FUNDACJA ROZWOJU DIALIZOTERAPII W LIKWIDACJI

KRS 0000067099 NIP 6751026693 REGON 350512424

Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie, VIII Wydział Gospodarczy dla spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych, ul. Przy Rondzie 7, 31-547 Kraków, obwieszcza, że Postanowienie wydane w postępowaniu KR1S/GUp-K-upr/279/2023, w dniu 2 października 2024 r., o oznaczeniu KR1S/GUp-K-upr/279/2023/22 jest prawomocne z dniem 12 października 2024 r.

Sąd Rejonowy dla Krakowa- Śródmieścia w Krakowie, VIII Wydział Gospodarczy dla spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych, ul. Przy Rondzie 7, 31-547 Kraków, obwieszcza, że orzeczeniem z dnia 2 października 2024 roku wydanym w sprawie o ustalenie planu spłaty w sprawie upadłościowej dłużnika- osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej- Wacława Stechnij (PESEL [ukryto]), sygnatura akt KR1S/GUp-K-upr/279/2023, postanowił: I. ustalić, że wierzycielem upadłego Wacława Stechnij (PESEL [ukryto]) uczestniczącym w planie spłaty i niezaspokojonymi w toku postępowania upadłościowego jest: Gmina Miejska Kraków z uznaną kwotą 13 761 464,52 zł (trzynaście milionów siedemset sześćdziesiąt jeden tysięcy czterysta sześćdziesiąt cztery 52/100 złote) – z czego 5 801 500,33 zł (pięć milionów osiemset jeden tysięcy pięćset 33/100 złotych) w kategorii II oraz 7 959 964,19 zł (siedem milionów dziewięćset pięćdziesiąt dziewięć tysięcy dziewięćset sześćdziesiąt cztery 19/100 złote) w kategorii III; II. ustalić, że w niniejszym postępowaniu upadłościowym koszty postępowania zostały pokryte w całości, a w masie upadłości znajduje się suma 22 315,77 zł (dwadzieścia dwa tysiące trzysta piętnaście złotych 77/100); III. dokonać podziału zgromadzonych funduszów masy w ten sposób, że Gmina Miejska Kraków otrzyma 22 315,77 zł (dwadzieścia dwa tysiące trzysta piętnaście złotych 77/100) ; IV. ustalić, że upadły nie doprowadził do swojej niewypłacalności i nie zwiększył istotnie jej stopnia umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa; V. ustalić plan spłaty w ten sposób, że upadły przeznaczy na spłatę wierzyciela sumę 34 500,00 zł (trzydzieści cztery tysiące pięćset złotych) płatną w dwudziestu trzech miesięcznych ratach po 1 500,00 zł (tysiąc pięćset złotych) każda. Spłaty rozpoczną się wraz z końcem miesiąca następującego po miesiącu, w którym uprawomocni się niniejsze postanowienie i będą dokonywane w terminie do ostatniego dnia każdego kolejnego miesiąca kalendarzowego - w sposób poniższy: Gmina Miejska Kraków otrzyma po 1 500,00 zł (tysiąc pięćset złotych) w ramach każdej z rat od pierwszej do dwudziestej trzeciej; VI. zobowiązać syndyka masy upadłości do uiszczenia na rzecz Gminy Miejskiej Kraków kwoty 22 315,77 zł (dwadzieścia dwa tysiące trzysta piętnaście złotych 77/100) niezwłocznie po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia; VII. stwierdzić, że po wykonaniu ustalonego w punktach V. i VI. postanowienia planu spłaty wierzyciela, pozostałe zobowiązania wobec wierzyciela wymienionego w punkcie I niniejszego postanowienia oraz inne zobowiązania upadłego powstałe przed dniem ogłoszenia upadłości, tj. przed dniem 13 lutego 2023 roku, z wyłączeniem zobowiązań o charakterze alimentacyjnym, wynikających z rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci, do zapłaty orzeczonych przez sąd kar grzywny, a także do wykonania obowiązku naprawienia szkody oraz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, do zapłaty nawiązki lub świadczenia pieniężnego orzeczonych przez sąd jako środek karny lub środek związany z poddaniem sprawcy próbie, jak również zobowiązań do naprawienia szkody wynikającej z przestępstwa lub wykroczenia stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem oraz zobowiązań, których upadły umyślnie nie ujawnił, jeżeli wierzyciel nie brał udziału w