PRZEDSIĘBIORSTWO WIELOBRANŻOWE "EUROFOREST" SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ

KRS 0000206056 NIP 5811830703 REGON 193034727

Sąd Rejonowy w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. płk. Stanisława Dąbka 21, 82-300 Elbląg, obwieszcza, że dokumentem z dnia 30 kwietnia 2026 roku wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest Marzena Lewicka prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Firma Budowlana Marzena Lewicka (PESEL [ukryto]), sygnatura akt EL1E/GRz/8/2025 obwieszcza: że w dniu 28 stycznia 2026 roku nadzorca wykonania układu złożył sprawozdanie Nr 1 za okres od dnia 30.09.2025 roku do 31.12.2025 roku

Sąd Rejonowy w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. płk. Stanisława Dąbka 21, 82-300 Elbląg, obwieszcza, o zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużniczki Marzeny Lewickiej prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą „Firma Budowlana Marzena Lewicka” w Lubawie, [ukryto] Lubawa, NIP 7441014377, PESEL [ukryto], sygnatura akt EL1E/GRz/8/2025, a to wobec uprawomocnienia się postanowienia z dnia 12 czerwca 2025 roku o zatwierdzeniu układu. Sąd Rejonowy w Elblągu, V Wydział Gospodarczy informuje nadto, że funkcję nadzorcy wykonania układu w/w dłużnika objęła Investment Holding Company Kg Spółka Z Ograniczoną Odpowiedzialnością, numer KRS: 0000878105.

Sąd Rejonowy w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. płk. Stanisława Dąbka 21, 82-300 Elbląg, obwieszcza, że Postanowienie wydane w postępowaniu EL1E/GRz/8/2025, w dniu 12 czerwca 2025 r., o oznaczeniu EL1E/GRz/8/2025/24 jest prawomocne z dniem 16 lipca 2025 r.

Sąd Rejonowy w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, ul. płk. Stanisława Dąbka 21, 82-300 Elbląg, obwieszcza, że postanowieniem z dnia 12 czerwca 2025 roku wydanym w sprawie po wpłynięciu wniosku o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnika, którym jest Marzena Lewicka prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Firma Budowlana Marzena Lewicka (PESEL [ukryto]), sygnatura akt EL1E/GRz/8/2025, postanowił: I. Na podstawie art. 223 ust 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacje zatwierdzić układ przyjęty przez wierzycieli dłużniczki Marzeny Lewickiej prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą „Firma Budowlana Marzena Lewicka” w Lubawie, [ukryto] Lubawa, NIP 7441014377, PESEL [ukryto], o następującej treści: Propozycje układowe: GRUPA I Wierzyciele Publiczno-Prawni (ZUS i US), których wierzytelności wynikają z zobowiązań podatkowych i obowiązkowych składek na ubezpieczenia. Dłużnik proponuje następujący sposób restrukturyzacji zobowiązań: 1. Spłata 100% kapitału wierzytelności głównej i całości odsetek umownych oraz wierzytelności ubocznych, takich jak odsetki za opóźnienie, koszty procesu itp.; 2. Rozpoczęcie spłat wierzytelności nastąpi w terminie 1 miesiąca kalendarzowego od upływu miesiąca, w którym stwierdzono prawomocność postanowienia o zatwierdzeniu układu; 4. Wierzytelności zostaną spłacone w równych miesięcznych ratach przez okres 36 miesięcy kalendarzowych w następującym wariancie rata 1 to 10% wartości zadłużenia, a reszta w równych miesięcznych ratach przez 35 miesięcy. 5. Raty będą płatne do końca każdego miesiąca kalendarzowego; GRUPA II Wierzyciele handlowi, których wierzytelności wynikają z zobowiązań firmowych Dłużnik proponuje następujący sposób restrukturyzacji zobowiązań: 1. Spłata 80% kapitału wierzytelności głównej i umorzenie całości odsetek umownych oraz wierzytelności ubocznych, takich jak odsetki za opóźnienie, koszty procesu itp.; 2. Rozpoczęcie spłat wierzytelności nastąpi w terminie 1 miesiąca kalendarzowego od upływu miesiąca, w którym stwierdzono prawomocność postanowienia o zatwierdzeniu układu; 4. Wierzytelności zostaną spłacone w równych miesięcznych ratach przez okres 36 miesięcy kalendarzowych w następującym wariancie rata 1 to 10% wartości zadłużenia, a reszta w równych miesięcznych ratach przez 35 miesięcy. 