PRZEDSIĘBIORSTWO PRODUKCYJNO-HANDLOWE SKRZAT SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ

KRS 0000405066 NIP 7441807847 REGON 281359938

Sąd Rejonowy w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. płk. Stanisława Dąbka 21, 82-300 Elbląg, obwieszcza, że postanowieniem z dnia 1 lipca 2026 roku wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest PRZEDSIĘBIORSTWO PRODUKCYJNO-HANDLOWE SKRZAT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (KRS 0000405066), sygnatura akt EL1E/GRz/27/2026, postanowił: I. na podstawie art. 223 ust. 1 z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacje zatwierdzić układ dłużnika PRZEDSIĘBIORSTWO PRODUKCYJNO-HANDLOWE SKRZAT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Iławie , ul. Lubawska 10, 14-200 Iława 7, NIP: 7441807847, REGON: 28135993800000 w restrukturyzacji, o następującej treści: 1. POSTANOWIENIA OGÓLNE 1.1. Zgodnie z art. 161 ust. 1 p.r. wierzytelności objęte układem będą zaspokajane przez Dłużnika w obrębie grupy, do której będzie należał dany Wierzyciel („ Grupa ”). Jeden Wierzyciel może zostać zaliczony do różnych Grup w zależności od rodzaju przysługujących mu wierzytelności oraz kryteriów wyodrębnienia danej Grupy. Terminem płatności poszczególnych rat wskazanych w propozycjach układowych Dłużnika będzie każdorazowo ostatni dzień miesiąca, chyba że szczegółowe warunki spłaty dla danej Grupy będą przewidywały inne terminy płatności. W przypadku, gdy termin płatności raty przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, termin spłaty ulega przesunięciu na najbliższy dzień roboczy przypadający po sobocie lub dniu ustawowo wolnym od pracy. 1.2. W odniesieniu do każdej z Grup, Dłużnik zastrzega sobie, w każdym czasie prawo do wcześniejszej spłaty ratalnej lub jednorazowej wierzytelności objętej układem. 1.3. Nadzorcą wykonania układu, na podstawie art. 171 ust. 1 p.r., będzie Aleksandra Strynkiewicz-Kondracka , nr licencji doradcy restrukturyzacyjnego 1203. 1.4. Propozycje Układowe zakładają podział Wierzycieli na następujące Grupy : 1.4.1. Grupa I : obejmuje Wierzycieli, którym przysługują wierzytelności publicznoprawne objęte układem z mocy prawa, w tym wierzytelności, o których mowa w art. 160 p.r. przysługujące Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych; 1.4.2. Grupa II : obejmuje wszystkich pozostałych Wierzycieli, którym przysługują wierzytelności objęte układem z mocy prawa – nieujęte w innych grupach , w wysokości do 100.000,00 zł; 1.4.3. Grupa III : obejmuje wszystkich pozostałych Wierzycieli, którym przysługują wierzytelności objęte układem z mocy prawa – nieujęte w innych grupach , w wysokości od 100.000,01 zł do 500.000,00 zł ; 1.4.4. Grupa IV : obejmuje wszystkich pozostałych Wierzycieli, którym przysługują wierzytelności objęte układem z mocy prawa – nieujęte w innych grupach , w wysokości od 500.000,01 zł. 2. SZCZEGÓŁOWE WARUNKI SPŁATY WIERZYCIELI Grupa I 2.1. Wierzytelności, które obejmują kwoty należności głównych, istniejące na dzień uprawo mocnienia się postanowienia zatwierdzającego układ, zostaną spłacone w 100%. 2.2. Wierzytelności z tytułu należności ubocznych, w szczególności odsetek (odsetki za zwłokę od składek na ubezpieczenia społeczne, z tytułu składek na Fundusz Pracy, Fun dusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Emerytur Pomostowych, z tytułu składek na własne ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne, umownych, ustawowych, w tym również odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych) powstałych do dnia układowego, jak i powstające po dniu układowym, zostaną spłacone w 100%. 2.3. Wierzytelności stanowiące inne koszty uboczne, w tym koszty związane z dochodzeniem wierzytelności (w szczególności koszty postępowania sądowego, w tym koszty zastępstwa procesowego, koszty postępowania egzekucyjnego w tym koszty zastępstwa procesowego w egzekucji oraz koszty upomnień), powstałe do dnia układowego zostaną spłacone w 100%. 2.4. Spłata wierzytelności, o których mowa powyżej, nastąpi w 48 miesięcznych ratach , z zastrzeżeniem, że wysokość ostatniej raty będzie obejmowała różnice między całko witą sumą wierzytelności, a sumą rat dotychczas uregulowanych. 2.5. Raty płatne będą do ostatniego dnia każdego miesiąca, począwszy od 1 (pierwszego) miesiąca następującego po miesiącu, w którym ukaże się obwieszczenie o stwierdzeniu prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu dotyczącego Dłużnika. 2.5. Raty płatne będą do ostatniego dnia każdego miesiąca, począwszy od 1 (pierwszego) miesiąca następującego po miesiącu, w którym ukaże się obwieszczenie o stwierdzeniu prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu dotyczącego Dłużnika. Grupa II 2.6. Wierzytelności, które obejmują kwoty należności głównych istniejących na dzień uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu, zostaną spłacone w 100%. 2.7. Wierzytelności z tytułu należności ubocznych, w szczególności odsetek (umownych, ustawowych lub wynikających z innych źródeł) oraz wszelkich innych należności ubocznych, takich jak np. koszty postępowania (w tym koszty zastępstwa procesowego, koszty postępowania egzekucyjnego, koszty zastępstwa procesowego w egzekucji oraz upomnienia), naliczone, a niespłacone do dnia układowego oraz naliczane, a niespłacone po dniu układowym zostaną umorzone w 100%. 