postępowaniu, zostaną umorzone . Uzasadnienie Pismem, które wpłynęło do sądu 28 sierpnia 2023 roku, uaktualnionym pismem z dnia 17 lipca 2024 roku, syndyk złożył projekt planu spłaty, obejmujący 36 miesięcznych rat w wysokości 1 500,00 zł każda. W uzasadnieniu przedstawił przyczyny niewypłacalności upadłego jak również znane sobie informacje o jego sytuacji życiowej. Podkreślił przy tym, iż niewypłacalność upadłego związana jest ściśle ze sporem wynikłym pomiędzy wierzycielem, a kierowaną niegdyś przez upadłego spółką i nie powstała na skutek winy umyślnej upadłego ani też jego rażącego niedbalstwa. Nadto pozytywnie ocenił postawę upadłego w trakcie postępowania i zwrócił uwagę na jego nienajlepszy stan zdrowia. W odpowiedzi na projekt planu spłaty upadły wniósł o modyfikację miesięcznej raty poprzez obniżenie jej do poziomu 1 000,00 zł. Innych zastrzeżeń nie zgłosił. Uczestniczący w postępowaniu wierzyciel, Gmina Miejska Kraków, stanowczo sprzeciwiła się propozycji syndyka, wnosząc o wydłużenie okresu spłaty do 84 miesięcy i podwyższenie miesięcznej raty. W ocenie wierzyciela przypisanie upadłemu przez sąd odpowiedzialności za długi spółki na zasadzie art. 299 k.s.h. świadczy o tym, że niewypłacalność spółki wynikła z winy umyślnej dłużnika lub też braku dochowania przez niego należytej staranności. Wierzyciel zanegował nadto wydatki upadłego na wizyty lekarskie (zd. wierzyciela upadły winien korzystać z bezpłatnych wizyt w ramach NFZ), jak również stwierdził, iż upadły (w sytuacji jego upadłości) winien korzystać z mieszkania tańszego, o niższym standardzie). (projekt planu spłaty z załącznikami, tzn. ze stanowiskiem upadłego oraz stanowiskiem wierzyciela – dokument znak KR1S/GUp-K-upr/279/2023/1, pismo z 17.07.2024 – dokument znak KR1S/GUp-K-upr/279/2023/14) Sąd ustalił, co następuje: Postanowieniem z 13 lutego 2023 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie ogłosił upadłość Wacława Stechnij, jako osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Spisem inwentarza nie objęto rzeczowych składników majątkowych, podlegających likwidacji. W toku postępowania wierzytelność skutecznie zgłosił 1 wierzyciel, Gmina Miejska Kraków; wierzytelność uznana została w łącznej wysokości 13 761 464,52 zł. Masa upadłości zasilona została zaliczką w wys. 2 000,00 zł (zaliczka zwrócona) jak też wpływami z zajęcia świadczenia emerytalnego upadłego; koszty postępowania zostały w uregulowane w całości (w tym również w zakresie wynagrodzenia syndyka), zaś aktualnie w masie upadłości znajduje się do wypłaty kwota 22 315,77 zł. (dowód: postanowienie z 13.02.2023 – akta KR1S/GU/1177/2022, spis inwentarza – akta KR1S/GUp-s/176/2023, projekt planu spłaty – dokument znak KR1S/GUp-K-upr/279/2023/1, informacje syndyka o stanie masy upadłości z dnia 17.07.2024r., nadto z dnia 1.10.2024r.– notatka z dnia 1.101.2024r.; dokument znak KR1S/GUp-K-upr/279/2023/14) Upadły ma 71 lat, jest emerytem; mieszka w Krakowie w wynajmowanym lokalu o pow. 55 m2, jest rozwiedziony, samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Stwierdzono u niego chorobę nadciśnieniową z zajęciem serca bez zastoinowej niewydolności serca, przewlekłe zapalenie zatok, skrzywienie przegrody nosowej i przerost małżowin nosowych, hipercholesterolemię, wole wieloguzkowe nietoksyczne, przebyty epizod zakrzepowo – zatorowy w oku lewym, niedrożność ujść zatok klinowych oraz czołowych i polipowatą zmianę śluzówkową lub torbiel w zachyłku zębodołowym prawej zatoki szczękowej. Jedynym źródłem dochodu upadłego jest emerytura w wysokości 6 414,03 zł netto (w roku 2023- 6.861,19 zł brutto, czyli 5 720,68 zł netto, powiększona zgodnie ze współczynnikiem waloryzacji o 12,12%); nadto dodatkowe świadczenie pieniężne z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, które w 2023 roku otrzymał w kwocie 1 620,67 zł netto – w