5. Raty będą płatne do końca każdego miesiąca kalendarzowego. II. wskazać, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust.1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz. U. UE. L. z 2015 r. Nr 141, str. 19 z późn. zm.), a postępowanie ma charakter główny. Uzasadnienie Dłużniczka Marzena Lewicka prowadząca działalność gospodarczą pod firmą „Firma Budowlana Marzena Lewicka” z siedzibą w Lubawie w restrukturyzacji złożyła w dniu 01 kwietnia 2025 r. wniosek o zatwierdzenie warunków układu przyjętego w postępowaniu o zatwierdzenie układu. W treści wniosku podana została następująca treść układu: Propozycje układowe: GRUPA I Wierzyciele Publiczno-Prawni (ZUS i US), których wierzytelności wynikają z zobowiązań podatkowych i obowiązkowych składek na ubezpieczenia. Dłużnik proponuje następujący sposób restrukturyzacji zobowiązań: 1. Spłata 100% kapitału wierzytelności głównej i całości odsetek umownych oraz wierzytelności ubocznych, takich jak odsetki za opóźnienie, koszty procesu itp.; 2. Rozpoczęcie spłat wierzytelności nastąpi w terminie 1 miesiąca kalendarzowego od upływu miesiąca, w którym stwierdzono prawomocność postanowienia o zatwierdzeniu układu; 4. Wierzytelności zostaną spłacone w równych miesięcznych ratach przez okres 36 miesięcy kalendarzowych w następującym wariancie rata 1 to 10% wartości zadłużenia, a reszta w równych miesięcznych ratach przez 35 miesięcy. 5. Raty będą płatne do końca każdego miesiąca kalendarzowego; GRUPA II Wierzyciele handlowi, których wierzytelności wynikają z zobowiązań firmowych Dłużnik proponuje następujący sposób restrukturyzacji zobowiązań: 1. Spłata 80% kapitału wierzytelności głównej i umorzenie całości odsetek umownych oraz wierzytelności ubocznych, takich jak odsetki za opóźnienie, koszty procesu itp.; 2. Rozpoczęcie spłat wierzytelności nastąpi w terminie 1 miesiąca kalendarzowego od upływu miesiąca, w którym stwierdzono prawomocność postanowienia o zatwierdzeniu układu; 4. Wierzytelności zostaną spłacone w równych miesięcznych ratach przez okres 36 miesięcy kalendarzowych w następującym wariancie rata 1 to 10% wartości zadłużenia, a reszta w równych miesięcznych ratach przez 35 miesięcy. 5. Raty będą płatne do końca każdego miesiąca kalendarzowego. Zgodnie z art. 210 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego: W celu przygotowania propozycji układowych, przeprowadzenia samodzielnego zbierania głosów i złożenia wniosku o zatwierdzenie układu dłużnik zawiera umowę o sprawowanie nadzoru nad przebiegiem postępowania z osobą spełniającą wymogi, o których mowa w art. 24, która pełni funkcję nadzorcy układu, ust.2 Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, nadzorca układu pełni swoją funkcję od dnia zawarcia umowy. W postępowaniu zawarta została umowa o sprawowanie nadzoru nad przebiegiem postępowania o zatwierdzenie układu prowadzącego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne. Umowa została zawarta pomiędzy dłużnikiem a firmą Investment Holding Company KG Sp. Z o.o. reprezentowaną przez Kamila Grabarczyka (nr licencji 1813). Zgodnie z art. 211 ust. 2 Prawa restrukturyzacyjnego dzień układowy przypada nie wcześniej niż trzy miesiące i nie później niż dzień przed dniem złożenia wniosku o zatwierdzenie układu. Z akt sprawy EL1E/GRz-nu/83/2024 wynika, że dzień układowy wyznaczono na dzień 01 grudnia 2024r. (obwieszczono o ustaleniu dnia układowego w dniu 03 grudnia 2024 roku). Zgodnie z art. 215 prawa restrukturyzacyjnego głos wierzyciela zachowuje ważność, o ile wniosek dłużnika o zatwierdzenie układu wpłynął do sądu przed upływem trzech miesięcy od dnia oddania głosu. Termin ten został zachowany przez dłużnika. Na mocy art. 212 Prawa restrukturyzacyjnego ust. 1 po ustaleniu dnia układowego nadzorca układu zbiera głosy wierzycieli, ust. 2. wierzyciele oddają głos za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, w którym nadzorca układu zamieszcza kartę do głosowania. Nadzorca układu za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub za pośrednictwem