2.8. Spłata wierzytelności, o których mowa powyżej nastąpi w 48 miesięcznych równych ratach, z zastrzeżeniem, że wysokość ostatniej raty będzie obejmowała różnice między całkowitą sumą wierzytelności, a sumą rat dotychczas uregulowanych. 2.9. Raty płatne będą do ostatniego dnia każdego miesiąca, począwszy od 1 (pierwszego) miesiąca następującego po miesiącu, w którym ukaże się obwieszczenie o stwierdzeniu prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu dotyczącego Dłużnika. Grupa III 2.10. Wierzytelności, które obejmują kwoty należności głównych istniejących na dzień uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu, zostaną spłacone w 100%. 2.11. Wierzytelności z tytułu należności ubocznych, w szczególności odsetek (umownych, ustawowych lub wynikających z innych źródeł) oraz wszelkich innych należności ubocznych, takich jak np. koszty postępowania (w tym koszty zastępstwa procesowego, koszty postępowania egzekucyjnego, koszty zastępstwa procesowego w egzekucji oraz upomnienia), naliczone, a niespłacone do dnia układowego oraz naliczane, a niespłacone po dniu układowym zostaną umorzone w 100%. 2.12. Spłata wierzytelności, o których mowa powyżej nastąpi w 60 miesięcznych równych ratach , z zastrzeżeniem, że wysokość ostatniej raty będzie obejmowała różnice między całkowitą sumą wierzytelności, a sumą rat dotychczas uregulowanych. 2.13. Raty płatne będą do ostatniego dnia każdego miesiąca, począwszy od 1 (pierwszego) miesiąca następującego po miesiącu, w którym ukaże się obwieszczenie o stwierdzeniu prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu dotyczącego Dłużnika. Grupa IV 2.14. Wierzytelności, które obejmują kwoty należności głównych istniejących na dzień uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu, zostaną spłacone w 100%. 2.15. Wierzytelności z tytułu należności ubocznych, w szczególności odsetek (umownych, ustawowych lub wynikających z innych źródeł) oraz wszelkich innych należności ubocznych, takich jak np. koszty postępowania (w tym koszty zastępstwa procesowego, koszty postępowania egzekucyjnego, koszty zastępstwa procesowego w egzekucji oraz upomnienia), naliczone, a niespłacone do dnia układowego oraz naliczane, a niespłacone po dniu układowym zostaną umorzone w 100%. 2.16. Spłata wierzytelności, o których mowa powyżej nastąpi w 72 miesięcznych równych ratach , z zastrzeżeniem, że wysokość ostatniej raty będzie obejmowała różnice między całkowitą sumą wierzytelności, a sumą rat dotychczas uregulowanych. 2.17. Raty płatne będą do ostatniego dnia każdego miesiąca, począwszy od 1 (pierwszego) miesiąca następującego po miesiącu, w którym ukaże się obwieszczenie o stwierdzeniu prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu dotyczącego Dłużnika. II. wskazać, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust.1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz. U. UE. L. z 2015 r. Nr 141, str. 19 z późn. zm.), a postępowanie ma charakter główny. Uzasadnienie Dłużnik PRZEDSIĘBIORSTWO PRODUKCYJNO-HANDLOWE SKRZAT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Iławie , Lubawska 10, 14-200 Iława 7, NIP: 7441807847, REGON: 28135993800000 w restrukturyzacji, złożył 19 maja 2026r. wniosek o zatwierdzenie warunków układu przyjętego w postępowaniu o zatwierdzenie układu. W treści wniosku podana została następująca treść układu: 1. POSTANOWIENIA OGÓLNE 1.1. Zgodnie z art. 161 ust. 1 p.r. wierzytelności objęte układem będą zaspokajane przez Dłużnika w obrębie grupy, do której będzie należał dany Wierzyciel („ Grupa ”). Jeden Wierzyciel może zostać zaliczony do różnych Grup w zależności od rodzaju przysługujących mu wierzytelności oraz kryteriów wyodrębnienia danej Grupy. Terminem płatności poszczególnych rat wskazanych w propozycjach układowych Dłużnika będzie każdorazowo ostatni dzień miesiąca, chyba że szczegółowe warunki spłaty dla danej Grupy będą przewidywały inne terminy płatności. W przypadku, gdy termin płatności raty przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, termin spłaty ulega przesunięciu na najbliższy dzień roboczy przypadający po sobocie lub dniu ustawowo wolnym od pracy. 1.2. W odniesieniu do każdej z Grup, Dłużnik zastrzega sobie, w każdym czasie prawo do wcześniejszej spłaty ratalnej lub jednorazowej wierzytelności objętej układem. 1.3. Nadzorcą wykonania układu, na podstawie art. 171 ust. 1 p.r., będzie Aleksandra Strynkiewicz-Kondracka , nr licencji doradcy restrukturyzacyjnego 1203. 1.4. Propozycje Układowe zakładają podział Wierzycieli na następujące Grupy : 1.4.1. Grupa I : obejmuje Wierzycieli, którym przysługują wierzytelności publiczno prawne objęte układem z mocy prawa, w tym wierzytelności, o których mowa w art. 160 p.r. przysługujące Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych; 1.4.2. Grupa II : obejmuje wszystkich pozostałych Wierzycieli, którym przysługują wierzytelności objęte układem z mocy prawa – nieujęte w innych grupach , w wysokości do 100.000,00 zł; 1.4.3. Grupa III : obejmuje wszystkich pozostałych Wierzycieli, którym przysługują wierzytelności objęte układem z mocy prawa – nieujęte w innych grupach , w wysokości od 100.000,01 zł do 500.000,00 zł ; 1.4.4. Grupa IV : obejmuje wszystkich pozostałych Wierzycieli, którym przysługują wierzytelności objęte układem z mocy prawa – nieujęte w innych grupach , w wysokości od 500.000,01 zł. 2. SZCZEGÓŁOWE WARUNKI SPŁATY WIERZYCIELI Grupa I 2.1. Wierzytelności, które obejmują kwoty należności głównych, istniejące na dzień uprawo mocnienia się postanowienia zatwierdzającego układ, zostaną spłacone w 100%. 