MORTE SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ

KRS 0001211712 NIP 6922547804 REGON 543500765

Sąd Rejonowy w Legnicy, V Wydział Gospodarczy, ul. Złotoryjska 19, 59-220 Legnica, obwieszcza, że dokumentem z dnia 22 stycznia 2025 roku wydanym w sprawie o uchylenie planu spłaty osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej dłużnika, którym jest Anna Dawidowicz (PESEL [ukryto]), sygnatura akt LE1L/GUu/2/2025 obwieszcza: o wyznaczeniu rozprawy w sprawie wszczętej z urzędu o uchylenie planu spłaty , na dzień 11 lutego 2025 r. , godzina 12.00 sala 211 w siedzibie Sądu Rejonowego w Legnicy ul. Złotoryjska 19

Sąd Rejonowy w Legnicy, V Wydział Gospodarczy, ul. Złotoryjska 19, 59-220 Legnica, obwieszcza, że Postanowienie wydane w postępowaniu LE1L/GUp-K-upr/28/2022, w dniu 14 listopada 2022 r., o oznaczeniu LE1L/GUp-K-upr/28/2022/4 jest prawomocne z dniem 7 grudnia 2022 r.

Sąd Rejonowy w Legnicy, V Wydział Gospodarczy, ul. Złotoryjska 19, 59-220 Legnica, obwieszcza, że dokumentem z dnia 14 listopada 2022 r. wydanym w sprawie o ustalenie planu spłaty, warunkowe umorzenie zobowiązań lub umorzenie zobowiązań bez ustalenia planu spłaty, umorzenie lub zakończenie postępowania w sprawach upadłościowych osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej dłużnika, którym jest Anna Dawidowicz (PESEL [ukryto]), sygnatura akt LE1L/GUp-K-upr/28/2022 obwieszcza: że postanowił I. określić wierzycieli uczestniczących w postępowaniu upadłościowym Anny Dawidowicz w kwotach uznanych przez Syndyka Masy Upadłości: 1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie Oddział w Legnicy w kwocie 26 710,66 zł, w tym kwota 22 330,66 zł w kat. II i kwota 4 380,00 zł w kat. III, 2. Kredyt Inkaso S.A. w Warszawie w kwocie 21 178,94 zł, w tym kwota 11 705,59 zł w kat. II i kwota 9 473,35 zł w kat. III; 3. Best I NSFIZ w Gdyni w kwocie 6 910,65 zł, w tym kwota 5 105,29 zł w kat. II i kwota 1 805,36 zł w kat. III; II. ustalić, że upadła Anna Dawidowicz doprowadziła do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększyła jej stopień wskutek rażącego niedbalstwa, III. ustalić plan spłaty wierzycieli dla upadłej Anny Dawidowicz – osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej w ten sposób, że upadła będzie przeznaczał poniżej wskazane kwoty na spłatę swoich zobowiązań , w terminie do dnia 15 – tego każdego miesiąca począwszy od miesiąca następnego po uprawomocnieniu się przedmiotowego postanowienia, w następujący sposób: a) upadła dokona spłaty niezaspokojonych w toku postępowania upadłościowego kosztów postępowania na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Legnicy w wysokości 7 974,50 zł w 40 miesięcznych ratach, przy czym 39 rat w kwocie po 200 zł, natomiast 40 rata zostanie rozdysponowana w następujący sposób: - 174,50 zł na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Legnicy (rata wyrównująca), - 12,43 zł na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie Oddział w Legnicy, - 9,86 zł na rzecz Kredyt Inkaso S.A. w Warszawie, - 3,21 zł na rzecz Best I NSFIZ w Gdyni, b) po wykonaniu pkt IIIa upadła przeznaczy kwotę po 200 zł przez okres 8 miesięcy (raty od 41 do 48) na spłatę wierzycieli w następujący sposób: - Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie Oddział w Legnicy – kwota 97,48 zł, - Kredyt Inkaso S.A. w Warszawie – kwota 77,30 zł; - Best I NSFIZ w Gdyni – kwota 25,22 zł, IV. okres, w którym upadła będzie obowiązany spłacać zobowiązania na zasadach określonych w pkt III określić na 48 miesięcy; V. określić, że pozostała część zobowiązań w kwocie 53 174,85 zł niespłaconych na zasadach określonych w niniejszym postanowieniu oraz wszystkie pozostałe zobowiązania upadłej Anny