STOWARZYSZENIE WOKALISTÓW "MIX"

KRS 0000520564 NIP 6312654341 REGON 243651249

Sąd Rejonowy w Toruniu, V Wydział Gospodarczy, ul. Władysława Warneńczyka 1, 87-100 Toruń, obwieszcza, że dokumentem z dnia 24 maja 2026 roku wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest Marek Stawiński prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Marek Stawiński Centrum Szkolenia i Rozwoju Osobistego SecretsMind (PESEL [ukryto]), sygnatura akt TO1T/GRz/21/2026 obwieszcza: na mocy orzeczenia z dnia 24 maja 2026 r. Sąd Rejonowy postanowił: I. na podstawie art. 223 ust. 1 z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacje zatwierdzić układ o następującej treści: Głównym założeniem niniejszego postępowania restrukturyzacyjnego jest utrzymanie działalności gospodarczej dłużnika, uniknięcie upadłości i spłata zobowiązań wobec wierzycieli. Realizacja zobowiązań dłużnika zakłada wydłużenie terminu spłat, oraz modyfikacja warunków naliczania odsetek. Wierzyciele zostają podzieleni na grupy, głosowanie nad przyjęciem układu odbywa się w trzech grupach interesu. Grupa I Wierzytelności zabezpieczone na majątku dłużnika - spłata należności głównej wraz z odsetkami w 276 ratach; - należności uboczne (odsetki) naliczane będą zgodnie z warunkami zawartej umowy; - ostatnia przypadająca rata stanowić będzie ratę rozliczeniową; - rozpoczęcie spłat nastąpi w ostatnim dniu drugiego miesiąca po miesiącu, w którym nastąpiło stwierdzenie prawomocności postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu. Kolejne raty płatne będą do 15 dnia każdego kolejnego miesiąca. - Dłużnik zastrzega sobie możliwość wcześniejszej spłaty zobowiązań; Grupa II Wierzytelności z tytułu umów pożyczek, w tym wobec spółdzielni, spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych oraz innych instytucji pozabankowych - spłata należności głównej w całości (100 %) w 96 równych, miesięcznych ratach; - zawieszenie naliczenia odsetek oraz umorzenie w całości (100 %) odsetek, kosztów sądowych, prawnych, egzekucyjnych i innych kosztów ubocznych; - rozpoczęcie spłat nastąpi w ostatnim dniu drugiego miesiąca po miesiącu, w którym nastąpiło stwierdzenie uprawomocnienia się postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu. Kolejne raty płatne będą do 25 dnia każdego kolejnego miesiąca; - dłużnik zastrzega sobie możliwość wcześniejszej spłaty zobowiązań. Grupa III Wierzytelności z tytułu umów kredytów bankowych - spłata należności głównej w całości (100 %) w 108 równych, miesięcznych ratach; - zawieszenie naliczenia odsetek oraz umorzenie w całości (100 %) odsetek, kosztów sądowych, prawnych, egzekucyjnych i innych kosztów ubocznych; - rozpoczęcie spłat nastąpi w ostatnim dniu drugiego miesiąca po miesiącu, w którym nastąpiło stwierdzenie uprawomocnienia się postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu. Kolejne raty płatne będą do 25 dnia każdego kolejnego miesiąca; - dłużnik zastrzega sobie możliwość wcześniejszej spłaty zobowiązań. II. wskazać, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz. U. UE. L. z 2015 r. Nr 141, str. 19 z późn. zm.), a postępowanie ma charakter główny; III. obciążyć wnioskodawcę kosztami postępowania. Uzasadnienie W niniejszej sprawie zgodnie z art. 217 ust. 4 p.r. przyjęcie układu stwierdził nadzorca układu. Głosowanie nad układem przeprowadzono w grupach wierzycieli – nastąpił podział na 3 grupy wierzycieli. W postępowaniu nie występowały wierzytelności sporne. Liczba wszystkich wierzycieli objętych układem wynosiła 5 i tyle samo wierzycieli było uprawnionych do oddania głosu. Suma wierzytelności wszystkich uprawnionych do głosowania wierzycieli stanowi kwotę: 917.055,65 zł, w tym: a. w grupie pierwszej jedyny wierzyciel dysponujący wierzytelnością 373.773,30 zł oddał głos za układem; b. w grupie drugiej jedyny wierzyciel dysponujący wierzytelnością 148.131,84 zł oddał głos za układem; c. w grupie trzeciej dwóch wierzycieli dysponujących łącznie wierzytelnością 351.457,25 zł oddał głos przeciwko układowi, trzeci wierzyciel nie oddał głosu. W głosowaniu uczestniczyło 4 z 5 wierzycieli uprawnionych do głosowania, więc quorum zostało zachowane (art. 113 ust. 1 w zw. z art. 212 ust. 4 p.r.). W grupie trzeciej nie uzyskano wymaganej większości, wobec czego w niniejszej sprawie nie można było stwierdzić przyjęcia układu na podstawie art. 119 ust. 2 p.r. Przepis ten zakłada, aby każda z grup wierzycieli opowiedziała się za układem. Przy tym uznaje się, że grupa wierzycieli głosuje za układem, jeżeli wypowie się za nim większość głosujących wierzycieli z tej grupy, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności, przysługujących głosującym wierzycielom z tej grupy. W każdej grupie spełniona musi być zatem jednocześnie większość osobowa (ponad 