu wysokomarżowych roślin bobowatych, przeznaczenie części pól pod uprawę szafranu w celu eksportu do Niemiec, rozpoczęcie hodowli żeń-szenia, poprzez wzgląd na niszową konkurencję hodowlaną oraz wysokie stawki zbytu na rynku krajowym, wynajem nadmiarowego sprzętu rolniczego dla innych gospodarstw rolnych, inwestycja w odnawialne źródła energii, pod postacią paneli fotowoltaicznych i niskoskalowych elektrowni wiatrowych, wdrożenie systemów GPS i czujników glebowych do rozpoczęcia precyzyjnego nawożenia, w celu ograniczenia kosztów i pestycydów, restrukturyzacja zobowiązań, a co za tym idzie redukcję całkowitej sumy zobowiązań poprzez zawarcie porozumień układowych z wierzycielami. Projektowane zyski i straty w latach 2025-2029 ujęte zostały w dwóch prognozach prezentujących scenariusz optymistyczny oraz scenariusz pesymistyczny. W celu oceny wrażliwości wyników finansowych na zmiany sprzedaży badaniu poddano dwa warianty sprzedaży, różniące się warunkami sprzedaży usług i związanych z tym wartościami przychodów ze sprzedaży: wariant realistyczny i pesymistyczny. Wartości te miały wpływ na prognozę osiąganych wyników finansowych oraz wartość przepływów pieniężnych. Zakłada się, że dłużnik będzie osiągał przychody z prowadzenia działalności rolniczej. Dłużnik założył, że w wariancie optymistycznym, w 2026 roku przychód wyniesie 408 150 zł, a w 2029 roku ma wzrosnąć do kwoty 524.584 zł. Natomiast w wariancie pesymistycznym dłużnik założył, że w 2026 roku przychód wyniesie 393 260 zł, a w 2029 roku ma wzrosnąć do kwoty 510 727 zł. Do planu restrukturyzacyjnego zostały załączone przedstawione w formie tabel prognozy zysków/ start w latach 2025-2029 przy optymistycznym i pesymistycznym scenariuszu zdarzeń ekonomicznych. Z wykazu majątku wynika, że: Dłużnik posiada następujące nieruchomości: - Nieruchomość gruntowa, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr EL1B/00038304/6, o powierzchni 82,5953 ha i szacunkowej wartości 3.789.100,00 zł. - Lokal mieszkalny, dla którego prowadzona jest księga wieczysta nr EL1B/00025673/9, o powierzchni 29 m 2 i szacunkowej wartości 50.000,00 zł, - Nieruchomość gruntowa zabudowana, dla której prowadzona jest księga wieczysta o nr EL1B/00038304/6, o powierzchni 0,1799 ha i szacunkowej wartości 250.000,00 zł, - Nieruchomość gruntowa, dla której prowadzona jest księga wieczysta o nr EL1B/00016107/5, o powierzchni 0,2400 ha i szacunkowej wartości 15.000,00 zł, - Nieruchomość gruntowa zabudowana, dla której prowadzona jest księga wieczysta o nr EL1B/00023278/6, o powierzchni 0,1374 ha i szacunkowej wartości 15.000,00 zł, - Nieruchomość gruntowa zabudowana, dla której prowadzona jest księga wieczysta o nr EL1B/00023279/3, o powierzchni 0,0744 ha i szacunkowej wartości 5.000,00 zł, - Nieruchomość gruntowana zabudowana, dla której prowadzona jest księga wieczysta o nr EL1B/00023281/0, o powierzchni 0,2876 ha i szacunkowej wartości 10.000,00 zł, - Nieruchomość gruntowa, dla której prowadzona jest księga wieczysta o nr EL1B/00023777/4, o powierzchni 1,2500 ha i szacunkowej wartości 60.000,00zł, - Nieruchomość gruntowa zabudowana, dla której prowadzona jest księga wieczysta o nr EL1B/00028493/4, o powierzchni 4,2642 ha i szacunkowej wartości 200.000,00 zł, - Nieruchomość gruntowa, dla której prowadzona jest księga wieczysta o nr EL1B/00038438/4, o powierzchni 13,7991 ha i szacunkowej wartości 750.000,00 zł, - Nieruchomość gruntowa zabudowana, dla której prowadzona jest księga wieczysta o nr EL1B/00040640/0, o powierzchni 