Dawidowicz powstałe przed dniem ogłoszenia upadłości zostaną umorzone po wykonaniu planu spłaty wierzycieli, z wyłączeniem zobowiązań określonych w treści art. 491 21 ust. 2 p. u. UZASADNIENIE Syndyk masy upadłości w postępowaniu upadłościowym Anny Dawidowicz złożył projekt planu spłaty wraz z pismem wierzyciela Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie Oddział w Legnicy, kopią zarządzenia o doręczeniu wierzycielom i upadłej projektu planu spłaty oraz dowodami doręczenia przedmiotowej korespondencji upadłej i pełnomocnikowi wierzyciela – Kredyt Inkaso S.A. w Warszawie oraz wierzyciela Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie Oddział w Legnicy. Jednocześnie syndyk wyjaśniła, iż pełnomocnik wierzyciela Best I NSFIZ w Gdynie nie wskazał w zgłoszeniu wierzytelności numeru ID. Syndyk nawiązał z pełnomocnikiem wierzyciela kontakt telefoniczny informując o konieczności uzupełnienia danych celem otrzymywania korespondencji. Pełnomocnik wierzyciela nie uzupełnił danych. W projekcie planu spłaty wierzycieli Syndyk opisał sytuację rodzinną i finansową upadłej. Podał, że proponuje miesięczną kwotę przeznaczoną przez upadłą na realizację planu spłaty wierzycieli w wysokości 200 zł przez okres 48 miesięcy. Jednocześnie syndyk wskazał, iż upadła doprowadziła do swojej niewypłacalności w skutek rażącego niedbalstwa. Wierzyciel Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie Oddział w Legnicy w zajęty na piśmie stanowisku podniósł, że zadłużenie upadłej wobec wierzyciela powstało w związku prowadzoną przez upadłą działalnością gospodarczą. Upadła nie uprawdopodobniła, iż nie doprowadziła do swojej niewypłacalności lub istotnie nie zwiększył jej stopnia umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa. Upadła nie była zmuszona do rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej. Wierzyciel oświadczył, iż ocenie Sądu należy pozostawić możliwości zarobkowe upadłej, konieczność utrzymania upadłej i osób pozostających na jego utrzymaniu oraz ich potrzeby mieszkaniowe, wysokość niezaspokojonych wierzytelności oraz stopień zaspokojenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Anna Dawidowicz ma 40 lat, jest mężatką, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, z którym wychowuje troje dzieci w wieku 19, 17 i 7 lat. Wraz z rodziną mieszka w wynajmowanym mieszkaniu. Nie posiada żadnego majątku. Upadła ma wykształcenie średnie – technik agrobiznesu. W latach 2013 – 2017 upadła prowadziła działalność gospodarczą pod firmą „Tanatos” FUH Anna Dawidowicz. Obecnie zatrudniona jest na podstawie umowy zlecenia ze stawką w wysokości 14 zł netto za godzinę w Przedszkolu Niepubliczny Słoneczko w Lubinie. Umowa obowiązuje do dnia 31 grudnia 2022 r. Mąż upadłej jest zatrudniony w Zakładzie Usług Pogrzebowych SILVA w Lubinie z miesięcznym dochodem w wysokości 1 156,78 zł netto. Wobec małżonka Anny Dawidowicz prowadzone było postępowanie upadłościowe. W toku postępowania doszło do sprzedaży nieruchomości, w której Radosław Dawidowicz zamieszkiwał wraz z upadłą i ich wspólnymi dziećmi. Postanowieniem z dnia 22 października 2021 r. Sąd Rejonowy w Legnicy z sumy uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości wydzielił i przekazał kwotę 41 040 zł na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych Radosława Dawidowicza oraz osób pozostających na jego utrzymaniu. Obecnie Radosław Dawidowicz jest zobowiązany do realizowania planu spłaty określonego postanowieniem Sądu Rejonowego w Legnicy wydanego w dniu 9 maja 2021 r. w sprwie V GUp 9/21. Miesięczna rata spłaty został określona na kwotę 1 200 zł. Małżonkowie otrzymują świadczenie 500 zł na dwoje dzieci oraz świadczenie rodzinne w kwocie 