uśrednieniu na miesiąc 135,06 zł netto. Z uwagi na wysokość świadczenia zasadniczego upadły nie jest uprawniony do drugiego dodatkowego świadczenia- tzw. „czternastej emerytury”. W sumie średniomiesięczne dochody upadłego wynoszą 6 549,09 zł netto. Wacław Stechnij swoje wydatki w skali miesiąca przedstawił następująco: 2 500,00 zł – czynsz najmu mieszkania plus 300,00 zł –opłaty za media, nadto (w uśrednieniu) 100,00 zł - środki czystości i higieny, 1 400,00 zł – wyżywienie, 50,00 zł – transport, 250,00 zł – odzież i obuwie, 650,00 zł – opieka medyczna. Łącznie daje to sumę 5 250,00 zł miesięcznie. Jednakże koszty nabycia żywności sąd określił na kwotę 1.000 zł, przyznając też dłużnikowi rezerwę na nieprzewidziane wydatki w wysokości 200 zł. Łączne zatem miesięczne koszty utrzymania dłużnika (plus rezerwa) wynoszą wg sądu 5 050 zł. (dowód: informacje syndyka zawarte w projekcie planu spłaty, jak również w piśmie z dnia 17.07.2024r.– dokumenty- znak KR1S/GUp-K-upr/279/2023/1 i 14, nadto załączniki do planu spłaty- pisemne wyjaśnienia upadłego, decyzja o waloryzacji emerytury, wyrok rozwodowy, dokumentacja medyczna upadłego, umowa najmu mieszkania – dokument znak KR1S/GUp-K-upr/279/2023/1) Niewypłacalność upadłego wynika z odpowiedzialności subsydiarnej (art. 299 k.s.h.) za długi kierowanej niegdyś przez niego spółki- Forte spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Czajowicach. Spółka ta zawarła z Gminą M. Kraków umowę dzierżawy dot. eksploatacji motelu Krak (zobowiązując się do wybudowania kompleksu hotelowo- kongresowego, posiadając też pozwolenie na budowę), która to umowa została jej wypowiedziana. Powództwo Spółki przeciwko Gminie uznane zostało przez sądy kolejnych instancji za zasadne, zaś kasacja Gminy w tym zakresie została oddalona. W dalszej kolejności Spółka domagała się, tym razem jednak bezskutecznie, odszkodowania od Gminy M. Kraków za bezzasadne wypowiedzenie umowy. Wierzyciel domagał się od spółki zapłaty dalszych opłat czynszowych, któremu to żądaniu spółka nie podołała, co spowodowało jej zadłużenie. Wacław Stechnij jako prezes zarządu nie wystąpił o ogłoszenie upadłości spółki i obciążony został na zasadzie odpowiedzialności subsydiarnej przedmiotowym długiem. (dowód: informacja syndyka, wyrok z 12.07.2018 – dokument znak KR1S/GUp-K-upr/279/2023/1) Stan faktyczny ustalono na podstawie przedstawionych przez syndyka informacji, które nie zostały zakwestionowane ani przez upadłego ani też przez wierzyciela. Nadto na podstawie wydanych w sprawie orzeczeń oraz dokumentów dołączonych do akt. Pomocniczo posłużono się wiedzą powszechną z zakresu świadczeń emerytalnych– ich kwot oraz stopy waloryzacji, jak również kosztów nabycia określonych dóbr i usług, posiłkując się przy tym danymi Instytutu Pracy i Spraw Socjalnych n/t minimum socjalnego w I kwartale 2024r.) W ocenie Sądu stanowi to wystarczającą i miarodajną postawę do właściwego rozstrzygnięcia sprawy. Sąd zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 491(14) ust. 4 ustawy z dnia 28 lutego 2003 roku – Prawo upadłościowe (Dz. U. 2024, poz. 794 z późn. zm., dalej jako: p.u.) sąd ustala plan spłaty wierzycieli albo w przypadku, o którym mowa w art. 491(16) ust. 1 lub 2a, umarza zobowiązania upadłego bez ustalania planu spłaty wierzycieli lub warunkowo umarza zobowiązania upadłego bez ustalania planu spłaty wierzycieli albo wydaje postanowienie o odmowie ustalenia planu spłaty wierzycieli albo umorzenia zobowiązań upadłego bez ustalania planu spłaty lub warunkowego umorzenia zobowiązań upadłego bez ustalania planu spłaty. Elementy planu spłaty wskazane zostały w art. 491(15) ust. 1 p.u. i należy do nich: 1) wymienienie uczestniczących w planie wierzycieli; 2) dokonanie podziału funduszy masy upadłości pomiędzy wierzycieli uczestniczących w planie spłaty, jeżeli w postępowaniu zgromadzono