PILOT HOLDING SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ

KRS 0000017529 NIP 5860007004 REGON 190575380

Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy, ul. Piekarnicza 10, 80-126 Gdańsk, obwieszcza, że Postanowienie wydane w postępowaniu GD1G/GUp-K-upr/282/2024, w dniu 12 sierpnia 2024 r., o oznaczeniu GD1G/GUp-K-upr/282/2024/11 jest prawomocne z dniem 19 grudnia 2024 r.

Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku, VI Wydział Gospodarczy, ul. Piekarnicza 10, 80-126 Gdańsk, obwieszcza, że postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2024 roku wydanym w sprawie o ustalenie planu spłaty, warunkowe umorzenie zobowiązań lub umorzenie zobowiązań bez ustalenia planu spłaty, umorzenie lub zakończenie postępowania w sprawach upadłościowych osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej dłużnika, którym jest Grzegorz Budzik (PESEL [ukryto]), sygnatura akt GD1G/GUp-K-upr/282/2024, postanowił: I. ustalić, iż w planie spłaty uczestniczą: - Skarb Państwa - Sąd Rejonowy Gdańsk- Północ w Gdańsku z tytułu niezaspokojonych kosztów postępowania w kwocie 15.380,34 zł, - wierzyciel Best II Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności w Gdyni z kwotą 17.136,31 zł w kategorii II, - wierzyciel Skarb Państwa- Prokurator Prokuratury Rejonowej Szczecin-Niebuszewo w Szczecinie z kwotą 2.820 zł w kategorii II, - wierzyciel Oktan Brzeski, Grzenkowicz sp. z o.o. w Słupsku z kwotą 80.188,02 zł w kategorii IV; II. ustalić, iż upadły doprowadził do swojej niewypłacalności wskutek rażącego niedbalstwa oraz istotnie zwiększył jej stopień umyślnie; III. określić, iż upadły jest zobowiązany do spłaty należności wymienionych w pkt I przez okres 84 (osiemdziesięciu czterech) miesięcy, począwszy od miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym nastąpi stwierdzenie prawomocności niniejszego postanowienia w 84 (osiemdziesięciu czterech) ratach wynoszących po 1.200 zł (jeden tysiąc dwieście złotych) miesięcznie w terminach do 10 (dziesiątego) dnia każdego miesiąca według następujących zasad: - na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego Gdańsk- Północ w Gdańsku kwoty 1.200 zł (jeden tysiąc dwieście złotych) w miesiącu, w którym nastąpi stwierdzenie prawomocności niniejszego postanowienia i w kolejnych 11 (jedenastu) miesiącach oraz kwoty 980,34 zł (dziewięćset osiemdziesiąt 34/100 złotych) w 13 (trzynastym) miesiącu; - na rzecz Best II Niestandaryzowanego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności w Gdyni kwoty 188,62 zł (sto osiemdziesiąt osiem 62/100 złotych) w 13 (trzynastym) miesiącu następującym po miesiącu w którym nastąpi stwierdzenie prawomocności niniejszego postanowienia, kwoty 1.030,43 zł (jeden tysiąc trzydzieści 43/100 złotych) w miesiącach od 14 (czternastego) do 29 (dwudziestego dziewiątego) oraz kwoty 460,81 zł (czterysta sześćdziesiąt 81/100 złotych) w 30 (trzydziestym) miesiącu; - na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratora Prokuratury Rejonowej Szczecin-Niebuszewo w Szczecinie kwoty 31,04 zł (trzydzieści jeden 04/100 złotych) w 13 (trzynastym) miesiącu następującym po miesiącu w którym nastąpi stwierdzenie prawomocności niniejszego postanowienia, kwoty 169,57 zł (sto sześćdziesiąt dziewięć 57/100 złotych) w miesiącach od 14 (czternastego) do 29 (dwudziestego dziewiątego) oraz kwoty 75,84 zł (siedemdziesiąt pięć 84/100 złotych) w 30 (trzydziestym) miesiącu; - na rzecz Oktan Brzeski, Grzenkowicz sp. z o.o. w Słupsku kwoty 663,35 zł (sześćset sześćdziesiąt trzy 35/100 złotych) w 30 (trzydziestym) miesiącu następującym po miesiącu w którym nastąpi stwierdzenie prawomocności niniejszego postanowienia oraz kwoty 1.200 zł (jeden tysiąc dwieście złotych) w miesiącach od 31 (trzydziestego pierwszego) do 84 (osiemdziesiątego czwartego); IV. pozostała część zobowiązań upadłego powstałych przed ogłoszeniem upadłości z wyłączeniem zobowiązań, o których mowa w art. 49121 ust. 2 p.u. zostanie umorzona po wykonaniu przez upadłego obowiązków nałożonych niniejszym postanowieniem. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2023 r. tutejszy Sąd ogłosił upadłość Grzegorza Budzika osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. W toku postępowania syndyk masy upadłości złożył projekt planu spłaty zobowiązań upadłego w kwocie 1.000 zł miesięcznie przez okres 84 miesięcy. (projekt planu spłaty- załącznik nr 1 do wniosku o ustalenie planu spłaty) Upadły nie zaakceptował przedłożonego przez syndyka projektu planu spłaty. Zarzucił, że syndyk błędnie przypisał mu umyślność oraz rażące niedbalstwo. Podniósł, iż syndyk nie zbadał zasadności wierzytelności stwierdzonych prawomocnymi orzeczeniami sądowymi. Wskazał, że 7 letni okres jego obowiązywania dla człowieka w wieku 61 lat oznacza spłatę wierzycieli do końca życia i w ocenie upadłego równoznaczny jest ze środkiem opresyjnym zmierzającym do wygenerowania po jego stronie jeszcze większego zadłużenia. Upadły zaznaczył, że odpowiedzialność za długi spółki oraz prowadzonych przez siebie działalności gospodarczych, o których dowiedział się po upływie nawet 20 lat, nie stanowią przejawu jego zaniedbania ani umyślnego działania. Nadto upadły wskazał, iż syndyk bezpodstawnie podważył jego koszty utrzymania. Podkreślił także, że sytuacja mieszkaniowa, w jakiej się znajduje nie jest docelowa i nie może przewidzieć, jak długo będzie zamieszkiwać na dotychczasowych warunkach. (oświadczenie upadłego- załącznik do wniosku o ustalenie planu spłaty) Wierzyciele nie zajęli stanowiska w przedmiocie projektu planu spłaty przedłożonego przez syndyka. Upadły ma 61 lat. Posiada wykształcenie średnie ogólne. Z zawodu jest handlowcem. Zamieszkuje na zasadzie użyczenia u swojej siostry. Jest osobą rozwiedzioną. Posiada jedną córkę, w stosunku do której wygasł już jego obowiązek alimentacyjny. Upadły nie pracuje na stałe, ani nie uzyskuje oficjalnie innych stałych dochodów. Według jego oświadczenia utrzymuje się on z pomocy rodziny oraz prac dorywczych. Nie zarejestrował się jako osoba bezrobotna poszukująca pracy we właściwym Urzędzie Pracy. Wcześniej prowadził działalności gospodarcze o różnych profilach, jak również pełnił funkcję członka zarządu w spółkach kapitałowych. Obecnie wciąż sprawuje funkcję prezesa zarządu w Clay’s Art spółce z o.o. w Gniewie. Zgodnie z oświadczeniem z dnia 27 marca 2023 r. upadły nie otrzymuje ani też nie otrzymywał wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji prezesa zarządu. W 2008 r. upadły przebywał w szpitalu z powodu wirusowego zapalenia mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych. Nie przedstawił żadnych innych dokumentów świadczących o złym stanie zdrowia lub wskazujących na ograniczenie możliwości zarobkowych z przyczyn zdrowotnych. (projekt planu spłaty- załącznik nr 1 do wniosku o ustalenie planu spłaty) Według oświadczenia upadłego, łączne miesięczne koszty jego utrzymania wynoszą ok. 2.869 zł, na co składają się: gaz- 110 zł, energia elektryczna- 250 zł, ogrzewanie- 880 zł, opłaty za wodę- 20 zł, internet- 50 zł, telefon- 25 zł, wywóz nieczystości- 54 zł, świadczenia medyczne- 300 zł, żywność- 900 zł, środki czystości- 130 zł, bielizna i odzież- 150 zł. (projekt planu spłaty- załącznik nr 1 do wniosku o ustalenie planu spłaty) W toku postępowania wierzytelności, które zostały przez syndyka uznane w łącznej kwocie 100.144,33 zł zgłosiło trzech wierzycieli: Oktan Brzeski. Grzenkowicz sp. z o.o. w Słupsku w kwocie 80.188,02 zł w kategorii IV, Best II Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności w Gdyni w kwocie 17.136,31 zł w kategorii II oraz Skarb Państwa- Prokurator Prokuratury Rejonowej Szczecin- Niebuszewo w Szczecinie w kwocie 2.820 zł w kategorii II. Wierzytelności dwóch