2.2. Wierzytelności z tytułu należności ubocznych, w szczególności odsetek (odsetki za zwłokę od składek na ubezpieczenia społeczne, z tytułu składek na Fundusz Pracy, Fun dusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Emerytur Pomostowych, z tytułu składek na własne ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne, umownych, ustawowych, w tym również odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych) powstałych do dnia układowego, jak i powstające po dniu układowym, zostaną spłacone w 100%. 2.3. Wierzytelności stanowiące inne koszty uboczne, w tym koszty związane z dochodzeniem wierzytelności (w szczególności koszty postępowania sądowego, w tym koszty zastępstwa procesowego, koszty postępowania egzekucyjnego w tym koszty zastępstwa procesowego w egzekucji oraz koszty upomnień), powstałe do dnia układowego zostaną spłacone w 100%. 2.4. Spłata wierzytelności, o których mowa powyżej, nastąpi w 48 miesięcznych ratach , z zastrzeżeniem, że wysokość ostatniej raty będzie obejmowała różnice między całko witą sumą wierzytelności, a sumą rat dotychczas uregulowanych. 2.5. Raty płatne będą do ostatniego dnia każdego miesiąca, począwszy od 1 (pierwszego) miesiąca następującego po miesiącu, w którym ukaże się obwieszczenie o stwierdzeniu prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu dotyczącego Dłużnika. 2.5. Raty płatne będą do ostatniego dnia każdego miesiąca, począwszy od 1 (pierwszego) miesiąca następującego po miesiącu, w którym ukaże się obwieszczenie o stwierdzeniu prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu dotyczącego Dłużnika. Grupa II 2.6. Wierzytelności, które obejmują kwoty należności głównych istniejących na dzień uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu, zostaną spłacone w 100%. 2.7. Wierzytelności z tytułu należności ubocznych, w szczególności odsetek (umownych, ustawowych lub wynikających z innych źródeł) oraz wszelkich innych należności ubocznych, takich jak np. koszty postępowania (w tym koszty zastępstwa procesowego, koszty postępowania egzekucyjnego, koszty zastępstwa procesowego w egzekucji oraz upomnienia), naliczone, a niespłacone do dnia układowego oraz naliczane, a niespłacone po dniu układowym zostaną umorzone w 100%. 2.8. Spłata wierzytelności, o których mowa powyżej nastąpi w 48 miesięcznych równych ratach, z zastrzeżeniem, że wysokość ostatniej raty będzie obejmowała różnice między całkowitą sumą wierzytelności, a sumą rat dotychczas uregulowanych. 2.9. Raty płatne będą do ostatniego dnia każdego miesiąca, począwszy od 1 (pierwszego) miesiąca następującego po miesiącu, w którym ukaże się obwieszczenie o stwierdzeniu prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu dotyczącego Dłużnika. Grupa III 2.10. Wierzytelności, które obejmują kwoty należności głównych istniejących na dzień uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu, zostaną spłacone w 100%. 2.11. Wierzytelności z tytułu należności ubocznych, w szczególności odsetek (umownych, ustawowych lub wynikających z innych źródeł) oraz wszelkich innych należności ubocznych, takich jak np. koszty postępowania (w tym koszty zastępstwa procesowego, koszty postępowania egzekucyjnego, koszty zastępstwa procesowego w egzekucji oraz upomnienia), naliczone, a niespłacone do dnia układowego oraz naliczane, a niespłacone po dniu układowym zostaną umorzone w 100%. 2.12. Spłata wierzytelności, o których mowa powyżej nastąpi w 60 miesięcznych równych ratach , z zastrzeżeniem, że wysokość ostatniej raty będzie obejmowała różnice między całkowitą sumą wierzytelności, a sumą rat dotychczas uregulowanych. 2.13. Raty płatne będą do ostatniego dnia każdego miesiąca, począwszy od 1 (pierwszego) miesiąca następującego po miesiącu, w którym ukaże się obwieszczenie o stwierdzeniu prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu dotyczącego Dłużnika. Grupa IV 2.14. Wierzytelności, które obejmują kwoty należności głównych istniejących na dzień uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu, zostaną spłacone w 100%. 2.15. Wierzytelności z tytułu należności ubocznych, w szczególności odsetek (umownych, ustawowych lub wynikających z innych źródeł) oraz wszelkich innych należności ubocznych, takich jak np. koszty postępowania (w tym koszty zastępstwa procesowego, koszty postępowania egzekucyjnego, koszty zastępstwa procesowego w egzekucji oraz upomnienia), naliczone, a niespłacone do dnia układowego oraz naliczane, a niespłacone po dniu układowym zostaną umorzone w 100%. 2.16. Spłata wierzytelności, o których mowa powyżej nastąpi w 72 miesięcznych równych ratach , z zastrzeżeniem, że wysokość ostatniej raty będzie obejmowała różnice między całkowitą sumą wierzytelności, a sumą rat dotychczas uregulowanych. 