616 zł. Miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym upadłej wynoszą około 7 328 zł i obejmują: wynajem mieszkania – 1 700 zł, opłaty (gaz, woda, prąd i śmieci) – 1 626 zł, żywność – 1 650 zł, edukacja 3 dzieci – 412 zł, odzież i obuwie – 300 zł, zdrowie – 200 zł, higiena osobista – 500 zł, kultura i rekreacja – 400 zł, telefon, internet, telewizja – 540 zł. Upadła doprowadziła do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększyła jej stopień wskutek rażącego niedbalstwa. Problemy finansowe upadłej rozpoczęły się w związku z chorobą teściowej, która po ciężkiej walce z nowotworem zmarła w 2003 r. W 2005 r. urodziła się starsza córka upadłej Kinga, u której wykryto torbiele w głowie. Córka zagrożona była dziecięcym porażeniem mózgowym, miała transfuzje krwi, co było spowodowane konfliktem serologicznym. Leczenie dziecka, przejazdy, rehabilitacja , konsultacje oraz badania wiązały się z ponoszeniem przez upadłą znacznych kosztów. W roku 2015 r. urodziła się druga córka, również z konfliktem serologicznym, ale jej stan nie był na tyle poważny jak starszej córki – przeprowadzono jedynie kilkanaście konsultacji. W roku 2013 syn upadłej zachorował na mononukleozę co generowało po stronie upadłej dodatkowe wydatki i uniemożliwiał podjęcie zatrudnienia. Upadła jest w zasadzie nie wypłacalna od roku 2007. W tym czasie zostały wydane pierwsze nakazy zapłaty, które nie zostały przez upadłą spłacone. W latach 2013 – 2017 upadła prowadziła działalność gospodarczą. W tym okresie niewypłacalność upadłej się pogłębiała. Mimo tego Anna Dawidowicz nie złożyła wniosku o ogłoszenie upadłości jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą. Dowód: - projekt planu spłaty wraz z załącznikami, - akta LE1L/GU/27/2022, - akta LE1L/GUp-s/13/2022, - akta GU 9/21, - dane zawarte w bazie CEIDG W toku postępowania upadłościowego Syndyk otrzymał trzy skuteczne zgłoszenia wierzytelności w łącznej kwocie 54 800,25 zł. Koszty postępowania zostały pokryte przez Skarb Państwa w kwocie 7 974,50 zł. Sąd stwierdził, co następuje: W ocenie sądu w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki do ustalenia planu spłaty wierzycieli. W myśl art. 491 14 ust. 1 ustawy prawo upadłościowe (dalej: p.u.) po upływie terminu do zgłaszania wierzytelności i przeprowadzeniu likwidacji majątku wchodzącego w skład masy upadłości syndyk składa sądowi projekt planu spłaty wierzycieli z uzasadnieniem albo informację, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 491 14a ust. 1 lub art. 491 16 ust. 1 lub 2a. Zgodnie z art. 491 16 ust. 1 p.u. sąd umarza zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli, jeśli osobista sytuacja upadłego w oczywisty sposób wskazuje, że jest on trwale niezdolny do dokonywania jakichkolwiek spłat w ramach planu spłaty wierzycieli. Z kolei art. 491 15 ust. 4 stanowi, że sąd nie jest związany stanowiskiem upadłego oraz wierzycieli co do treści planu spłaty wierzycieli. Ustalając plan spłaty wierzycieli, sąd bierze pod uwagę możliwości zarobkowe upadłego, konieczność utrzymania upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu oraz ich potrzeby mieszkaniowe, wysokość niezaspokojonych wierzytelności oraz stopień zaspokojenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym. Zgodnie z art. 491 14a ust.1 p.u. sąd wydaje postanowienie o odmowie ustalenia planu spłaty wierzycieli albo umorzenia zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli lub warunkowego umorzenia zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli, jeżeli: 1) upadły doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień w sposób celowy, w szczególności przez trwonienie części składowych majątku oraz celowe nieregulowanie