12,2613 ha i szacunkowej wartości 1.500.000,00 zł, - Nieruchomość gruntowa, dla której prowadzona jest księga wieczysta o nr EL1B/ 00036137/0, o powierzchni 37,8392 ha i szacunkowej wartości 1.400.000,00zł. Nadto dłużnik posiada następujące ruchomości: - Samochód osobowy marki Opel Insignia, rok produkcji 2013, o szacunkowej wartości 20.000,00 zł, - Ciągnik rolniczy marki John Deere, rok produkcji 1998, o szacunkowej wartości 40.000,00 zł. Dłużnik oświadczył, że na jego majątku ustanowiono następujące zabezpieczenie: - hipotekę umowną na nieruchomości KW nr EL1B/00038304/6 ustanowioną na rzecz Bożeny Makowskiej w dniu 30 lipca 2025 roku. Nadzorca oszacował koszty postępowania upadłościowego na kwotę 433.518,53 zł, przy założeniu, że postępowanie trwałoby około 60 miesięcy. W wyniku przeprowadzonego testu prywatnego wierzyciela, nadzorca wskazał, że dłużnik posiada dwóch wierzycieli publicznoprawnych tj. Urząd Gminy w Lelkowie z kwotą wierzytelności 7.087,00 zł oraz Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Elblągu z kwotą wierzytelności 15.485,40 zł. Łączna wartość nieruchomości dłużnika wynosi 8.044.100,00 zł, łączna wartość rzeczy ruchomych dłużnika wynosi 60.000,00 zł. W przypadku upadłości, wartość majątku powinna zostać zdyskontowana o współczynnik wynikający z warunków sprzedaży wymuszonej. Dla nieruchomości przyjęto, że wynosi on 75 % ich wartości szacunkowej, natomiast dla ruchomości 50 % ich wartości szacunkowej. W przypadku upadłości dłużnika w masie upadłości znajdzie się kwota 6.063.075,00 zł (wartość szacunkowa to 8.104.100,00 złotych). Z ww. kwoty w pierwszej kolejności zaspokojone zostaną koszty likwidacji majątku dłużnika, w wysokości nieprzekraczającej dziesiętnej części sumy uzyskanej z likwidacji, zgodnie z art. 345 ust.1 pr. u., a następnie wierzyciele osobiści i rzeczowi, których wierzytelności zabezpieczone są hipoteką na nieruchomościach dłużnika, zgodnie z kolejnością i treścią wpisów hipotecznych (EOS 1 Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności, Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Braniewsko- Pasłęcki Bank Spółdzielczy z Siedzibą w Pasłęku, „Sokołów” S.A.). Po odjęciu części wyżej opisanych kosztów postepowania upadłościowego w kwocie 433.518,53 zł do podziału między wierzycieli (w tym wierzycieli publicznoprawnych ujętych w przedmiotowym teście) pozostanie kwota 2.775,187,68 złotych. Nadzorca wskazał, że w wyniku testu Urząd Gminy w Lelkowie i Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Elblągu otrzyma 100 % zaspokojenia w układzie i 100% zaspokojenie w upadłości. Dalej wskazał, że jeżeli możliwe jest uzyskanie takiego samego zaspokojenia w układzie w wysokości 100% jak w przypadku upadłości likwidacyjnej w wysokości 100%, a czas spłaty w wykonaniu układu (odpowiednio 6 bądź 12 miesięcy) jest znacząco krótszy od czasu z jakim wiąże się złożenie i rozpoznanie wniosku o ogłoszeni upadłości, a następnie przeprowadzenia postępowania upadłościowego (co najmniej 60 miesięcy), to stwierdzić należy, że racjonalnym wyborem wierzyciela prywatnego jest zagłosowanie za układem. Tym samym wykazano, że w ramach układu w niniejszym postępowaniu wierzycieli publicznoprawny zachowywać się będą jak wierzyciele prywatni, działający w normalnych warunkach rynkowych, którzy dążą do minimalizacji strat. Procedury restrukturyzacyjne i zawarcie w ich wyniku układu uzyskują jednoznaczny prymat nad zaspokojeniem wierzycieli w wyniku likwidacji przedsiębiorstwa dłużnika. Nadzorca układu