2.17. Raty płatne będą do ostatniego dnia każdego miesiąca, począwszy od 1 (pierwszego) miesiąca następującego po miesiącu, w którym ukaże się obwieszczenie o stwierdzeniu prawomocności postanowienia o zatwierdzeniu układu dotyczącego Dłużnika. Zgodnie z art. 210 ust. 1 W celu przygotowania propozycji układowych, przeprowadzenia samodzielnego zbierania głosów i złożenia wniosku o zatwierdzenie układu dłużnik zawiera umowę o sprawowanie nadzoru nad przebiegiem postępowania z osobą spełniającą wymogi, o których mowa w art. 24, która pełni funkcję nadzorcy układu, ust.2 Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, nadzorca układu pełni swoją funkcję od dnia zawarcia umowy. Zgodnie z art. 211 ust 2 prawa restrukturyzacyjnego dzień układowy przypada nie wcześniej niż cztery miesiące i nie później niż dzień przed dniem złożenia wniosku o zatwierdzenie układu. Z akt sprawy EL1E/GRz-nu/3/2026 wynika, że dzień układowy wyznaczono na dzień 20 stycznia 2026 r. (obwieszczono o ustaleniu dnia układowego w dniu 20 stycznia 2026 roku). Zgodnie z art. 215 prawa restrukturyzacyjnego głos wierzyciela zachowuje ważność, o ile wniosek dłużnika o zatwierdzenie układu wpłynął do sądu przed upływem czterech miesięcy od dnia oddania głosu. Termin ten został zachowany przez dłużnika. Na mocy art. 212 Prawa restrukturyzacyjnego ust. 1 po ustaleniu dnia układowego nadzorca układu zbiera głosy wierzycieli, ust. 2. wierzyciele oddają głos za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, w którym nadzorca układu zamieszcza kartę do głosowania. Nadzorca układu za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub za pośrednictwem komornika sądowego w sposób określony w ustawie z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych doręcza wierzycielom, na adres wskazany w rejestrze, do którego jest wpisany wierzyciel, informację o sposobie głosowania za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe z pouczeniem o sposobie uwierzytelnienia się i sposobie wypełnienia karty do głosowania. Jeżeli wierzyciel nie jest wpisany do rejestru, nadzorca układu doręcza informację, o której mowa w zdaniu poprzednim, na adres wierzyciela znany dłużnikowi, ust. 3. Nadzorca układu może również zwołać zgromadzenie wierzycieli, do którego stosuje się odpowiednio przepisy o zgromadzeniu wierzycieli, w celu głosowania nad układem, ust. 4. O terminie zgromadzenia wierzycieli zwołanego w celu głosowania nad układem nadzorca układu zawiadamia wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności, jednocześnie doręczając im propozycje układowe, informację o podziale wierzycieli na grupy, obejmujące poszczególne kategorie interesów, informację o sposobie głosowania na zgromadzeniu wierzycieli oraz pouczenie o treści przepisów art. 107-110, art. 113 i art. 115-119. ust. 5. Z przebiegu zgromadzenia wierzycieli sporządza się protokół, utrwalając przebieg zgromadzenia za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk albo obraz i dźwięk oraz za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, pod kierunkiem nadzorcy układu, ust. 6. Zgromadzeniu wierzycieli przewodniczy nadzorca układu. Wierzyciele głosowali na pośrednictwem systemu Krajowego Rejestru Zadłużonych, a karty do głosowania spełniały wymogi wynikające z art. 213 prawa restrukturyzacyjnego. Z tego też względu Sąd uznał za spełnione wymogi art. 212 prawa restrukturyzacyjnego. Spośród 9 wierzycieli uprawnionych do głosowania ważne głosy oddało 5 wierzycieli, co oznacza, że zgromadzenie wierzycieli było władne do podjęcia decyzji w przedmiocie układu. Zgodnie z art. 216 ust. 1 Nadzorca układu udziela wierzycielowi na jego żądanie informacji o sytuacji majątkowej dłużnika i możliwości wykonania układu w zakresie, który jest potrzebny do podjęcia racjonalnej ekonomicznie decyzji o głosowaniu za albo przeciw układowi, ust.2 wierzyciel może złożyć nadzorcy układu pisemne zastrzeżenia co do zgodności z prawem przebiegu samodzielnego zbierania głosów lub wskazania innych okoliczności, które mogą mieć wpływ na zatwierdzenie układu. Nadzorca układu dołącza zastrzeżenia wierzycieli do sprawozdania składanego do sądu wraz z wnioskiem o zatwierdzenie układu. W sprawozdaniu nadzorca wskazał, że żaden z wierzycieli nie złożył zastrzeżeń, o których mowa w art. 216 ust.2. W dniu 20 maja 2026r., a więc po skierowaniu do Sądu wniosku o zatwierdzenie układu, wierzyciel Powszechny Zakład Ubezpieczeń Spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie złożył zastrzeżenia w zakresie możliwości zatwierdzenia układu. Wierzyciel wskazał, że dłużnik nie opłacił bieżącej składki, co świadczy o braku realizacji bieżących zobowiązań, a to z kolei stanowi podstawę do odmowy zatwierdzenia układu. W załączonym do zastrzeżeń zestawieniu wierzyciel wskazał, że zaległość wynosi łącznie 1.135,04 zł, na którą składania się kwota 690,99 zł objęta układem i 431,24 zł powstała po dniu 21 stycznia 2026r. Dłużnik w piśmie z dnia 21 maja 2026r. wskazał, że dokonał płatności na kwotę 1.219,70 zł na rzecz wierzyciela, a więc jego zastrzeżenia są nieaktualne. Do stanowiska załączył dowód wpłaty. Przepis art. 119 ust 1 Prawa restrukturyzacyjnego stanowi, że: „Uchwała zgromadzenia wierzycieli o przyjęciu układu zapada, jeżeli wypowie się za nią większość głosujących wierzycieli, którzy oddali ważny głos, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom.” Przepis art. 119 ust 2 Prawa restrukturyzacyjnego stanowi natomiast, że: „Jeżeli głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli, obejmujących poszczególne kategorie interesów, układ zostaje przyjęty, jeżeli w każdej grupie