fundusze masy upadłości; 3) ustalenie, czy upadły doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa oraz 4) określenie, w jakim zakresie i okresie, nie dłuższym niż trzydzieści sześć miesięcy, upadły jest obowiązany spłacać zobowiązania, które w postępowaniu upadłościowym prowadzonym zgodnie z przepisami części pierwszej zostałyby uznane na liście wierzytelności, oraz jaka część zobowiązań upadłego powstałych przed dniem ogłoszenia upadłości zostanie umorzona po wykonaniu planu spłaty wierzycieli. W przypadku ustalenia, że upadły doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa, plan spłaty ustala się po myśli 491(15) ust. 1a p.u. na okres od 36 do 84 miesięcy. Ustęp 1d stanowi, iż w przypadku, gdy majątek dłużnika wystarczył na pokrycia kosztów postępowania upadłościowego, do okresu spłaty zalicza się okres od upływu sześciu miesięcy od ogłoszenia upadłości do dnia ustalenia planu spłaty. Przy ustalaniu planu należy zgodnie z art. 491(15) ust. 4 p.u. brać pod uwagę możliwości zarobkowe upadłego, konieczność utrzymania upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu oraz ich potrzeby mieszkaniowe, wysokość niezaspokojonych wierzytelności oraz stopień zaspokojenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym. Odnosząc treść przytoczonych regulacji do stanu faktycznego niniejszej sprawy, Sąd doszedł do przekonania, iż zasadnym będzie ustalenie miesięcznych rat w wysokości 1 500 zł miesięcznie, nadto wypłata wierzycielowi zgromadzonych w masie upadłości środków. W ocenie Sądu (w czym należy podzielić stanowisko syndyka) upadły nie doprowadził do swojej niewypłacalności i nie zwiększył istotnie jej stopnia umyślnie ani wskutek rażącego niedbalstwa, zatem brak podstaw do ustalania wydłużonego okresu spłat w oparciu o art. 491 (15) ust. 1a p.u. Zważyć należy, iż przy winie umyślnej sprawca ma świadomość szkodliwego skutku swego zachowania się i dąży do jego wywołania lub też co najmniej godzi się na jego wystąpienie. Przy winie nieumyślnej sprawca przewiduje możliwość wystąpienia szkodliwego skutku, lecz bezpodstawnie przypuszcza, że zdoła go uniknąć albo nie przewiduje możliwości nastąpienia tego skutków, choć powinien i może go przewidzieć. W obu formach chodzi o niedbalstwo. Dla oceny winy w postaci niedbalstwa decydujące znaczenie ma miernik staranności, jaki przyjmuje się za wzór prawidłowego postępowania. Zgodnie z art. 355 k.c. dłużnik obowiązany jest do staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju (należyta staranność). Zarzut niedbalstwa jest więc uzasadniony wtedy, gdy sprawca szkody zachował się w sposób odbiegający od modelu wzorcowego. W przypadku przedsiębiorcy obowiązuje podwyższony miernik staranności. Przy czym przesłankę wydłużonego okresu spłaty wierzycieli, przewidziany w art. 491 (15) ust. 1a p.u., stanowi rażące niedbalstwo. Brak jest legalnej definicji tego pojęcia; w doktrynie przyjmuje się, iż rażące niedbalstwo występuje w sytuacjach przekroczenia podstawowych, elementarnych zasad staranności. W nin. sprawie obciążające upadłego zobowiązanie nie wynika z zaciągania przez niego w sposób lekkomyślny pożyczek czy kredytów na błahe potrzeby, bądź w sytuacji braku środków na ich spłatę (w sposób odbiegający od powszechnie przyjętych zasad racjonalnego zarządzania finansami), a z przejścia na niego na zasadzie art. 299 k.s.h. odpowiedzialności za długi spółki, w której był prezesem zarządu (a to z uwagi na brak zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki)- w sytuacji trwających kilka lat sporów sądowych między Gminą a spółką. Istotnie, słusznym jest wymaganie, by podmioty fachowe działały w sposób staranny, wymagając dopełnienia obowiązku z art. 21 ust. 1 p.u. Terminowe zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości Forte spółki z o.o. uwolniłoby upadłego formalnie od odpowiedzialności za jej