komornika sądowego w sposób określony w ustawie z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych doręcza wierzycielom, na adres wskazany w rejestrze, do którego jest wpisany wierzyciel, informację o sposobie głosowania za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe z pouczeniem o sposobie uwierzytelnienia się i sposobie wypełnienia karty do głosowania. Jeżeli wierzyciel nie jest wpisany do rejestru, nadzorca układu doręcza informację, o której mowa w zdaniu poprzednim, na adres wierzyciela znany dłużnikowi, ust. 3. Nadzorca układu może również zwołać zgromadzenie wierzycieli, do którego stosuje się odpowiednio przepisy o zgromadzeniu wierzycieli, w celu głosowania nad układem, ust. 4. O terminie zgromadzenia wierzycieli zwołanego w celu głosowania nad układem nadzorca układu zawiadamia wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności, jednocześnie doręczając im propozycje układowe, informację o podziale wierzycieli na grupy, obejmujące poszczególne kategorie interesów, informację o sposobie głosowania na zgromadzeniu wierzycieli oraz pouczenie o treści przepisów art. 107-110, art. 113 i art. 115-119. ust. 5. Z przebiegu zgromadzenia wierzycieli sporządza się protokół, utrwalając przebieg zgromadzenia za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk albo obraz i dźwięk oraz za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, pod kierunkiem nadzorcy układu, ust. 6. Zgromadzeniu wierzycieli przewodniczy nadzorca układu. O sposobie głosowania nad układem nadzorca układu zawiadomił wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności. Nadzorca nadał zawiadomienia przesyłkami poleconymi za potwierdzeniem odbioru w dniu 04 grudnia 2024 r., czyli w terminie 3 tygodni przed dniem wysłania wniosku o zatwierdzenie układu. Proces głosowania nad układem odbył się przy wykorzystaniu systemu KRZ tj. poprzez zamieszczanie przez wierzycieli w aktach postępowania wypełnionej i podpisanej karty do głosowania wraz z odpowiednim pełnomocnictwem. Wierzyciele głosowali za pośrednictwem systemu Krajowego Rejestru Zadłużonych, a karty do głosowania spełniały wymogi wynikające z art. 213 prawa restrukturyzacyjnego. Z tego też względu Sąd uznał za spełnione wymogi art. 212 prawa restrukturyzacyjnego. Spośród 5 wierzycieli uprawnionych do głosowania ważne głosy oddało 4 wierzycieli, co stanowi 80,00 % uprawnionych do głosowania, co oznacza, że zgromadzenie wierzycieli było władne do podjęcia decyzji w przedmiocie układu. Zgodnie z art. 216 ust. 1 Nadzorca układu udziela wierzycielowi na jego żądanie informacji o sytuacji majątkowej dłużnika i możliwości wykonania układu w zakresie, który jest potrzebny do podjęcia racjonalnej ekonomicznie decyzji o głosowaniu za albo przeciw układowi, ust.2 wierzyciel może złożyć nadzorcy układu pisemne zastrzeżenia co do zgodności z prawem przebiegu samodzielnego zbierania głosów lub wskazania innych okoliczności, które mogą mieć wpływ na zatwierdzenie układu. Nadzorca układu dołącza zastrzeżenia wierzycieli do sprawozdania składanego do sądu wraz z wnioskiem o zatwierdzenie układu. Żaden z wierzycieli nie złożył zastrzeżeń, o których mowa w art. 216 ust.2. Zgodnie z art. 119 ust. 3 pr. rest., zgodnie z którym „Układ zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, jeżeli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom głosowali za przyjęciem układu, a wierzyciele z grupy lub grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego”. Zgodnie z art. 119 ust. 2 pr. rest. „Jeżeli głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli, obejmujących poszczególne kategorie interesów, układ zostaje przyjęty, jeżeli w każdej grupie wypowie się za nim większość głosujących wierzycieli z tej grupy, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności, przysługujących głosującym wierzycielom z tej grupy”. Głosowanie odbywało się w grupach, a wiec w trybie określonym w art. 119 ust. 2 pr. rest. Nadzorca układu przedstawił wyniki głosowania w sposób następujący: W Grupie 