wypowie się za nim większość głosujących wierzycieli z tej grupy, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności, przysługujących głosującym wierzycielom z tej grupy.” Zgodnie z art. 119 ust. 3 Prawa restrukturyzacyjnego: „Układ zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, obejmujących poszczególne kategorie interesów, jeżeli: 1) za przyjęciem układu głosowała większość grup wierzycieli, w tym co najmniej jedna grupa wierzycieli, o których mowa w art. 161 ust. 1a pkt 3 , lub wierzycieli o wyższym stopniu zaspokojenia od wierzycieli, o których należnościach jest mowa w art. 342 ust. 1 pkt 2 Prawa upadłościowego, 2) w przypadku niespełnienia warunku, o którym mowa w pkt 1 , za przyjęciem układu głosowała co najmniej jedna grupa wierzycieli należąca do tych kategorii wierzycieli, którzy w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego otrzymaliby jakiekolwiek zaspokojenie przy zastosowaniu wyceny zakładającej kontynuację działalności przedsiębiorstwa dłużnika – przy czym za przyjęciem układu głosowali wierzyciele mający łącznie co najmniej połowę sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom.” Przepis art. 342 Prawa upadłościowego stanowi, że: „ Należności podlegające zaspokojeniu z funduszów masy upadłości dzieli się na następujące kategorie: pkt 1) kategoria pierwsza - przypadające za czas przed ogłoszeniem upadłości należności ze stosunku pracy, z wyjątkiem roszczeń z tytułu wynagrodzenia reprezentanta upadłego lub wynagrodzenia osoby wykonującej czynności związane z zarządem lub nadzorem nad przedsiębiorstwem upadłego, należności rolników z tytułu umów o dostarczenie produktów z własnego gospodarstwa rolnego, należności alimentacyjne oraz renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci i renty z tytułu zamiany uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę, przypadające za trzy ostatnie lata przed ogłoszeniem upadłości należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w rozumieniu ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 497, 863, 1243 i 1615)) oraz należności powstałe w postępowaniu restrukturyzacyjnym z czynności zarządcy albo należności powstałe z czynności dłużnika dokonanych po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego niewymagających zezwolenia rady wierzycieli albo zgody nadzorcy sądowego lub dokonanych za zezwoleniem rady wierzycieli albo zgodą nadzorcy sądowego, jeżeli upadłość ogłoszono w wyniku rozpoznania uproszczonego wniosku o ogłoszenie upadłości jak również należności z tytułu kredytu, pożyczki, obligacji, gwarancji lub akredytyw lub innego finansowania przewidzianego układem przyjętym w postępowaniu restrukturyzacyjnym i udzielonego w związku z wykonaniem takiego układu, jeżeli upadłość ogłoszono w wyniku rozpoznania wniosku o ogłoszenie upadłości złożonego nie później niż trzy miesiące po prawomocnym uchyleniu układu; pkt 2) kategoria druga - inne należności, jeżeli nie podlegają zaspokojeniu w innych kategoriach, w szczególności podatki i inne daniny publiczne oraz pozostałe należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne; pkt 3) kategoria trzecia - odsetki od należności ujętych w wyższych kategoriach w kolejności, w jakiej podlega zaspokojeniu kapitał, a także sądowe i administracyjne kary grzywny oraz należności z tytułu darowizn i zapisów; pkt 4) kategoria czwarta - należności wspólników albo akcjonariuszy z tytułu pożyczki lub innej czynności prawnej o podobnych skutkach, w szczególności dostawy towaru z odroczonym terminem płatności, dokonanej na rzecz upadłego będącego spółką kapitałową w okresie pięciu lat przed ogłoszeniem upadłości, wraz z odsetkami. Głosowanie odbywało się w grupach. W Grupie I uprawniony do głosowania był 1 wierzyciel, suma wierzytelności wynosiła 89.812,61 zł, wierzyciel oddał głos przeciw układowi. Układ nie został przyjęty w tej grupie. W Grupie II uprawniony do głosowania był 5 wierzyciel, z sumą wierzytelności w kwocie 149.798,15 zł. W głosowaniu wziął udział 1 wierzyciel i oddał głos „za” układem, z sumą wierzytelności w kwocie 149.798,15 zł. Układ został przyjęty. W Grupie III uprawnionych do głosowanie było 2 wierzycieli z kwotą wierzytelności 376.121,58 zł. Liczba wierzycieli, którzy oddali ważny głos i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 2. Suma wierzytelności przysługujących wierzycielom, którzy oddali głos za układem i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 128.868,90 zł. Liczba wierzycieli, którzy oddali głos przeciwko układowi i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 1, Suma wierzytelności przysługujących wierzycielom, którzy oddali głos przeciwko układowi i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 247.252,68 zł. Układ nie został przyjęty w tej grupie. W Grupie IV uprawniony do głosowania był 1 wierzyciel, z sumą wierzytelności w kwocie 686.009,60 zł. W głosowaniu wziął udział jeden wierzyciel i oddał głos „za” układem. Układ został przyjęty. Nadzorca układu stwierdził, że suma wierzytelności głosujących wierzycieli, którzy oddali ważne głosy wynosi 1.184.077,51 zł. Wierzyciele, którzy oddali ważny głos „za” przyjęciem układu w niniejszym postępowaniu, posiadali wierzytelności w kwocie 847.012,22 zł, co stanowi 71,53 % oddanych głosów. Nadzorca stwierdzi, że układ został przyjęty