długi. Z tytułu uchybienie temu obowiązkowi można mu z pewnością przypisać niedbalstwo. Nie w każdym przypadku jednak brak zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości dłużnika należy oceniać jako niedbalstwo w stopniu tak wysokim, że aż rażącym. W każdej sprawie indywidualnie godzi się zważyć, czy dane zachowanie dłużnika nosi znamiona rażącego naruszenia elementarnych prawideł starannego zachowania (działania). Zależeć to będzie od wielu czynników, a w takiej sprawie jak niniejsza czynników związanych z sytuacją reprezentowanej przez dłużnika spółki. Wierzyciel nie wykazał (nie wskazał nawet), iż zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości Forte spółki z o.o. zmniejszyłoby zaległości finansowe tej spółki; innymi słowy- by spółka ta posiadała jakikolwiek realny majątek, który pozwoliłby na częściową chociażby spłatę jej długów. Nie można automatycznie braku zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki utożsamić ze zwiększeniem jej niewypłacalności (występującej wszak już wcześniej)- czy to w sposób umyślny czy też rażąco niedbały. To zależeć będzie od sytuacji majątkowej spółki w chwili pojawienia się niemożności wywiązania się z jej zobowiązań pieniężnych. Wierzyciel nie uzasadnił takiej tezy; podkreślił jedynie, iż występuje domniemanie szkody wierzyciela w przypadku niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości dłużnika. Nie wskazał jednak, czy spółka ta w chwili pojawienia się przesłanek do ogłoszenia jej upadłości posiadała jakikolwiek majątek, który pozwoliłby na chociażby częściowe zaspokojenie wierzyciela. Możliwe, że odnośny wniosek zostałby oddalony na podstawie art. 13 p.u., tj. z uwagi na brak majątku spółki pozwalającego na pokrycie kosztów postępowania (nie wspominając o spłacie długów). Sam fakt odpowiedzialności upadłego na zasadzie art. 299 k.s.h. wskazuje, że egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna; innymi słowy- wdrożenie procedur upadłościowych nie oznaczałoby zaspokojenia roszczeń wierzyciela. Na marginesie zaznaczyć wypada, że pretensji do spółki nie zgłaszały inne podmioty publicznoprawne czy też jej kontrahenci. Do postępowania zgłosił się tylko 1 wierzyciel – i tylko jednego wierzyciela upadły wskazywał we wniosku o ogłoszenie upadłości (co w kontekście zapadłego przeciwko upadłemu wyrokowi o tyle jest zastanawiające, że w przypadku spółki handlowej należność względem jednego wierzyciela nie stanowi podstawy do ogłoszenia jej upadłości). Reasumując- o ile uchybienie przez upadłego obowiązkowi zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości reprezentowanej przez niego spółki świadczy o dopuszczeniu się przez niego określonego zaniedbania, jednak w ocenie sądu (w świetle całokształtu opisanych wyżej okoliczności) nie stanowi to rażącego niedbalstwa w rozumieniu art. 491 (15) ust. 1a p.u., uzasadniającego wydłużony okres spłaty wierzycieli. Inaczej należałoby bowiem oceniać zaniechanie po stronie członka zarządu spółki, który nie zgłosił wniosku o ogłoszenie jej upadłości, w sytuacji posiadania przez nią określonego, realnego majątku, pozwalającego nie tylko na ogłoszenie jej upadłości, ale również na częściowe chociażby wykonanie zobowiązań. Takie uchybienie oznaczałoby wyrządzenie realnej szkody wierzycielom i zd. Sądu jako zachowanie wysoce naganne wyczerpywałoby znamiona rażącego niedbalstwa. Stopień winy wzrastałby w zależności od rozmiaru majątku dłużnej spółki, jak również pozbywania się tegoż majątku przez jej zarząd i uniemożliwiania wierzycielom realizacji ich roszczeń. Z uwagi na powyższe okres spłat po myśli art. 491(15) ust. 1 pkt 4 p.u. w zw. z ust. 1a a contrario p.u. nie może przekroczyć 36 miesięcy. Stopień zaspokojenia wierzyciela w ramach planu spłaty wyniesie 0,412%, nie zachodzą zatem przewidziane w art. 491(15) ust. 1b- 1c p.u. przesłanki