AN TRANSPORT SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ

KRS 0000614660 NIP 7831740915 REGON 364273960

Sąd Rejonowy w Toruniu, V Wydział Gospodarczy, ul. Władysława Warneńczyka 1, 87-100 Toruń, obwieszcza, że Postanowienie wydane w postępowaniu TO1T/GUp-K-upr/123/2025, w dniu 16 września 2025 r., o oznaczeniu TO1T/GUp-K-upr/123/2025/5 jest prawomocne z dniem 14 października 2025 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu, V Wydział Gospodarczy, ul. Władysława Warneńczyka 1, 87-100 Toruń, obwieszcza, że dokumentem z dnia 16 września 2025 roku wydanym w sprawie o ustalenie planu spłaty, warunkowe umorzenie zobowiązań lub umorzenie zobowiązań bez ustalenia planu spłaty, umorzenie lub zakończenie postępowania w sprawach upadłościowych osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej dłużnika, którym jest Anna Dygalska (PESEL [ukryto]), sygnatura akt TO1T/GUp-K-upr/123/2025 obwieszcza: na mocy orzeczenia z dnia 16 września 2025 r. Sąd Rejonowy w Toruniu postanowił: 1. umorzyć wszystkie zobowiązania Anny Dygalskiej powstałe przed ogłoszeniem upadłości, poza zobowiązaniami wymienionymi w art. 491 21 ust. 2 prawa upadłościowego, bez ustalenia planu spłaty wierzycieli, 2. obciążyć Skarb Państwa - Sąd Rejonowy w Toruniu kosztami postępowania wykraczającymi poza stan masy upadłości. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2022 roku (sygn. akt TO1T/GU/94/2022) Sąd Rejonowy w Toruniu ogłosił upadłość Anny Dygalskiej, osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, wyznaczając syndyka oraz wzywając wierzycieli dłużnika do zgłaszania syndykowi wierzytelności w terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości w systemie teleinformatycznym. Syndyk poinformował Sąd o przesłankach do umorzenia zobowiązań upadłej, bez ustalania planu spłaty, opisując jej sytuację majątkową oraz osobistą. Upadła poparła stanowisko syndyka. Wierzyciel Energa-Obrót S.A. nie wyraził zgody na umorzenie zobowiązań bez ustalania planu spłaty. Pozostali wierzyciele nie zajęli stanowisk. Sąd ustalił, co następuje: W toku postępowania upadłościowego Anny Dygalskiej, następujący wierzyciele zgłosili skutecznie swoje wierzytelności: - Daily Finance Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Suwałkach z wierzytelnością w kwocie 2 949,01 zł w kategorii II i 549,70 zł w kategorii III, - BEST IV Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w Gdyni z wierzytelnością w kwocie 3 802,74 zł w kategorii II, - BEST I Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności z siedzibą w Gdyni z wierzytelnością w kwocie 5 050,54 zł w kategorii II i 2 733,54 zł w kategorii III, - Energa-Obrót Spółka Akcyjna z siedzibą w Gdańsku z wierzytelnością w kwocie 9 823,04 zł w kategorii II i 254,41 zł w kategorii III, - Bank Polska Kasa Opieki Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie z wierzytelnością w kwocie 545,77 zł w kategorii II. Sąd przyznał syndykowi wynagrodzenie w kwocie 10 515,09 zł brutto. Upadła Anna Dygalska ma 48 lat, nie posiada majątku, ma wykształcenie podstawowe bez żadnych kwalifikacji zawodowych. Upadła wychowywała się na wsi, pomagając rodzicom w gospodarstwie rolnym. Ma dwóch dorosłych synów. Upadła nie podejmowała się zatrudnienia albowiem jej synowie wymagali stałej opieki. Starszy syn jest niepełnosprawny od urodzenia – urodził się bez lewej nogi oraz z wadą dłoni, drugi zaś w wieku 1 roku i 9 miesięcy miał poważny wypadek, cierpi na padaczkę, astmę, ma uszkodzony nerw oczny i zespół Gilberta. Starszy syn przebywa aktualnie w zakładzie karnym, zaś młodszy prowadzi osobne gospodarstwo domowe. Upadła jest rozwiedziona. Upadła cierpi na schorzenia kręgosłupa, ma stany lękowe – wymaga stałego przyjmowania leków. Upadła zamieszkuje w mieszkaniu komunalnym będącym własnością gminy miejskiej Rypin, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymuje się ze świadczenia rentowego w kwocie 1 215,51 zł. Na miesięczne koszty utrzymania upadłej składają się kolejno: - czynsz 304,00 zł, - spłata zaległości do TBS powstałych po ogłoszeniu upadłości 150,00 zł, - abonament RTV 27,30 zł, - gaz 80,00 zł, - prąd 250,00 zł, - ogrzewanie 200,00 zł, - środki czystości 50,00 zł, - wyżywienie 800,00 zł, - koszty leczenia 100,00 zł, - odzież i obuwie 50 zł. Łączne miesięczne koszty utrzymania upadłej wynoszą 2 011,30 zł. W przypadku braku środków upadła ogranicza wydatki na żywność, środki czystości oraz odzież i obuwie. Ponadto w utrzymaniu pomaga jej młodszy syn. ( dowody : stanowisko syndyka w aktach TO1T/GUp-K-upr/123/2025, wniosek o ogłoszenie upadłości w aktach TO1T/GU/94/2022, postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia syndyka w aktach TO1T/GUp-Sąd-upr/198/2025) Sąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie pisemnych oświadczeń syndyka i upadłej, które zostały uznane za wiarygodne i miarodajne dla ustalenia istotnych okoliczności sprawy. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, by upadła doprowadziła do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększyła jej stopień w sposób celowy, w szczególności przez trwonienie części składowych majątku oraz celowe nieregulowanie wymagalnych zobowiązań; ponadto Sąd nie stwierdził, by w okresie dziesięciu lat przed dniem zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości w stosunku do upadłej prowadzono postępowanie upadłościowe, w którym umorzono całość lub część jej zobowiązań. Sąd oceniając materiał dowodowy, w szczególności przedstawiony przez syndyka – podzielił jego stanowisko w zakresie zaistnienia przesłanek do umorzenia zobowiązań ustalenia planu spłaty. Trzeba wskazać, że przesłanką zastosowania art. 491 16 ust. 1 jest sytuacja osobista upadłego. W sposób oczywisty powinna ona wskazywać, że upadły jest trwale niezdolny do sfinansowania jakiejkolwiek spłaty w ramach ewentualnego planu spłaty. Pomocne w tym zakresie mogą okazać się okoliczności, do jakich odwołuje się art. 491 15 ust. 4 pr. up., który jako kryteria przy ustalaniu treści planu spłaty nakazuje sądowi brać pod uwagę możliwości zarobkowe upadłego, konieczność utrzymania upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu oraz ich potrzeby mieszkaniowe, wysokość niezaspokojonych wierzytelności oraz stopień zaspokojenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym. Oba przepisy w istocie odnoszą się do tego samego zagadnienia, tyle że w kontekście ujmowanego w art. 491 15 od strony pozytywnej jako zdolność do sfinansowania planu spłaty, a w przypadku art. 491 16 ust. 1 – od strony negatywnej jako oczywisty i trwały brak zdolności do sfinansowania planu spłaty choćby na minimalnym poziomie. Sąd oceniając sytuację osobistą, rodzinną i majątkową upadłej Anny Dygalskiej doszedł do przekonania, że ze swoich bieżących dochodów nie będzie ona w stanie przeznaczyć jakiejkolwiek kwoty na spłatę zobowiązań, a stan ten ma charakter trwały. Upadła choć ma 48 lat przebywa na rencie, uzyskując tytułem tego świadczenia kwotę 1 215,51 zł. Upadła jest od wielu lat osobą częściowo niezdolną do pracy. Nigdy nie pracowała – w młodości pomagała swoim rodzicom w gospodarstwie rolnym, potem gdy wyszła za mąż zajmowała się synami, z których