zgodnie z dyspozycją określoną w art. 119 ust. 1 i 3 Prawa Restrukturyzacyjnego, bowiem za przyjęciem układu głosowało większość grup wierzycieli, za przyjęciem układu głosowała grupa wierzycieli o wyższym stopniu zaspokojenia od wierzycieli, o których należnościach jest mowa w art. 342 ust 1 pkt 2 prawa upadłościowego, za przyjęciem układu głosowali wierzycieli mający łącznie co najmniej połowę sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom tj. sumę w wysokości 847.012,22 zł, każdy z wierzycieli przy przyjęciu układu otrzyma wyższe zaspokojenie niż w postępowaniu upadłościowym. Do swojego stanowiska nadzorca układu załączył symulację zaspokojenia. Z symulacji wynika, że układem objęto 9 wierzycieli z sumą wierzytelności w wysokości 1.301.741,94 zł. Majątek dłużnika wyceniono na łączną wartość rynkową na poziomie 150.000,00 zł, natomiast przy sprzedaży wymuszonej na poziomie 120.000,00 zł. Koszty ewentualnego postępowania upadłościowego zostały określone na kwotę około 223.880,00 zł. Wobec czego prognozowane koszty postępowania upadłościowego nie znalazłyby pokrycia w wartości majątku dłużnika, a co za tym idzie wystąpiłyby negatywne przesłanki ogłoszenia upadłości. Tym samym nadzorca układu stwierdził, że nie byłoby możliwości zaspokojenia wierzytelności wierzycieli w postępowaniu upadłościowym w jakimkolwiek stopniu. Wskazać należy, że nadzorca układu nieprawidłowo wskazał wartość wierzytelności wierzycieli, którzy oddali głos w przedmiotowym głosowaniu. Wartość ta wynosiła bowiem kwotę 1.146.732,85 zł, a wierzyciele, którzy oddali głos za układem dysponowali wierzytelnościami o wartości 812.812,50 zł, co stanowi 70,88 %. Przeciw układowi głosowali wierzycieli z sumą wierzytelności w kwocie 333.920,35 zł. Omyłkę dostrzeżono również w zakresie wskazania wielkości wierzytelności wierzyciela, który oddał glos w grupie II za układem i była to wierzytelności w kwocie 32.133,72 zł. Omyłka ta nie miała jednak wpływu na ocenę prawidłowości zawartych w sprawozdaniu wniosku. Nadzorca przedłożył plan restrukturyzacyjny. Opisano w nim, że PRZEDSIĘBIORSTWO PRODUKCYJNO-HANDLOWE SKRZAT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Iławie powstała 15 grudnia 2011 roku, której przeważającym przedmiotem działalności jest produkcja pozostałych mebli. Nadto nadzorca układu wskazał, że działalność koncentruje się w zakresie produkcji mebli niemowlęcych, w szczególności łóżeczek dziecięcych. Jednocześnie nadzorca układu opisał, że trudna sytuacja ekonomiczna dłużnika jest wynikiem kumulacji niekorzystnych zdarzeń. Jednocześnie nadzorca układu wskazał, na wzrost kosztów produkcji, składek oraz wynagrodzeń. Ponadto, opisał, wzrost kosztów bankowych, spowodowanych podwyższeniem stóp procentowych. Dodatkowo pandemia COVID – 19 miała negatywny wpływ na sytuację finansową przedsiębiorstwa. Dłużnik planuje kontynuować prowadzenie działalności gospodarczej, wykorzystując posiadane wieloletnie doświadczenie. Celem dłużnika jest osiągnięcie stabilności finansowej, poprawa efektywności procesów produkcyjnych oraz zwiększenie rentowności przedsiębiorstwa. Nadto planuje ograniczyć wydatki, w szczególności poprzez zmniejszenie zużycia energii i mediów. Dłużnik zamierza prowadzić intensywniejsze działania marketingowe. Zawarto w planie tabelę projektowanych zysków i strat na kolejnych 5 lat, tj. wariant neutralny i pesymistyczny w latach 2026-2030. W wariancie neutralnym założono, że przychód na koniec 2026 roku wyniesie 6.000.000,00 zł a w 2030 roku wyniesie 6.494.000,00 zł. W wariancie pesymistycznym założono, że przychód wyniesie 5.800.000,00 zł a w 2030 roku wyniesie 6.035.503,00 zł. Nadzorca układu w sprawozdaniu wskazał, że w jego ocenie dłużnik jest w stanie wykonać układ. Wskazał, że dłużnik aktywnie działa w branży, poprzez podjęcie środki restrukturyzacyjne jest w stanie uzyskiwać dochody, które pozwolą na realizację układu. W przypadku restrukturyzacji zobowiązań, rozszerzenia prowadzonej działalności oraz stopniowego zwiększenia marży, dłużnik może zwiększyć rentowność prowadzonej działalności oraz ustabilizować przyszłą sytuację finansową, co wpłynie na zwiększenie poziomu uzyskiwanych dochodów. Nadzorca wskazał, że brak jest przesłanek wskazujących na oczywistą niezdolność dłużnika do wykonania układu. Nadzorca układu podał, że w skład majątku dłużnika wchodzą maszyny oraz sprzęty niezbędne do prowadzenia przedsiębiorstwa tj: kocioł C.O., instalacja odpylania, kompresor Alup Solo, szlifierka, okleiniarka, sprężarka śrubowa Atlas, szlifierka szczotkowa, rębak Teknamotor Skorpion, pilarka Rema Z 2015, prasa używana, strugarka, wiertarka oscylacyjna (Chiny), okleiniarka krawędziowa; szlifierka Unitek, formatówka, granulator SJ-25, młyn bijakowy MB4, centrum obróbki, wiertarka Vitap, wiertarka wielowrzecionowa, centrum obróbcze. Szacunkowa rynkowa wartości przedstawionych powyżej ruchomości stanowi kwotę 150.000,00 zł, natomiast wartość dla sprzedaży wymuszonej stanowi kwotę 120.000 zł. Nadzorca układu wskazał, że dłużnik posiada jednego wierzyciela publicznoprawnego tj. Zakład Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w Warszawie Oddział w Elbląg. Nadzorca układu wskazał, że w wyniku testu prywatnego wierzyciela wartość majątku dłużnika wynosi 120.000.000 zł, przy sprzedaży wymuszonej maszyn. Koszty ewentualnie przeprowadzonego postępowania upadłościowego wyniosłyby 223.880,00 zł. Oznacza to, że wystąpiłaby negatywna przesłanka do ogłoszenia upadłości, a tym samym żaden z wierzycieli nie zostałby zaspokojony w postepowaniu upadłościowym. Wobec czego test prywatnego wierzyciela zawiera wnioski, że planowane wsparcie nie stanowi pomocy publicznej. Z treści art. 219 i 220 Prawa restrukturyzacyjnego wynika, jakie wymogi formalne powinien spełniać wniosek o zatwierdzenie układu oraz sprawozdanie nadzorcy układu. W ocenie Sądu, wymogi formalne wniosku, jak też sprawozdania nadzorcy sądowego zostały spełnione. Artykuł 165 Prawa restrukturyzacyjnego stanowi, iż: w ust. 1 - Sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli narusza on prawo, w szczególności jeżeli przewiduje udzielenie pomocy publicznej niezgodnie z przepisami, albo jeżeli jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany. Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany, jeżeli dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. w ust. 2 - Sąd może odmówić zatwierdzenia układu, jeżeli jego warunki są rażąco krzywdzące dla wierzycieli, którzy głosowali przeciw układowi i zgłosili zastrzeżenia. w ust. 3. - Sąd odmawia zatwierdzenia układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu albo przyspieszonym postępowaniu układowym, jeżeli suma spornych wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem. w ust. 4 - Jeżeli w przyspieszonym postępowaniu układowym okoliczność, o której mowa w ust. 3, ujawni się po przyjęciu układu, sąd może zatwierdzić układ o ile zostanie wykazane, że dłużnik nie wiedział o istnieniu wierzytelności spornych, a ich zaspokojenie w wyniku wykonania układu nie będzie mniejsze niż w przypadku ogłoszenia upadłości dłużnika. w ust. 5 - Na rozprawie wyznaczonej w celu rozpoznania układu sąd umarza postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli ustali, że układ nie został przyjęty na skutek braku odpowiedniej większości. w ust. 6. - Postanowienie o odmowie zatwierdzenia układu oraz postanowienie o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego, o którym mowa w ust. 5, obwieszcza się. w ust. 7 - Na postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia układu przysługuje zażalenie. Zażalenie wnosi się w terminie dwóch tygodni. w ust. 8 - postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia układu oraz informację o prawomocności postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu obwieszcza się. Analiza informacji zawartych w teście prywatnego wierzyciela, prowadzi do wniosku, że wykonanie układu doprowadzi do zaspokojenia wierzycieli na wysokim poziomie. Z uwagi na to, że dłużnik nie dysponuje wystarczającym majątkiem na pokrycie ewentualnych kosztów postępowania upadłościowego, wierzyciele w tymże postępowaniu nie zostaliby zaspokojeni w jakimkolwiek stopniu. W sprawozdaniu i jego załącznikach nadzorca sądowy opisał procedurę oddania głosów, szczegółowe wyniki głosowania w podziale na poszczególne grupy wierzycieli ze wskazaniem wartości głosów i informację o decyzji poszczególnych wierzycieli. Opisano szczegółowo cały przebieg głosowania. Nadzorca układu stwierdził, że układ został przyjęty. Z informacji wskazanych w teście prywatnego wierzyciela wynika, że wykonanie układu pomimo nieosiągnięcia większości „za” we wszystkich grupach układ jest nie mniej korzystny dla wierzycieli niż upadłość dłużnika. W ocenie Sądu nie zachodzą okoliczności z art. 165 ust. 1 prawa restrukturyzacyjnego. Treść układu nie jest sprzeczna z obowiązującym porządkiem prawnym, jak również nie doszło do naruszeń proceduralnych. Również w ocenie Sądu nie można twierdzić, że jest oczywiste, że układ nie zostanie wykonany. Nadzorca sądowy w sprawozdaniu ocenił, że przyjęty układ jest możliwy do wykonania. W kontekście art. 165 ust. 2 Prawa restrukturyzacyjnego należy wskazać, że żaden z wierzycieli nie złożył zastrzeżeń. Badając, czy istnieje okoliczność zawarta w przepisie art. 165 ust. 5 Prawa restrukturyzacyjnego, Sąd przeanalizował dokumenty dołączone do wniosku o zatwierdzenie układu w postaci sprawozdania nadzorcy, spisu wierzytelności, zawiadomienia wierzycieli, kart do głosowania wraz z odpisami z KRS, pełnomocnictwami oraz dowodami nadania kart w przypadku wierzycieli, którzy nie wzięli udziału w głosowaniu i doszedł do przekonania, że układ został przyjęty. Na podstawie danych przedstawionych przez nadzorcę Sąd doszedł do przekonania, iż wierzytelności objęte układem będą zaspokojone w wyższym stopniu w przypadku zawarcia układu, niż w postępowaniu upadłościowym. Podsumowując należy uznać, że stwierdzenie nadzorcy sądowego o przyjęciu układu było prawidłowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 223 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego i powyżej wymienionych. Sąd zatwierdził układ zawarty przez dłużnika z wierzycielami, o czym orzekł w pkt I postanowienia. Uzasadnienie co do wskazania podstawy jurysdykcji Sąd ustalił i zważył co następuje: Dla rozstrzygnięcia wniosku niezbędne jest ustalenie, czy polski sąd posiada jurysdykcję krajową do rozpoznania sprawy. W tym celu konieczne jest określenie właściwej dla rozpoznawanej sprawy normy jurysdykcyjnej z uwzględnieniem faktu, że kwestia jurysdykcji krajowej jest uregulowana zarówno w prawie krajowym jak i w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz.Urz.UE.L Nr 141, str. 19). Rozporządzenie unijne obowiązuje w całości i bezpośrednio w polskim systemie prawnym. Zgodnie z pkt 9 Preambuły rozporządzenie znajduje zastosowanie do wszystkich postępowań upadłościowych, które spełniają warunki określone w rozporządzeniu, niezależnie od tego, czy dłużnik jest osobą fizyczną czy osobą prawną, przedsiębiorcą czy osobą niewykonującą działalności gospodarczej. Postępowania te są wymienione wyczerpująco w załączniku A. W odniesieniu do krajowych postępowań wymienionych w załączniku A rozporządzenie 2015/848 powinno mieć zastosowanie bez dalszego badania przez sąd państwa członkowskiego, czy spełnione są warunki określone w rozporządzeniu. Postępowanie, którego dotyczy wniosek jest wymienione w załączniku A do Rozporządzenia. Zgodnie z pkt 23 Preambuły rozporządzenia nr 2015/848 pozwala ono na wszczęcie głównego postępowania upadłościowego w państwie członkowskim, w którym dłużnik posiada główny ośrodek swojej podstawowej działalności. Postępowanie to ma zakres uniwersalny, jego celem jest objęcie całego majątku dłużnika. W celu ochrony różnych interesów rozporządzenie 2015/848 pozwala na wszczęcie równolegle z głównym postępowaniem upadłościowym wtórnych postępowań upadłościowych. Wtórne postępowanie upadłościowe może zostać wszczęte w państwie członkowskim, w którym dłużnik ma swój oddział. Skutki wtórnego postępowania upadłościowego ograniczone są tylko do majątku dłużnika znajdującego się w tym państwie. Bezwzględnie obowiązujące przepisy dotyczące koordynacji z głównym postępowaniem upadłościowym gwarantują niezbędną jednolitość postępowania w ramach Unii. Takie uregulowanie eliminuje z zakresu zastosowania rozporządzenia dłużników, których główny ośrodek podstawowej działalności znajduje się poza obszarem Unii Europejskiej mimo, że na jej obszarze znajduje się siedziba lub miejsce zamieszkania dłużnika albo jego majątek. W konsekwencji, jeżeli główny ośrodek dłużnika znajduje się w Polsce to jurysdykcja zawsze będzie wynikała z przepisów rozporządzenia 2015/848, a konkretnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia. Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2015/848 sądy państwa członkowskiego, na którego terytorium znajduje się główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika, posiadają jurysdykcję do wszczęcia postępowania upadłościowego („główne postępowanie upadłościowe”). Głównym ośrodkiem podstawowej działalności jest miejsce, w którym dłużnik regularnie zarządza swoją działalnością o charakterze ekonomicznym i które jako takie jest rozpoznawalne dla osób trzecich. W przypadku spółki lub osoby prawnej domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem ich podstawowej działalności jest miejsce siedziby statutowej. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy siedziba statutowa nie została przeniesiona do innego państwa członkowskiego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W przypadku osoby fizycznej prowadzącej niezależną działalność gospodarczą lub zawodową domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest główne miejsce wykonywania tej działalności. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy główne miejsce wykonywania działalności nie zostało przeniesione do innego państwa członkowskiego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W przypadku każdej innej osoby fizycznej domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest miejsce zwykłego pobytu tej osoby. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy miejsce zwykłego pobytu nie zostało przeniesione do innego państwa członkowskiego w okresie sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W niniejszej sprawie główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika znajduje się w Polsce. Oznacza to, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/949 w sprawie postępowania upadłościowego z dnia 20 maja 2015 r. (Dz.Urz.UE L 141 z 5.06.2015r., s. 19-72), a wszczęte postępowanie ma charakter postępowania głównego. Z tych przyczyn należało orzec jak w stosownym punkcie postanowienia. POUCZENIE do obwieszczenia: Na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. Zażalenie należy wnieść w ciągu dwóch tygodni od dnia niniejszego obwieszczenia. Zażalenie należy skierować do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. Zażalenie podlega opłacie w wysokości 200,00 zł. Poucza się, że wierzycielowi w terminie dwóch tygodni od dnia obwieszczenia postanowienia, a wierzycielowi, którego siedziba lub miejsce zwykłego pobytu w dniu otwarcia postępowania znajdowały się za granicą - w terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia przysługuje zażalenie na postanowienie w zakresie pkt II, czyli w części dotyczącej jurysdykcji sądów polskich. Zażalenie należy skierować do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. Zażalenie podlega opłacie w wysokości 200,00 zł. Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego oraz zawierać wskazanie zaskarżonego orzeczenia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie ze wskazaniem w miarę potrzeby nowych faktów i dowodów. Sąd odrzuci zażalenie, jeżeli będzie ono spóźnione, nieopłacone lub dotknięte brakami, które nie zostaną usunięte mimo wezwania.