1 uprawnionych do głosowania było 2 wierzycieli tj. Urząd Skarbowy w Iławie z kwotą wierzytelności 158.091,97 zł oraz Zakład Ubezpieczeń Społecznych oddział w Elblągu Inspektorat w Iławie z kwotą wierzytelności 111.909,83 zł. Liczba wierzycieli, którzy oddali ważny głos i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 2, Suma wierzytelności przysługujących wierzycielom, którzy oddali ważny głos i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 270.001,80 zł, Liczba wierzycieli, którzy oddali głos za układem i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 2, Suma wierzytelności przysługujących wierzycielom, którzy oddali głos za układem i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 270.001,80 zł. Układ w Grupie 1 został przyjęty. W Grupie 2 uprawnionych do głosowania było 3 wierzycieli tj. HAMAR A.M. BENEDYKCIŃSCY Spółka Jawna z siedzibą we Włocławku z kwotą wierzytelności 55.677,93 zł, T-MOBILE Polska Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie z kwotą wierzytelności 3.120,25 zł oraz Intrum Justitia Debt Fund 1 Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności z siedzibą w Warszawie z kwotą wierzytelności 9.189,08 zł. Liczba wierzycieli, którzy oddali ważny głos i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 2, Suma wierzytelności przysługujących wierzycielom, którzy oddali ważny głos i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 64.867,01zł, Liczba wierzycieli, którzy oddali głos za układem i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 2, Suma wierzytelności przysługujących wierzycielom, którzy oddali głos za układem i byli uprawnieni do głosowania nad układem wynosi 64.867,01zł. Układ w Grupie 1 został przyjęty. Układ w Grupie 2 został przyjęty. Nadzorca układu stwierdził, że układ został przyjęty w każdej grupie. Postępowaniem objętych było 5 wierzycieli. Wszyscy wierzycieli byli uprawnieni do głosowania nad układem. Łączna wartość wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem wynosiła 337.989,06 zł. W głosowaniu aktywny udział wzięło 4 wierzycieli, którzy dysponowali wierzytelnościami uprawniającymi do głosowania w łącznej kwocie 334.868,81zł. Za układem ważny głos oddało 4 wierzycieli z łączną sumą wierzytelności w kwocie 334.868,81zł. Przeciw układowi nie głosował żaden wierzyciel. W głosowaniu nie oddał głosu 1 wierzyciel, który dysponował wierzytelnościami uprawniającymi do głosowania w łącznej kwocie 3.120,25 zł. Nadzorca wskazał, że pomimo nieprzyjęcia układu w niektórych grupach, za układem zagłosowali wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom, a wierzyciele z pozostałych grup zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego. Nadzorca stwierdził, że układ został przyjęty zgodnie z dyspozycją określoną w art. 119 ust. 3 Prawa Restrukturyzacyjnego. Nadzorca przedłożył plan restrukturyzacyjny. Opisano w nim, że Marzena Lewicka prowadzi działalność gospodarczą pod firmą „Firma Budowlana Marzena Lewicka” z siedzibą w Lubawie. Firma została założona 1 grudnia 2018 roku. Głównym przedmiotem działalności dłużniczki są prowadzone usługi w zakresie prac budowlanych i dekarskich, produkcja nawierzchni (placów, parkingów, chodników i ulic) z kostki brukowej Polbruk, roboty ziemne i inne prace ogólnobudowlane. Firma zatrudnia 10 osób i świadczy usługi na rynku krajowym, głównie lokalnie. W planie restrukturyzacyjnym podano przyczyny trudnej sytuacji ekonomicznej dłużnika. Obecne problemy finansowe spółki wynikają z braku płynności finansowej. Trudna sytuacja finansowa spółki wynika z problemów makro i mikroekonomicznymi tj. brak terminowych nowych prac, inercja w decyzyjności instytucji finansowych, przy pomocy których, dłużniczka próbowała uzyskać dodatkowe finansowanie, wpływ działań wojennych, kryzysu energetycznego oraz skutki pandemii, jak również błędy w skutecznym zarządzaniu w sytuacjach kryzysowych. Przyczyną powstania zobowiązań są również długie terminy płatności za świadczone usługi, zwłaszcza usługi podwykonawcze oraz sezonowość robót budowlanych. Pogorszenie się ogólnej kondycji gospodarki krajowej, przyczyniło się do trudności firmy dłużniczki poprzez negatywny wpływ na popyt. Ponadto od 2022 roku w związku ze zmianą zasad wyliczania składki zdrowotnej ZUS, znaczenie wzrosły koszty prowadzenia działalności gospodarczej. Dodając do tego rosnące obciążeniach rat kredytów wynikających ze znacznych podwyżek stóp procentowych, dochody dłużniczki nie wystarczały na pokrycie kosztów funkcjonowania firmy, oraz bieżących kosztów utrzymania. Dłużniczka planuje kontynuowanie prowadzonej działalności gospodarczej. Planuje wprowadzenie do sprzedaży nowych usług, obsługę nowych klientów i zleceń, obniżenie wysokości rat z tytułu zaciągniętych zobowiązań oraz wprowadzenie rozwiązań zaawansowanej technologii. Obniżenie comiesięcznych rat umożliwi dłużniczce odzyskanie stabilności finansowej, a dzięki niższym kosztom miesięcznym będzie w stanie spłacić zaciągnięte zobowiązania, co w dalszej perspektywie uchroni ją przed ryzykiem upadłości. Z uwagi na aktualną sytuację rynkową w obszarze działalności przedsiębiorstwa dłużniczki, jej faktycznej kondycji majątkowej oraz możliwości przywrócenia płynności funkcjonowania, jedyną realną strategią działania jest zawarcie układu, który zakłada uregulowanie zobowiązań przedsiębiorstwa zgodnie z propozycjami zaakceptowanymi przez wierzycieli. Dodatkowe zlecenia, a także obniżenie rat pozwoli dłużniczce na utrzymanie płynności finansowej, zapobieżenie stanu niewypłacalności oraz spłatę zarówno zaległych, jak i terminowych zobowiązań. Nadto dłużniczka planuje skupić się na rozwiązaniach Sztucznej Inteligencji opartych o GPT-4. Generative Pre-trained Transformer (model językowy który umożliwia generowanie treści na podstawie przeszłych danych) 4. generacji oraz wdrożeniu ich jako narzędzi optymalizacji. Nadzorca podał, że dłużniczka posiada udział w nieruchomości w postaci budynku jednorodzinnego, o pow. 330 m2 na działce o powierzchni 2195 m2 , rok budowy 2009, nr KW: EL1I/00031263/4 o szacunkowej wartości udziału 650.000,00 zł. Na nieruchomości ustanowiona została hipoteka przymusowa na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Elblągu Inspektorat w Iławie (data wpisu 19 listopada 2015r.) Nadto dłużniczka posiada ruchomości tj. samochód osobowy marki Citroen Berlingo 1,6 HDi, rok produkcji 2006 o wartości 6.000,00 zł, samochód osobowy marki Fiat Dobro kombi, rok produkcji 2008, o wartości 11.000,00 zł, samochód osobowy marki Renault Megane Scenic 1,6 16V, rok produkcji 2021 o wartości 4.000,00 zł, przyczepka samochodowa lekka Niewiadów, rok produkcji 2021 o wartości 8.000,00 zł, zagęszczarka Belle, rok produkcji 2021 o wartości 20.000,00 zł, młot wyburzeniowy Dewalt, rok produkcji 2021 o wartości 5.000,00 zł, zamiatarka spalinowa Stiga, rok produkcji 2021 o wartości 6.000,00 zł, przecinarka Makita o wartości 2.500,00 zł, wkrętarka Milwauke 2 szt. o wartość 1.300,00 zł, wkrętarka Makita o wartości 2.000,00 zł, wkrętarka Makita o wartości 1.500,00 zł, szlifierka Makita o wartości 700,00 zł, laser Bosch o wartości 6.500,00 zł, wiertarka Makita o wartości 1.500,00 zł, zgrzewarka ręczna do membrany o wartości 1.500,00 zł oraz przecinarka Stihl o wartości 2.500,00 zł Do planu restrukturyzacyjnego zostały załączone przedstawione w formie tabel prognozy zysków/strat w latach 2025-2029 przy ostrożnym i realistycznym scenariuszu zdarzeń ekonomicznych. W planie restrukturyzacyjnym został zawarty test prywatnego wierzyciela, bowiem dłużnik posiada 2 wierzycieli publicznoprawnych tj. Zakład Ubezpieczeń Społecznych oddział w Elblągu Inspektorat w Iławie z kwotą wierzytelności 111.909,83 zł oraz Naczelnik Urzędu Skarbowego w Iławie z kwotą wierzytelności 158.091,97 zł. Dodatkowo dłużniczka posiada zobowiązania podlegające restrukturyzacji w ramach grupy II w łącznej wysokości 67.987,26 zł oraz nieobjętej układem wierzytelności PKO BP S.A. (dług osobisty niezwiązany z działalnością gospodarczą) w wysokości ok. 180.000,00 zł, który został