wymagalnych zobowiązań, 2) w okresie dziesięciu lat przed dniem zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości w stosunku do upadłego prowadzono postępowanie upadłościowe, w którym umorzono całość lub część jego zobowiązań, chyba że ustalenie planu spłaty wierzycieli lub umorzenie zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli lub warunkowe umorzenie zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli jest uzasadnione względami słuszności lub względami humanitarnymi. Art. 491 16 ust. 1 p.u. umożliwia sądowi umorzenie zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli, jeśli osobista sytuacja upadłego w oczywisty sposób wskazuje, że jest on trwale niezdolny do dokonywania jakichkolwiek spłat w ramach planu spłaty wierzycieli. Powołany przepis powinien być jednak stosowany wyjątkowo, wobec osób, które wskutek czynników niezależnych od siebie nie są w stanie dokonywać jakichkolwiek spłat wierzycieli. Niewątpliwie chodzi tu o sytuacje, kiedy wiek, choroba, niedołężność, upośledzenie z jednej strony ograniczają lub eliminują możliwości zarobkowe, a z drugiej strony zwiększają uzasadnione koszty życiowe. Ustalając plan spłaty, sąd powinien kierować się możliwościami zarobkowymi upadłego, a nie jego aktualnymi dochodami. Czynnikiem umożliwiającym ewentualne umorzenie zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty może być ewentualnie fakt, że na utrzymaniu upadłego osiągającego niewielkie dochody są osoby, wobec jakich ciąży na nim obowiązek alimentacyjny. Natomiast aby zastosować art. 491 16 ust. 1 p.u. opisane wyżej okoliczności muszą mieć charakter trwały. Oznacza to, że upadły musi być niezdolny do spłat nie tylko w chwili orzekania, ale również w późniejszym okresie. Taka sytuacja zachodzi, gdy ciężka choroba upadłego pozbawia go możliwości zarobkowania, bez rokowań na poprawę w najdłuższym możliwym okresie wykonywania planu spłaty wierzycieli. Z kolei nie można mówić, że sytuacja upadłego jest „trwała”, gdy w jego życiu wystąpią przejściowe trudności, jak problemy ze znalezieniem pracy czy przejściowe problemy zdrowotne, nawet jeżeli utrzymują się od dłuższego czasu, jeśli z istoty swej nie mają charakteru trwałego. W ocenie sądu w niniejszej sprawie osobista sytuacja upadłej nie wskazuje, że jest ona trwale niezdolna do dokonywania jakichkolwiek spłat w ramach planu spłaty wierzycieli, co też potwierdza pismo syndyka stanowiące jednocześnie projekt planu spłaty wierzycieli. W związku z powyższym sąd ustalił plan spłat na rzecz 3 wierzycieli oraz na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Legnicy, co znalazło odzwierciedlenie w pkt III orzeczenia. Jednocześnie Sąd uznał – podobnie jak Syndyk, że upadła doprowadziła do swojej niewypłacalności na skutek rażącego niedbalstwa. Jak ustalił Syndyk powodem niewypłacalności upadłej była utrata płynności finansowej związana z kumulacją zobowiązań i zaciąganiem nowych bez spłaty starych. Należy też zauważyć, iż w latach 2013 – 2017 upadła prowadziła działalność gospodarczą. Mimo pogłębiającej się niewypłacalności Anna Dawidowicz nie złożyła wniosku o ogłoszenie upadłości, do czego była zobowiązana jako przedsiębiorca. Upadła wskazała wprawdzie, wyjaśniając przyczyny swojej niewypłacalności, iż choroba teściowej, która zmarła po ciężkiej walce z nowotworem w 2003 r. oraz problemy zdrowotne dzieci upadłej, które były spowodowane istniejącym konfliktem serologicznym i mononukleozą syna generowały po stronie upadłej znaczne koszty jak również powodowały, iż upadła nie mogła podjąć zatrudnienia. Zważyć jednak należy, iż upadła nie przedłożył żadnych dokumentów na poparcie powyższych twierdzeń. Co więcej w treści uzasadnienia wniosku o ogłoszenie Anna Dawidowicz wskazała, iż w związku z chorobą syna (syn zachorował w roku 2013) nie mogła podjąć zatrudnienia, choć jak wynika z danych zawartych w CEIDG, już w czerwcu 2013 r. rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej. Mając na uwadze powyższe, w tym w szczególności okoliczność, iż upadła zaciągała kolejne zobowiązania mimo braku spłaty poprzednich, przypisać należało działaniom upadłej przymiot rażącej niedbalstwa w kontekście niewypłacalności. W tym miejscu wskazać należy, że ustalenie, iż działania upadłej należy przypisać przymiot rażącego niedbalstwa jest o tyle istotna, że ma wpływ na zastosowanie standardowego (do 3 lat) lub wydłużonego okresu wykonywania planu spłat (3–7 lat). W związku z okolicznością, że upadła doprowadził do swojej niewypłacalności oraz istotnie zwiększyła jej stopień wskutek rażącego niedbalstwa będzie miał zastosowanie art. 491 15 ust. 1a, zgodnie z którym w wypadku stwierdzenia umyślności lub rażącego niedbalstwa plan spłaty wierzycieli nie może być ustalony na okres krótszy niż 36 miesięcy ani dłuższy niż 84 miesiące. W przypadku upadłej Sąd ustalił plan spłaty który zakłada, że upadła będzie obowiązany spłacać zobowiązania wobec wierzycieli przez okres 48 miesięcy. Wyznaczenie okresu spłaty wierzycieli na okres 48 miesięcy zostało dokonane z zachowaniem równowagi pomiędzy wysokością niezaspokojonych wierzytelności i interesem wierzycieli w uzyskaniu możliwie najgłębszego w danych warunkach faktycznych zaspokojenia, a realnością zaspokojenia wierzytelności w przyszłości. Zgodnie z art. 491 15 ust. 1 pkt 2 w postanowieniu o ustaleniu planu spłaty wierzycieli sąd dokonuje podziału funduszy masy upadłości pomiędzy wierzycieli uczestniczących w planie spłaty, jeżeli w postępowaniu zgromadzono fundusze masy upadłości. Oznacza to, że jeśli w postępowaniu zgromadzono fundusze masy upadłości (czyli uzyskano z likwidacji masy upadłości środki wystarczające nie tylko na pokrycie kosztów postępowania, ale przewyższające te koszty), dokonuje się podziału funduszy masy upadłości pomiędzy wierzycieli uczestniczących w planie spłaty. Natomiast, jeśli po pokryciu bieżących kosztów nie pozostały żadne środki lub zgromadzono wyłącznie środki wystarczające na pokrycie kosztów, to wówczas plan spłat nie zawiera elementu planu podziału. W postępowaniu upadłościowym Anny Dawidowi z uwagi na brak funduszy w masie nie został również sporządzony plan podziału, wobec czego orzeczenie nie zawiera rozstrzygnięcia w zakresie podziału funduszy masy upadłości pomiędzy wierzycieli. Jednocześnie podejmując decyzję w przedmiocie wysokości miesięcznej raty Sąd uwzględnił obecną sytuację rodzinną, finansowa i zdrowotną upadłej. Upadła ma 40 lat, jest mężatką, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, z którym wychowuje troje dzieci w wieku 19, 17 i 7 lat. Upadła ma wykształcenie średnie – technik agrobiznesu. Obecnie zatrudniona jest na podstawie umowy zlecenia ze stawką w wysokości 14 zł netto za godzinę w Przedszkolu Niepubliczny Słoneczko w Lubinie. Umowa obowiązuje do dnia 31 grudnia 2022 r. Mąż upadłej jest zatrudniony w Zakładzie Usług Pogrzebowych SILVA w Lubinie na z miesięcznym dochodem w wysokości 1 156,78 zł netto. Wobec małżonka Anny Dawidowicz prowadzone było postępowanie upadłościowe. Obecnie Radosław Dawidowicz jest zobowiązany do realizowania planu spłaty określonego postanowieniem Sądu Rejonowego w Legnicy wydanego w dniu 9 maja 2021 r. w sprawie V GU 9/21. Miesięczna rata spłaty została określona na kwotę 1 200 zł. Małżonkowie otrzymują świadczenie 500 + na dwoje dzieci oraz świadczenie rodzinne w kwocie 616 zł. Miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym upadłej wynoszą około 7 328 zł i obejmują: wynajem mieszkania – 1 700 zł, opłaty (gaz, woda, prąd i śmieci) – 1 626 zł, żywność – 1 650 zł, edukacja 3 dzieci – 412 zł, odzież i obuwie – 300 zł, zdrowie – 200 zł, higiena osobista – 500 zł, kultura i rekreacja – 400 zł, telefon, internet, telewizja – 540 zł. Bez kosztów najmu mieszkania wydatki miesięczne wynoszą ok. 5 628 zł miesięcznie. Sąd w przeważającej części uwzględnił wydatki w kwotach wskazanych przez upadłą, albowiem z wiedzy Sądu wynika, że wskazane koszty są kosztami realnymi i mogą kształtować się na wskazanym przez Annę Dawidowicz poziomie. Sąd uznał jednak, że część wydatków została oszacowana przez upadłą w kwotach zdecydowanie wygórowanych, co Sąd jest w stanie zweryfikować na podstawie wiedzy uzyskanej podczas prowadzenia innych postępowań upadłościowych oraz w oparciu o własne doświadczenie życiowe. Do zawyżonych wydatków Sąd zaliczył opłaty (1 626 zł), wydatki na higienę osobistą (500 zł), kulturę i rekreację (400 zł) oraz telefon, internet i telewizję (540 zł) ustalając następnie ich kwotę w niższych, właściwych zdaniem Sądu wartościach. Należy również podkreślić, że upadła nie wykazał faktu ponoszenia kosztów utrzymania we wskazanych przez siebie kwotach w żaden sposób, co wykluczało ich uwzględnienie zgodnie z listą wydatków upadłej. Jednocześnie należy mieć na uwadze, że po sprzedaży nieruchomości w toku postępowania upadłościowego Radosława Dawidowicza – męża upadłej, zostały przekazane Radosławowi Dawidowiczowi, postanowieniem Sądu z dnia 22 października 2021 r., środki na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych swoich oraz osób pozostających na jego utrzymaniu przez okres 24 m-cy, zatem wydatek ten podczas analizy wydatków nie jest brany pod uwagę, albowiem nie jest pokrywany z bieżących dochodów rodziny. Uwzględniając powyższe w przekonaniu Sądu sytuacja upadłej pozwala jej na realizację planu spłaty w kwocie 200 zł miesięcznie. Upadła osiągając dochód w wysokości 14 zł netto za godzinę pracy wykonywanej na podstawie umowy zlecenie, ma nie tylko realną możliwość dokonywania spłat na rzecz wierzycieli w określonej przez Sąd kwocie, ale również ma możliwość przeznaczać część przedmiotowej kwoty jako wkład w utrzymanie gospodarstwa domowego. Dodatkowo podnieść należy, że upadła jest osobą stosunkowo młodą, która bez wątpienia może kontynuować obecną formę zarobkowania jak również podjąć dodatkowe zatrudnienie, w tym wykonywać pracę dorywcze, które będą stanowiły dodatkowe źródło jej dochodu. Należy wspomnieć, że koszty postępowania upadłościowego Anny Dawidowicz zostały pokryte ze środków budżetowych Skarbu Państwa w kwocie 7 974,50 zł. W konsekwencji Sąd, biorąc pod uwagę powyższe okoliczności ustalił dla upadłej plan spłaty przewidujący obowiązek uiszczania przez nią miesięcznej raty: w okresie pierwszych 40 m-cy realizacji planu spłaty w kwocie po 200 zł (za wyjątkiem raty 40 jako wyrównującej) celem zaspokojenia w pierwszej kolejności kosztów postępowania pokrytych tymczasowo ze środków budżetowych Skarbu Państwa. W ramach raty 40, która została przeznaczona na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Legnicy jedynie w części, tj. w kwocie 174,50 zł, Sąd przewidział dokonanie częściowej spłaty należności przypadających trzem wierzycielom Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie Oddział w Legnicy, Kredyt Inkaso S.A. w Warszawie oraz Best I NSFIZ w Gdyni. Następnie kwoty 200 zł będą przekazywanie przez okres 8 miesięcy wyłącznie na rzecz powyższych wierzycieli (raty od 41 do 48). W ocenie Sądu jest to plan możliwy do wykonania przez Annę Dawidowicz. Ponadto realna wykonalność planu powinna motywować upadłą do regularnych płatności. Określenie zbyt wysokiej raty miesięcznej przez zbyt długi okres niekoniecznie byłoby korzystniejsze dla wierzycieli. Nadmierne obciążenie upadłej mogłoby bowiem skutkować tym, że w obliczu nagłych potrzeb życiowych zaniechałaby ona realizacji planu. Sąd uwzględnił w sposób realny możliwości zarobkowe upadłej oraz jego sytuację finansową, przy których kwota wyższa byłaby już nieadekwatna. Wykonywanie planu spłaty z pewnością wymagać będzie od upadłej utrzymania dyscypliny płatniczej i zapobiegliwej oszczędności. Na marginesie należy jedynie wskazać, iż Sąd zmienił wysokość kwot, które w ramach miesięcznych rat upadła będzie winna uiszczać na rzecz poszczególnych wierzycieli w stosunku do wysokości spłat wskazanych przez syndyka w projekcie planu spłaty. Sąd ustalając wysokość spłat na rzez poszczególnych wierzyciel miał bowiem na uwadze ogólną wysokość zobowiązania upadłej wobec wierzycieli. Podkreślić również należy, że przebieg postępowania nie ujawnił podstaw do jego morzenia w sankcyjnym trybie z art. 491 10 ust. 2 lub 2a p.u., jak i nie zaistniały przesłanki wynikające z art. 491 14a ust.1. Wobec powyższego, na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia Sądu. Stosownie do art. 491 15 ust. 1 pkt 4 p.u. oraz art. 491 21 ust. 2 p.u., w postanowieniu należało także stwierdzić, że po wykonaniu przez Annę Dawidowicz ustalonego planu spłaty wierzycieli, pozostała część jej zobowiązań powstałych przed ogłoszeniem upadłości zostanie umorzona, z wyjątkiem zobowiązań o charakterze alimentacyjnym, zobowiązań wynikających z rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci, zobowiązań do zapłaty orzeczonych przez sąd kar grzywny, a także do wykonania obowiązku naprawienia szkody oraz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, zobowiązań do zapłaty nawiązki lub świadczenia pieniężnego orzeczonych przez sąd jako środek karny lub środek związany z poddaniem sprawcy próbie, jak również zobowiązań do naprawienia szkody wynikającej z przestępstwa lub wykroczenia stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem oraz zobowiązań, których upadły umyślnie nie ujawnił, jeżeli wierzyciel nie brał udziału w postępowaniu. Na koniec wskazać należy, że zgodnie z art. 491 14 ust. 4 p.u. sąd ustala plan spłaty wierzycieli albo w przypadku, o którym mowa w art. 491 16 ust. 1 lub 2a, umarza zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli lub warunkowo umarza zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli albo wydaje postanowienie, o którym mowa w art. 491 14a ust. 1, po przeprowadzeniu rozprawy, jeżeli upadły, syndyk lub wierzyciel złożył wniosek o przeprowadzenie rozprawy. O terminie rozprawy zawiadamia się upadłego i syndyka oraz wierzyciela, który złożył wniosek o przeprowadzenie rozprawy. Oznacza to, że wydanie ww. postanowień wymaga przeprowadzenia rozprawy tylko jeśli upadły, syndyk lub wierzyciel złożył wniosek o przeprowadzenie rozprawy. Natomiast jeżeli takiego wniosku nie było sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie nie złożono wniosku o przeprowadzenie rozprawy, wobec czego postanowienie o ustaleniu planu spłaty wierzycieli wydano na posiedzeniu niejawnym i na podstawie art. 491 14 ust 7 p.up. podlega ono obwieszczeniu. Na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Legnicy, VI Wydział Gospodarczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Legnicy, V Wydział Gospodarczy. Zażalenie należy wnieść w ciągu tygodnia od dnia niniejszego obwieszczenia. Zażalenie należy skierować do Sądu Okręgowego w Legnicy, VI Wydział Gospodarczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Legnicy, V Wydział Gospodarczy. Zażalenie podlega opłacie w wysokości 200,00 zł.