innych wierzycieli na łączną kwotę 1.010.200,16 zł zostały przez syndyka zwrócone z uwagi na braki formalne. (projekt planu spłaty- załącznik nr 1 do wniosku o ustalenie planu spłaty, spis wierzycieli uczestniczących załącznik nr 9, spis wierzycieli zwróconych, załącznik nr 10, z akt GD1G/GUp-s-Zw/119/2023, zgłoszenia wierzytelności nr 4, 12, zarządzenia o zwrocie wierzytelności nr 22, 30) Koszty postępowania upadłościowego nie zostały pokryte w żadnej części ze środków znajdujących się w masie upadłości. Suma niepokrytych kosztów wynosi 15.380,34 zł. (saldo masy upadłości nr 10) Upadły już w ubiegłym wieku zaczął zaciągać zobowiązania, których nie spłacił. Nakazem zapłaty z dnia 25 września 2000 r. wydanym przez Sąd Rejonowy w Koszalinie V Wydział Gospodarczy na rzecz syndyka masy upadłości Przedsiębiorstwa Połowów i Usług Rybackich „KUTER” w upadłości w Darłowie, pozwani Grzegorz Budzik i Ryszard Łabinowicz zostali zobowiązani solidarnie do zapłaty na rzecz wierzyciela kwoty 12.047,40 zł wraz z odsetkami ustawowymi (zadłużenie z kwietnia 1999 r.). Nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 7 lutego 2001 r. wydanym w sprawie I Nc 13608/00 Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieście w Warszawie nakazał upadłemu, aby zapłacił na rzecz Polskiej Telefonii Cyfrowej spółki z o.o. w Warszawie kwotę 14.026,61 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 30 czerwca 2001 r. do dnia zapłaty. Upadły zaciągnął pożyczkę na prowadzenie działalności gospodarczej w Pomorskim Funduszu Pożyczkowym spółce z o.o. w Gdańsku, której nie spłacił. Brak informacji kiedy umowa została zawarta, jednakże wezwanie do zapłaty kwoty 133.666 zł zostało skierowane do upadłego w dniu 22 maja 2007 r. Mimo posiadania niespłaconych zobowiązań upadły nie złożył jako przedsiębiorca wniosku o ogłoszenie upadłości. Nie spłacał też zobowiązań, mimo iż dysponował środkami pieniężnymi, o czym świadczy fakt, iż w roku 2013 w ramach prowadzonego dochodzenia wobec upadłego Policja skonfiskowała z mieszkania upadłego kwotę 16.800 dolarów amerykańskich, stanowiących jego oszczędności za pracę dla zagranicznego kontrahenta w latach 2011 – 2012 r. Rozpoczynał też nowe działalności gospodarcze, generując z nich kolejne nie spłacone zobowiązania, jak wobec uczestniczącego w niniejszym postępowaniu wierzyciela Oktan Brzeski, Grzenkowicz sp. z o.o. w Słupsku stwierdzoną prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 29 listopada 2019 r. (projekt planu spłaty - załącznik nr 1 do wniosku o ustalenie planu spłaty, z akt GD1G/GUp-s-Zw/119/2023 , załącznik do zgłoszenia wierzytelności nr 2, z akt GD1G/GU/1163/2022 wniosek o ogłoszenie upadłości nr 1). Sąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy oraz aktach zgłoszeń wierzytelności GD1G/GUp-s-Zw/119/2023 i aktach sprawy o ogłoszenie upadłości GD1G/GU/1163/2022. Sąd uznał złożone dokumenty za wiarygodne wobec braku jakichkolwiek podstaw do ich zakwestionowania. Zgodnie z treścią art. 491 14 ust. 1 ustawy prawo upadłościowe (w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości dalej jako: „p.u.”) po upływie terminu do zgłaszania wierzytelności i przeprowadzeniu likwidacji majątku wchodzącego w skład masy upadłości syndyk składa sądowi projekt planu spłaty wierzycieli z uzasadnieniem albo informację, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 491 14a ust. 1 lub art. 491 16 ust. 1 lub 2a. Natomiast art. 491 14 ust. 3 p.u. wskazuje, że do projektu planu spłaty wierzycieli z uzasadnieniem albo informacji, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 491 14a ust. 1 lub art. 491 16 ust. 1 lub 2a, syndyk załącza: 1) dowody doręczenia upadłemu oraz wierzycielom projektu planu spłaty wierzycieli z uzasadnieniem albo informacji, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 491 14a ust. 1 lub art. 491 16 ust. 1 lub 2a, wraz