rozłożony na miesięczne raty w wysokości 2.500,00 zł ( jest spłacany od 2022 r.). Dłużniczka w swoich propozycjach układowych ujęła spłatę uznanej kwoty zobowiązań wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Naczelnika Urzędu Skarbowego w Iławie w Grupie 1. Propozycje zawarte w Grupie 1 przewidują rozłożenie zadłużenia na 36 rat, spłatę 100% kapitału wierzytelności głównej i całości odsetek umownych oraz wierzytelności ubocznych, takich jak odsetki za opóźnienie, koszty procesu itp., z zastrzeżeniem, że rozpoczęcie spłat wierzytelności nastąpi w terminie 1 miesiąca kalendarzowego od upływu miesiąca, w którym stwierdzono prawomocność postanowienia o zatwierdzeniu układu oraz, że wierzytelności zostaną spłacone w równych miesięcznych ratach przez okres 36 miesięcy kalendarzowych w następującym wariancie rata 1 to 10% wartości zadłużenia, a reszta w równych miesięcznych ratach przez 35 miesięcy. Nadto ustalono, że raty będą płatne do końca każdego miesiąca kalendarzowego. Przewidywana wysokość kosztów postępowania upadłościowego wyniosłaby 84.500,00 zł. Przyjęto, że postępowanie upadłościowe może trwać 36 miesięcy. Kwota środków możliwych do uzyskania z likwidacji majątku dłużniczki wynosi około 200.000,00 zł. Kwota bieżących zobowiązań masy układowej wyniosłaby 35.500,00 zł. Kwota przeznaczona na zaspokojenie wierzycieli wyniosłaby około 80.000,00 zł. Koszty postępowania upadłościowego wyniosą 84.500,00 zł. Należności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zostałyby zakwalifikowane w postępowaniu upadłościowym do kategorii I w zakresie należności głównej i kosztów oraz do kategorii II i III w zakresie odsetek zgodnie z treścią art. 342 prawa upadłościowego. W przypadku zawarcia i wykonania układu, zgodnie z propozycjami układowymi wierzyciele publicznoprawni zostaliby zaspokojeni w 100% zarówno w zakresie wierzytelności głównych, jak i wierzytelności ubocznych oraz odsetek. Nadzorca wskazał, że z przeprowadzonego Testu Prywatnego Wierzyciela wynika, że wierzyciele publiczni, zachowując się jak wierzyciel prywatny, działający w normalnych warunkach rynkowych, zaakceptowaliby przewidziane w propozycjach układowych warunki spłaty zobowiązań, biorąc pod uwagę hipotetyczny czas trwania postępowania upadłościowego, jak i wysokość środków uzyskanych w wyniku likwidacji majątku należącego do dłużnika. Powyższe wyraźnie wskazuje, że dla wierzycieli publicznoprawnych, zaspokojenie wierzytelności w toku układu przyjętego w postępowaniu restrukturyzacyjnym, jest korzystniejsze aniżeli zaspokojenie w toku hipotetycznego postępowania upadłościowego. W wyniku akceptacji propozycji układowych, nie dochodzi do udzielania pomocy publicznej, o której mowa w art. 140 prawa restrukturyzacyjnego. Z treści art. 219 i 220 Prawa restrukturyzacyjnego wynika, jakie wymogi formalne powinien spełniać wniosek o zatwierdzenie układu oraz sprawozdanie nadzorcy układu. W ocenie Sądu, wymogi formalne wniosku, jak też sprawozdania nadzorcy sądowego zostały spełnione. Artykuł 165 Prawa restrukturyzacyjnego stanowi, iż: w ust. 1 - Sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli narusza on prawo, w szczególności jeżeli przewiduje udzielenie pomocy publicznej niezgodnie z przepisami, albo jeżeli jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany. Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany, jeżeli dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. w ust. 2 - Sąd może odmówić zatwierdzenia układu, jeżeli jego warunki są rażąco krzywdzące dla wierzycieli, którzy głosowali przeciw układowi i zgłosili zastrzeżenia. w ust. 3. - Sąd odmawia zatwierdzenia układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu albo przyspieszonym postępowaniu układowym, jeżeli suma spornych wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem. w ust. 4 - Jeżeli w przyspieszonym postępowaniu układowym okoliczność, o której mowa w ust. 3, ujawni się po przyjęciu układu, sąd może zatwierdzić układ o ile zostanie wykazane, że dłużnik nie wiedział o istnieniu wierzytelności spornych, a ich zaspokojenie w wyniku wykonania układu nie będzie mniejsze niż w przypadku ogłoszenia upadłości dłużnika. w ust. 5 - Na rozprawie wyznaczonej w celu rozpoznania układu sąd umarza postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli ustali, że układ nie został przyjęty na skutek braku odpowiedniej większości. w ust. 6. - Postanowienie o odmowie zatwierdzenia układu oraz postanowienie o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego, o którym mowa w ust. 5, obwieszcza się. w ust. 7 - Na postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia układu przysługuje zażalenie. Zażalenie wnosi się w terminie dwóch tygodni. W ust. 8 - postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia układu oraz informację o prawomocności postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu obwieszcza się. W sprawozdaniu i jego załącznikach nadzorca sądowy opisał procedurę oddania głosów, szczegółowe wyniki głosowania w podziale na poszczególne grupy wierzycieli ze wskazaniem wartości głosów i informację o decyzji poszczególnych wierzycieli. Opisano szczegółowo cały przebieg głosowania. Nadzorca układu stwierdził, że układ został przyjęty. Podał nadto, że układ jest nie mniej korzystny dla wierzycieli niż upadłość dłużnika. W ocenie Sądu nie zachodzą okoliczności z art. 165 ust. 1 prawa restrukturyzacyjnego. Treść układu nie jest sprzeczna z obowiązującym porządkiem prawnym, jak również nie doszło do naruszeń proceduralnych. Również w ocenie Sądu nie można twierdzić, że jest oczywiste, że układ nie zostanie wykonany. Nadzorca sądowy w sprawozdaniu ocenił, że przyjęty układ jest możliwy do wykonania. Dłużnik na bieżąco regulował wszystkie zobowiązania powstałe po dniu układowym. W kontekście art. 165 ust. 2 Prawa restrukturyzacyjnego należy wskazać, że żaden z wierzycieli nie złożył zastrzeżeń. W niniejszym postępowaniu nie był sporządzony spis wierzytelności spornych, bowiem dłużnik nie posiada tego rodzaju wierzytelności. Okoliczność wyrażona w art. 165 ust. 3 Prawa restrukturyzacyjnego więc nie zachodzi. Badając, czy istnieje okoliczność zawarta w przepisie art. 165 ust. 5 Prawa restrukturyzacyjnego, Sąd przeanalizował dokumenty dołączone do wniosku o zatwierdzenie układu w postaci sprawozdania nadzorcy, spisu wierzytelności, zawiadomienia wierzycieli, kart do głosowania wraz z odpisami z KRS, pełnomocnictwami oraz dowodami nadania kart w przypadku wierzycieli, którzy nie wzięli udziału w głosowaniu i doszedł do przekonania, że układ został przyjęty. Na podstawie danych przedstawionych przez nadzorcę Sąd doszedł do przekonania, iż wierzytelności objęte układem będą zaspokojone w wyższym stopniu w przypadku zawarcia układu, niż w postępowaniu upadłościowym. Podsumowując należy uznać, że stwierdzenie nadzorcy sądowego o przyjęciu układu było prawidłowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 223 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego i powyżej wymienionych Sąd zatwierdził układ zawarty przez dłużnika z wierzycielami, o czym orzekł w pkt I postanowienia. Dla rozstrzygnięcia wniosku niezbędne jest ustalenie, czy polski sąd posiada jurysdykcję krajową do rozpoznania sprawy. W tym celu konieczne jest określenie właściwej dla rozpoznawanej sprawy normy jurysdykcyjnej z uwzględnieniem faktu, że kwestia jurysdykcji krajowej jest uregulowana zarówno w prawie krajowym jak i w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz.Urz.UE.L Nr 141, str. 19). Rozporządzenie unijne obowiązuje w całości i bezpośrednio w polskim systemie prawnym. Zgodnie z pkt 9 Preambuły rozporządzenie znajduje zastosowanie do wszystkich postępowań upadłościowych, które spełniają warunki określone w rozporządzeniu, niezależnie od tego, czy dłużnik jest osobą fizyczną czy osobą prawną, przedsiębiorcą czy osobą niewykonującą działalności gospodarczej. Postępowania te są wymienione wyczerpująco w załączniku A. W odniesieniu do krajowych postępowań wymienionych w załączniku A rozporządzenie 