każdy posiadał orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Upadła aktualnie jest osobą schorowaną – cierpi na choroby kręgosłupa oraz stany lękowe. Powyższe wykluczyło ją w zasadzie z możliwości ubiegania się o jakiekolwiek zatrudnienie. Kwota uzyskiwanego świadczenia rentowego nie pozwala natomiast na zaspokojenie nawet minimalnych potrzeb. Zważyć należy, że minimum socjalne – jak wynika z informacji Instytutu Pracy i Spraw Socjalnych – w I kwartale 2025 roku wyniosło 1 869,57 zł dla jednoosobowego gospodarstwa domowego. Różnica zatem między kwotą minimum socjalnego a kwotą dochodów upadłej wynosi aż ponad 650 zł.. Upadła w celu zapewnienia pokrycia kosztów utrzymania zmuszona jest korzystać z pomocy jednego z synów, bądź koszty te dodatkowo ograniczać. Nie ulega wątpliwości, że kwota dochodu uzyskiwanego przez upadłą nie pozwala nie realizację potrzeb życiowych na godnym poziomie. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że ziściły się przesłanki do umorzenia zobowiązań bez ustalania planu spłaty. Umorzenie zobowiązań powoduje, że na dalszy plan schodzi kwestia ustalenia, czy upadły doprowadził do swojej niewypłacalności, czy też istotnie zwiększył jej stopień – umyślnie bądź na skutek rażącego niedbalstwa. Niemniej Sąd stwierdził, że upadła nie doprowadziła do swojej niewypłacalności, ani istotnie nie zwiększyła jej stopnia umyślnie ani wskutek rażącego niedbalstwa. Z okoliczności przedstawionych przez syndyka wynika, że upadła w zasadzie od zawsze zmagała się z ubóstwem. Do tego nigdy nie zdobyła doświadczenia zawodowego – najpierw pomagała rodzicom w gospodarstwie rolnym, a potem, po wyjściu za mąż zajmowała się niepełnosprawnymi dziećmi. Mąż upadłej popadł w chorobę alkoholową i nie wspierał rodziny finansowo. To skłoniło upadłą do zaciągania zobowiązań finansowych na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Mając powyższe na uwadze, Sąd ocenił, że sytuacja osobista i majątkowa upadłej świadczy jednoznacznie o tym, że nie będzie ona w stanie wygospodarować żadnej, mającej minimalne znaczenie ekonomiczne dla wierzycieli kwoty. Z tych względów brak jest więc możliwości ustalenia planu spłaty wierzycieli, a nawet zastosowania instytucji warunkowego umorzenia zobowiązań. W rezultacie należało zobowiązania upadłej powstałe przed dniem ogłoszenia upadłości umorzyć w całości na podstawie art. 491 16 ust. 1 pr. up., z uwzględnieniem art. 491 21 ust. 2 pr. up., zgodnie z którym umorzeniu nie podlegają zobowiązania wymienione w tym przepisie, tj.: z obowiązania o charakterze alimentacyjnym, zobowiązania wynikające z rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci, zobowiązania do zapłaty orzeczonych przez sąd kar grzywny, a także do wykonania obowiązku naprawienia szkody oraz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, zobowiązania do zapłaty nawiązki lub świadczenia pieniężnego orzeczonych przez sąd jako środek karny lub środek związany z poddaniem sprawcy próbie, jak również zobowiązania do naprawienia szkody wynikającej z przestępstwa lub wykroczenia stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem oraz zobowiązania, których upadły umyślnie nie ujawnił, jeżeli wierzyciel nie brał udziału w postępowaniu (pkt 1 sentencji postanowienia). Zgodnie z art. 491 16 ust. 2 pr. up., umarzając zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli, sąd obciąża Skarb Państwa tymczasowo pokrytymi kosztami postępowania. Z tych względów orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia. Od postanowienia przysługuje zażalenie w terminie 7 dni od dnia obwieszczenia.