stwierdził, że z powyższych względów zawarcie układu doprowadzi do pogodzenia: wierzyciele uzyskają sukcesywne zaspokojenie, a dłużnik będzie mógł nadal funkcjonować na rynku, pozostając wiarygodnym partnerem oraz potencjalnym pracodawcą. Efekt taki w pełni realizuje cele postępowania restrukturyzacyjnego. Planowane wsparcie nie stanowi zatem pomocy publicznej. W ocenie Sądu nie zachodzą okoliczności z art. 165 ust. 1 prawa restrukturyzacyjnego. Treść układu nie jest sprzeczna z obowiązującym porządkiem prawnym, jak również nie doszło do naruszeń proceduralnych. Również w ocenie Sądu nie można twierdzić, że jest oczywiste, że układ nie zostanie wykonany. Z oświadczenia Dłużnika wynika, że w toku postępowania o zatwierdzenie układu dłużnik regulował na bieżąco wszystkie zobowiązania powstałe po dniu układowym. Nadzorca sądowy w sprawozdaniu ocenił, że przyjęty układ jest możliwy do wykonania. Dłużnik, przy spełnieniu przedstawionych w planie restrukturyzacyjnym założeń, zdaniem nadzorcy układu, ma możliwość realizacji proponowanego wierzycielom układu. W kontekście art. 165 ust 2 Prawa restrukturyzacyjnego należy wskazać, że żaden z wierzycieli nie złożył zastrzeżeń. W niniejszym postepowaniu nie był sporządzony spis wierzytelności spornych, bowiem dłużnik nie posiada tego rodzaju wierzytelności. Okoliczność wyrażona w art. 165 ust. 3 Prawa restrukturyzacyjnego więc nie zachodzi. Badając, czy istnieje okoliczność zawarta w przepisie art. 165 ust. 5 Prawa restrukturyzacyjnego, Sąd przeanalizował dokumenty dołączone do wniosku o zatwierdzenie układu w postaci sprawozdania nadzorcy, spisu wierzytelności, zawiadomienia wierzycieli, kart do głosowania wraz z odpisami z KRS, pełnomocnictwami oraz dowodami nadania kart w przypadku wierzycieli, którzy nie wzięli udziału w głosowaniu i doszedł do przekonania, że układ został przyjęty. Na podstawie danych przedstawionych przez nadzorcę Sąd doszedł do przekonania, iż układ został przyjęty, a stwierdzenie nadzorcy sądowego o przyjęciu układu było prawidłowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 223 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego i powyżej wymienionych Sąd zatwierdził układ zawarty przez dłużnika z wierzycielami, o czym orzekł w pkt. I postanowienia. Dla rozstrzygnięcia wniosku niezbędne jest ustalenie, czy polski sąd posiada jurysdykcję krajową do rozpoznania sprawy. W tym celu konieczne jest określenie właściwej dla rozpoznawanej sprawy normy jurysdykcji z uwzględnieniem faktu, że kwestia jurysdykcji krajowej jest uregulowana zarówno w prawie krajowym jak i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz. Urz. UE.L Nr 141, str. 19). Rozporządzenie unijne obejmuje w całości i bezpośrednio w polskim systemie prawnym. Zgodnie z pkt. 9 Preambuły rozporządzenie znajduje zastosowanie do wszystkich postepowań upadłościowych, które spełniają warunki określone w rozporządzeniu, niezależnie od tego, czy dłużnik jest osobą fizyczną czy osobą prawną, przedsiębiorcą czy osobą niewykonującą działalności gospodarczej. Postępowania te są wymienione wyczerpująco w załączniku A. W odniesieniu do krajowych postepowań wymienionych w załączniku A rozporządzenie 2015/848 powinno mieć zastosowanie bez dalszego badania przez sąd państwa członkowskiego, czy spełnione są warunki określone w rozporządzeniu. Postępowanie, którego dotyczy wniosek jest wymienione w załączniku A do Rozporządzenia. Zgodnie z pkt 23 Preambuły rozporządzenia nr 2015/848 pozwana ono na wszczęcie głównego postępowania upadłościowego w państwie członkowskim, w którym dłużnik posiada główny ośrodek swojej podstawowej działalności. Postępowanie to ma zakres uniwersalny, jego celem jest objęcie całego majątku dłużnika. W celu ochrony równych interesów rozporządzenie 2015/848 pozwala na wszczęcie równolegle z głównym postepowaniem upadłościowym wtórnych postepowań upadłościowych. Wtórne postepowanie upadłościowe może zostać wszczęte w państwie członkowskim, w którym dłużnik ma swój oddział. Skutki wtórnego postępowania upadłościowego ograniczone są tylko do majątku dłużnika znajdującego się w tym państwie. Bezwzględnie obowiązujące przepisy dotyczące koordynacji z głównym postepowaniem upadłościowym gwarantują niezbędną jednolitość postepowania w ramach Unii. Takie uregulowanie eliminuje z zakresu zastosowania rozporządzenia dłużników, których główny ośrodek powstałej działalności znajduje się poza obszarem Unii Europejskiej mimo, że na jej obszarze znajduje się siedziba lub miejsce zamieszkania dłużnika albo jego majątek. W konsekwencji, jeżeli główny ośrodek dłużnika znajduje się w Polsce to jurysdykcja zawsze będzie wynikała z przepisów rozporządzenia 2015/848, a konkretnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia. Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2015/848 sądy państwa członkowskiego, na którego terytorium znajduje się główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika, posiadają jurysdykcję do wszczęcia postępowania upadłościowego („główne postępowanie upadłościowe”). Głównym ośrodkiem podstawowej działalności jest miejsce, w którym dłużnik regularnie zarządza swoją działalnością o charakterze ekonomicznym i które jako takie jest rozpoznawalne dla osób trzecich. W przypadku spółki lub osoby prawnej domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem ich podstawowej działalności jest miejsce siedziby statutowej. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy siedziba statutowa nie została przeniesiona do innych państw członkowskich w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W przypadku osoby fizycznej prowadzącej należną działalność gospodarczą lub zawodową domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest główne miejsce wykonywania tej działalności. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy główne miejsce wykonywania działalności nie zostało przeniesione do innego państwa członkowskiego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W przypadku każdej innej osoby fizycznej domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest miejsce zwykłego pobytu tej osoby. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy miejsce zwykłego pobytu nie zostało przeniesione do innego państwa członkowskiego w okresie sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postepowania upadłościowego. W niniejszej sprawie główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika znajduje się w Polsce. Oznacza to, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/939 w sprawie postępowania upadłościowego z dnia 20 maja 2015 r. (Dz. Urz. UE L 141 z 5.06.2016 r., s. 19-72), a wszczęte postępowanie ma charakter postępowania głównego. Z tych przyczyn należało orzec jak w stosownym punkcie postanowienia. Na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. Zażalenie należy wnieść w ciągu dwóch tygodni od dnia niniejszego obwieszczenia. Zażalenie należy skierować do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. Zażalenie podlega opłacie w wysokości 200,00 zł.