2015/848 powinno mieć zastosowanie bez dalszego badania przez sąd państwa członkowskiego, czy spełnione są warunki określone w rozporządzeniu. Postępowanie, którego dotyczy wniosek jest wymienione w załączniku A do Rozporządzenia. Zgodnie z pkt 23 Preambuły rozporządzenia nr 2015/848 pozwala ono na wszczęcie głównego postępowania upadłościowego w państwie członkowskim, w którym dłużnik posiada główny ośrodek swojej podstawowej działalności. Postępowanie to ma zakres uniwersalny, jego celem jest objęcie całego majątku dłużnika. W celu ochrony różnych interesów rozporządzenie 2015/848 pozwala na wszczęcie równolegle z głównym postępowaniem upadłościowym wtórnych postępowań upadłościowych. Wtórne postępowanie upadłościowe może zostać wszczęte w państwie członkowskim, w którym dłużnik ma swój oddział. Skutki wtórnego postępowania upadłościowego ograniczone są tylko do majątku dłużnika znajdującego się w tym państwie. Bezwzględnie obowiązujące przepisy dotyczące koordynacji z głównym postępowaniem upadłościowym gwarantują niezbędną jednolitość postępowania w ramach Unii. Takie uregulowanie eliminuje z zakresu zastosowania rozporządzenia dłużników, których główny ośrodek podstawowej działalności znajduje się poza obszarem Unii Europejskiej mimo, że na jej obszarze znajduje się siedziba lub miejsce zamieszkania dłużnika albo jego majątek. W konsekwencji, jeżeli główny ośrodek dłużnika znajduje się w Polsce to jurysdykcja zawsze będzie wynikała z przepisów rozporządzenia 2015/848, a konkretnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia. Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2015/848 sądy państwa członkowskiego, na którego terytorium znajduje się główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika, posiadają jurysdykcję do wszczęcia postępowania upadłościowego („główne postępowanie upadłościowe”). Głównym ośrodkiem podstawowej działalności jest miejsce, w którym dłużnik regularnie zarządza swoją działalnością o charakterze ekonomicznym i które jako takie jest rozpoznawalne dla osób trzecich. W przypadku spółki lub osoby prawnej domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem ich podstawowej działalności jest miejsce siedziby statutowej. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy siedziba statutowa nie została przeniesiona do innego państwa członkowskiego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W przypadku osoby fizycznej prowadzącej niezależną działalność gospodarczą lub zawodową domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest główne miejsce wykonywania tej działalności. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy główne miejsce wykonywania działalności nie zostało przeniesione do innego państwa członkowskiego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W przypadku każdej innej osoby fizycznej domniemywa się, wobec braku dowodu przeciwnego, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest miejsce zwykłego pobytu tej osoby. Domniemanie takie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy miejsce zwykłego pobytu nie zostało przeniesione do innego państwa członkowskiego w okresie sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. W niniejszej sprawie główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika znajduje się w Polsce. Oznacza to, że podstawą jurysdykcji sądów polskich jest art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/949 w sprawie postępowania upadłościowego z dnia 20 maja 2015 r. (Dz.Urz.UE L 141 z 5.06.2015r., s. 19-72), a wszczęte postępowanie ma charakter postępowania głównego. Z tych przyczyn należało orzec jak w stosownym punkcie postanowienia. Na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. Zażalenie należy wnieść w ciągu dwóch tygodni od dnia niniejszego obwieszczenia. Zażalenie należy skierować do Sądu Okręgowego w Gdańsku, XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Elblągu, V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. Zażalenie podlega opłacie w wysokości 200,00 zł.