z pouczeniem o treści ust. 4 i zobowiązaniem do złożenia stanowiska, o którym mowa w pkt 2, w terminie czternastu dni; 2) stanowiska upadłego oraz wierzycieli albo informację, że upadły lub wierzyciele nie złożyli stanowiska wraz z podaniem przyczyny jego niezłożenia. Sąd ustala plan spłaty wierzycieli albo w przypadku, o którym mowa w art. 491 16 ust. 1 lub 2a, umarza zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli lub warunkowo umarza zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli albo wydaje postanowienie, o którym mowa w art. 491 14a ust. 1, po przeprowadzeniu rozprawy, jeżeli upadły, syndyk lub wierzyciel złożył wniosek o przeprowadzenie rozprawy. O terminie rozprawy zawiadamia się upadłego i syndyka oraz wierzyciela, który złożył wniosek o przeprowadzenie rozprawy (art. 491 14 ust. 4 p.u.). Ponadto art. 491 14 ust. 7 p.u. stanowi, że postanowienie w przedmiocie ustalenia planu spłaty wierzycieli albo w przedmiocie umorzenia zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli lub w przedmiocie warunkowego umorzenia zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli oraz informację o prawomocności tych postanowień obwieszcza się. Na postanowienie sądu w przedmiocie ustalenia planu spłaty wierzycieli albo w przedmiocie umorzenia zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli lub w przedmiocie warunkowego umorzenia zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli przysługuje zażalenie. Postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie rozpoznania zażalenia oraz informację o prawomocności tego postanowienia obwieszcza się. Zgodnie natomiast z art. 491 14 ust. 8 p.u. wydanie postanowienia o ustaleniu planu spłaty wierzycieli albo umorzeniu zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli lub warunkowym umorzeniu zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli oznacza zakończenie postępowania. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 491 15 ust. 1 p.u. w postanowieniu o ustaleniu planu spłaty wierzycieli sąd: 1) wymienia wierzycieli uczestniczących w planie spłaty; 2) dokonuje podziału funduszy masy upadłości pomiędzy wierzycieli uczestniczących w planie spłaty, jeżeli w postępowaniu zgromadzono fundusze masy upadłości; 3) ustala, czy upadły doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa; 4) określa, w jakim zakresie i okresie, nie dłuższym niż trzydzieści sześć miesięcy, upadły jest obowiązany spłacać zobowiązania, które w postępowaniu upadłościowym prowadzonym zgodnie z przepisami części pierwszej zostałyby uznane na liście wierzytelności, oraz jaka część zobowiązań upadłego powstałych przed dniem ogłoszenia upadłości zostanie umorzona po wykonaniu planu spłaty wierzycieli. W przypadku ustalenia, że upadły doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa, plan spłaty wierzycieli nie może być ustalony na okres krótszy niż trzydzieści sześć miesięcy ani dłuższy niż osiemdziesiąt cztery miesiące (art. 491 15 ust. 1a p.u.). W przypadku gdy w drodze wykonania planu spłaty wierzycieli dłużnik spłaci co najmniej 70% zobowiązań objętych planem spłaty wierzycieli, które w postępowaniu upadłościowym prowadzonym zgodnie z przepisami części pierwszej zostałyby uznane na liście wierzytelności, plan spłaty wierzycieli nie może zostać ustalony na okres dłuższy niż rok (art. 491 15 ust. 1b p.u.). W przypadku gdy w drodze wykonania planu spłaty wierzycieli dłużnik spłaci co najmniej 50% zobowiązań objętych planem spłaty wierzycieli, które w postępowaniu upadłościowym prowadzonym zgodnie z przepisami części pierwszej zostałyby uznane na liście wierzytelności, plan spłaty wierzycieli nie może zostać ustalony na okres dłuższy niż dwa lata (art. 491 15 ust. 1c p.u.). Do okresów spłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 4 oraz ust. 1a-lc, zalicza się okres od upływu sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości do dnia ustalenia planu spłaty wierzycieli, chyba że dłużnik nie pokryłby w całości kosztów postępowania tymczasowo poniesionych przez Skarb Państwa. Do okresu spłaty nie zalicza się okresu warunkowego umorzenia zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli (art. 491 15 ust. 1d p.u.). Koszty postępowania tymczasowo pokryte przez Skarb Państwa oraz inne zobowiązania masy upadłości niezaspokojone w toku postępowania uwzględnia się w planie spłaty wierzycieli w pełnej wysokości, chyba że możliwości zarobkowe upadłego, konieczność utrzymania upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu oraz ich potrzeby mieszkaniowe nie pozwalają na zaspokojenie kosztów postępowania tymczasowo pokrytych przez Skarb Państwa oraz innych zobowiązań masy upadłości w pełnej wysokości. W przypadku braku zgłoszeń wierzytelności i braku wierzytelności, które w postępowaniu upadłościowym prowadzonym zgodnie z przepisami części pierwszej podlegałyby z urzędu umieszczeniu na liście wierzytelności, w planie spłaty wierzycieli uwzględnia się wyłącznie zobowiązania, o których mowa w zdaniu poprzednim, a w przypadku braku takich zobowiązań umarza się zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli (art. 491 15 ust. 2 p.u.). Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 491 15 ust. 4 p.u. sąd nie jest związany stanowiskiem upadłego oraz wierzycieli co do treści planu spłaty wierzycieli. Ustalając plan spłaty wierzycieli, sąd bierze pod uwagę możliwości zarobkowe upadłego, konieczność utrzymania upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu oraz ich potrzeby mieszkaniowe, wysokość niezaspokojonych wierzytelności oraz stopień zaspokojenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym. Zgodnie z art. 491 15 ust. 7 p.u. do planu spłaty wierzycieli oraz wykonania określonego w planie spłaty wierzycieli podziału funduszy masy upadłości stosuje się odpowiednio przepisy art. 313 ust. 2, art. 335, art. 336, art. 340-348 i art. 352-356 oraz art. 358-360 prawa upadłościowego. W zakresie, w jakim plan spłaty wierzycieli obejmuje podział funduszy masy upadłości zgromadzonych w postępowaniu upadłościowym, plan spłaty wierzycieli wykonuje syndyk niezwłocznie po uprawomocnieniu się postanowienia o ustaleniu planu spłaty wierzycieli. Z treści art. 344 ust. 2 p.u. wynika zaś, iż jeżeli suma przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich należności, należności dalszej kategorii zaspokaja się dopiero po zaspokojeniu w całości należności poprzedzającej kategorii, a jeżeli suma przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich należności tej samej kategorii, należności te zaspokaja się stosunkowo do wysokości każdej z nich. Przenosząc powyższe unormowania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że wobec braku zgłoszeń wierzytelności I kategorii w planie spłaty uczestniczą wierzyciele posiadający wierzytelności II kategorii: Best II Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności w Gdyni w kwocie 17.136,31 zł oraz Skarb Państwa- Prokuratura Rejonowa Szczecin- Niebuszewo w Szczecinie w kwocie 2.820 zł. Ponieważ suma przewidziana w planie spłaty wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich należności kategorii II, w planie spłaty po ich zaspokojeniu będzie mogła też uczestniczyć wierzytelność zgłoszona w IV kategorii tj.: Oktan Brzeski. Grzenkowicz sp. z o.o. w Słupsku. Ponadto w planie spłaty należało uwzględnić w pełnej wysokości koszty postępowania, które zostaną tymczasowo pokryte przez Skarb Państwa w kwocie 15.380,34 zł. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 491 15 ust. 1 pkt 1 i ust. 7 p.u. w zw. z art. 344 ust. 2 p.u. i art. 491 15 ust. 2 p.u. orzekł jak w punkcie I postanowienia. Mając na uwadze ustalone przyczyny niewypłacalności upadłego Sąd uznał, że doprowadził on do swojej niewypłacalności wskutek rażącego niedbalstwa oraz istotnie zwiększył jej stopień umyślnie. Pojęcie winy w rozumieniu prawa cywilnego obejmuje dwa elementy składowe. Pierwszy z nich to element obiektywny, tzw. bezprawność zachodząca wówczas, gdy zachowanie jest obiektywnie nieprawidłowe z uwagi na naruszenie określonych norm postępowania. Drugi to element subiektywny tzw. wadliwość obejmująca moment przewidywania i moment woli, kiedy dana osoba podjęła i wykonała niewłaściwą decyzję lub nie uczyniła tego co do niej należało, choć mogła i powinna. Wina jest umyślna, jeżeli dana osoba w sposób zamierzony działa w sposób sprzeczny z normą postępowania lub powstrzymuje się od działania mimo obowiązku czynnego zachowania się. Przy winie umyślnej sprawca ma świadomość szkodliwego skutku swego zachowania się i przewiduje jego nastąpienie (zamiar bezpośredni) lub co najmniej godzi się na wystąpienie szkodliwych skutków swego zachowania (zamiar ewentualny). Wina jest nieumyślna w postaci niedbalstwa, jeżeli sprawca nie działa w sposób zamierzony, lecz narusza normy postępowania na skutek nie dołożenia należytej staranności. Przewiduje możliwość wystąpienia szkodliwego skutku, lecz bezpodstawnie przypuszcza, że zdoła go uniknąć, albo nie przewiduje możliwości nastąpienia tych skutków, choć powinien i może je przewidzieć. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 26 stycznia 2006 r. rażące niedbalstwo zachodzi wtedy, gdy stopień naganności postępowania drastycznie odbiega od modelu właściwego w danych warunkach zachowania się osoby zobowiązanej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2006r. V CSK 90/05, Legalis nr 177254). Podobnie w wyroku z dnia 10 marca 2004 r., sygn. akt IV CK 151/03 Sąd Najwyższy wskazał, że przez rażące niedbalstwo rozumie się niezachowanie minimalnych (elementarnych) zasad prawidłowego zachowania się w danej sytuacji. A zatem rażące niedbalstwo zachodzi wówczas, jeżeli stopień naganności postępowania jest szczególnie wysoki, co ma miejsce w niniejszym postępowaniu. Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego upadły posiadał niespłacone zobowiązania, a mimo to zaciągał kolejne. Dodatkowo upady doprowadził do swojej niewypłacalności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, gdzie jako przedsiębiorca miał obowiązek zachowania szczególnej staranności i nie później niż w terminie trzydziestu dni od daty zaprzestania spłaty zobowiązań złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Upadły nie złożył jednak wniosku o ogłoszenie upadłości, tylko zaciągał kolejne zobowiązania, w sytuacji nieregulowania poprzednich. Takie zachowanie upadłego z pewnością odbiegało od wzorców standardowych zachowań, bowiem przy każdorazowym zaciąganiu kolejnego zobowiązania, upadły powinien dokonywać analizy swoich aktualnych i przyszłych możliwości finansowych, a tym samym możliwości spłaty zaciąganych zobowiązań. Niezaprzeczalnie upadły takiej analizy nie dokonywał. Nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja upadłego, który kwestionuje prawidłowość wydanych przeciwko niemu prawomocnych orzeczeń, na podstawie których syndyk uznał zgłoszone wobec upadłego wierzytelności. Sąd jest tymi orzeczeniami związany, albowiem z mocy art. 365 § 1 k.p.c. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Niezasadne są też twierdzenia upadłego, iż głównym powodem zaistnienia jego niewypłacalności było przebyte w kwietniu 2008 r. zapalenie opon mózgowych. Ze zgromadzonych w sprawie dokumentów wynika bowiem jednoznacznie, iż do niewypłacalności upadłego na długo przed tą chorobą, a prawomocne orzeczenia przeciwko upadłemu zapadły już w 2000 i 2001 r. Dlatego Sąd uznał, że upadły doprowadził do swojej niewypłacalności wskutek rażącego niedbalstwa. Z ustalonego stanu faktycznego wynika też, że upadły mając niespłacone zobowiązania, w tym wobec Polskiej Telefonii