50% wierzycieli) oraz większość kapitałowa (ponad 2/3 wierzytelności). W grupie trzeciej nie została spełniona żadna z tych przesłanek. Zgodnie z art. 119 ust. 3 p.r. w brzmieniu po 23 sierpnia 2025 r., ustawodawca przewidział możliwość przyjęcia układu także w sytuacji, gdy nie uzyskał on wymaganej większości głosów we wszystkich grupach wierzycieli. Stosownie do art. 119 ust. 3 pkt 1 p.r. układ zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, obejmujących poszczególne kategorie interesów, jeżeli za przyjęciem układu głosowała większość grup wierzycieli, w tym co najmniej jedna grupa wierzycieli, o których mowa w art. 161 ust. 1a pkt 3 p.r., lub wierzycieli o wyższym stopniu zaspokojenia od wierzycieli, o których należnościach jest mowa w art. 342 ust. 1 pkt 2 p.u. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Grupa pierwsza wierzycieli, będąca grupą spełniającą przesłanki z art. 161 ust. 1a pkt 3 p.r. (wierzyciele, których wierzytelności są zabezpieczone na składnikach majątku dłużnika m.in. hipoteką), zagłosowała bowiem za układem. Wierzytelność TREENEO Sp. z o. o., będącego jedynym wierzycielem w grupie I, jest zabezpieczona hipoteką ustanowioną na nieruchomości będącej własnością dłużnika. Jednocześnie za przyjęciem układu głosowali wierzyciele mający łącznie co najmniej połowę sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom. Łączna wartość wierzytelności głosujących wierzycieli wynosi bowiem 873.362,39 zł, za układem opowiedzieli się wierzyciele dysponujący kwotą o łącznej wartości 521.0965,14 zł – większość 59,76%. W realiach niniejszej sprawy brak jest wierzycieli o wyższym stopniu zaspokojenia w rozumieniu art. 119 ust. 4 p.r., którzy sprzeciwiliby się układowi. W konsekwencji przepis ten nie znajduje zastosowania, a tym samym brak jest podstaw do badania spełnienia przewidzianej w nim przesłanki pełnego zaspokojenia wierzycieli uprzywilejowanych. Zgodnie z art. 165 ust. 1 p.r. sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli narusza on prawo, w szczególności, jeżeli przewiduje udzielenie pomocy publicznej niezgodnie z przepisami, albo jeżeli jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany. Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany, jeżeli dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. W przedmiotowej sprawie, z uwagi na brak wierzycieli publicznoprawnych, nie zachodziło ryzyko wystąpienia pomocy publicznej. Sąd nie stwierdził również innych podstaw do uznania, że układ jest niezgodny z prawem. W okresie pomiędzy terminem zgromadzenia wierzycieli, a wydaniem niniejszego postanowienia, wierzyciele nie zgłaszali, zarówno w ramach postępowania TO1T/GRz-nu/146/2025 jak i TO1T/GRz/21/2026, że dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. W ocenie Sądu brak również innych przesłanek, do tego by stwierdzić, że jest oczywiste, że układ nie zostanie wykonany. Stosownie do art. 165 ust. 2 p.r. Sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli którykolwiek z wierzycieli, który głosował przeciw układowi, zgłosił zastrzeżenia zawierające zarzut, że znalazłby się w wyniku realizacji układu w gorszej sytuacji niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego albo postępowania egzekucyjnego w przypadku dłużnika, o którym mowa w art. 161a ust. 5 p.r., lub niż w przypadku zakończenia postępowania restrukturyzacyjnego bez przyjęcia układu (kryterium ochrony najlepszych interesów wierzycieli) i zarzut ten jest uzasadniony. W niniejszej sprawie nie zachodziła podstawa odmowy zatwierdzenia układu przewidziana w tym przepisie, albowiem wierzyciele głosujący przeciwko układowi nie złożyli takich zastrzeżeń. Stosownie do art. 165 ust. 3 p.r. sąd odmawia zatwierdzenia układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu albo przyspieszonym postępowaniu układowym, jeżeli suma spornych wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem. Sąd nie stwierdził jej wystąpienia, także tej przesłanki, albowiem niniejszym postępowaniu nie występowały wierzytelności sporne. Mając na uwadze powyższe rozważania, na podstawie art. 223 ust. 1 p.r. należało orzec jak w punkcie I postanowienia. W niniejszej sprawie główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika znajduje się w Polsce. Oznacza to, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/848 w sprawie postępowania upadłościowego z dnia 20 maja 2015 r. (Dz.Urz.UE L 141 z 5.06.2015r., s. 19-72), a wszczęte postępowanie ma charakter postępowania głównego, o czym orzeczono na podstawie art. 223 ust. 2 p.r. jak w punkcie II sentencji postanowienia. W punkcie III orzeczono na podstawie art. 208 ust. 1 zd. 1 p.r. o kosztach postępowania restrukturyzacyjnego. Od postanowienia przysługuje zażalenie w terminie 14 dni od dnia obwieszczenia.