AKRYL SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ

KRS 0001179527 NIP 5833540645 REGON 542036107

Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy, ul. Piekarnicza 10, 80-126 Gdańsk, obwieszcza, że Postanowienie wydane w postępowaniu GD1G/GRz/43/2023, w dniu 30 kwietnia 2024 r., o oznaczeniu GD1G/GRz/43/2023/15 jest prawomocne z dniem 4 lipca 2024 r.

Sąd Okręgowy w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy, ul. 3 Maja 9A, 80-802 Gdańsk, obwieszcza, że: postanowieniem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 4 lipca 2024 r. wydanym w sprawie o sygn. akt GD/ Gz- KRZ/63/2024 oddalono zażalenie dłużnika od postanowienia Sądu Rejonowego Gdańsk - Północ w Gdańsku z dnia 30 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt GD1G/GRz/43/2023 w przedmiocie odmowy zatwierdzenia układu w postępowaniu restrukturyzacyjnym dłużnika Marka Wróblewskiego.

Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy, ul. Piekarnicza 10, 80-126 Gdańsk, obwieszcza, że postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2024 r. wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest Marek Wróblewski prowadzący działalność gospodarczą pod firmą PRZEDSIĘBIORSTWO PRODUKCYJNO-HANDLOWO-USŁUGOWE "AKRYLIT" MAREK WRÓBLEWSKI (PESEL [ukryto]), sygnatura akt GD1G/GRz/43/2023, postanowił: odmówić zatwierdzenia układu, kosztami postępowania obciążyć dłużnika, uznając je za uiszczone w całości. UZASADNIENIE W dniu 10.05.2023 r. dłużnik złożył wniosek o zatwierdzenie układu zawartego z wierzycielami w trybie art. 210 i nast. Prawa restrukturyzacyjnego (dalej: pr). Dzień układowy wyznaczono na 11.02.2023 r. Propozycje układowe zakładały podział wierzycieli na 3 grupy. Grupa 1 – wierzyciele, których łączna kwota wierzytelności jest wyższa bądź równa 100.000 zł. Propozycje dla tej grupy były następujące. 1. Spłata kapitału oraz odsetek, naliczonych do dnia układowego, tj. do 11 lutego 2023 r., w 84 równych, miesięcznych ratach, płatnych z odroczonym terminem płatności do ostatniego dnia każdego kolejnego miesiąca kalendarzowego. 2. Umorzenie odsetek naliczonych za okres od dnia układowego wskazanego w ust. 1 do dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu. 3. Dalsze odsetki od kapitału nie będą naliczane od dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu. 4. Pierwsza rata układowa płatna będzie do ostatniego dnia miesiąca następującego po upływie pełnych dwóch miesięcy od miesiąca, w którym uprawomocni się postanowienie o zatwierdzeniu układu. 5. Dłużnik może dokonać spłaty zredukowanych wierzytelności w terminach wcześniejszych niż wynikające z ustępów powyżej. Grupa 2 – wierzyciele, których łączna kwota wierzytelności jest niższa niż 100.000 zł i wyższa bądź równa 60.000 zł. Propozycje dla tej grupy były następujące. 1. Spłata kapitału oraz odsetek, naliczonych do dnia układowego, tj. do 11 lutego 2023 r., w 48 równych, miesięcznych ratach, płatnych z odroczonym terminem płatności do ostatniego dnia każdego kolejnego miesiąca kalendarzowego. 2. Do każdej raty, o której mowa w ust. 1 powyżej, zostaną doliczone odsetki jak dla rat malejących, tj. liczone co miesiąc od bieżącego salda zadłużenia, w ten sposób, że oprocentowanie stanowić będzie marża banku w stałej wysokości 3% w stosunku rocznym. 3. Pierwsza rata układowa płatna będzie do ostatniego dnia miesiąca następującego po upływie pełnych dwóch miesięcy od miesiąca, w którym uprawomocni się postanowienie o zatwierdzeniu układu. 4. Dłużnik może dokonać spłaty zredukowanych wierzytelności w terminach wcześniejszych niż wynikające z ustępów powyżej. Grupa 3 – wierzyciele, których łączna kwota wierzytelności jest niższa niż 60.000 zł. Propozycje dla tej grupy były następujące. 1. Spłata kapitału oraz odsetek, naliczonych do dnia układowego, tj. do 11 lutego 2023 r., w 66 równych, miesięcznych ratach, płatnych z odroczonym terminem płatności do ostatniego dnia każdego kolejnego miesiąca kalendarzowego. 2. Umorzenie odsetek naliczonych za okres od dnia układowego wskazanego w ust. 1 do dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu. 3. Dalsze odsetki od kapitału nie będą naliczane od dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu. 4. Pierwsza rata układowa płatna będzie do ostatniego dnia miesiąca następującego po upływie pełnych dwóch miesięcy od miesiąca, w którym uprawomocni się postanowienie o zatwierdzeniu układu. 5. Dłużnik może dokonać spłaty zredukowanych wierzytelności w terminach wcześniejszych niż wynikające z ustępów powyżej. (dowód: propozycje układowe - dokument nr 19 w aktach GD1G/GRz-nu/120/2022 – dalej akta GRz-nu) Nadzorca układu zwołał zgromadzenie wierzycieli na dzień 13.04.2023 r., godz. 11:00. Zarazem zarządził głosowanie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego KRZ oraz wskazał, że wierzyciel, który stawił się osobiście na zgromadzeniu wierzycieli, może oddać głos ustnie do protokołu lub na piśmie. (dowód: zarządzenie - dokument nr 12 w aktach GRz-nu) W zawiadomieniach kierowanych do wierzycieli nadzorca układu wskazał, że głosy można oddać za pośrednictwem systemu teleinformatycznego KRZ do dnia zgromadzenia wierzycieli, tj. do dnia 13.04.2023 r. do godz. 11:00. (dowód: zawiadomienia - dokument nr 22 i 23 w aktach GRz-nu) W zakreślonym przez nadzorcę układu terminie głos za pośrednictwem systemu teleinformatycznego oddało 6 wierzycieli spośród 7 uprawnionych do głosowania. Wyniki głosowania w poszczególnych grupach przedstawiały się następująco. W grupie 1 uprawnionych do głosowania było 3 wierzycieli: Santander Bank Polska S.A. z kwotą 107.596,96 zł, Alior Bank S.A. z kwotą 128.730,64 zł, BNP Paribas Bank Polska S.A. z kwotą 104.136,64 zł. Głos oddało 2 wierzycieli: Santander i BNP Paribas, którzy głosowali przeciwko układowi. Układ nie został przyjęty w tej grupie. (dowód: karta Santander – dokument nr 36, karta BNP Paribas – dokument nr 35 w aktach GRz-nu) W grupie 2 uprawnionych do głosowania było 2 wierzycieli: mBank S.A. z kwotą 84.090,04 zł, Ikano Bank AB z kwotą 90.042,81 zł. Wierzyciel mBank głosował za układem, a wierzyciel Ikano przeciwko układowi. Układ nie został przyjęty w tej grupie. (dowód: karta mBank – dokument nr 33, karta Ikano – dokument nr 31 w aktach GRz-nu) W grupie 3 uprawnionych do głosowania było 2 wierzycieli: Nest Bank S.A. z kwotą 48.041,44 zł, Bank Millennium S.A. z kwotą 31.525,83 zł. Obaj wierzyciele głosowali za układem. Układ został przyjęty w tej grupie. (dowód: karta Nest Bank – dokument nr 34, karta Millennium – dokument nr 32 w aktach GRz-nu) Podsumowując, układ nie został przyjęty w grupie 1 i 2. Wymaganą większość uzyskał wyłącznie w 3 grupie. Globalnie zaś za układem opowiedziało się 3 wierzycieli dysponujących łącznie kwotą 163.657,31 zł, co stanowi ok. 35 % sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom. Niewątpliwe zatem nie doszło do przyjęcia układu w trybie głosowania za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. W dniu 13.04.2023 r. odbyło się zgromadzenie wierzycieli, na którym nie stawił się żaden z wierzycieli. Zgromadzenie wierzycieli odroczono do dnia 18.04.2023 r., gdyż dłużnik zaproponował zmianę propozycji układowych. (dowód: protokół zgromadzenia – dokument nr 37 w aktach GRz-nu) W ramach nowych propozycji układowych dłużnik dokonał innego niż pierwotny podziału na grupy wierzycieli. W miejsce 3 grup dłużnik wskazał 4 grupy. Kryteria wyodrębnienia grupy 2 i 3 pozostały takie same, tj. grupa 2 – wierzyciele, których łączna kwota wierzytelności jest niższa niż 100.000 zł i wyższa bądź równa 60.000 zł, grupa 3 - wierzyciele, których łączna kwota wierzytelności jest niższa niż 60.000 zł. Zmiany dokonano w zakresie grupy 1, która pierwotnie obejmowała wierzycieli, których łączna kwota wierzytelności jest wyższa bądź równa 100.000 zł. Po zmianie do grupy 1 zakwalifikowano wierzycieli, których łączna kwota wierzytelności jest wyższa bądź równa 116.000 zł. Zarazem utworzono nową grupę 4, do której zakwalifikowano wierzycieli, których łączna kwota wierzytelności jest niższa niż 116.000 zł i wyższa bądź równa 100.000 zł. Tym zabiegiem wierzycieli Santander i BNP Paribas wyłączono z grupy 1 i włączono do grupy 4. W grupie 1 pozostał wierzyciel Alior. Zmieniono także propozycje układowe dla poszczególnych grup. Nowe propozycje układowe przedstawiały się następująco. Grupa 1 - wierzyciele, których łączna kwota wierzytelności jest wyższa bądź równa 116.000 zł. Propozycje dla tej grupy były następujące. 1. Spłata kapitału oraz odsetek naliczonych do dnia układowego, tj. do 11 lutego 2023 r., nastąpi w 84 równych, miesięcznych ratach, płatnych z odroczonym terminem płatności do ostatniego dnia każdego miesiąca kalendarzowego. 2. Do każdej raty, o której mowa powyżej, zostaną doliczone odsetki jak dla rat malejących, tj. liczone co miesiąc od bieżącego salda zadłużenia, w ten sposób, że oprocentowanie stanowić będzie marża banku w stałej wysokości 3% w stosunku rocznym. 3. Pierwsza rata układowa płatna będzie do ostatniego dnia miesiąca następującego po upływie pełnych dwóch miesięcy od miesiąca, w którym uprawomocni się postanowienie o zatwierdzeniu układu. 4. Dłużnik może dokonać spłaty zredukowanych wierzytelności w terminach wcześniejszych niż wynikające z ustępów powyżej. Grupa 2 – wierzyciele, których łączna kwota wierzytelności jest niższa niż 100.000 zł i wyższa bądź równa 60.000 zł. Propozycje dla tej grupy były następujące. 1. Spłata kapitału oraz odsetek, naliczonych do dnia układowego, tj. do 11 lutego 2023 r., nastąpi w 47 równych, miesięcznych ratach, płatnych z odroczonym terminem płatności do ostatniego dnia każdego kolejnego miesiąca kalendarzowego. 2. Do każdej raty, o której mowa w ust. 1 powyżej, zostaną doliczone odsetki jak dla rat malejących, tj. liczone co miesiąc od bieżącego salda zadłużenia, w ten sposób, że oprocentowanie stanowić będzie marża banku w stałej wysokości 3% w stosunku rocznym. 3. Pierwsza rata układowa płatna będzie do ostatniego dnia miesiąca następującego po upływie pełnych dwóch miesięcy od miesiąca, w którym uprawomocni się postanowienie o zatwierdzeniu układu. 4. Dłużnik może dokonać spłaty zredukowanych wierzytelności w terminach wcześniejszych niż wynikające z ustępów powyżej. Grupa 3 - wierzyciele, których łączna kwota wierzytelności jest niższa niż 60.000 zł. Propozycje dla tej grupy były następujące. 1. Spłata kapitału oraz odsetek, naliczonych do dnia układowego, tj. do 11 lutego 2023 r., nastąpi w 65 równych, miesięcznych ratach, płatnych z odroczonym terminem płatności do ostatniego dnia każdego kolejnego miesiąca kalendarzowego. 2. Umorzenie odsetek naliczonych za okres od dnia układowego do dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu. 3. Dalsze odsetki od kapitału nie będą naliczane od dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu. 4. Pierwsza rata układowa płatna będzie do ostatniego dnia miesiąca następującego po upływie pełnych dwóch miesięcy od miesiąca, w którym uprawomocni się postanowienie o zatwierdzeniu układu. 5. Dłużnik może dokonać spłaty zredukowanych wierzytelności w terminach wcześniejszych niż wynikające z ustępów powyżej. Grupa 4 - wierzyciele których łączna kwota wierzytelności jest niższa niż 116.000 zł oraz wyższa bądź równa 100.000 zł. Propozycje dla tej grupy były następujące. 1. Spłata kapitału oraz odsetek, naliczonych do dnia układowego, tj. do 11 lutego 2023 r., nastąpi w 48 równych, miesięcznych ratach, płatnych z odroczonym terminem płatności do ostatniego dnia każdego kolejnego miesiąca kalendarzowego. 2. Umorzenie odsetek naliczonych za okres od dnia układowego do dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu. 3. Dalsze odsetki od kapitału nie będą naliczane od dnia uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu. 4. Pierwsza rata układowa płatna będzie do ostatniego dnia miesiąca następującego po upływie pełnych dwóch miesięcy od miesiąca, w którym uprawomocni się postanowienie o zatwierdzeniu układu. 5. Dłużnik może dokonać spłaty zredukowanych wierzytelności w terminach wcześniejszych niż wynikające z ustępów powyżej. (dowód: nowe propozycje układowe - dokument nr 38 w aktach GRz-nu) Wierzycielom, którzy opowiedzieli się przeciwko układowi oraz wierzycielowi, który nie oddał głosu rozesłano karty do głosowania zawierające nowe propozycje układowe. W dniu 18.04.2023 r. o godz. 12:25 wierzyciel Santander oddał głos za układem za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. (dowód: karta Santander – dokument nr 40 w aktach GR-nu) Dnia 18.04.2023 r. o godz. 13:00 odbyło się odroczone zgromadzenie wierzycieli, na którym nie stawił się żaden z wierzycieli. Nadzorca układu stwierdził, że wobec tego, iż wierzyciele Ikano oraz Alior nie oddali jeszcze głosu nad nowymi propozycjami, zasadne jest odroczenie zgromadzenia. Zgromadzenie odroczono do dnia 27.04.2023 r. (dowód: protokół zgromadzenia – dokument nr 42 w aktach GRz-nu) Dnia 27.04.2023 r. o godz. 13:00 odbyło się odroczone zgromadzenie wierzycieli, na którym nie stawił się żaden z wierzycieli. Nadzorca układu stwierdził, że wobec tego, iż wierzyciele Ikano oraz Alior nie oddali jeszcze głosu nad nowymi propozycjami, zasadne jest odroczenie zgromadzenia. Zgromadzenie odroczono do dnia 08.05.2023 r. (dowód: protokół zgromadzenia – dokument nr 44 w aktach GRz-nu) W dniu 27.04.2023 r. o godz. 15:12 wierzyciel Alior oddał głos za układem za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. (dowód: karta Alior – dokument nr 43 w aktach GR-nu) Dnia 08.05.2023 r. o godz. 15:00 odbyło się odroczone zgromadzenie wierzycieli, na którym nie stawił się żaden z wierzycieli. Nadzorca układu stwierdził, że wszyscy wierzyciele ujęci w spisie wierzytelności oddali głos nad układem. Nadzorca wskazał, że 5 wierzycieli oddało głos na kartach do głosowania zawierających propozycje układowe z dnia 16.03.2023 r. Niemniej propozycje układowe z dnia 14.04.2023 r. są korzystniejsze w każdej grupie dla każdego z wierzycieli. Zmiana propozycji dla wierzycieli polegała na wyodrębnieniu osobnej grupy 4 dla wierzycieli, których łączna kwota wierzytelności jest niższa niż 116.000 zł oraz wyższa lub równa 100.000 zł. Grupa ta obejmuje wierzyciela Santander oraz Ikano (zdaniem nadzorcy). Nowe propozycje zakładają krótszy okres spłaty zadłużenia w stosunku do wyżej wymienionych wierzycieli niż pierwotnie. W ramach nowych propozycji układowych wierzyciele z grupy 1 otrzymają odsetki w stałej wysokości 3 % w stosunku rocznym. Wierzycielom z grupy 2 i 3 został zaproponowany krótszy okres spłaty zadłużenia. Nadzorca wskazał następujące wyniki głosowania. W grupie 1 głosowało 2 wierzycieli z łączną siłą głosu 232.867,28 zł. Głos za układem oddał wierzyciel z siłą głosu 128.730,64 zł, a głos przeciw oddał wierzyciel z siła głosu 104.136,64 zł. Układ nie został przyjęty w tej grupie. W grupie 2, obejmującej 1 wierzyciela z siłą głosu 84.090,04 zł, został oddany jeden głos za układem. Układ w tej grupie został przyjęty. W grupie 3 zostały oddane 2 ważne głosy za układem z łączną siłą głosu 79.567,27 zł. Układ w tej grupie został przyjęty. W grupie 4 głosowało 2 wierzycieli z łączną siłą głosu 197.639,77 zł. Głos za układem oddał wierzyciel z siłą głosu 107.596,96 zł, przeciw głosował wierzyciel z sumą 90.042,81 zł. Układ w tej grupie nie został przyjęty. Podsumowując, nadzorca stwierdził, że za układem opowiedziało się 5 wierzycieli z sumą wierzytelności 399.984,91 zł, co stanowi 67,32 % sumy przysługującej głosującym wierzycielom. Przeciwko układowi głosowało 2 wierzycieli z sumą wierzytelności 194.179,45 zł, co stanowi 32,68 % sumy przysługującej głosującym wierzycielom. Nadzorca układu stwierdził przyjęcie układu zgodnie z art. 119 ust. 3 pr, wskazując, że chociaż układ nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, to wierzyciele z grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego. (dowód: protokół zgromadzenia – dokument nr 45 w aktach GRz-nu) Sąd zważył, co następuje: Wbrew twierdzeniom dłużnika zawartym we wniosku o zatwierdzenie układu układ nie został przyjęty przez wierzycieli, co obliguje Sąd do odmowy jego zatwierdzenia. Na wstępie Sąd pragnie poczynić rozważania natury ogólnej celem przybliżenia charakteru postępowania o zatwierdzenie układu. Przede wszystkim wskazać należy, iż postępowanie to odbywa się całkowicie poza kontrolą sądu. Sądowa kontrola przebiegu i dopuszczalności zawarcia układu odbywa się dopiero na etapie rozpatrzenia wniosku dłużnika o zatwierdzenie układu. Rola sądu sprowadza się do zatwierdzenia układu w przypadku uzyskania wymaganej większości głosów lub do odmowy zatwierdzenia układu w przypadkach wskazanych w pr. Stąd względy ochrony wierzycieli wymagają, aby wszystkie przepisy ustawy regulujące to postępowanie były przez dłużnika rygorystycznie przestrzeganie. W niniejszym postępowaniu Sąd dopatrzył się licznych uchybień ze strony dłużnika związanych z przeprowadzeniem procedury głosowania nad układem. Dłużnik, wspomagany przez nadzorcę układu, procedował prawidłowo do czasu zgromadzenia wierzycieli z dnia 13.04.2023 r. Nadzorca wysłał wierzycielom karty do głosowania i zakreślił termin do oddania głosu w systemie teleinformatycznym. Jednocześnie zastrzegł możliwość oddania głosu na zgromadzeniu wierzycieli. 6 z 7 uprawnionych do głosowania wierzycieli oddało głos za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Na zgromadzeniu w dniu 13.04.2023 r. nie stawił się żaden wierzyciel. Nadzorca policzył głosy. Układ nie został przyjęty w grupie 1 i 2. Wymaganą większość uzyskał wyłącznie w 3 grupie. Globalnie zaś za układem opowiedziało się 3 wierzycieli dysponujących łącznie kwotą 163.657,31 zł, co stanowi ok. 35 % sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom. Niewątpliwe zatem nie doszło do przyjęcia układu w trybie głosowania za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Do tego momentu, jak wskazano powyżej, postępowanie było prowadzone wzorcowo. Później zaczęły się „akrobacje” mające na celu „przepchnięcie układu za wszelką cenę”. Przede wszystkim, zdaniem Sądu, dokonana przez dłużnika zmiana propozycji układowych była w świetle prawa niedopuszczalna. Zgodnie z art. 117 ust. 2 pr na zgromadzeniu wierzycieli dłużnik, zarządca albo nadzorca sądowy mogą zgłaszać zmiany propozycji układowych. W przypadku zgłoszenia przez dłużnika, zarządcę albo nadzorcę sądowego zmian propozycji układowych głos wierzyciela oddany na piśmie za pierwotnymi propozycjami układowymi uważa się za głos oddany za zmienionymi propozycjami układowymi, jeżeli są one korzystniejsze dla tego wierzyciela. Pozostałe głosy traktuje się jako głosy przeciw układowi. Wskazany przepis nie definiuje zmian propozycji układowych, ani nie wprowadza żadnych ograniczeń w tym zakresie. Jak można wnosić z art. 161 ust. 2 pr, zmiany propozycji układowych mogą prowadzić do wprowadzenia kategorii interesów wierzycieli lub naruszenia dotychczasowego ich podziału. Należy jednak pamiętać, że jest to zmiana powodująca konieczność sporządzenia przez nadzorcę nowego spisu wierzycieli z podziałem na nowe grupy (o tym w dalszej części uzasadnienia, bo i w tej kwestii nadzorca nie uniknął błędów). Wracając do meritum, nawet jeśli sama koncepcja zmiany propozycji układowych poprzez zmianę dotychczasowych grup interesów wierzycieli jest dopuszczalna, to zmiana dokonana w przedmiotowej sprawie nie może uzyskać aprobaty Sądu. Rozważania w tym zakresie należy rozpocząć od przyjrzenia się bliżej samej idei podziału wierzycieli na grupy. Zgodnie z art. 161 ust. 2 pr propozycje układowe mogą przewidywać podział wierzycieli na grupy obejmujące poszczególne kategorie interesów. Przedmiotową regulację należy rozpatrywać w kategorii wyjątku od reguły, zgodnie z którą zasady restrukturyzacji zobowiązań muszą być jednakowe dla wszystkich wierzycieli. Należy jednocześnie pamiętać, że żaden sposób restrukturyzacji – w tym podział wierzycieli na grupy – nie może prowadzić do pokrzywdzenia wierzycieli. Dlatego konieczne jest zachowanie odpowiednich proporcji pomiędzy propozycjami składanymi poszczególnym grupom wierzycieli. Jednocześnie w ich ramach wierzyciele zachowują względem siebie równość – a więc niemożliwe jest dalsze różnicowanie ich sytuacji. W związku z tym dłużnik nie może w sposób arbitralny dobrać wierzycieli do poszczególnych grup, a następnie składać im dowolnych propozycji restrukturyzacyjnych. Kryteria podziału zawsze muszą mieć charakter obiektywny. Weryfikacja zasadności dokonanego podziału następuje dopiero na etapie zatwierdzenia układu, bowiem prawo restrukturyzacyjne nie stanowi o wcześniejszych czynnościach weryfikujących wskazane propozycje. Kwota wierzytelności jako kryterium podziału wierzycieli na grupy wydaje się mieć charakter obiektywny. W przedmiotowej sprawie pierwotnie dłużnik podzielił swoich wierzycieli na 3 grupy (mniej niż 60 tys. zł, pomiędzy 60 a 100 tys. zł i co najmniej 100 tys. zł). Taki podział na grupy na budził wątpliwości Sądu. Jednakże dokonana na zgromadzeniu wierzycieli zmiana propozycji układowych poprzez wyodrębnienie dodatkowej grupy (pomiędzy 100 a 116 tys. zł) nie może liczyć na uznanie Sądu. Kryterium wyodrębnienia tej grupy nie jest obiektywne. Otóż intencją dłużnika przyświecająca tej zmianie było „wyciągnięcie” wierzycieli, którzy głosowali przeciwko układowi (Santader i BNP Paribas) z grupy 1 i utworzenie dla nich nowej 4 grupy z dużo korzystniejszymi propozycjami. Bowiem propozycje dla 1 grupy obejmowały rozłożenie płatności na 84 raty, tymczasem nowej 4 grupie zaproponowano rozłożenie płatności na 48 rat. Tym zabiegiem dłużnik chciał przekonać wskazanych wierzycieli do zmiany głosu - na tak. Nie można zgodzić się na taką zmianę propozycji układowych, gdyż prowadzi ona do pokrzywdzenia wierzyciela Alior Bank oraz innych wierzycieli. Z jakiś powodów pierwotnie dłużnik uznał, że wierzyciele posiadający wierzytelność w kwocie co najmniej 100.000 zł powinni być w tej samej grupie interesu i powinni otrzymać takie same propozycje układowe. Dopiero po oddaniu głosów przez wierzycieli Santander i BNP Paribas, kiedy dłużnik zorientował się, że układ nie zostanie przyjęty, zaproponował taką zmianę propozycji – jedynie dla tych wierzycieli, aby wypowiedzieli się oni za układem. Prawidłowo dłużnik powinien był zmienić propozycje układowe dla całej 1 grupy, a nie wyodrębnić kolejna grupę. Dłużnik jednak tego nie zrobił, gdyż negocjował z wierzycielem Alior i spodziewał się, że ten może przyjąć dotychczasowe proporcje, dlatego nie po myśli dłużnika było proponowanie mu korzystniejszych propozycji. Nadto, już przekonanie wierzycieli Santander i BNP Paribas wystarczyło do „przepchnięcia układu”, nawet gdyby wierzyciel Alior głosował przeciwko układowi. Mając na uwadze powyższe argumenty, Sąd uznał że w okolicznościach przedmiotowej sprawy zmiana propozycji układowych była niedopuszczalna, gdyż kryterium wyodrębnienia kolejnej grupy było nieobiektywne. W dalszej kolejności należy zwrócić uwagę, że w niedopuszczalny sposób przeprowadzono głosowanie nad zmienionymi propozycjami układowymi. Przywołany wcześniej art. 117 ust. 2 pr traktuje o zmianach propozycji układowych na zgromadzeniu wierzycieli. Logicznym jest, że głos za zmienionymi propozycjami układowymi może oddać wyłącznie wierzyciel, który stawi się na zgromadzeniu wierzycieli. W przedmiotowej sprawie na zgromadzeniu wierzycieli nie stawił się żaden wierzyciel, więc do facto nie miał kto głosować nad zmienionymi propozycjami. Nadzorca układu w takich okolicznościach winien był stwierdzić, że nie doszło do przyjęcia układu. Rozesłanie kart do głosowania ze zmienionymi propozycjami układowymi do wierzycieli, aby ci mogli ponownie oddać głos za pośrednictwem systemu teleinformatycznego nie znajduje umocowania w przepisach prawa restrukturyzacyjnego. Wydaje się, że sam nadzorca układu zdawał sobie z tego sprawę, gdyż w zawiadomieniach do wierzycieli wskazał, że głos w systemie teleinformatycznym może być oddany wyłącznie do dnia 13.04.2023 r. do godz. 13:00. Zarazem w zarządzeniu o wyznaczeniu zgromadzenia wierzycieli nadzorca wskazał, że wierzyciele mogą głosować także ustnie na zgromadzeniu wierzycieli. Narrację w tym zakresie nadzorca układu zmienił dopiero na zgromadzeniu w dniu 13.04.2023 r., kiedy okazało się, że układ nie uzyskał wymaganej większości. Wówczas rozesłano niektórym wierzycielom karty do głosowania ze zmienionymi propozycjami. W tym stanie rzeczy Sąd nie ma wątpliwości, że głosy oddane przez wierzycieli za pośrednictwem systemu teleinformatycznego po 13.04.2023 r. po godz. 13:00 nie mogą być uwzględnione. Przede wszystkim głosy za zmienionymi na zgromadzeniu wierzycieli propozycjami można oddać tylko na tym zgromadzeniu, a nie pisemnie (za pośrednictwem systemu teleinformatycznego). Poza tym są to głosy oddane po zakreślonym przez nadzorcę układu terminie (13.04.2023 r., godz. 13:00). Uwadze Sądu nie uszło także, iż dokonana zmiana propozycji układowych tylko iluzorycznie wypełnia warunki z art. 117 ust. 2 pr. Zgodnie z tym przepisem w przypadku zgłoszenia przez dłużnika zmian propozycji układowych głos wierzyciela oddany na piśmie za pierwotnymi propozycjami układowymi uważa się za głos oddany za zmienionymi propozycjami układowymi, jeżeli są one korzystniejsze dla tego wierzyciela. Dłużnik, chcąc zachować ważność głosów oddanych pierwotnie przez wierzycieli, którzy głosowali za układem, dokonał „kosmetycznych” zmian propozycji w grupach 1, 2 i 3, aby sprawiały one wrażenie korzystniejszych. I tak w grupie 1 dłużnik zaproponował odsetki w skali 3% rocznie. Natomiast w grupie 2 zmniejszył ilość rat z 48 do 47, a w grupie 3 z 66 do 65. Zmiany propozycji układowych w tych grupach pozornie korzystniejsze są praktycznie nieodczuwalne dla wierzycieli. Natomiast zmiana dla wierzycieli Santander i BNP Paribas „przetransferowanych” z grupy 1 do 4 są znaczące, bowiem zamiast 84 rat, wierzyciele ci mieli być zaspokojeni w 48 ratach. Mając na względzie, że wierzyciele ci dysponowali dużymi sumami wierzytelności (łącznie ponad 200.000 zł), wpływało to znacząco na możliwość wykonania układu przez dłużnika. Pierwotnie bowiem dłużnik miał ich spłacić w 7 lat, co daje ok. 2.380 zł miesięcznie. Natomiast po zmianie propozycji dłużnik miał spłacić tych wierzycieli w 4 lata, co daje ok. 4.166 zł miesięcznie. To rodzi dwa problemy. Po pierwsze, poddaje w wątpliwość możliwość wykonania układu przez dłużnika. Cóż takiego bowiem zaszło, że dłużnik aktualnie jest w stanie świadczyć ok. 2.000 zł miesięcznie więcej na rzecz wierzycieli niż pierwotnie zakładał. Nadzorca układu nie wskazał, aby dłużnik pozyskał jakieś zewnętrzne finansowanie lub zaszła inna okoliczność pozwalająca dłużnikowi na przeznaczenie na rzecz wierzycieli większej sumy miesięcznie. Nadzorca nawet nie zaktualizował planu restrukturyzacyjnego po zmianie propozycji układowych. Wydaje się, że przyczyną zmiany propozycji była wyłącznie chęć przyjęcia układu, a nie realna możliwość dłużnika szybszego zaspokojenia wierzycieli Snatader i BNP Paribas. Można więc wątpić, czy przy zmienionych propozycjach dłużnika stać będzie na bieżące wykonywanie układu. Po drugie zaś, nie wiemy, jak zagłosowaliby wierzyciele z innych grup, gdyby wiedzieli, że istnieje możliwość uzyskania korzystniejszych propozycji. Należy bowiem pamiętać, że im nie rozesłano nowych kart do głosowania z nowymi propozycjami. Pierwotnie wierzyciele z grupy 2 i 3 mogli uważać propozycje dla swoich grup za korzystne (odpowiednio 48 i 66 rat), gdyż grupa 1 otrzymała rozłożenie świadczenia na 84 raty. Po zmianie zaś, gdy wierzyciele przetransferowani z 1 do 4 grupy uzyskali rozłożenie należności na 48 rat, propozycja dla grupy 3 obejmująca 66 rat już nie wygląda tak korzystnie jak pierwotnie. Gdyby wierzyciele z 3 grupy wiedzieli, że niemalże wszyscy pozostali wierzyciele otrzymają rozłożenie płatności na 48 rat, mogliby nie być już zainteresowani głosowaniem za swoimi propozycjami (66 rat). Naturalnie w tej kwestii można podnieść argument, że wierzyciele zostali zawiadomieni o zgromadzeniu wierzycieli i gdyby się na nim stawili, to wówczas dowiedzieliby się o zmianie propozycji układowych. Tutaj zaś wracamy do punktu wyjścia rozważań, że głosowanie nad zmienionymi propozycjami jest możliwe wyłącznie na zgromadzeniu wierzycieli przez wierzycieli, którzy na tym zgromadzeniu są obecni. Nieprawidłowe było zatem wysłanie zmienionych kart do głosowania wierzycielom. Zupełnie hipotetycznie, gdyby założyć, że można powtórnie głosować pisemnie nad zmienionymi tym razem propozycjami. Nieuzasadnione byłoby wybiórcze potraktowanie wierzycieli i wysłanie nowych kart tylko niektórym z nich, tym których głos był potrzebny do przyjęcia układu. Wydaje się, że takie zachowanie było podyktowane obawą, że gdyby wierzyciele pierwotnie głosujący za układem dowiedzieli się o tym, że inni wierzyciele uzyskali korzystniejsze propozycje, mogliby zmienić wcześniej oddany głos. Kolejnym naruszeniem procedury ujawnionym w przedmiotowej sprawie jest podział wierzycieli na grupy dokonany przez nadzorcę układu w spisie wierzytelności sporządzonym w dniu 08.05.2023 r., czyli po dokonaniu zmian propozycji układowych. Otóż w tym spisie (dokument nr 45 w aktach GRz-nu) nadzorca wskazał następujące dane. W grupie 1 nadzorca umieścił wierzyciela Alior z kwotą 128.730,64 zł oraz wierzyciela BNP Paribas z kwotą 104.136,64 zł. Grupa 1 zaś obejmowała wierzycieli, których łączna kwota wierzytelności jest wyższa bądź równa 116.000 zł. Zatem w tej grupie powinien być umieszczony wyłącznie wierzyciel Alior. Wierzyciel BNP Paribas winien być w grupie 4 (pomiędzy 100.000 zł a 116.000 zł). W grupie 2 nadzorca umieścił wyłącznie 1 wierzyciela mBank z kwotą 84.090,04 zł. Grupa 2 zaś obejmowała wierzycieli, których łączna kwota wierzytelności jest niższa niż 100.000 zł i wyższa bądź równa 60.000 zł. Do tej grupy winien być zaliczony także wierzyciel Ikano z kwotą 90.042,81 zł. Nie wiedzieć czemu, nadzorca umieścił go w grupie 4. W grupie 3 nadzorca umieścił prawidłowo wierzycieli Nest Bank z kwotą 48.041,44 zł i Bank Millennium z kwotą 31.525,83 zł. Grupa 3 obejmowała wierzycieli, których łączna kwota wierzytelności jest niższa niż 60.000 zł. W grupie 4 nadzorca umieścił wierzyciela Santander z kwotą 107.596,96 zł oraz wierzyciela Ikano z kwotą 90.042,81 zł. Grupa 4 zaś obejmowała wierzycieli, których łączna kwota wierzytelności jest niższa niż 116.000 zł oraz wyższa bądź równa 100.000 zł. Wierzyciel Ikano nie powinien znaleźć się w tej grupie, a w grupie 2 (pomiędzy 60.000 zł a 100.000 zł). W tej grupie zaś należało umieścić wierzyciela BNP Paribas z kwotą 104.136,64 zł. Jakby tego było mało, nadzorca układu powielił błąd ze spisu wierzytelności, dokonując liczenia głosów, co wynika ze spisu głosów z dnia 08.05.2023 r. (dokument nr 45 w aktach GRz-nu) oraz informacji zawartej w protokole zgromadzenia wierzycieli z dnia 08.05.2023 r. Już tylko na marginesie Sąd wskazuje na nielojalność dłużnika i nadzorcy układu wobec Sądu. Zarówno we wniosku dłużnika o zatwierdzenie układu, jak i w sprawozdaniu nadzorcy układu próżno szukać informacji o realnym przebiegu głosowania, w tym: zmianie propozycji układowych oraz ponownemu wysłaniu kart do głosowania. Do wniosku o zatwierdzenie układu nie załączono także pierwotnej karty do głosowania, w której wierzyciel Santander głosował przeciwko układowi. Lektura samej dokumentacji złożonej do Sądu przedstawia zaciemniony obraz procedury zbierania głosów i wskazuje, że wierzyciele od początku procedowali nad propozycjami zakładającymi podział wierzycieli na 4 grupy interesu i przyjęli ten układ. Dopiero analiza kart do głosowania oraz dokumentacji zawartej w aktach GRz-nu pozwoliła Sądowi na rekonstrukcję rzeczywistego przebiegu procedowania nad układem i ujawnienie wszystkich błędów proceduralnych, o jakich była mowa we wcześniejszej części uzasadnienia. Mając na uwadze powyższe, Sąd doszedł do wniosku, że nie doszło do przyjęcia układu. Wierzyciele głosowali wyłącznie nad pierwotnymi propozycjami obejmującymi podział na 3 grupy interesu. Nie doszło do głosowania nad zmienionymi propozycjami, gdyż żaden wierzyciel nie stawił się na zgromadzeniu wierzycieli. Nadto zmiana propozycji była niedopuszczalna z przyczyn wskazanych wyżej. Głosowanie w grupach przedstawiało się w następujący sposób. W grupie 1 uprawnionych do głosowania było 3 wierzycieli: Santander Bank Polska S.A. z kwotą 107.596,96 zł, Alior Bank S.A. z kwotą 128.730,64 zł, BNP Paribas Bank Polska S.A. z kwotą 104.136,64 zł. Głos oddało 2 wierzycieli: Santander i BNP Paribas, którzy głosowali przeciwko układowi. Układ nie został przyjęty w tej grupie. W grupie 2 uprawnionych do głosowania było 2 wierzycieli: mBank S.A. z kwotą 84.090,04 zł, Ikano Bank AB z kwotą 90.042,81 zł. Wierzyciel mBank głosował za układem, a wierzyciel Ikano przeciwko układowi. Układ nie został przyjęty w tej grupie. W grupie 3 uprawnionych do głosowania było 2 wierzycieli: Nest Bank S.A. z kwotą 48.041,44 zł, Bank Millennium S.A. z kwotą 31.525,83 zł. Obaj wierzyciele głosowali za układem. Układ został przyjęty w tej grupie. W myśl art. 119 ust. 2 pr jeżeli głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli, obejmujących poszczególne kategorie interesów, układ zostaje przyjęty, jeżeli w każdej grupie wypowie się za nim większość głosujących wierzycieli z tej grupy, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności, przysługujących głosującym wierzycielom z tej grupy. Zgodnie z art. 119 ust. 3 pr układ zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, jeżeli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom głosowali za przyjęciem układu, a wierzyciele z grupy lub grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego. Podsumowując, układ nie został przyjęty w grupie 1 i 2. Wymaganą większość uzyskał wyłącznie w 3 grupie. Globalnie zaś za układem opowiedziało się 3 wierzycieli dysponujących łącznie kwotą 163.657,31 zł, co stanowi ok. 35 % sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom. Niewątpliwe zatem nie doszło do przyjęcia układu w trybie art. 119 ust. 3 pr. Stosownie do treści art. 165 ust 1 pr sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli narusza on prawo, w szczególności jeżeli przewiduje udzielenie pomocy publicznej niezgodnie z przepisami, albo jeżeli jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany. Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany, jeżeli dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. Naruszenie przepisów formalnych najczęściej może polegać na: braku wymaganej większości dla przyjęcia układu, wadliwościach związanych z zawiadomieniem wierzycieli i wiążącym się z tym nieprawidłowym ustaleniem koniecznej większości dla przyjęcia układu, udziale w głosowaniu nieuprawnionego wierzyciela czy naruszeniu przez organ pozasądowy swoich obowiązków związanych ze sprawozdawczością w sposób, który wypaczył głosowanie za układem. Mając na uwadze powyższe, Sąd doszedł do przekonania, że w sprawie zaszły przesłanki odmowy zatwierdzenia układu wskazane w art. 165 ust. 1 pr. Reasumując powyższe ustalenia i rozważania, na mocy powołanych przepisów Sąd odmówił zatwierdzenia układu. Na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy. Zażalenie należy wnieść w ciągu dwóch tygodni od dnia niniejszego obwieszczenia. Zażalenie należy skierować do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy. Zażalenie podlega opłacie w wysokości 200,00 zł.

Nadzorca układu, którym jest Mateusz Ładyga w postępowaniu restrukturyzacyjnym (postępowaniu o zatwierdzenie układu) dłużnika, którym jest Marek Wróblewski prowadzący działalność gospodarczą pod firmą PRZEDSIĘBIORSTWO PRODUKCYJNO-HANDLOWO-USŁUGOWE "AKRYLIT" MAREK WRÓBLEWSKI, obwieszcza co następuje: na podstawie art. 105 ust. 1 p.r. w zw. z art. 212 ust. 3 p.r. zwołać zgromadzenie wierzycieli w celu głosowania nad układem; termin i miejsce zgromadzenia wierzycieli wyznaczyć na dzień 13 kwietnia 2023 r, godz. 11:00, Zgromadzenie wierzycieli odbędzie się w siedzibie nadzorcy układu w Krakowie, ul. Łąkowa 25A/1, 31-443 Kraków.; określić, iż głosowanie na zgromadzeniu wierzycieli przeprowadzone zostanie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, przy czym wierzyciel, który stawił się osobiście na zgromadzeniu wierzycieli, może oddać głos ustnie do protokołu lub na piśmie. głosowanie nie zostanie przeprowadzone z wykorzystaniem elektronicznych środków komunikacji, o którym stanowi art. 110 ust. 6 ustawy PrRestr. na zgromadzeniu wierzycieli prawo głosu mają wierzyciele, których wierzytelności zostały umieszczone w spisie wierzytelności oraz wierzyciele, którzy stawią się na zgromadzeniu wierzycieli i przedłożą nadzorcy układu tytuł egzekucyjny stwierdzający ich wierzytelność. nadzorca układu może na wniosek wierzyciela i po wysłuchaniu dłużnika dopuścić do udziału w zgromadzeniu wierzycieli wierzyciela, którego wierzytelność jest uzależniona od warunku zawieszającego lub jest sporna i zostanie uprawdopodobniona. Sumę, według której oblicza się głos tego wierzyciela, nadzorca układu oznacza stosownie do okoliczności. wierzyciel, który będzie uczestniczyć w zgromadzeniu, musi wykazać właściwą reprezentację bądź przez organ uprawniony do reprezentowania wierzyciela, które to uprawnienie należy wskazać z odpisem odpowiedniego rejestru, bądź pełnomocnika z wykazaniem dokumentu należytego umocowania. Jeżeli wierzyciel działa przez pełnomocnika głosowanie odbywa się przez złożenie na karcie do głosowania podpisu ustanowionego pełnomocnika wraz z pełnomocnictwem szczególnym materialnym do głosowania nad układem na zgromadzeniu wierzycieli i wykazaniem uprawnień osób udzielających pełnomocnictwo do reprezentowania wierzyciela, odpis z KRS lub stosownie akty powołania, etc. Pełnomocnictwa w każdym przypadku muszą być udzielone na piśmie.