Cyfrowej spółki z o.o. w Warszawie (obecnie BEST II Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności) zasadzone prawomocnym nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym na kwotę główną 14.026,61 zł, dysponował w latach 2011 – 2013 r. środkami pozwalającymi na pełną spłatę tej wierzytelności. Posiadał bowiem oszczędności w dolarach amerykańskich za pracę dla zagranicznego kontrahenta w latach 2011 – 2012 r. Mimo to nie dokonał spłaty zaległych wierzytelności w żadnej części, a zgromadzone środki obejmujące kwotę 16.800 dolarów amerykańskich zostały zabezpieczone w 2013 r. przez Policję w ramach dochodzenia prowadzonego przeciwko upadłemu. W zakresie istotnego zwiększenia stanu niewypłacalności należało mu zatem przypisać winę umyślną. W konsekwencji Sąd orzekł jak w pkt II sentencji. Ustalając plan spłaty w pkt III postanowienia, Sąd miał na uwadze treść art. 491 15 ust. 4 p.u. Zgodnie z w/w artykułem sąd ustalając plan spłaty bierze pod uwagę możliwości zarobkowe upadłego, konieczność utrzymania upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu, ich potrzeby mieszkaniowe, wysokość niezaspokojonych wierzytelności oraz stopień zaspokojenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, iż spłata zobowiązań upadłego w planie spłaty powinna wynosić 1.200 zł miesięcznie. Sąd uwzględnił fakt, że upadły nie wykorzystuje posiadanych możliwości zarobkowych. Upadły ma 61 lat. Posiada wykształcenie średnie ogólne. Z zawodu jest handlowcem. Nie posiadała stałego zatrudnienia. Deklaruje, ze utrzymuje się z pomocy rodziny oraz z prac dorywczych. Nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna poszukująca pracy we właściwym Urzędzie Pracy. Upadły posiada wieloletnie doświadczenie zawodowe, prowadził działalności gospodarcze o różnych profilach i wchodził w skład zarządów spółek kapitałowych. Nie przedstawił żadnych dokumentów na okoliczność, że stan zdrowia utrudnia mu świadczenie pracy zarobkowej. Upadły powinien zatem przynajmniej znaleźć pracę na minimalne wynagrodzenie za pracę, które wynosi 4.242,99 zł brutto (3.221,98 zł netto). Upadły nie ma nikogo na utrzymaniu, a jego potrzeby mieszkaniowe są zaspokojone. Deklarowane przez upadłego kwoty przeznaczane na utrzymanie w wysokości ok. 2.869 zł są znacznie wyższe niż konieczne i niezbędne koszty utrzymania. Upadły nie przedłożył żadnych rachunków, które by świadczyły o wysokości ponoszonych przez niego utrzymania. W ocenie Sądu, przy uwzględnieniu także doświadczenia z innych toczących się spraw z udziałem konsumentów, kwota 2.000 miesięcznie jest wystarczająca do utrzymania jednej osoby. Podkreślić w tym miejscu należy także, że w pierwszym kwartale 2024 r. w jednoosobowych gospodarstwach domowych kwota minimum socjalnego wyniosła 1.773,44 zł. Sąd w pełni podziela zaś pogląd, iż określając przeciętne wydatki gospodarstwa domowego i odnosząc to do sytuacji zarobkowej upadłego, należy wziąć pod uwagę, że ustalając plan spłaty, trzeba zapewnić upadłemu raczej utrzymanie na poziomie minimalnym niż przeciętnym. Dłużnik, który jest niewypłacalny i którego niewykonane zobowiązania ostatecznie zostaną umorzone, powinien w okresie wykonywania planu spłaty zaspokoić swoich wierzycieli w maksymalnie możliwym stopniu, nawet kosztem zaspokajania potrzeb własnych i rodziny (tak: Hrycaj Anna, Owczarewicz Agnieszka, Pawłowski Albin, Postanowienie sądu o ustaleniu planu spłaty w postępowaniu upadłościowym prowadzonym wobec osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, Doradca Restrukturyzacyjny 2016/4/32-45). Upadły powinien zatem czynić oszczędności i ograniczyć wydatki celem jak największego zaspokojenia wierzycieli Podkreślić bowiem należy, że plan spłaty nie powinien doprowadzić upadłego do popadnięcia w ponowne kłopoty finansowe i zadłużenie, ale również nie może być realizowany jedynie z nadwyżki finansowej. Upadły