obligatoryjnego skrócenia okresu spłaty. Koszty postępowania zostały w całości pokryte, a postępowanie trwa 19 miesięcy i przez ten czas emerytura upadłego podlega zajęciu. Okres spłaty należy skrócić więc o 13 miesięcy, tj. o okres wykraczający ponad 6 miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości, po myśli art. 491(15) ust. 1d p.u. Plan spłaty może zostać ustalony jedynie na okres 23 miesięcy. (Zostaje to wierzycielowi zrekompensowane wypłatą zgromadzonych funduszów masy) Wysokość ustalonych rat wynika z porównania możliwości zarobkowych upadłego z kosztami jego utrzymania. Jedyny dochód upadłego stanowi świadczenie emerytalne, powiększone o dodatkowe świadczenie pieniężne- tzw. trzynastą emeryturę, w łączne wysokości (średniomiesięcznie) 6 549,09 zł netto. Upadły w pełni urzeczywistnia swój potencjał zarobkowy. Zaawansowany wiek jak również dolegliwości zdrowotne uniemożliwiają podjęcie przez niego jakiejkolwiek pracy zarobkowej. Zaspokojenie potrzeb życiowych upadłego to wydatek rzędu 5 050,00 zł miesięcznie (wliczając w to rezerwę na nieprzewidziane wydatki) i składają się na niego m.in. opłaty czynszowe i media, zakup żywności, odzieży i środków higieny czy też wydatki na opiekę medyczną. Suma ta, nie obejmująca wydatków zbytecznych, umożliwia upadłemu zaspokojenie potrzeb życiowych na godziwym, lecz skromnym raczej poziomie. Odnosząc się do zarzutów wierzyciela, podkreślić wypada, iż realia usług świadczonych w ramach NFZ, w tym długie niejednokrotnie terminy wizyt u lekarzy specjalistów, czy terminy zabiegów, wywołują konieczność odpłatnego korzystania z wizyt lekarskich. Korzystanie też z mieszkania o pow. 55 m2 nie stanowi luksusu, na który nie można by pozwolić dłużnikowi; jest to standard nie najwyższy, za pozostawieniem którego przemawia wiek oraz występujące dolegliwości zdrowotne dłużnika. O ile wydatki na ten cel mogłyby być nieznacznie niższe, to w stopniu nie na tyle doniosłym, by generować w perspektywie 23 miesięcy znaczące oszczędności. Sąd doszedł przy tym do wniosku, a to w świetle doświadczenia życiowego jak również opracowanych przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych (zamieszczonych chociażby w internecie) wartości tzw. minimum socjalnego, iż przeznaczanie sumy 1 400,00 zł na cele żywnościowe dla jednej osoby (w sytuacji jej zadłużenia) jest nadmierne i przyjął z tego tytułu bardziej adekwatną sumę 1.000,00 zł. Na zabezpieczenie wydatków związanych ze zdarzeniami losowymi należy pozostawić upadłemu kwotę rzędu 250 zł. W sumie wydatki na zaspokojenie potrzeb egzystencjalnych upadłego wynoszą 5 050,00 zł miesięcznie, a pozostała kwota w wysokości 1 500,00 zł miesięcznie winna zostać przeznaczona na spłatę wierzyciela. Zaoszczędzenie takiej sumy na realizację planu spłaty jest dla upadłego osiągalne bez zagrożenia jego elementarnych interesów życiowych, a jednocześnie stanowi najwyższe zaspokojenie, jakie wierzyciel może uzyskać. Plan spłaty nie może przekraczać możliwości finansowych upadłego, co mogłoby skutkować popadnięciem w dalsze zadłużenie. Po wykonaniu planu spłaty umorzeniu podlegać będą wszystkie zobowiązania upadłego powstałe przed dniem ogłoszenia jego upadłości, nawet niezgłoszone do nin. postępowania – z wyjątkiem tych wskazanych w art. 491(21) ust. 2 p.u. Koszty nin. postępowania zostały zaspokojone w całości. Z uwagi na brzmienie art. 491(15) ust. 1d p.u. okres spłat skrócono o 13 miesięcy, jednak wierzycielowi wypłacone zostaną zgromadzone fundusze w wys. 22 315,77 zł. Ustalony plan spłaty dostosowany został do możliwości finansowych upadłego, bierze jednak również pod uwagę słuszne interesy wierzyciela. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 491(14) ust. ust. 1 i 4 prawa upadłościowego, w zw. z art. 491(15) ust. ust. 1, 1a- 1d, ust. 4, art. 2, jak również art. 491 (21) ust. 2 tego prawa.