powinien wykorzystywać swoje możliwości zarobkowe i ograniczać koszty utrzymania do kosztów niezbędnych. Wszelkie wydatki upadłego, choćby rzeczywiście ponoszone nie są bowiem uprzywilejowane względem wierzytelności wierzycieli. Określona rata w kwocie 1.200 zł miesięcznie jest zatem dla upadłego możliwa do spłaty i nie naraża go na niemożność zaspokojenia kosztów wyżywienia, mieszkania, leczenia i innych niezbędnych kosztów utrzymania. Ustalając plan spłaty na 84 raty Sąd miał na uwadze art. 491 15 ust. 1 pkt 4 p.u., art. 491 15 ust. 1a p.u. oraz art. 491 15 ust. 1d p.u. Zgodnie z art. 491 15 ust. 1 pkt 4 p.u. sąd określa, w jakim zakresie i okresie, nie dłuższym niż trzydzieści sześć miesięcy, upadły jest obowiązany spłacać zobowiązania, które w postępowaniu upadłościowym prowadzonym zgodnie z przepisami części pierwszej zostałyby uznane na liście wierzytelności, oraz jaka część zobowiązań upadłego powstałych przed dniem ogłoszenia upadłości zostanie umorzona po wykonaniu planu spłaty wierzycieli, przy czym z mocy art. 491 15 ust. 1a p.u. w przypadku ustalenia, że upadły doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa, plan spłaty wierzycieli nie może być ustalony na okres krótszy niż trzydzieści sześć miesięcy ani dłuższy niż osiemdziesiąt cztery miesiące Zgodnie zaś z art. 491 15 ust. 1d p.u. do okresów spłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 4 p.u. zalicza się okres od upływu sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości do dnia ustalenia planu spłaty wierzycieli, chyba, że dłużnik nie pokryłby w całości kosztów postępowania tymczasowo pokrytych przez Skarb Państwa. Koszty postępowania ani tym bardziej zobowiązania upadłego nie zostały w niniejszym postępowaniu pokryte w żadnej części. Mając zaś na uwadze wysoką kwotę niespłaconych zobowiązań, postawę upadłego, która nie jest nacechowania na zaspokojenie wierzycieli (upadły nie zarejestrował się nawet jako bezrobotny, aby znaleźć zatrudnienie), jak i fakt, że wobec braku zgłoszeń wierzytelności części wierzycieli upadły skorzysta w istotnym stopniu z dobrodziejstwa umorzenia zobowiązań, Sąd ustalił plan spłaty na maksymalny 84 miesięczny okres. Wierzytelności zgłoszone w niniejszym postępowaniu w łącznej kwocie 100.144,33 zł zostaną zaspokojone w ramach planu spłaty w kwocie 85.419,66 zł, co stanowi około 85,3 % wartości zgłoszonych w toku postępowania zobowiązań. Określony zatem zakres i czas objęty planem spłaty pozwoli z jednej strony na oddłużenie upadłego bez narażenia go na niemożność zaspokojenia w okresie spłaty podstawowych potrzeb życiowych, a z drugiej na zaspokojenie w możliwym stopniu wierzycieli, którzy dokonali zgłoszeń wierzytelności. Ustalony plan spłaty pozwala na realizację celów postępowania upadłościowego określonych w art. 2 ust. 2 prawa upadłościowego zgodnie z którym postępowanie uregulowane ustawą wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej należy prowadzić tak, aby umożliwić umorzenie zobowiązań upadłego niewykonanych w postępowaniu upadłościowym, a jeśli jest to możliwe - zaspokoić roszczenia wierzycieli w jak najwyższym stopniu. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w pkt III postanowienia. Po wykonaniu przez upadłego obowiązków określonych w planie spłaty Sąd w trybie art. 491 21 p.u. wyda postanowienie o umorzeniu jego zobowiązań powstałych przed dniem ogłoszenia upadłości i nie wykonanych w wyniku wykonania planu spłaty. Na obecnym etapie postępowania zaś realizując dyspozycję art. 491 15 ust. 1 pkt 4 p.u. Sąd w pkt IV wskazał, że pozostała część zobowiązań upadłego powstałych przed ogłoszeniem upadłości zostanie umorzona po wykonaniu przez niego obowiązków nałożonych niniejszym postanowieniem bez określenia ich wysokości. Reasumując powyższe ustalenia i rozważania, na mocy powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji.